કાનજીભાઈની વસમી વિદાયને હજુ ગણીને પાંચ દિવસ જ થયા હતા. આખું ગામ શોક અને સહાનુભૂતિથી ઘેરાયેલું હતું. તેઓ ગામના પ્રતિષ્ઠિત અને ધનવાન શેઠ હતા, જેમણે પોતાની મહેનતથી કરોડોની સંપત્તિ ઊભી કરી હતી. હવે તેમના ગયા પછી તેમની સંપત્તિનું શું થશે, તેની ચર્ચા ગામના દરેક ચોરે અને પાધરે ચાલતી હતી.
ઘરમાં પણ શોકનો માહોલ હતો, પણ એ શોકની પાછળ એક અદ્રશ્ય તણાવ પણ હતો. કાનજીભાઈનો એકમાત્ર પુત્ર રમેશ અને તેની પત્ની રેખા, બંનેના મનમાં વસિયતનો વિચાર ઘોળાતો હતો. કાનજીભાઈએ વસિયત કર્યું હતું, એની જાણ તો સૌને હતી, પણ તેમાં શું લખ્યું હશે, તેનો કોઈને અંદાજ નહોતો. રેખા તો મનોમન પોતાને અને પોતાના પુત્રને જ કાનજીભાઈની સંપત્તિના વારસદાર માની બેઠી હતી.
આજે વસિયત વાંચવાનો દિવસ હતો. ગામના પ્રતિષ્ઠિત વકીલ શ્રીમાન મહેતા ઘરમાં પ્રવેશ્યા. તેમની સાથે એક લાંબો, ભીડભાડવાળો પરબીડિયો હતો. ઘરના બધા સભ્યો, નજીકના સગાં-વહાલાં અને પૂર્વ વહુ માધવી પણ હાજર હતી. માધવી અને રમેશના લગ્ન ટૂંકા રહ્યા હતા. બે વર્ષ પહેલાં જ તેમના છૂટાછેડા થયા હતા, કારણ કે રેખા, રમેશના જીવનમાં પ્રવેશી હતી. છૂટાછેડા પછી માધવી પોતાના પિયર પાછી ફરી હતી, પણ કાનજીભાઈ સાથે તેનો સંબંધ ક્યારેય તૂટ્યો નહોતો. તેઓ તેને પોતાની દીકરી જ માનતા હતા. માધવીની આંખોમાં શોક સાચો હતો, તેના મનમાં કોઈ સ્વાર્થ નહોતો. તે માત્ર કાનજીભાઈ પ્રત્યેનો સ્નેહ અને આદર દર્શાવવા આવી હતી. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
વકીલ મહેતાએ ગંભીર ચહેરે પરબીડિયું ખોલ્યું અને ધીમે ધીમે વસિયત વાંચવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં સામાન્ય વાતો હતી, કાનજીભાઈના વ્યવસાય અને તેમની દીર્ઘદ્રષ્ટિ વિશે. પછી સંપત્તિની વહેંચણી શરૂ થઈ. રમેશ અને રેખાના કાન સરવા થયા. તેમની છાતી ધડકતી હતી.
“મારી બધી સંપત્તિ, જંગમ અને સ્થાવર, એટલે કે રોકડ, બેંક બેલેન્સ, શેર, જમીન-જાયદાદ, કારખાના, બધું જ…” વકીલ મહેતાએ એક ક્ષણનો વિરામ લીધો, અને પછી શબ્દોનો બોમ્બ ફોડ્યો, “મારી પૂર્વ વહુ માધવીને 51% હિસ્સો અને બાકીના 49% હિસ્સો મારા પુત્ર રમેશને.”
આખા ઘરમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો. પંખાનો અવાજ પણ જાણે અટકી ગયો હતો. રેખાના મોઢામાંથી ચીસ નીકળી ગઈ, “ના! આ અશક્ય છે! આ જૂઠું છે! મારા સસરા આવું ક્યારેય ન કરે!”
