વર્ષોથી બંધ પડેલું જૂનું ટીવી અચાનક ચાલુ થતાં જ દીકરાના હોશ ઊડી ગયા, પાછળનું ઢાંકણ ખોલતાં જ...

રવિવારની સવારે ઘરના જૂના સ્ટોરરૂમમાં સામાનની ધૂળ ઉડી રહી હતી.

ધર્મેશ અને તેની પત્ની કિંજલ દિવાળી પહેલાં ઘરનું વધારાનું નકામું ફર્નિચર બહાર કાઢી રહ્યા હતા.

સ્ટોરરૂમના એક અંધારા ખૂણામાં પચીસ વર્ષ જૂનું, લાકડાના કેબિનેટવાળું ભારે ટીવી ધૂળ ખાતું પડેલું હતું.

કિંજલે તે ટીવી સામે જોઈને મોં મચકોડ્યું અને કચવાટભર્યા અવાજે કહ્યું.

'ધર્મેશ, આ ભંગાર ટીવીને આજે જ બહાર કાઢો, ભંગારવાળો આના બસો રૂપિયા આપે તોય ઘણો ફાયદો થશે!' કિંજલે કહ્યું.

'છેલ્લા પંદર વર્ષથી આ ટીવી બંધ હાલતમાં પડ્યું છે, એનો વાયર પણ કપાઈ ગયેલો છે અને ઘરમાં નકામી જગ્યા રોકે છે!' કિંજલે ઉમેર્યું.

ધર્મેશે પણ સંમતિ આપતાં તે ભારે લાકડાના ટીવીને બંને હાથે પકડીને બહાર હોલ તરફ ખેંચવાનું શરૂ કર્યું.

પરંતુ ટીવીને સોફા પાસે મૂકતાં જ અચાનક ધર્મેશનો હાથ આગળના જૂના લાલ સ્વીચ બટન પર દબાઈ ગયો.

તે જ ક્ષણે આખા હોલમાં એક ચમત્કાર થયો જેણે બંનેના હોશ ઉડાવી દીધા.

જે ટીવીનો કોઈ પાવર પ્લગ નહોતો, કોઈ કેબલ વાયર નહોતો અને જે પંદર વર્ષથી બંધ હતું, તેની જૂની સ્ક્રીન પર અચાનક વાદળી રંગનો પ્રકાશ ઝબકી ઊઠ્યો!

સ્ક્રીન પર હળવો સળવળાટ થયો અને જૂના સ્પીકરમાંથી ધીમો, ઘરઘરાટીભર્યો અવાજ ગુંજવા લાગ્યો.

કિંજલ ભયના કારણે બે ડગલાં પાછળ હટી ગઈ અને તેના મોંમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ.

'હે ભગવાન, પ્લગ વગર આ ટીવી કેવી રીતે ચાલુ થઈ ગયું અને આ ઘરમાં કોઈ ભૂતપ્રેત તો નથી ને?' કિંજલ ધ્રૂજવા લાગી.

ધર્મેશ પણ સ્તબ્ધ થઈને પથ્થરની જેમ ઊભો રહી ગયો અને તેનું હૃદય જોરથી ધડકવા લાગ્યું.

તેણે ટીવીની પાછળ જઈને જોયું તો પાવર કોર્ડ સાવ કપાયેલી હતી અને કોઈ બાહ્ય કનેક્શન નહોતું.

'આ કોઈ ભૂતપ્રેત નથી પણ કોઈએ જાણીજોઈને અંદર કંઈક છુપાવેલું લાગે છે!' ધર્મેશે શંકા વ્યક્ત કરી.

ધર્મેશે તરત જ ટૂલબોક્સમાંથી સ્ક્રુડ્રાઈવર લીધું અને ટીવીનું પાછળનું પ્લાસ્ટિકનું ઢાંકણ ખોલવાનું શરૂ કર્યું.

ચાર સ્ક્રૂ ખોલીને જેવું પાછળનું કેબિનેટ હટાવ્યું, કે તરત જ અંદરનું દ્રશ્ય જોઈને ધર્મેશની આંખો પહોળી થઈ ગઈ.

