આ સત્ય ખૂબ જ કડવું હતું. કોઈ બીજો માણસ હોત તો તેણે તરત જ રિયાને ઉઠાડી હોત. તેણે બૂમાબૂમ કરી હોત. આખા ઘરમાં સામાન ફેંક્યો હોત અને પડોશીઓને ભેગા કરી દીધા હોત.
પણ દેવ એવો માણસ નહોતો. તે અત્યંત સારો અને સંસ્કારી હતો. તેણે કોઈ અવાજ ન કર્યો. તેણે પોતાની પત્નીનું અપમાન ન કર્યું. તેણે કબાટમાંથી પોતાની એક નાની બેગ કાઢી. તેમાં પોતાના થોડા જરૂરી કપડાં મૂક્યા. તેણે રૂમની ચારેબાજુ નજર ફેરવી. ટેબલ પર પડેલી કારની ચાવી, દિવાલ પર લાગેલો લગ્નનો ફોટો અને સોફા પર પડેલો રિયાનો સામાન. તેણે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનું મન એકદમ શાંત હતું.
તેણે કોઈ કૌભાંડ કે તમાશો કરવાને બદલે મૌન પસંદ કર્યું.
બીજી સવારે જ્યારે સૂર્યનો તડકો બારીમાંથી અંદર આવ્યો, ત્યારે દેવ ત્યાં નહોતો.
તેનો ફોન સ્વીચ ઓફ આવતો હતો. ટેબલ પર કોઈ ચિઠ્ઠી નહોતી. કોઈને કોઈ મેસેજ કરવામાં આવ્યો નહોતો. તેના બેંકના ખાતામાં પણ કોઈ નવી લેવડદેવડ થઈ નહોતી. તે બસ અદ્રશ્ય થઈ ગયો હતો.
એક અઠવાડિયું પસાર થઈ ગયું. દેવના માતાપિતા હવે ખરેખર ગભરાઈ ગયા હતા. દેવ ક્યારેય તેમને કહ્યા વગર એક દિવસ પણ પસાર કરતો નહોતો. દેવના મોટા ભાઈ રોહને જાતે ગોમતી નગર જઈને તપાસ કરવાનો નિર્ણય લીધો. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
રોહન લખનૌ પહોંચ્યો. બપોરનો સમય હતો. હવા ગરમ હતી. તે સીધો એ ફ્લેટ પર ગયો. તેણે દરવાજો ખખડાવ્યો, પણ અંદરથી કોઈ અવાજ ન આવ્યો. તેણે ફરીથી જોરથી દરવાજો ખખડાવ્યો. છેવટે તેણે પાડોશીઓને બોલાવ્યા અને તેમની મદદથી દરવાજાનું લોખંડનું તાળું તોડ્યું. લાકડું તૂટવાનો મોટો અવાજ આખા માળ પર ગુંજી ઉઠ્યો.
રોહન અંદર દાખલ થયો. ફ્લેટમાં મોટેથી સંગીત વાગી રહ્યું હતું. રૂમમાં મોંઘા પરફ્યુમની સુગંધ ફેલાયેલી હતી. પણ એ સુગંધ નીચે ક્યાંક એક બંધિયાર હવાની ગંધ પણ હતી. રિયા ડ્રોઈંગ રૂમમાં કાચની સામે ઊભી હતી. તેણે પૂરો મેકઅપ કર્યો હતો. રોહનને જોઈને તેના ચહેરા પર કોઈ જ ડર કે આશ્ચર્ય નહોતું.
“દેવ ક્યાં છે?” રોહને ગુસ્સાને દબાવતા પૂછ્યું.
રિયાએ મ્યુઝિક સિસ્ટમનો અવાજ ધીમો કર્યો અને ખભા ઉલાળતા કહ્યું, “મને નથી ખબર. કદાચ તે ક્યાંક ભાગી ગયો છે.”
આ સાંભળીને રોહન સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેનો પોતાનો ભાઈ છેલ્લા સાત દિવસથી ગાયબ હતો અને આ સ્ત્રીને કોઈ જ ફરક પડતો નહોતો. તેણે વધુ કોઈ વાત કર્યા વગર સીધી પોલીસને જાણ કરી.
