માયાએ ગુસ્સાથી કહ્યું, “શું કરતો હોઈશ? કઈ ખબર નથી મને! કોઈકને યાદ કરતો હોઈશ કે…”
રોહને માયાના શબ્દો અધવચ્ચે અટકાવ્યા, “માયા, તું ખોટું સમજે છે. હું અહીં કોઈને યાદ કરવા નથી આવતો. હું અહીં મારા થાક ઉતારવા, મારા મનને શાંત કરવા આવું છું.”
માયાએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, “થાક ઉતારવા? મન શાંત કરવા? પણ એ તો તું ઘરે આવીને અમારી સાથે વાત કરીને પણ કરી શકે ને?”
રોહને ઊંડો શ્વાસ લીધો. “સાંભળ, માયા. આખો દિવસ હું બહાર રહું છું. કેટલાય લોકો સાથે વાત કરું છું, કેટલાય કામ કરું છું. કેટલાય સારા-નરસા વિચારો મનમાં ઘોળાયા કરે છે. હું નથી ઈચ્છતો કે એ બધા વિચારો ને એ થાક હું ઘરે લઈને આવું, ને એનો પડછાયો તમારા પર પડે.”
એણે આગળ કહ્યું, “જયારે હું અહીં આવું છું, ત્યારે હું મારી જાતને પાછી ભેગી કરું છું. હું ભગવાનનો આભાર માનું છું કે એણે મને ને મારા પરિવારને સાજા-નરવા રાખ્યા. હું મનમાં વિચારું છું કે આજનો દિવસ કેવો રહ્યો, ને કાલે હું મારા પરિવાર માટે શું સારું કરી શકું. હું અહીં મનને શાંત કરું છું, જેથી હું તારી પાસે આવું, મારા બાળકો પાસે આવું, ત્યારે મારા મનમાં કોઈ બોજ ન હોય. હું પૂરેપૂરો તારો રોહન હોઉં, મારા બાળકોનો પિતા હોઉં. હું નથી ઈચ્છતો કે મારા કામનો થાક કે બહારની દુનિયાની મુશ્કેલીઓ ઘરના વાતાવરણને બગાડે.”
રોહનના શબ્દો સાંભળીને માયા સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. એણે ક્યારેય આ દ્રષ્ટિકોણથી વિચાર્યું જ નહોતું. એની આંખોમાં આવેલી ઈર્ષ્યાની જગ્યાએ હવે પ્રેમ અને ગર્વ ઊભરાઈ આવ્યા. એને સમજાયું કે જે વસ્તુથી એને ઈર્ષ્યા થતી હતી, એ તો તેના પ્રત્યેનો રોહનનો અઢળક પ્રેમ હતો, તેમનું ધ્યાન રાખવાની એની રીત હતી. રોહન પોતાની જાતને તૈયાર કરતો હતો, જેથી તે ઘરે આવીને તેમનો સંપૂર્ણ સાથ આપી શકે, તેમને શ્રેષ્ઠ આપી શકે.
માયાએ રોહનનો હાથ પકડી, એના ખભા પર માથું મૂકી દીધું. એના મનમાંથી બધો ભાર ઉતરી ગયો. એને આજે એક ગુરુમંત્ર મળી ગયો હતો: **”સાચો પ્રેમ માત્ર સાથે રહેવું કે સતત વાત કરવી જ નથી. સાચો પ્રેમ તો એ છે કે તમે તમારા પ્રિયજનને સમજો, એની જરૂરિયાતોને જાણો અને ક્યારેક એની એકલતાને પણ માન આપો, જો એ એકલતા પાછળ તમારા માટેનો પ્રેમ છુપાયેલો હોય. કેટલીકવાર, વ્યક્તિએ પોતાની શાંતિ શોધવી પડે છે જેથી તે બીજાને શાંતિ આપી શકે.”**
આજે માયાને પોતાના પતિની આ આદતથી ઈર્ષ્યા નહોતી થતી, પણ ઊલટું એના પર ગર્વ થતો હતો. હવે રોહન જ્યારે પોતાના એ ઓરડામાં જતો, ત્યારે માયા મંદ હાસ્ય સાથે એના માટે ગરમ ચાનો કપ તૈયાર રાખતી. એને ખબર હતી કે એ દસ-પંદર મિનિટની એકાંત પછી, રોહન તેના માટે, તેના પરિવાર માટે, સંપૂર્ણપણે હાજર હશે. અને આ સમજણ જ માયાના જીવનનો સૌથી મોટો ગુરુમંત્ર બની ગઈ, જેણે તેના સંબંધોમાં એક નવી મીઠાશ ભરી દીધી. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
આ વાર્તા તમને કેવી લાગી? 1 થી 10 માં રેટિંગ આપો!