દસ વર્ષ પછી ઘરે પાછા ફરેલા કરોડપતિ દીકરાને માએ અડધી રોટલી આપીને કહ્યું કે...

શારદાએ ધ્રૂજતા હાથે જૂનો લાકડાનો દરવાજો ખોલ્યો અને સામે ઊભેલા માણસને જોઈને તેનો શ્વાસ થંભી ગયો. સામે લાલ રંગનું જૂનું ફાટેલું ટી-શર્ટ અને ધૂળવાળું પેન્ટ પહેરીને એક યુવાન ડિલિવરી બોય ઊભો હતો. તેના ખભા પર એક મોટો કાળો થેલો લટકતો હતો અને માથા પરની સાદી કેપ નીચેથી પરસેવાના ટીપાં રેલાઈ રહ્યા હતા. પાછળ ઓસરીમાંથી કાકા મોહનનો કર્કશ અને કડવો અવાજ સંભળાઈ રહ્યો હતો.

મોહન હાથમાં સ્ટેમ્પ પેપર અને કાગળિયાં લઈને ઓસરીમાંથી બહાર આવ્યો અને મોટેથી બરાડ્યો કે શારદા, આ અંગૂઠો મારી દે અને મકાન ખાલી કર. તારો દીકરો રાઘવ દસ વર્ષથી મુંબઈ ભાગી ગયો છે અને ક્યારેય પાછો નથી આવવાનો. હવે આ જૂના મકાન પર તારો કોઈ હક નથી રહ્યો. શારદાએ આંખમાંથી આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે મારો રાઘવ જીવે છે અને તે એક દિવસ જરૂર પાછો આવશે.

મોહને દરવાજે ઊભેલા ડિલિવરી બોય તરફ ગુસ્સાથી જોયું અને જોરથી ધમકાવ્યો કે એય ભિખારી જેવા, અહીં શું તમાશો જોવા ઊભો છે. તારે કોનું કામ છે અને આ ગરીબડા ઘરમાં શું આપવા આવ્યો છે. ડિલિવરી બોયે નમ્રતાથી માથું નમાવ્યું અને શાંત અવાજે કહ્યું કે સાહેબ, આ ઘરમાં રહેતા શારદાબેન માટે મુંબઈની એક મોટી કંપની તરફથી જરૂરી પાર્સલ આવ્યું છે.

શારદાએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે બેટા, મારું તો મુંબઈમાં કોઈ નથી, આ પાર્સલ કોણે મોકલ્યું છે. ડિલિવરી બોયે કહ્યું કે માજી, કંપનીના મોટા માલિકે મોકલ્યું છે અને ખાસ સૂચના આપી છે કે આ બોક્સ તમારા હાથમાં જ આપવાનું છે. મોહને તરત વચ્ચે કૂદીને ડિલિવરી બોયના હાથમાંથી બોક્સ આંચકી લેવાની કોશિશ કરી. મોહને કહ્યું કે લાવ અહીં, આ ડોશી અભણ છે એને શું ખબર પડે.

ડિલિવરી બોયે ખૂબ ચપળતાથી બોક્સ પાછળ ખેંચી લીધું અને મોહનનો હાથ મજબૂતીથી પકડી લીધો. ડિલિવરી બોયની પકડ એટલી લોખંડી હતી કે મોહનના મોંમાંથી દર્દની ચીસ નીકળી ગઈ. મોહને હાથ છોડાવવા તરફડિયાં મારતાં કહ્યું કે તારી આટલી મોટી હિમ્મત કે તું મારા જેવા ગામના પ્રતિષ્ઠિત માણસ પર હાથ ઉપાડે છે. તું સામાન્ય કુરિયરવાળો નોકર છે, તારી ઔકાતમાં રહે.