થોડીવારમાં જ પોલીસ ત્યાં પહોંચી ગઈ. ઇન્સ્પેક્ટરના ભારે બૂટનો અવાજ ફ્લોર પર આવી રહ્યો હતો. તેમણે ઘરમાં તપાસ શરૂ કરી. રિયાના ફોનની પણ તપાસ કરવામાં આવી. થોડા જ કલાકોમાં સત્ય પોલીસની સામે હતું. પોલીસને રિયા અને કાનપુરના પેલા માણસ વચ્ચેના તમામ મેસેજ અને ફોન કોલ્સની વિગતો મળી ગઈ.
પોલીસે રોહનને બધી વાત જણાવી. રિયાએ માત્ર પોતાના સ્વાર્થ માટે દેવની જિંદગી સાથે રમત રમી હતી. દેવને જ્યારે આ વાતની ખબર પડી, ત્યારે તે પોતાનું ઘર, પોતાની કાર અને પોતાનું શહેર બધું જ છોડીને જતો રહ્યો. તેણે કાયદાકીય લડાઈ કે સમાજમાં બદનામી ટાળવા માટે પોતાની જાતને જ ભૂંસી નાખી.
આજે પણ રિયા એ જ ભાડાના ફ્લેટમાં રહે છે. તે રોજ નવા કપડાં પહેરે છે અને ઇન્સ્ટાગ્રામ પર રીલ્સ મૂકે છે. શનિવાર અને રવિવારે તે પોતાના મિત્રો સાથે પાર્ટીઓ કરે છે. જ્યારે આસપાસના પાડોશીઓ તેને દેવ વિશે પૂછે છે, ત્યારે તે પોતાનો ચહેરો ઉદાસ બનાવી દે છે. તે પોતાની જાતને એક પીડિતા તરીકે રજૂ કરે છે. તે લોકોને કહે છે કે દેવે તેને કોઈ કારણ વગર એકલી છોડી દીધી.
પણ એ ફ્લેટની અંદર એક રૂમ હજુ પણ બંધ છે. એ દેવનો રૂમ છે. એ રૂમમાં દેવના પુસ્તકો, તેના ઇજનેરીના નકશા અને તેના કેટલાક જૂના શર્ટ એમ જ પડ્યા છે. એ રૂમની હવા સાવ બંધિયાર થઈ ગઈ છે.
બીજી તરફ, લખનૌના એક જૂના વિસ્તારમાં આવેલા એક નાના ઘરમાં દેવના વૃદ્ધ માતાપિતા આજે પણ પોતાના ફોનની સ્ક્રીન સામે જોતા બેસી રહે છે. રસોડામાં ચા ઠંડી થઈ જાય છે પણ તેઓ પીતા નથી. દિવાલ પર લટકતી ઘડિયાળનો અવાજ આખા ઘરમાં સંભળાય છે. તેઓ દરરોજ રાહ જુએ છે કે કદાચ ફોનની રીંગ વાગશે અને સામેથી દેવનો શાંત અવાજ સંભળાશે. કદાચ તેમનો દીકરો તેમને કહેશે કે તે સુરક્ષિત છે.
પણ ફોન ક્યારેય વાગતો નથી.
દુનિયામાં એવી ઘણી ઘટનાઓ બને છે જે ક્યારેય અખબારોના મુખ્ય પાના પર આવતી નથી. કોઈ ન્યૂઝ ચેનલ પર તેના વિશે કોઈ ચર્ચા થતી નથી. આ એવી ઘટનાઓ છે જે કોઈ પણ જાતના અવાજ વગર ધીમે ધીમે અને ચૂપચાપ સારા માણસોની જિંદગીઓ બરબાદ કરી નાખે છે. આ લખાણ https://justgujjuthings.xyz ની માલિકીનું છે, કોપી કરવી નહીં અન્યથા કોપીરાઈટ સ્ટ્રાઈક આવી શકે છે.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.