ટીવીની પિક્ચર ટ્યુબની બાજુમાં ખૂબ જ કુશળતાપૂર્વક એક નાની રિચાર્જેબલ લિથિયમ બેટરી અને ઇલેક્ટ્રોનિક સર્કિટ ગોઠવેલી હતી.

અને તેની બરાબર નીચે એક લાલ મખમલની થેલી, જૂની ડાયરી અને બેંકની ફિક્સ ડિપોઝિટની પાસબુક પડેલી હતી!

તે સમયે તેમના છોતેર વર્ષના ઘરડા પિતા સોમાભાઈ હાથમાં લાકડી લઈને ધીમા પગલે રૂમમાંથી બહાર આવ્યા.

સોમાભાઈ પોતાના જમાનામાં એક નાની દુકાનમાં રેડિયો અને ટીવી રિપેર કરવાનું કામ કરતા હતા.

ધર્મેશે ક્રોધથી તે મખમલની થેલી અને કાગળો હાથમાં લીધા અને પિતાના મોં સામે ટેબલ પર પછાડ્યા.

'બાપુજી, તમે આ બંધ ટીવીની અંદર આ બધું ચોરીછૂપે કેમ સંતાડી રાખ્યું હતું?' ધર્મેશે તાડૂકીને પૂછ્યું.

'શું તમને અમારા પર ભરોસો નહોતો, કે પછી આમાં કોઈ કાળું નાણું કે પારકા વ્યવહારો છુપાયેલા છે?' ધર્મેશે કડકાઈથી સવાલ કર્યો.

કિંજલે પણ આક્ષેપ કરતાં કહ્યું, 'અમે આ ટીવીને કચરો ગણતાં હતાં અને તમે આની અંદર ગુપ્ત ખજાનો છુપાવીને બેઠા હતા!'

સોમાભાઈએ આ સાંભળીને નીચું જોઈ લીધું અને તેમની વૃદ્ધ આંખોમાંથી અશ્રુઓની અવિરત ધાર વહી નીકળી.

તેમણે કોઈ દલીલ ન કરી અને ધ્રૂજતા હાથે આગળ વધીને તે જૂના ટીવીની સામે હાથ જોડ્યા.

સોમાભાઈએ ટીવીના કેબિનેટમાં છુપાવેલી એક નાની ગુપ્ત સ્વીચ દબાવી દીધી.

સ્વીચ દબાવતાં જ ટીવીની સ્ક્રીન પરથી વાદળી પ્રકાશ હટી ગયો અને વીસ વર્ષ જૂનો એક પારિવારિક હોમ વીડિયો ચાલુ થઈ ગયો!

સ્ક્રીન પર હોસ્પિટલના પલંગ પર સૂતેલી એક કૃશકાય, બીમાર પણ સ્નેહાળ સ્ત્રીનો ચહેરો પ્રગટ થયો.

તે ચહેરો જોતાં જ ધર્મેશના પગ નીચેથી ધરતી સરકી ગઈ.

તે સ્ત્રી કોઈ પારકી નહોતી, પણ ધર્મેશની પોતાની સ્વર્ગસ્થ માતા યશોદાબેન હતાં, જે વીસ વર્ષ પહેલાં કેન્સરની બીમારીમાં અવસાન પામ્યાં હતાં!

યશોદાબેનનો દર્દભર્યો પણ અમૃત જેવો અવાજ તે જૂના ટીવીના સ્પીકરમાંથી ગુંજી ઊઠ્યો.

'મારા વાહલા દીકરા ધર્મેશ, જ્યારે તું આ વીડિયો જોઈશ ત્યારે તારી મા આ દુનિયામાં નહીં હોય.' યશોદાબેનની આંખોમાંથી આંસુ વહી રહ્યાં હતાં.

'વીસ વર્ષ પહેલાં જ્યારે હું કેન્સરના છેલ્લા સ્ટેજમાં હતી, ત્યારે તારું એન્જિનિયરિંગ કોલેજમાં એડમિશન થવાનું હતું.'

'ડૉક્ટરોએ કહ્યું હતું કે જો મારી પાછળ દસ લાખ રૂપિયાનો ખર્ચ કરવામાં આવે તો હું કદાચ થોડા મહિના વધુ જીવી શકીશ.'

'પરંતુ તારા બાપુજી પાસે તે સમયે માત્ર આઠ લાખ રૂપિયાની જ બચત હતી.'

