મહેશભાઈ અને સરોજબેનનું જીવન શાંતિપૂર્ણ હતું. તેમના આંગણે અર્જુન નામનો એક પુત્ર હતો. તેમના જીવનમાં એક અધૂરાપ રહી ગઈ હતી, જે પૂર્ણ કરવા તેમણે રોહનને દત્તક લીધો. રોહન તેમના પરિવારમાં આવ્યો ત્યારે સાત વર્ષનો હતો. મહેશભાઈ અને સરોજબેને રોહનને ભરપૂર પ્રેમ આપ્યો, પણ ક્યાંક અર્જુન પ્રત્યેનો તેમનો સ્નેહ વધુ સ્પષ્ટ દેખાતો હતો. રોહન આ વાત સમજતો હતો, છતાં તેણે ક્યારેય ફરિયાદ કરી નહોતી. તેણે મહેશભાઈ અને સરોજબેનને પોતાના સાચા માતા-પિતા જ માન્યા હતા. અર્જુન સાથે તેનો સંબંધ સારો હતો, પણ અર્જુન ક્યારેક રોહનને “દત્તક” કહીને ચીડવતો, જે રોહનના હૃદયમાં એક નાનો ડંખ છોડી જતો.
આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
સમય વીતતો ગયો. રોહન અને અર્જુન મોટા થયા. રોહન મહેશભાઈના વ્યવસાયમાં હાથ મિલાવતો હતો, જ્યારે અર્જુન પોતાની દુનિયામાં મસ્ત રહેતો. એક દિવસ મહેશભાઈની તબિયત અચાનક લથડી. તપાસ કરતાં જાણવા મળ્યું કે તેમની બંને કિડની ફેલ થઈ ગઈ છે અને તેમને તાત્કાલિક કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટની જરૂર છે. આ સમાચાર સાંભળીને આખો પરિવાર આઘાતમાં સરી પડ્યો. સરોજબેન રડી રડીને બેહાલ થઈ ગયા, અને અર્જુન પણ પિતાની હાલત જોઈને હેરાન હતો.
ડોક્ટરોએ પરિવારના સભ્યોને કિડની ડોનેશન માટે તપાસ કરાવવા કહ્યું. સરોજબેન અને અર્જુનનો બ્લડગ્રુપ મેચ ન થયો. પરિવાર નિરાશ થઈ ગયો. રોહનના મનમાં એક વિચાર આવ્યો. તેણે મહેશભાઈના પ્રેમ અને વાત્સલ્યને યાદ કર્યું. બાળપણથી તેને મળેલા દરેક સુખ પાછળ મહેશભાઈનો હાથ હતો. રોહને કોઈને કહ્યા વિના ગુપ્ત રીતે પોતાના ટેસ્ટ કરાવ્યા. ચમત્કાર! તેનો બ્લડગ્રુપ અને ટિશ્યુ મહેશભાઈ સાથે સંપૂર્ણપણે મેચ થઈ ગયા.
રોહને તરત જ ડોક્ટર સાથે વાત કરી અને કિડની દાન કરવાની પોતાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી. તેણે એક શરત મૂકી, “ડોક્ટર, હું મારા પિતાને કિડની આપવા તૈયાર છું, પણ મારી આ વાત મારા પિતા કે પરિવારમાંથી કોઈને ખબર પડવી ન જોઈએ. ખાસ કરીને અર્જુનને નહીં.” ડોક્ટર આશ્ચર્યચકિત થયા, પણ રોહનની ભાવનાઓને માન આપીને તેમણે તેની વાત સ્વીકારી લીધી. રોહને હોસ્પિટલમાં એક અજાણ્યા દાતા તરીકે પોતાનું નામ નોંધાવ્યું.
ઓપરેશન સફળ રહ્યું. મહેશભાઈને નવી કિડની મળી અને તેમનું સ્વાસ્થ્ય ઝડપથી સુધરવા લાગ્યું. પરિવાર ખુશ હતો. તેઓ માનતા હતા કે કોઈ અજાણ્યા પુણ્યશાળી દાતાએ મહેશભાઈને જીવનનું દાન આપ્યું છે. રોહન દરરોજ છૂપાઈને પિતાને જોવા જતો અને તેમને સ્વસ્થ થતા જોઈને મનોમન ખુશ થતો. તેણે ક્યારેય કોઈને પોતાના આ બલિદાન વિશે જણાવ્યું નહીં. મહેશભાઈના ચહેરા પરની ખુશી જોઈને તેને સંતોષ થતો કે તેનું આ પગલું યોગ્ય હતું.
આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
થોડા વર્ષો વીતી ગયા. પરિવાર ફરીથી ખુશહાલ જીવન જીવી રહ્યો હતો. મહેશભાઈ સંપૂર્ણપણે સ્વસ્થ હતા અને રોહન તથા અર્જુન બંને મહેશભાઈના વ્યવસાયમાં પોતાનો સહયોગ આપતા હતા. પણ જાણે કુદરતને તેમની ખુશી પસંદ ન હોય તેમ, એક દિવસ અર્જુનની તબિયત બગડી. ડોક્ટરી તપાસમાં બહાર આવ્યું કે અર્જુનની પણ બંને કિડની ફેલ થઈ ગઈ છે અને તેને પણ તાત્કાલિક કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટની જરૂર છે.
આ સમાચાર સાંભળીને પરિવાર ફરીથી આઘાતમાં સરી પડ્યો. સરોજબેનની આંખોમાંથી આંસુ રોકાતા નહોતા. મહેશભાઈ ગમગીન થઈ ગયા. ફરીથી દાતાની શોધ શરૂ થઈ, પણ આ વખતે પરિસ્થિતિ વધુ ગંભીર હતી. કોઈ યોગ્ય દાતા મળતો નહોતો. અર્જુનની હાલત દિન-પ્રતિદિન બગડતી જતી હતી. ડોક્ટરોએ કહ્યું કે હવે સમય ઓછો છે.
નિરાશાના અંધકારમાં સરોજબેનને રોહનની યાદ આવી. તેમને યાદ આવ્યું કે થોડા વર્ષો પહેલા મહેશભાઈના ઓપરેશન દરમિયાન, હોસ્પિટલના એક કર્મચારીએ ભૂલથી કહ્યું હતું કે “અજાણ્યા દાતા” પરિવારના સભ્ય જેવા જ હતા. સરોજબેનને શંકા ગઈ. તેમણે ગુપ્ત રીતે ડોક્ટરો સાથે વાત કરી અને રોહનના જુના મેડિકલ રેકોર્ડ્સની તપાસ કરાવી. સત્ય સામે આવ્યું. રોહને જ મહેશભાઈને પોતાની એક કિડની દાન કરી હતી.
આ સત્ય જાણીને સરોજબેન અને મહેશભાઈ બંને સ્તબ્ધ થઈ ગયા. તેમને રોહન પ્રત્યે અપાર પ્રેમ અને આદરનો અનુભવ થયો. તેઓ જાણતા હતા કે રોહન પાસે હજી એક કિડની છે અને તે અર્જુન સાથે બ્લડગ્રુપમાં મેચ પણ થાય છે. તેમણે રોહન પાસે જઈને વિનંતી કરી. “રોહન બેટા, તેં તારા પિતાને જીવતદાન આપ્યું. હવે અર્જુન જીવ-મરણ વચ્ચે ઝોલા ખાઈ રહ્યો છે. તારી એક કિડનીથી તે પણ બચી જશે. કૃપા કરીને તેને તારી બીજી કિડની દાન કર.”