વર્ષગાંઠની મજાક બની જીવનનો આઘાત: પત્નીએ અફેરનો ઢોંગ કર્યો, પતિએ કહ્યું 'મારે તો બીજી હતી!'

Anniversaryની રાત હતી. રસોડામાંથી વહેતી ગરમ ગરમ મગની દાળની ખુશબૂ અને રાતરાણીના ફૂલોની મીઠી સુગંધથી આખું ઘર તરબતર હતું. મીરાંએ આજે આરવની પસંદગીનું જમણ બનાવ્યું હતું. પંદર વર્ષ થઈ ગયા હતા એમના લગ્નને, પણ છેલ્લા કેટલાક સમયથી એમના સંબંધોમાં એક અજાણી નિરવતા છવાઈ ગઈ હતી. એ નિરવતાને તોડવા અને આરવના હૃદયમાં પોતાની માટેની લાગણી હજુ જીવંત છે કે નહીં તે ચકાસવા માટે આજે મીરાંએ એક નાટકીય પ્રયોગ કરવાનું વિચાર્યું હતું. એના હૈયામાં એક અજીબ ધડકન હતી, ઉત્તેજના અને ડરનું મિશ્રણ.

તેણે લાલ રંગની બનારસી સાડી પહેરી હતી, જે આરવને ખૂબ ગમતી હતી. અરીસામાં પોતાને જોતા એના ચહેરા પર એક કૃત્રિમ હાસ્ય ફરકી ગયું. આજની રાત કાં તો એમના નિસ્તેજ પડી ગયેલા સંબંધોમાં ફરી જીવ ફૂંકશે, અથવા તો એને કાયમ માટે ખતમ કરી નાખશે. પણ, એને અહેસાસ હતો કે આ સંબંધોને આ રીતે સડવા દેવા એના કરતાં એક આખરી પ્રયાસ કરી લેવો બહેતર છે. તેણે મનોમન પોતાને હિંમત આપી, 'બસ, મીરાં, આજે આરવની આંખોમાં તારા માટેની ઈર્ષ્યા, તડપ દેખાવી જોઈએ. એના વગર મારું જીવન અધૂરું છે, એવું એને અહેસાસ થવો જોઈએ.'

આરવ હજુ ઓફિસથી પાછો ફર્યો નહોતો. મીરાંએ ડાઈનિંગ ટેબલ પર મીણબત્તીઓ પ્રગટાવી, ગુલાબની પાંખડીઓ પાથરી. વાતાવરણમાં એક રોમેન્ટિક માહોલ બનાવવાનો પૂરો પ્રયાસ કર્યો હતો. ઘડિયાળનો ટિક ટિક અવાજ પણ આજે મોટો અને ભયાવહ લાગતો હતો. અચાનક દરવાજો ખુલ્યો અને આરવ અંદર આવ્યો. એના ચહેરા પર ક્યાંય ઉત્સાહ નહોતો, રોજિંદી થાક દેખાતી હતી. મીરાંને થયું, 'કદાચ મારો પ્રયાસ વ્યર્થ જશે.' પણ તેણે હાર ન માની.

"હેપ્પી એનિવર્સરી, આરવ!" મીરાંએ ઉત્સાહથી કહ્યું, અને એની નજીક જઈ એના ગળે વળગી. આરવે યાંત્રિક રીતે એના ખભા પર હાથ મૂકી પીઠ થપથપાવી. "હા, હેપ્પી એનિવર્સરી, મીરાં. થેન્ક યુ ફોર ધીસ ડિનર," એણે કહ્યું. એના અવાજમાં પ્રેમ કે ઉષ્માનો કોઈ રણકો નહોતો. મીરાંના હૃદયમાં એક ઠંડી લહેર પસાર થઈ ગઈ. તેણે જમવાનું પીરસ્યો અને બંને ચૂપચાપ જમવા લાગ્યા. મીરાંના મગજમાં એનો 'પ્લાન' ઘડાઈ રહ્યો હતો.

થોડી વાર પછી, મીરાંએ હિંમત ભેગી કરીને કહ્યું, "આરવ, મારે તને કંઈક કહેવું છે."

આરવે ચમચાને થાળી પર અથડાવી, ઉપર જોયું. "હા, બોલ ને," એના અવાજમાં કોઈ ખાસ રસ નહોતો. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.