'મેં તારા બાપુજીના હાથ પકડીને સોગંદ આપ્યા હતા કે મારા મરતા શરીર પાછળ આ પૈસા ન બગાડતા, પણ મારા દીકરાના ભણતર માટે સાચવી રાખજો.'

'તારા બાપુજીએ મારી અંતિમ ઈચ્છા માનીને મને ઘરે લાવી દીધી અને મારી સેવા કરતાં કરતાં મારો આ છેલ્લો સંદેશો પોતાના હાથે કેમેરામાં રેકોર્ડ કર્યો હતો.'

'તારા લોભી કાકાઓ અને સગા-સંબંધીઓ આ પૈસા અને મારા દાગીના લૂંટી લેવા માંગતા હતા.'

'તેથી તારા બાપુજીએ પોતાની ટેકનિકલ આવડતથી આ જૂના ટીવીની અંદર મારા તમામ સોનાના ઘરેણાં અને મારી આ છેલ્લી યાદ સાચવી રાખી હતી.'

'બેટા ધર્મેશ, તારા બાપુજીએ તને મોટો માણસ બનાવવા માટે પોતાનું આખું જીવન કુરબાન કરી દીધું છે.'

'ક્યારેય તારા બાપુજીની આંખમાં આંસુ ન આવવા દેતો, એ સાક્ષાત ઈશ્વરનું રૂપ છે!'

સ્ક્રીન પર આ શબ્દો પૂરા થતાં જ યશોદાબેને હાથ જોડ્યા અને વીડિયો પૂરો થઈ ગયો.

હોલમાં સ્મશાન જેવી શાંતિ છવાઈ ગઈ.

ધર્મેશનું આખું અસ્તિત્વ ભયાનક શરમ, પશ્ચાતાપ અને ગ્લાનિથી ધ્રૂજી ઊઠ્યું.

સોમાભાઈએ ધ્રૂજતા હાથે તે લાલ મખમલની થેલી ખોલીને ટેબલ પર મૂકી દીધી.

તે થેલીમાંથી યશોદાબેનનું સોનાનું મંગળસૂત્ર, કાનની બુટ્ટીઓ અને દસ લાખ રૂપિયાની નવી ફિક્સ ડિપોઝિટની પાસબુક બહાર નીકળી.

સોમાભાઈએ ગદગદ સ્વરે કહ્યું, 'બેટા ધર્મેશ, તારી માતાના ગયા પછી મેં મારી આખી જિંદગીની પેન્શનમાંથી એક-એક રૂપિયો બચાવ્યો હતો.'

'મેં આ દસ લાખ રૂપિયા તારા બાળકોના ઉચ્ચ શિક્ષણ માટે ભેગા કર્યા હતા.'

'મને ડર હતો કે ઘરમાં ચોરી થશે તો આ બધું લૂંટાઈ જશે, એટલે મેં આ જૂના ટીવીની અંદર બેટરી બેકઅપ મૂકીને આ બધું સંભાળી રાખ્યું હતું.'

'હું દર અઠવાડિયે આ બેટરી ચાર્જ કરતો હતો અને રાત્રે એકલા બેસીને તારી માનો આ વીડિયો જોઈને મારા આંસુ લૂછતો હતો!' સોમાભાઈ પોક મૂકીને રડી પડ્યા.

આ શબ્દો સાંભળતાં જ ધર્મેશના હાથમાંથી કાગળો છૂટીને જમીન પર પડી ગયા.

ધર્મેશ પોતાની જાતને સંભાળી ન શક્યો અને આખા હોલમાં જોરજોરથી પોક મૂકીને રડી પડ્યો.

તેણે સીધા પોતાના પિતાના બંને ધૂળવાળા ચરણ પકડી લીધા અને જમીન પર સાષ્ટાંગ ઢળી પડ્યો.

'બાપુજી, મને માફ કરી દો બાપુજી, હું તમારો નરાધમ અને પાપી દીકરો છું!' ધર્મેશ પિતાના પગ આંસુઓથી ભીંજવવા લાગ્યો.

