આખી રાત સુજાતા દેવી ઊંઘી શક્યા નહીં. તેમને અંજલિની વાતનો ગુસ્સો પણ આવતો હતો અને તેની પાછળનો પ્રેમ પણ સમજાતો હતો. તેમને લાગતું હતું કે અંજલિ તેમને બોજ નથી ગણતી, પણ તેમને એક નવી દિશા આપવા માંગે છે. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
બીજા દિવસે સવારે, સુજાતા દેવીએ અંજલિને બોલાવી. “હું તૈયાર છું,” તેમણે ધીમા અવાજે કહ્યું, “પણ મારી કેટલીક શરતો છે.” અંજલિના ચહેરા પર સ્મિત આવી ગયું. “કહો માજી.”
“પહેલી શરત, હું માત્ર પ્રેમથી કામ કરીશ. અને બીજી, આ વાત કોઈને ખબર ન પડવી જોઈએ કે હું નોકરી કરું છું. અને હા, મને પગારની કોઈ જરૂર નથી.” સુજાતા દેવીએ પોતાની શરતો મૂકી.
“પહેલી શરત મંજૂર, બીજી શરત પણ મંજૂર, પણ ત્રીજી શરત નહીં,” અંજલિએ હસીને કહ્યું. “પગાર તો મળશે જ. આ તમારો અધિકાર છે, માજી. તેમાંથી તમે તમારા માટે કંઈપણ ખરીદી શકો છો, કોઈની પર નિર્ભર રહ્યા વિના.”
આખરે સુજાતા દેવી માની ગયા. અંજલિએ એક કવર તૈયાર કર્યું જેમાં પગારનો ચેક હતો અને સાથે એક ‘એપોઇન્ટમેન્ટ લેટર’ પણ હતો, જેમાં ‘હોમ મેનેજર’ તરીકેના તેમના કાર્યો અને અધિકારો સ્પષ્ટ લખેલા હતા.
શરૂઆતમાં થોડી અકળામણ રહી. સુજાતા દેવીને લાગતું કે તેઓ પગાર લેવા યોગ્ય નથી. પરંતુ ધીમે ધીમે તેમને આત્મસંતોષ મળવા લાગ્યો. તેઓ આરવ સાથે વધુ સમય વિતાવતા, તેને વાર્તાઓ કહેતા અને તેને નવા નવા શીખવતા. આરવ પણ દાદી સાથે ખુશ રહેવા લાગ્યો.
રસોડાની જવાબદારી સંભાળીને સુજાતા દેવીએ પોતાના જુના રીતિ-રિવાજો અને સ્વાદિષ્ટ વાનગીઓનો ખજાનો ફરી ખોલ્યો. અંજલિ અને આયુષને ઘરનું જમવાનું ભાવવા લાગ્યું. ઘર હંમેશા સ્વચ્છ અને વ્યવસ્થિત રહેવા લાગ્યું. સુજાતા દેવીની હાજરીથી ઘરમાં હૂંફ અને જીવંતતા આવી.
અંજલિને હવે કામ પરથી પાછા આવીને ચિંતા થતી નહોતી. તેને લાગતું કે તેનું ઘર એક સુંદર રીતે મેનેજ થઈ રહ્યું છે. તેને સુજાતા દેવીના અનુભવ અને સમજદારીની કદર થવા લાગી. તેમનો સંબંધ વહુ-સાસુના સંબંધમાંથી આગળ વધીને બે સન્માનિત મહિલાઓના સંબંધમાં પરિવર્તિત થયો.
એક મહિના પછી, જ્યારે અંજલિએ સુજાતા દેવીને તેમનો પહેલો પગાર આપ્યો, ત્યારે સુજાતા દેવીની આંખોમાં આંસુ હતા. “આ તારા પૈસા છે, બેટા. મેં શું કર્યું છે એવું કે આટલો મોટો પગાર લઉં?”
“માજી, તમે મારા ઘરને પ્રેમ આપ્યો છે, વ્યવસ્થા આપી છે, અને આરવને મમતા આપી છે. આ બધાનો કોઈ ભાવ નથી, પણ આ એક નાનકડી ભેટ છે તમારા આત્મસન્માન માટે.” અંજલિએ પ્રેમથી કહ્યું. સુજાતા દેવીએ તે પૈસાથી આરવ માટે રમકડાં અને અંજલિ-આયુષ માટે ભેટો ખરીદી.
સમય જતાં, સુજાતા દેવીનો ચહેરો ખીલી ઉઠ્યો. તેમની આંખોમાં ફરી ચમક આવી. તેમને લાગતું હતું કે તેઓ કોઈના પર બોજ નથી, પરંતુ આ ઘરનો મહત્વનો ભાગ છે. તેમને પોતાની આગવી ઓળખ મળી હતી. અંજલિ અને સુજાતા દેવી વચ્ચેની દીવાલ સંપૂર્ણપણે તૂટી ગઈ હતી. તેઓ સહેલીઓની જેમ વાતો કરતા, હસતા અને સુખ-દુઃખ વહેંચતા.
એક દિવસ, અંજલિની ઓફિસમાંથી એક મહેમાન ઘરે આવ્યા. તેઓ સુજાતા દેવીના કાર્યક્ષેત્રથી ખૂબ પ્રભાવિત થયા. તેમણે અંજલિને પૂછ્યું, “તમારા ઘરમાં આટલો સારો મેનેજમેન્ટ કરનાર વ્યક્તિ કોણ છે? મને પણ આવી કોઈ વ્યક્તિની જરૂર છે.”
અંજલિએ સ્મિત કરતા સુજાતા દેવી તરફ જોયું. “આ મારા માજી છે, અને મારા ઘરના હોમ મેનેજર. અને તેઓ સૌથી શ્રેષ્ઠ છે,” અંજલિએ ગર્વથી કહ્યું. સુજાતા દેવીના ચહેરા પર એક અદ્ભુત સ્મિત છવાઈ ગયું. તેમને ક્યારેય નહોતી કલ્પના કરી કે એક ‘નોકરી’ તેમને આટલું સન્માન અને આત્મવિશ્વાસ આપશે. આ સ્ટોરી તમે https://justgujjuthings.xyz પર વાંચી રહ્યા છો.
આયુષ પણ આ પરિવર્તનથી ખૂબ ખુશ હતો. તેની માતા ફરીથી ખુશ અને સક્રિય જોઈને તેને સંતોષ થયો. તેને લાગતું કે અંજલિએ માત્ર એક ‘નોકરી’ની ઓફર નહોતી કરી, પણ તેની માતાને એક નવું જીવન આપ્યું હતું.
વહુએ સાસુને ‘નોકરી’ પર રાખી, અને પછી જે થયું તે ખરેખર અકલ્પનીય હતું. સંબંધોના તાણાવાણાને નવા દ્રષ્ટિકોણથી જોઈને અંજલિએ માત્ર પોતાના ઘરની જ નહીં, પણ પોતાની સાસુના જીવનની પણ કાયાપલટ કરી દીધી હતી. તેમની આંખો પહોળી થઈ ગઈ, કારણ કે સંબંધોને નિભાવવાની આ પદ્ધતિએ તેમને પ્રેમ, સન્માન અને આત્મસંતોષની એક નવી ઊંચાઈ પર પહોંચાડી દીધા હતા. આ એક એવું ઉદાહરણ બન્યું કે પરંપરાગત સંબંધોને પણ જો આધુનિક અને સમજદારીપૂર્વક હેન્ડલ કરવામાં આવે, તો તે નવા સંબંધો અને નવી ખુશીઓ લાવી શકે છે.
જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો.