ડાયરીમાં વિમલભાઈએ લખ્યું હતું કે, “સાચી સફળતા એ નથી કે તારી પાસે કેટલા રૂપિયા છે, પણ સાચી સફળતા એ છે કે તું કેટલો સંતોષી અને સુખી છે. લોકો તારા વિશે શું વિચારે છે એના કરતાં તારું પોતાનું અંતરઆત્મા શું કહે છે એ વધારે મહત્વનું છે. સંબંધો સાચવજે, ક્યારેય કોઈનું ખોટું ન કરતો, મહેનતથી પાછળ ન હટતો, અને હંમેશા યાદ રાખજે કે તારો સૌથી મોટો ગુરુ તારા અનુભવો છે.” એમાં એમણે કેટલીક ઘટનાઓ લખી હતી, જ્યાં એમણે મોટો નફો છોડીને પણ પોતાની ઇમાનદારી જાળવી રાખી હતી, અને લાંબા ગાળે એ ઇમાનદારી જ એમની સૌથી મોટી મૂડી બની હતી.
અજયને સમજાયું કે એના પિતાએ એના માટે કરોડો રૂપિયાનો તૈયાર ધંધો શા માટે નહોતો છોડ્યો. વિમલભાઈ ઇચ્છતા હતા કે અજય પોતાની રીતે સંઘર્ષ કરે, શીખે, પડે અને ફરી ઊભો થાય. એ ઇચ્છતા હતા કે અજય માત્ર પૈસાદાર નહીં, પણ એક સારો માણસ બને. અજયની આંખોમાંથી આંસુ વહેતા હતા, પણ એ આંસુ નિરાશાના નહીં, પણ ગર્વ અને સમજણના હતા. એણે પોતાની ભૂલો સ્વીકારી, દસ વર્ષના સંઘર્ષે એને જે શીખવ્યું હતું એ હવે પિતાની ડાયરીના શબ્દો સાથે જોડાઈ ગયું હતું.
એ દિવસ પછી અજય એક બદલાયેલો માણસ હતો. એણે પિતાના મૂલ્યોને પોતાના જીવનમાં ઉતાર્યા. એણે ફરીથી એક નાનો વેપાર શરૂ કર્યો, પણ આ વખતે એની પાસે પિતાએ આપેલી “મૂલ્યોની ડાયરી” હતી. એણે પ્રામાણિકતા, સખત મહેનત અને સંબંધોને પ્રાધાન્ય આપ્યું. ધીમે ધીમે, અજયનો ધંધો ફરી પાછો પાંગરવા લાગ્યો. લોકો એને વિમલભાઈના દીકરા તરીકે ઓળખવા લાગ્યા, પણ આ વખતે ફક્ત નામથી નહીં, પણ એના કાર્યો અને સિદ્ધાંતોથી. એણે જે સફળતા મેળવી એ માત્ર પૈસાની નહોતી, પણ આત્મસંતોષ અને લોકસન્માનની હતી.
આ વાર્તા આપણને શીખવે છે કે સાચો વારસો પૈસા કે સંપત્તિ નથી, પણ સંસ્કાર, મૂલ્યો અને સારા વિચારો છે. આપણા વડીલો કદાચ આપણને કરોડો રૂપિયા ન આપે, પણ એમણે આપણને જે સંસ્કાર અને જીવન જીવવાની રીત આપી છે, એ કોઈ પણ કિંમતથી વધુ મૂલ્યવાન છે. વિદેશમાં વસતા આપણા ગુજરાતી ભાઈઓ અને બહેનો પણ કદાચ આ વાતને સમજશે. ભલે આપણે દુનિયાના કોઈ પણ ખૂણે હોઈએ, આપણી સંસ્કૃતિ અને મૂલ્યો જ આપણી સાચી ઓળખ અને શક્તિ છે. વિમલભાઈએ અજયને કરોડો રૂપિયાનો ધંધો નહીં, પણ કરોડોના મૂલ્યોની ડાયરી આપી હતી, જેણે અજયના જીવનને ખરા અર્થમાં સમૃદ્ધ બનાવ્યું.
જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.