આ બધી રસીદો, કાગળિયા અને તસવીરો માત્ર કાગળના ટુકડા નહોતા, એ તો હતા એ ત્યાગના પુરાવા જે એમણે પોતાના પરિવાર માટે કર્યા હતા. આ ઘરની ચાર દીવાલો અને છત આજે જે મજબૂતીથી ઊભી છે, એની પાછળ માત્ર ઈંટો અને સિમેન્ટ નહોતા, પણ એમના નિસ્વાર્થ પ્રેમ, અથાક મહેનત અને અગણિત ત્યાગની પાયામાં દટાયેલી રસીદો હતી. શીતલને આજે સમજાયું કે આજે એ જે આરામદાયક જીવન જીવી રહી છે, એની પાછળ કેટલો મોટો સંઘર્ષ અને કેટલી મોટી કુરબાનીઓ છુપાયેલી છે. એના પતિ, જે આજે એક સફળ બિઝનેસમેન છે, એ પણ કદાચ પોતાના પિતાના આ ત્યાગથી અજાણ હતા. આપણે કેટલીવાર આપણા વડીલોને ફરિયાદ કરતા હોઈએ છીએ કે એમણે આપણા માટે શું કર્યું? એ કેટલા કંજૂસ હતા, કેટલી જુનવાણી વાતો કરતા હતા. પણ ક્યારેક એમની જૂની પેટી ખોલીને જોજો, કદાચ એમાં તમને પણ તમારા ઘરના પાયામાં દટાયેલા ત્યાગની રસીદો મળી આવશે.
આપણા બધાના ઘરમાં આવા કેટલાયે પપ્પા હોય છે, જેઓ પોતાના અરમાનોને બાજુ પર મૂકીને પરિવારના સપના સાકાર કરતા હોય છે. પોતાની ઈચ્છાઓનું બલિદાન આપીને બાળકોને ઊંચા શિખરો સર કરાવે છે. તેઓ ક્યારેય પોતાના બલિદાનની જાહેરાત નથી કરતા, કે નથી કોઈ પાસેથી બદલો માંગતા. બસ, ચૂપચાપ પોતાનું કર્તવ્ય નિભાવતા રહે છે. એમનો પ્રેમ દરિયા જેટલો ઊંડો હોય છે અને એમનો ત્યાગ આકાશ જેટલો વિશાળ. શીતલે એ પેટીને સાફ કરીને પાછી સંભાળીને રાખી દીધી. હવે એ પેટી એના માટે માત્ર જૂનો કચરો નહોતી, પણ એના સસરાના અદ્રશ્ય ત્યાગનું પ્રતિક હતી. એ દિવસે શીતલને સસરા પ્રત્યે અપાર સન્માન અને પ્રેમ ઉભરી આવ્યો. એણે નક્કી કર્યું કે એના બાળકોને પણ એ આ પેટીની વાર્તા કહેશે, જેથી તેઓ પણ સમજે કે આજે એમની આસપાસ જે સુખ-શાંતિ છે, એના પાયામાં કેટલા મોટા ત્યાગ અને બલિદાનોનો ઇતિહાસ દટાયેલો છે. દરેક ઘરમાં એક આવી પેટી હોય છે, જેને આપણે ક્યારેક ભૂલથી કચરો સમજી બેસીએ છીએ. ચાલો, આજે આપણે પણ આપણા વડીલોની જૂની વસ્તુઓને સન્માન આપીએ, કદાચ એમાં આપણને પણ આપણા ઘરના પાયાનો સાચો અર્થ મળી જાય.
જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.