રમેશ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેના ચહેરા પર ગુસ્સો, આઘાત અને કંઈક અંશે પસ્તાવો પણ દેખાતો હતો. તેણે કાનજીભાઈને કદી ઉલટતપાસ કર્યા નહોતા કે તેમણે વસિયત શા માટે કર્યું છે. તેણે હંમેશા માની લીધું હતું કે બધું તેને જ મળશે.
માધવી પણ આઘાતમાં હતી. તેના હાથમાંથી પિતાજીના પ્રસાદની વાટકી છટકી ગઈ. તે કદી કલ્પના પણ નહોતી કરી શક્તી કે કાનજીભાઈ તેના માટે આવું કરશે. તેના મનમાં કાનજીભાઈ પ્રત્યેનો આદર અને પ્રેમ વધ્યો, પણ સાથે જ એક અજાણ્યો ભય પણ પેસી ગયો.
રેખાએ વકીલ મહેતા પર હુમલો કર્યો, “તમે જૂઠું બોલો છો! આ વસિયત ખોટું છે! અમે આને માન્ય નહીં રાખીએ!”
“બેન, આ વસિયત કાનજીભાઈએ સ્વયં લખાવેલું છે અને તેમની સહી પણ તેમાં છે. બે સાક્ષીઓની હાજરીમાં આ વસિયત બન્યું છે. આ સંપૂર્ણપણે કાયદેસર છે,” વકીલે શાંતિથી સમજાવ્યું.
ઘરમાં કકળાટ શરૂ થઈ ગયો. રેખા અને તેના પિયરિયાં માધવીને ઘુરકવા લાગ્યા. રમેશ હજુ પણ મૂંગો હતો, દિવાલને ટેકો દઈને ઊભો હતો. તેણે એકવાર માધવી તરફ જોયું, અને પછી નજર ફેરવી લીધી. માધવીની આંખોમાં આંસુ હતા, પણ તેણે મક્કમતાથી પોતાને સંભાળી લીધી.
પણ અસલી ટ્વિસ્ટ તો કોઈ જાણતું નહોતું. કાનજીભાઈ જીવતા હતા! હા, તેમણે પોતાની જાતને મૃત જાહેર કરી હતી અને એક ગુપ્ત ઓરડામાં છુપાઈ ગયા હતા. આ આખા ઘર અને તેમની ઓફિસમાં ગુપ્ત CCTV કેમેરા લગાવ્યા હતા, જેના દ્વારા તેઓ આ બધું જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે આ આખો ખેલ એટલા માટે રચ્યો હતો, જેથી તેમના પરિવારના સાચા ચહેરા બહાર આવે.
જૂના પુસ્તકોના ઢગલા પાછળ છુપાયેલા ગુપ્ત દરવાજાવાળા રૂમમાં, કાનજીભાઈ એક મોટી સ્ક્રીન પર આ બધું જોઈ રહ્યા હતા. તેમના ચહેરા પર પીડા હતી, પણ સાથે જ એક વિચિત્ર સંતોષ પણ હતો. માધવીની આંખોમાં રહેલા આંસુ તેમણે જોયા. તેની નિર્દોષતા અને નિસ્વાર્થ ભાવ કાનજીભાઈ જાણતા હતા. રેખાનો લોભ, રમેશની નબળાઈ, બધું જ તેમને સ્પષ્ટ દેખાતું હતું.
“હું જાણતો હતો…” કાનજીભાઈએ મનોમન બબડ્યા, “આ ધન માણસને કેટલો બદલી નાખે છે! માધવી, તું જ મારી સાચી દીકરી છે. તને જ આ બધું શોભે છે.”
CCTV માં તેમણે જોયું કે રેખા માધવીને ધમકાવી રહી હતી. “તું કયા હકથી આ સંપત્તિ લઈશ? તારા છૂટાછેડા થઈ ગયા છે! તું આ ઘરની કોઈ નથી!” આ સ્ટોરી https://justgujjuthings.xyz ની માલિકીની છે અને કોપીરાઈટ સુરક્ષિત છે.