"મારા જીવનમાં કોઈ નવું આવ્યું છે," મીરાંએ કહ્યું. એના અવાજમાં જાણી જોઈને એક ડર અને ઉત્તેજનાનો ભાવ ભેળવ્યો હતો, જાણે કોઈ ગુનો કબૂલતી હોય. એની નજર આરવના ચહેરા પર હતી, એના હાવભાવમાં આવતા પરિવર્તનને પકડવા માટે. એને આશા હતી કે આરવ ગુસ્સે થશે, દુઃખી થશે, અથવા ઓછામાં ઓછું આઘાત તો પામશે જ. એના ચહેરા પર પત્ની ખોઈ બેસવાના ડરની રેખાઓ સ્પષ્ટ થશે.

પણ આરવના ચહેરા પર કોઈ પરિવર્તન ન આવ્યું. એણે ખાવાનું ચાલુ જ રાખ્યું. એક ક્ષણ માટે, મીરાંને થયું કે આરવે કદાચ સાંભળ્યું નથી. "આરવ? તે સાંભળ્યું?"

આરવે ચમચી નીચે મૂકી, પાણીનો ઘૂંટ ભર્યો અને પછી મીરાં સામે જોયું. એની આંખોમાં એક અજીબ શાંતિ હતી, એક ન સમજાય તેવી નિશ્ચિંતતા. "હા, મીરાં. મેં સાંભળ્યું," એણે ધીમા અવાજે કહ્યું. "મને ખબર છે કે તું આ એક મજાક કરી રહી છે. તને લાગતું હશે કે હું ગુસ્સે થઈશ, કે તારા પર ચીડાઈશ. પણ..." એ અટક્યો, એક લાંબો શ્વાસ લીધો. "પણ તારો આ ઢોંગ, ખરેખર મારા માટે મુક્તિનો માર્ગ બન્યો છે."

મીરાંના હાથમાંથી ચમચો છૂટી ગયો. "મુક્તિ? તું શું બોલી રહ્યો છે, આરવ?" એના અવાજમાં આઘાત સ્પષ્ટ હતો. એના મનમાં ઘડેલો આખો પ્લાન, એના બધા અંદાજ ધ્વસ્ત થઈ ગયા હતા.

આરવે એક લાંબી નિસાસો નાખી. "જો મીરાં, આજે આપણી પંદરમી વર્ષગાંઠ છે. અને સાચું કહું તો, હું પણ ઘણા સમયથી આ સંબંધમાંથી મુક્ત થવા માંગતો હતો. મને કોઈ બહાનું નહોતું મળતું. તું જે વાત કરી રહી છે, 'નવું કોઈ આવ્યું છે', એ વાત ભલે તારા માટે ઢોંગ હોય, પણ મારા માટે એ હકીકત છે. મારા જીવનમાં પણ કોઈ બીજું આવી ગયું છે. અને એ કાલ કે આજની વાત નથી, વર્ષોથી છે."

આરવના શબ્દો મીરાંના કાનમાં સીસાની માફક ઓગળી રહ્યા હતા. એના શરીરમાંથી જાણે બધું લોહી ખેંચાઈ ગયું હોય એવી અનુભૂતિ થઈ. આંખો સામે ધુમ્મસ છવાઈ ગયું. જે પ્રતિક્રિયાની એને આશા હતી, એનાથી સાવ વિપરીત પ્રતિક્રિયા હતી આ. એની આંખો સામે પંદર વર્ષના સંસારના બધા ચિત્રો એક પછી એક પસાર થવા લાગ્યા. એમના લગ્ન, સંતાનોના જન્મની ખુશી, નાની મોટી લડાઈઓ, ફરી સમાધાન... શું આ બધું જ જૂઠ હતું?

"વર્ષોથી?" મીરાં માંડ માંડ બોલી શકી. એનો અવાજ ગળામાં જ રૂંધાઈ ગયો. "તને... તને જરાય અફસોસ નથી થતો? આજે આપણી વર્ષગાંઠ છે, આરવ!" એની આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવી ગયા. ગાલ પરથી આંસુની ધારાઓ વહેવા લાગી. અત્યાર સુધી જે હિંમતથી એ આ નાટક કરી રહી હતી, એ બધી હિંમત એક જ પળમાં ઓગળી ગઈ હતી. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.

આરવે ખુરશી સહેજ પાછળ ખેંચી. "અફસોસ? મીરાં, અફસોસ કેમ થાય? મેં તને ક્યારેય પ્રેમ નહોતો કર્યો એવું નથી, પણ સમય જતાં લાગણીઓ બદલાતી હોય છે. અને છેલ્લા કેટલાક સમયથી તો આપણે એક છત નીચે રહેતા બે અજાણ્યા લોકો જેવા જ બની ગયા હતા. હું આ સંબંધમાંથી ખુશ નહોતો. મને ખબર હતી કે તું પણ ખુશ નથી, પણ કોઈ પહેલ કરતું નહોતું."

