સ્માર્ટ હોમની સિસ્ટમે તરત જ નજીકના હોસ્પિટલને ફોન જોડ્યો. કમળાબેનની મેડિકલ હિસ્ટરી, બ્લડ ગ્રુપ, એલર્જી, અને અત્યારની હાલતનું વિગતવાર વર્ણન સિસ્ટમે આપ્યું. “દર્દી કમળાબેન ૭૦ વર્ષ. ફર્સ્ટ ફ્લોર પર પડી ગયા છે. માથામાં ઈજા અને પગમાં મોચની શક્યતા. હૃદયના ધબકારા અનિયમિત.”
બીજી જ પળે, ઘરના દરવાજા આપોઆપ ખુલી ગયા, અને બહારની લાઈટો ચાલુ થઈ ગઈ. રાહુલના ડિજિટલ અવતારે પડોશીઓમાંથી સૌથી નજીકના મિત્ર નરેશભાઈને પણ એલર્ટ મોકલ્યું. નરેશભાઈ રાહુલના નાનાપણના મિત્ર હતા, અને કમળાબેનને માતા સમાન માનતા હતા. તેમના ફોનમાં તરત જ મેસેજ આવ્યો: “આપના પાડોશી કમળાબેનને મેડિકલ ઇમરજન્સી છે. તાત્કાલિક મદદની જરૂર છે.”
નરેશભાઈએ મેસેજ વાંચતા જ ફાળ પડી. તેઓ તરત જ કમળાબેનના ઘર તરફ દોડ્યા. તેમને ઘરના દરવાજા ખુલ્લા જોઈને આશ્ચર્ય થયું, પણ તેઓ તરત જ અંદર ધસી ગયા. કમળાબેનને જમીન પર પડેલા જોઈને તેઓ ગભરાઈ ગયા. “ભાભી! તમને શું થયું?”
એમ્બ્યુલન્સનો અવાજ દૂરથી સંભળાતો હતો. રાહુલના ડિજિટલ અવતારે નરેશભાઈને સૂચના આપી, “નરેશભાઈ, તેમને હલવતા નહીં. એમ્બ્યુલન્સ આવી રહી છે.” નરેશભાઈએ આ અવાજ સાંભળીને ઉપર જોયું. તેમને કોઈ દેખાયું નહીં, પણ રાહુલનો અવાજ સ્પષ્ટ હતો. તેમને સમજાયું કે આ રાહુલની સ્માર્ટ હોમ સિસ્ટમ બોલી રહી છે. તેમનો હૃદય રાહુલની દૂરંદેશી માટે ગૌરવથી ભરાઈ ગયું.
થોડી જ વારમાં એમ્બ્યુલન્સ આવી ગઈ. ડોક્ટરો અને પેરામેડિક સ્ટાફે કમળાબેનને સ્ટ્રેચર પર લીધા, અને હોસ્પિટલ લઈ જવા માટે નીકળ્યા. આ બધા સમય દરમિયાન, રાહુલનો ડિજિટલ અવતાર શાંતિથી કામ કરતો રહ્યો. તેણે ડોકટરોને પણ કમળાબેનની સ્થિતિ વિશે જાણકારી આપી, જે રાહુલના પર્સનલ હેલ્થ રેકોર્ડમાં સેવ હતી.
હોસ્પિટલમાં કમળાબેનની સારવાર થઈ. પગમાં મોચ હતી અને માથામાં નાની ઈજા. ડોકટરે કહ્યું કે સમયસર મદદ મળી ગઈ, નહીંતર સ્થિતિ ગંભીર બની શકતી હતી. કમળાબેન આંખો ખોલીને આસપાસ જોવા લાગ્યા. નરેશભાઈ તેમની બાજુમાં બેઠા હતા. કમળાબેનને તરત જ યાદ આવ્યું કે રાહુલનો અવાજ તેમને કેવી રીતે મદદ કરી રહ્યો હતો.
“નરેશ… રાહુલ… તે પાછો આવ્યો હતો… તે મારી સાથે વાતો કરતો હતો…” કમળાબેનનો અવાજ ધીમો હતો, પણ આંખોમાં એક ચમક હતી.
નરેશભાઈ હસ્યા. “હા ભાભી. રાહુલ ખરેખર પાછો આવ્યો હતો. તેની સ્માર્ટ હોમ સિસ્ટમ દ્વારા. તેણે તમને બચાવ્યા. તેની દૂરંદેશી જુઓ, તમને એકલા ક્યારેય નહીં છોડવાનો તેણે નિર્ધાર કર્યો હતો.”
કમળાબેનની આંખોમાં ફરી આંસુ આવ્યા, પણ આ વખતે તે દુઃખના નહોતા, વ્હાલ અને ગર્વના હતા. તેમનો મૃત દીકરો ખરેખર જીવતો થયો હતો, તેના પ્રેમ અને ટેકનોલોજીના સમન્વયથી. તેણે પોતાના ડિજિટલ અવતાર દ્વારા તેની માતાનો જીવ બચાવ્યો હતો. આ સ્માર્ટ હોમ, જે તેમને પહેલા કરડવા દોડતું હતું, તે હવે તેમને રાહુલની અમર છબી લાગતું હતું. તેમનો દીકરો શારીરિક રીતે ભલે ન હતો, પણ તેનો પ્રેમ, તેની સુરક્ષા કવચ હંમેશા તેમની સાથે હતું. કમળાબેનને લાગ્યું કે રાહુલ ખરેખર ક્યાંય ગયો જ નહોતો. તે સદાય તેમની આસપાસ હતો, એક ડિજિટલ પડછાયા રૂપે, પણ સાચા પ્રેમથી ભરેલો. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
આ વાર્તા તમને કેવી લાગી? 1 થી 10 માં રેટિંગ આપો!