શારદાએ તરત ડિલિવરી બોયનો હાથ પકડીને કહ્યું કે બેટા, તું આ માણસ સાથે માથાકૂટ ન કર. તું બહુ થાકેલો અને તરસ્યો દેખાય છે, અંદર આવીને બે ઘૂંટડો પાણી પી લે. શારદા તેને અંદરના ઓરડામાં લઈ ગઈ અને માટલામાંથી ઠંડું પાણી તાંબાના જૂના લોટામાં ભરીને આપ્યું. ડિલિવરી બોયે પાણી પીધું અને ઓરડાની ગરીબી જોઈને તેનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું.

ઓરડામાં એક તૂટેલી ખાટલી, જૂની પતરાની પેટી અને ચૂલા પર એક એલ્યુમિનિયમની કાળી પડેલી તપેલી સિવાય કંઈ નહોતું. શારદાએ છાબડીમાંથી બાજરાનો અડધો રોટલો અને થોડી લસણની ચટણી કાઢીને તૂટેલી થાળીમાં મૂકી. શારદાએ પ્રેમથી કહ્યું કે બેટા, મારી પાસે તને આપવા માટે કંઈ ખાસ નથી, પણ તું ભૂખ્યો દેખાય છે એટલે આટલું ખાઈ લે.

ડિલિવરી બોયે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું કે માજી, તમે કેમ નથી જમતા, તમારી થાળી ક્યાં છે. શારદાએ સ્મિત આપીને નજર નીચી ઢાળી અને કહ્યું કે બેટા, આજે મારે એકટાણું છે અને મને બિલકુલ ભૂખ નથી. ડિલિવરી બોય તરત સમજી ગયો કે ઘરમાં માત્ર એક જ રોટલો હતો જે આ ભોળી માએ પોતાના ભૂખ્યા પેટે અજાણ્યા છોકરાને આપી દીધો હતો. તેની આંખોમાંથી એક આંસુ ટપકીને રોટલા પર પડ્યું.

ડિલિવરી બોયે ભારે હૃદયે રોટલાનો નાનો ટુકડો મોંમાં મૂક્યો અને પૂછ્યું કે માજી, તમારા દીકરાની તમને ક્યારેય યાદ નથી આવતી. શારદાની આંખોમાં અપાર વહાલ અને દર્દ એકસાથે છલકાઈ આવ્યા. તેણે કહ્યું કે મા પોતાના પેટે જન્મેલા સંતાનને ક્યારેય ભૂલી શકે ખરી. મારો રાઘવ જ્યારે નાનો હતો ત્યારે તેને બાજરાનો ગરમ રોટલો અને દેશી ગોળ બહુ ભાવતા હતા.

શારદાએ ઓઢણાના છેડેથી આંસુ લૂછતાં આગળ કહ્યું કે મેં આખા ગામના વાસણો માંજીને અને કૂવેથી પાણી ભરીને તેને ભણાવ્યો હતો. જ્યારે તે વીસ વર્ષનો થયો ત્યારે આ મોહન અને તેના પરિવારે તેના પર ચોરીનો ખોટો આળ મૂક્યો હતો. ગામ પંચાયત બોલાવીને મારા નિર્દોષ દીકરાને અપમાનિત કરીને ગામમાંથી કાઢી મૂક્યો હતો.

તે દિવસે રાઘવે મારી સામે રડીને પગે લાગીને સોગંદ ખાધા હતા કે મા, હું જ્યાં સુધી મોટો માણસ નહીં બનું ત્યાં સુધી પાછો નહીં આવું. શારદાએ નિસાસો નાખીને કહ્યું કે મને ખબર છે કે મારો દીકરો પણ મુંબઈના કોઈ ખૂણામાં તારા જેવી જ સખત મજૂરી કરતો હશે. તારા જેવા છોકરાઓને જોઉં છું ત્યારે મને મારા રાઘવની બહુ યાદ આવે છે.