"પણ હું..." મીરાં કશું બોલવા ગઈ પણ શબ્દો મળ્યા નહીં. એને યાદ આવ્યું એની બધી કોશિશો, આરવને ખુશ કરવાની, સંબંધને જીવંત રાખવાની. છેલ્લા છ મહિનાથી એ આરવને ફરી પોતાની તરફ ખેંચવા માટે કેટલાય પ્રયાસો કરી રહી હતી. નાનામાં નાની વાતે પણ એ આરવનું ધ્યાન ખેંચવા પ્રયત્ન કરતી. ક્યારેક ગુસ્સો કરતી, ક્યારેક રિસાતી, પણ એની એક પણ કોશિશને આરવે ભાવ આપ્યો નહોતો. શું આ બધું એટલા માટે જ હતું?

આરવ ઊભો થયો. "જો મીરાં, તારો આ 'નવો સંબંધ' તારા માટે એક નવી શરૂઆત છે. અને મારો 'નવો સંબંધ' મારા માટે. આપણે બંને આમાંથી મુક્તિ મેળવી શકીએ છીએ. આનાથી સારો સમય બીજો કયો હોય?"

મીરાં એને તાકી રહી. એનો ચહેરો આંસુઓથી ભીનો હતો, પણ હવે એમાં ગુસ્સો ભળતો હતો. આ માણસ... જેની સાથે એણે પંદર વર્ષ જીવ્યા હતા, સંતાનોને ઉછેર્યા હતા, એ આટલો નિષ્ઠુર, આટલો પરગજુ કેવી રીતે હોઈ શકે? એની દરેક વાતમાં સ્વાર્થની ગંધ આવતી હતી. એની મુક્તિની વાતમાં ફક્ત એની જ મુક્તિ હતી.

રસોડામાંથી રાતરાણીની સુગંધ હજુ પણ આવતી હતી, પણ હવે એને એમાં એક અજીબ ગંધ ભળતી લાગી. કદાચ એ એમના સંબંધના સડી ગયેલા અવશેષોની ગંધ હતી. મીણબત્તીની ઝાંખી રોશનીમાં આરવનો ચહેરો એકદમ અજાણ્યો લાગતો હતો. જાણે એને ક્યારેય ઓળખતી જ ન હોય.

આરવે રૂમમાંથી બહાર નીકળતા કહ્યું, "હું આજે મિત્રના ઘરે જ રોકાઈ જઈશ. તું તારી રીતે વિચારજે." એના પગલાં દાદરા ઉતરતા સંભળાયા અને પછી ઘરનું મુખ્ય દ્વાર બંધ થવાનો અવાજ આવ્યો. એ અવાજ મીરાંના હૃદયમાં વાગેલી છેલ્લી ખીલી જેવો હતો. આ સ્ટોરી https://justgujjuthings.xyz ની માલિકીની છે. કોઈએ પણ આ કન્ટેન્ટ કોપી કરવું નહીં, અન્યથા Copyright Strike આવી શકે છે.

મીરાં ત્યાં જ જમીન પર ફસડાઈ પડી. હાથમાં રહેલો ચમચો હજુ પણ સહેજ ભીનો હતો. ટેબલ પરનું જમવાનું ઠંડુ પડી ગયું હતું. એની નજર સામે મીણબત્તીની જ્યોત ધીમે ધીમે કાંપી રહી હતી. એની આંખોમાં આઘાત, વિશ્વાસઘાત અને ભવિષ્યની અસ્પષ્ટતા એકસાથે દેખાતી હતી. એને સમજાતું નહોતું કે હવે શું થશે? આ પંદર વર્ષનો સંસાર, આ બાળકો, એનું પોતાનું અસ્તિત્વ... શું આ બધું એક મજાકના પરિણામે આમ અચાનક વિખેરાઈ જશે? કે પછી આ મજાક તો માત્ર એક નિમિત્ત હતી, જેણે વર્ષો જૂના કડવા સત્યને બહાર લાવી દીધું હતું? એની આંખોમાં આંસુ વહેતા રહ્યા, પણ હવે એમાં કોઈ અવાજ નહોતો. એક ગાઢ, ગંભીર શાંતિ છવાઈ ગઈ હતી, જાણે તોફાન પહેલાની શાંતિ હોય.

"જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો."