ચોથો પાઠ છે, “પરિવર્તનનો સ્વીકાર અને નવીનતા.” ભલે આપણે પરંપરાગત લાગીએ, પણ ગુજરાતીઓ જેટલા ઝડપથી બદલાવ અપનાવે છે એટલા ઓછા લોકો અપનાવે છે. ટેકનોલોજી હોય કે નવા માર્કેટ ટ્રેન્ડ, ગુજરાતી વેપારીઓ ઝડપથી શીખી લે છે અને પોતાના ધંધામાં લાગુ પાડે છે. જો કોઈ નવી વસ્તુ બજારમાં આવી, તો સૌથી પહેલા એનો ઉપયોગ કેવી રીતે કરવો અને એમાંથી નફો કેવી રીતે કમાવવો એ ગુજરાતી વિચારે છે. ખેતીથી લઈને હીરા ઉદ્યોગ સુધી, અને નાના ગામડાની દુકાનથી લઈને આંતરરાષ્ટ્રીય બજાર સુધી, આપણે હંમેશા નવા રસ્તા શોધતા રહીએ છીએ. મુશ્કેલીઓમાં પણ તકો શોધવી, એ આપણી ખાસિયત છે. જ્યાં બીજા લોકો હિંમત હારી જાય, ત્યાં ગુજરાતીઓ નવીનતાથી રસ્તો કાઢે છે. આ જ આપણને બદલાતા સમય સાથે ચાલતા શીખવે છે.
અને પાંચમો પાઠ છે, “જોખમ લેવાની હિંમત.” કયા ગુજરાતીએ ઘર છોડીને, નવો દેશ શોધીને શૂન્યમાંથી સર્જન નથી કર્યું? આપણા ઇતિહાસમાં આવા કેટલાય ઉદાહરણો છે. નાની મૂડીથી શરૂ કરીને મોટો સામ્રાજ્ય ઉભો કરવાની હિંમત આપણામાં જન્મજાત છે. જોખમ લેવું એટલે આડેધડ કૂદી પડવું એમ નહીં, પણ ગણતરીપૂર્વકનું જોખમ લેવું. દરેક પગલું ભરતા પહેલા સો વાર વિચારવું, પણ એકવાર નિર્ણય લીધા પછી પાછળ ન જોવું. કોઈ નવો ધંધો શરૂ કરવો હોય, કે નવી જગ્યાએ સ્થાયી થવું હોય, ગુજરાતીઓ આત્મવિશ્વાસ સાથે આગળ વધે છે. તેમને ખબર હોય છે કે સફળતા મેળવવા માટે અમુક જોખમ તો લેવા જ પડે. આ હિંમત જ આપણને અજાણ્યા પ્રદેશોમાં પણ સફળતાના શિખરો સર કરાવે છે.
તો આ હતા આપણા ગુજરાતી બજારના કેટલાક અણમોલ પાઠ. આ પાઠ કોઈ મોટી યુનિવર્સિટીના પુસ્તકોમાં નહીં મળે. આ તો અનુભવોની નિશાળમાં, દાદાની વાતોમાં, અને રોજબરોજના વ્યવહારમાં શીખવા મળે છે. આ જ પાઠ આપણને દેશ-વિદેશમાં સફળ બનાવે છે અને ગુજરાતી ધંધાની એક આગવી ઓળખ ઉભી કરે છે. ખરું ને? આશા છે કે આ વાત તમને ગમી હશે અને ક્યાંક ને ક્યાંક તમારી પોતાની વાર્તા સાથે પણ મેળ ખાતી હશે.
જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.