એ જ વખતે મોહન પોતાના બે તોછડા દીકરાઓ હરેશ અને દિનેશને સાથે લઈને ઓરડામાં ધસી આવ્યો. મોહને શારદાની જૂની પતરાની પેટીને જોરથી લાત મારીને ઊંધી વાળી દીધી. મોહને ગર્જના કરી કે હવે બહુ નાટક થયા ડોશી, આ કાગળ પર સીધો અંગૂઠો મારી દે નહિતર અમે તને ગળચી પકડીને રસ્તા પર ફેંકી દઈશું. આ ભિખારી જેવો ડિલિવરી બોય પણ તને અમારા હાથમાંથી નહીં બચાવી શકે.

હરેશ આગળ વધ્યો અને શારદાનો હાથ જોરથી પકડવાની કોશિશ કરી. એ જ ક્ષણે ડિલિવરી બોય વીજળીની ઝડપે વચ્ચે આવ્યો. તેણે હરેશના કાંડાને એવો મરોડ્યો કે હરેશ ચીસ પાડીને ઘૂંટણિયે બેસી ગયો. દિનેશ હાથમાં જાડી લાકડી લઈને દોડ્યો તો ડિલિવરી બોયે એક જ ઝાટકે લાકડી છીનવીને બે ટુકડા કરી નાખ્યા અને મોહનના પગ આગળ ફેંકી દીધા.

મોહન, હરેશ અને દિનેશ ત્રણેય જણા થરથર કાંપવા લાગ્યા. ડિલિવરી બોયે પોતાના માથા પરથી કાળી કેપ ઉતારીને ટેબલ પર મૂકી. તેણે પોતાના ખિસ્સામાંથી એક મોંઘો સેટેલાઇટ સ્માર્ટફોન કાઢ્યો અને એક નંબર ડાયલ કરીને સ્પીકર ચાલુ કર્યું. સામેથી શહેરના પોલીસ કમિશનર અને જિલ્લા કલેક્ટરનો આદરભર્યો અવાજ ગૂંજી ઊઠ્યો.

અધિકારીએ કહ્યું કે યસ મિસ્ટર રાઘવ સર, તમારી પર્સનલ સિક્યોરિટી ટીમ, કાફલો અને તમામ સરકારી ગાડીઓ ગામના મુખ્ય નાકે પહોંચી ગઈ છે. અમે તમારી આજ્ઞાની રાહ જોઈ રહ્યા છીએ. રાઘવે શાંત પણ ગંભીર અવાજે કહ્યું કે તાત્કાલિક મારી જૂની હવેલી આગળ પહોંચો.

ગામની સાંકડી ધૂળિયા ગલીમાં પોલીસ સાયરનના જોરદાર અવાજો ગૂંજવા લાગ્યા. એક પછી એક દસ મોટી કાળી ચમકતી લક્ઝરી ગાડીઓ શારદાના ઝૂંપડા આગળ આવીને ઊભી રહી ગઈ. ગાડીઓમાંથી કાળા સૂટ પહેરેલા કમાન્ડો અને મોટા મોટા ઉદ્યોગપતિઓ બહાર નીકળ્યા. આખું ગામ દોડી આવ્યું અને આ અદ્ભુત નજારો જોઈને દંગ રહી ગયું.

રાઘવે પોતાના કાળા થેલામાંથી એક સુંદર સાગવાન લાકડાની કોતરણીવાળી પેટી બહાર કાઢી. તેણે પેટી ખોલીને શારદાના ધ્રૂજતા હાથમાં મૂકી. એ પેટીની અંદર બાળપણમાં શારદાએ રાઘવના ગળામાં બાંધેલો તાંબાનો નાનો તાવીજ અને એક જૂની ચાંદીની વાટકી રાખેલી હતી. સાથે સાથે પાંચસો કરોડની ગ્લોબલ કંપનીના માલિકી દસ્તાવેજો હતા.

રાઘવ ધીમેથી શારદાના પગ પાસે જમીન પર બેસી ગયો. તેણે શારદાના બંને ધૂળવાળા પગ પોતાના હાથમાં લીધા. તેણે પોતાના શર્ટની બાંય ઊંચી કરી અને ડાબા કાંડા પર બાળપણમાં ચૂલાના અંગારાથી દાઝી ગયેલા ગોળ નિશાનને બતાવ્યું. તેણે રડતા રડતા કહ્યું કે મા, તારો અભાગી રાઘવ પાછો આવી ગયો છે.

ઓરડામાં એક ક્ષણ માટે સોપો પડી ગયો. શારદાએ પોતાના થથરતા હાથ રાઘવના ચહેરા પર ફેરવ્યા. તેણે કાંડા પરનું એ જ જૂનું નિશાન જોયું અને પોતાના વહાલસોયા દીકરાને ઓળખી લીધો. શારદાના ગળામાંથી એક ઊંડી હૃદયદ્રાવક ચીસ નીકળી ગઈ. તેણે રાઘવને પોતાના બંને હાથોમાં જકડી લીધો અને તેના માથા પર અવિરત આંસુ વરસાવવા લાગી.

શારદાએ રડતા રડતા કહ્યું કે રાઘવ, મારા દીકરા, તું આટલા બધા વર્ષ ક્યાં ખોવાઈ ગયો હતો. તું કેમ આવા ફાટેલા કપડાં પહેરીને ડિલિવરી બોય બનીને આવ્યો છે. રાઘવે માના આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે મા, હું દેશ-વિદેશમાં અબજોપતિ બની ગયો પણ મારે મારી આંખોથી જોવું હતું કે મારા ગયા પછી મારી મા કઈ હાલતમાં જીવે છે. મારે એ પણ જોવું હતું કે આ સગા સંબંધીઓ તારી સાથે કેવો વ્યવહાર કરે છે.

રાઘવે મોહન, હરેશ અને દિનેશ તરફ અંગારા વરસાવતી આંખે જોયું. મોહનના હાથમાંથી નકલી કાગળો જમીન પર ખરી પડ્યા અને તેના પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. મોહને હાથ જોડીને કરગરતાં કહ્યું કે રાઘવ બેટા, મને માફ કરી દે, અમે તો માત્ર મજાક કરતા હતા. તું તો અમારા આખા કુટુંબનું ગૌરવ છે.

રાઘવે કડક અવાજે કહ્યું કે જો હું આજે સામાન્ય ડિલિવરી બોય બનીને ન આવ્યો હોત તો તમારી આ રાક્ષસી અસલિયત ક્યારેય સામે ન આવત. તમે મારી લાચાર વિધવા માને રસ્તા પર ફેંકી દેવા માંગતા હતા. રાઘવે પોલીસ કમિશનરને ઈશારો કર્યો અને પોલીસે તરત ત્રણેય જણાને હાથકડી પહેરાવીને ગાડીમાં બેસાડી દીધા.

રાઘવે આખા ગામની ગરીબ પ્રજાના ગીરો મુકાયેલા તમામ ખેતરો અને મકાનોના દસ્તાવેજો પોતાની કમાણીથી છોડાવીને માના ચરણોમાં મૂકી દીધા. રાઘવે શારદાને પોતાની છાતી સરસી ચાંપીને કહ્યું કે મા, હવે તારે ક્યારેય કોઈના વાસણો માંજવા નહીં પડે અને કોઈની સામે લાચાર નહીં થવું પડે. તારો દીકરો હવે તારી સેવા કરવા કાયમ માટે તારી પાસે આવી ગયો છે.

શારદાએ દીકરાના કપાળ પર ચૂમી ભરીને આશીર્વાદ આપ્યા. શારદાએ ગર્વથી કહ્યું કે બેટા, તારા આ અબજો રૂપિયા કે મોટી ગાડીઓ કરતાં પણ મોટી સંપત્તિ તારી આ નમ્રતા અને સંસ્કાર છે. વર્ષોના ઘોર અંધકાર અને અપમાન પછી એ વિધવા માના આંગણામાં સાચા સુખ, સન્માન અને ગૌરવનો નવો સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.