પત્ની હોમ લોન માટે બેંકમાં ગઈ તો મેનેજરે એવું કહ્યું કે એના પગ નીચેથી જમીન...

"મેડમ, તમારી હોમ લોન કેવી રીતે મંજૂર થાય? તમારા નામે તો પહેલેથી જ સાડા ત્રણ લાખની પર્સનલ લોન ચાલુ છે, અને એના છેલ્લા બે હપ્તા પણ બાઉન્સ થયા છે!"

બેંક મેનેજરના આ શબ્દો સાંભળીને સ્નેહાની આંખો સામે જાણે અંધારું છવાઈ ગયું.

તે તો પોતાની લગ્નની સાલગિરહ પર પતિ ગૌરવને સરપ્રાઈઝ આપવા માટે લંચ બ્રેકમાં બેંકમાં આવી હતી. બંને છેલ્લા ત્રણ વર્ષથી ભાડાના મકાનમાંથી નીકળીને પોતાનો નાનો ફ્લેટ લેવાના સપના જોતા હતા. સ્નેહાને થયું કે પોતાના પગાર પર હોમ લોનની મંજૂરી મળી જાય, તો સાંજે ગૌરવને ખુશખબર આપશે.

"સાહેબ, કોઈ ભૂલ થતી હશે," સ્નેહાએ ગભરાઈને કહ્યું. "મેં તો મારી જિંદગીમાં ક્યારેય કોઈ પર્સનલ લોન લીધી જ નથી!"

બેંક મેનેજરે કોમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન સ્નેહા તરફ ફેરવી. "મેડમ, આ તમારો જ પાન કાર્ડ નંબર અને તમારું જૂનું બચત ખાતું છે. ચાર મહિના પહેલાં સાડા ત્રણ લાખ રૂપિયા મંજૂર થયા હતા. દર મહિને અગિયાર હજાર બસો રૂપિયાનો હપ્તો છે, અને ખાતામાં બેલેન્સ ન હોવાથી બે હપ્તા બાકી બોલે છે."

સ્નેહાએ ધ્રૂજતા હાથે સ્ક્રીન પર સ્ટેટમેન્ટ જોયું. ચાર મહિના પહેલાં જે દિવસે લોનના પૈસા જમા થયા હતા, એના બીજા જ દિવસે ત્રણ લાખ ચાલીસ હજાર રૂપિયા સીધા એક જ ખાતામાં ટ્રાન્સફર કરવામાં આવ્યા હતા.

એ ખાતાનું નામ વાંચતા જ સ્નેહાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ.

ખાતું તેના દિયર ભાવિનના નામે હતું.

બેંકમાંથી બહાર નીકળતા સ્નેહાના મગજમાં ચાર મહિના પહેલાંનો એ રવિવાર તાજો થઈ ગયો. ગૌરવ હાથમાં બે-ત્રણ પ્રિન્ટ કરેલા કાગળો લઈને આવ્યો હતો અને ઉતાવળમાં બોલ્યો હતો, "સ્નેહા, તારા જૂના બેંક ખાતામાં કેવાયસી અપડેટ કરાવવાનું છે, નહીં તો ખાતું બંધ થઈ જશે. આમાં ફટાફટ સહી કરી દે ને, અને આધાર-પાનની કોપી આપ."

સ્નેહાએ પોતાના પતિ પર આંધળો વિશ્વાસ કરીને એક શબ્દ પણ વાંચ્યા વિના સહી કરી આપી હતી!

એણે ક્યારેય સપનામાં પણ નહોતું વિચાર્યું કે જે માણસની સાથે તે આખી જિંદગી વિતાવી રહી છે, એ જ માણસ એની જાણ બહાર એના નામે લાખો રૂપિયાની લોન લઈ લેશે.

સ્નેહાએ બેંકમાંથી જ એ સ્ટેટમેન્ટની પ્રિન્ટ કઢાવી અને પોતાના પર્સમાં મૂકી દીધી. આખો દિવસ ઓફિસમાં તેનું મન કામમાં લાગ્યું નહીં. ગુસ્સા કરતાં પણ વધુ એક ઊંડો આઘાત તેના મનમાં ઘર કરી ગયો હતો.

સાંજે સાત વાગ્યે ગૌરવ ઓફિસેથી ઘરે આવ્યો. તે ખૂબ જ ખુશ દેખાતો હતો. આવતાની સાથે જ તેણે બેગમાંથી બે-ત્રણ નવા ફ્લેટના બ્રોશર કાઢીને ટેબલ પર મૂક્યા.

"સ્નેહા, જો તો ખરી! આપણી ઓફિસની નજીક જ એક સરસ નવી સ્કીમ આવી છે. બસ થોડી બચત અને લોન ગોઠવાઈ જાય એટલે આ વર્ષે તો આપણું પોતાનું ઘર પાક્કું!" ગૌરવે ઉત્સાહથી કહ્યું.

સ્નેહા રસોડામાંથી બહાર આવી. તેનો ચહેરો સાવ સપાટ હતો. તેણે ચૂપચાપ પોતાના પર્સમાંથી બેંકનું સ્ટેટમેન્ટ કાઢ્યું અને બ્રોશરની બરાબર ઉપર મૂકી દીધું.

"ઘર કેવી રીતે લેવાશે ગૌરવ, જ્યારે મારા નામે પહેલેથી જ સાડા ત્રણ લાખની લોન ચાલુ હોય અને બે હપ્તા બાઉન્સ થઈ ગયા હોય?"

ગૌરવના હાથમાંથી બ્રોશર છૂટી ગયું. કાગળ પર પોતાનું જૂઠું પકડાયેલું જોઈને તેનો ચહેરો એકદમ ફિક્કો પડી ગયો. થોડી સેકન્ડ સુધી તે કંઈ બોલી જ ન શક્યો.

"સ્નેહા, હું તને કહેવાનો જ હતો, પણ..." ગૌરવે અચકાતા કહ્યું.

"ક્યારે કહેવાના હતા? જ્યારે બેંકના માણસો ઘરે રિકવરી માટે આવે ત્યારે?" સ્નેહાનો અવાજ ધ્રૂજી રહ્યો હતો. "તમે કેવાયસીના નામે જૂઠું બોલીને મારી સહી લીધી, ગૌરવ! મારો વિશ્વાસ આટલો સસ્તો હતો તમારા માટે?"

ગૌરવ થોડો ગભરાયો અને પછી બચાવ કરતા બોલ્યો, "મારી મજબૂરી હતી સ્નેહા! ભાવિનને ધંધામાં બહુ મોટું નુકસાન થઈ ગયું હતું. એનો ચેક બાઉન્સ થવાનો હતો, જો તાત્કાલિક પૈસા ન મળતા તો એના પર પોલીસ કેસ થઈ જાત! મારી પોતાની લોન લિમિટ પૂરી થઈ ગઈ હતી, એટલે મારે તારા નામે..."

"અને મને એક વાર પૂછવાની પણ જરૂર ન લાગી?" સ્નેહાની આંખોમાંથી આંસુ વહી નીકળ્યા. "જો તમે સાચું કહીને મદદ માંગી હોત, તો કદાચ હું કોઈ રસ્તો કાઢવામાં મદદ કરત. પણ તમે મને અંધારામાં રાખી! મારો ક્રેડિટ સ્કોર ખરાબ થઈ ગયો છે, હવે આપણને હોમ લોન નહીં મળે."

ગૌરવ અકળાઈ ગયો. "તને સાચું કહેત તો તું ના પાડી દેત! એ મારો સગો નાનો ભાઈ છે, હું એને ડૂબતો કેવી રીતે જોઈ શકું? એણે કીધું હતું કે દર મહિને હપ્તો આપી દેશે."

"તો છેલ્લા બે મહિનાથી હપ્તા કેમ નથી ભરાયા?" સ્નેહાએ સીધો સવાલ કર્યો. "ફોન કરો અત્યારે જ ભાવિનને, અને સ્પીકર ચાલુ રાખો."

ગૌરવ ખચકાયો, પણ સ્નેહાની મક્કમ નજર સામે તેણે ભાવિનને ફોન લગાવ્યો અને સ્પીકર ઓન કર્યું.

"હા ભાઈ, બોલો," સામેથી ભાવિનનો આરામદાયક અવાજ આવ્યો.

"ભાવિન, બે મહિનાના હપ્તા બાકી છે. બેંકમાંથી ફોન આવવાના શરૂ થઈ ગયા છે. સ્નેહાને બધી ખબર પડી ગઈ છે. તું કાલે બાવીસ હજાર રૂપિયા મોકલી દે," ગૌરવે કહ્યું.

સામેથી ભાવિનનો જવાબ સાંભળીને ગૌરવ પોતે જ થીજી ગયો.

"અરે ભાઈ, મેં ક્યાં તમને કીધું હતું કે ભાભીના નામે લોન લઈને આપો?" ભાવિને કંટાળેલા અવાજે કહ્યું. "તમે તમારી મરજીથી વ્યવસ્થા કરી હતી. અત્યારે મારી પાસે એક રૂપિયો નથી, આવતા મહિને જોઈશું. એમ પણ ભાભી નોકરી કરે જ છે ને, બે હપ્તા ભરી દેશે તો શું આભ તૂટી પડશે?"

ફોન કપાઈ ગયો, પણ એ શબ્દો રૂમમાં ગુંજતા રહ્યા.

ગૌરવના હાથમાંથી ફોન ટેબલ પર પડી ગયો. જે ભાઈ માટે તેણે પોતાની પત્નીનો વિશ્વાસ તોડ્યો, જેના માટે તેણે પોતાના ઘરનું સપનું દાવ પર લગાવ્યું, એ જ ભાઈએ એક પળમાં હાથ ઊંચા કરી દીધા હતા.

સ્નેહાએ આંસુ લૂછ્યા. તે ઊભી થઈ અને ગૌરવ સામે જોઈને શાંતિથી બોલી, "સાંભળી લીધું ને? હવે આનું પરિણામ આપણા બંનેના સપનાએ ભોગવવું પડશે."

"સ્નેહા, મને માફ કરી દે," ગૌરવ નીચું જોઈને બોલ્યો. "મેં ખરેખર બહુ મોટી ભૂલ કરી નાખી."

"માફી માંગવાથી મારો ક્રેડિટ સ્કોર અને આપણો વિશ્વાસ રાતોરાત પાછા નહીં આવે ગૌરવ," સ્નેહાએ મક્કમતાથી કહ્યું. "પણ હું ઘર છોડીને જવાની નથી. હા, એક વાત નક્કી છે. આજથી મારા બેંક ખાતા અને કાગળો પર ફક્ત મારો જ અધિકાર રહેશે. અને આ લોનના બાકી રહેલા હપ્તા તમારા પોતાના પગાર અને ખર્ચા કાપીને તમારે જ ભરવાના રહેશે. મારા પગારમાંથી એક રૂપિયો પણ આ દેવામાં નહીં જાય."

ગૌરવે ચૂપચાપ માથું હલાવ્યું. તેને પોતાની ભૂલની સજા મંજૂર હતી.

બીજા દિવસે સવારે ગૌરવે પોતાની બચતના પૈસા અને પોતાની નવી બાઈક લેવા માટે ભેગા કરેલા રૂપિયા કાઢીને બંને બાકી હપ્તા બેંકમાં જમા કરાવ્યા.

તેમના પોતાના ઘરનું સપનું બે વર્ષ પાછળ ઠેલાઈ ગયું હતું, પણ તે ઘટનાએ ગૌરવને એક કડવું સત્ય શીખવી દીધું કે લગ્નજીવનમાં કોઈની મદદ કરતાં પહેલાં જીવનસાથીનો વિશ્વાસ અને પારદર્શિતા જાળવવી સૌથી વધુ જરૂરી હોય છે.


જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.