'જે બાપે પોતાના સુખ અને પત્નીની સારવારનો ભોગ આપીને મને મોટો કર્યો, એ જ બાપ પર મેં કાળા નાણાંની શંકા કરી!' ધર્મેશનો અવાજ રડીને રૂંધાઈ ગયો.

કિંજલ પણ તે દ્રશ્ય જોઈને અંદરથી સાવ હચમચી ગઈ.

તે દોડીને આવી અને સસરાના ચરણોમાં માથું મૂકીને ચોધાર આંસુએ રડવા લાગી.

'પિતાજી, મને માફ કરી દો, મેં આ પવિત્ર મંદિર સમાન ટીવીને ભંગાર કહીને ફેંકી દેવાની વાત કરી!' કિંજલ કરગરી પડી.

'તમે સાક્ષાત દેવતા છો અને અમે તમારા ચરણોની ધૂળ બનવાને પણ લાયક નથી!' કિંજલે સસરાના પગ માથે મૂક્યા.

ધર્મેશને યાદ આવ્યું કે જ્યારે તે કૉલેજમાં ભણતો હતો ત્યારે પિતાજી રાત-દિવસ દુકાનમાં બેસીને રેડિયો અને ટીવી રીપેર કરતા હતા.

પિતાજીએ ક્યારેય પોતાના માટે નવો કુરતો કે ચશ્મા નહોતા ખરીદ્યા પણ દીકરાની ફી ભરવામાં ક્યારેય મોડું નહોતું થવા દીધું.

આજે પણ તે જ પિતા પોતાના પૌત્ર-પૌત્રીઓના ભવિષ્ય માટે પોતાની પેન્શનમાંથી દસ લાખ રૂપિયા બચાવીને બેઠા હતા.

ધર્મેશને યાદ આવ્યું કે જ્યારે માતા ગંભીર બીમારીમાં કણસતી હતી, ત્યારે પિતાજી આખી રાત જાગીને તેના પગ દબાવતા હતા.

તેમણે ક્યારેય પોતાના ચહેરા પર થાક કે હતાશા નહોતી આવવા દીધી અને હંમેશા સ્મિત સાથે માતાની સેવા કરી હતી.

માતાના અવસાન પછી જે સંબંધીઓએ પિતાજી પાસેથી ઉછીના પૈસા લીધા હતા, તેઓએ ક્યારેય એક રૂપિયો પણ પાછો નહોતો આપ્યો.

તેમણે આ ઘર તરફ જોવાનું પણ બંધ કરી દીધું હતું અને પિતાજીને સાવ એકલા છોડી દીધા હતા.

કિંજલને પોતાની જાત પર અતિશય પશ્ચાતાપ થયો કે પોતે આધુનિક ફ્લેટ અને મોંઘા ઉપકરણોના મોહમાં આટલી આંધળી બની ગઈ હતી.

ધર્મેશે પિતાજીના હાથ પકડીને કહ્યું કે બાપુજી, આ દસ લાખ રૂપિયામાંથી હું મારી સ્વર્ગસ્થ માતાના નામે ગરીબ બાળકો માટે એક મફત પુસ્તકાલય બનાવીશ.

તેણે વચન આપ્યું કે આ ઘરમાં ક્યારેય કોઈ વડીલનું અપમાન નહીં થાય અને તેમની પૂજા સાક્ષાત ઈશ્વરની જેમ થશે.

આખા મહોલ્લાના લોકો સોમાભાઈના આ અદભુત ત્યાગ અને પવિત્ર પ્રેમની ગાથા સાંભળીને ગદગદ થઈ ગયા.

કિંજલે પોતાના હાથે ગરમ પાણી લાવીને સસરાજીના થાકેલા પગ ધોયા અને તેમના કપાળ પર ચંદનનો ચાંદલો કર્યો.

કિંજલે તે જ ક્ષણે તે જૂના લાકડાના ટીવી સામે અગરબત્તી પ્રગટાવી અને સાસુમાની તસવીરને પ્રેમથી વંદન કર્યા.

સોમાભાઈના ચહેરા પર પોતાના પરિવારની એકતા અને પ્રેમ જોઈને જીવનભરનું દુઃખ હળવું થઈ ગયું હતું.

સોમાભાઈએ વાત્સલ્યપૂર્વક પોતાના બંને ધ્રૂજતા હાથે દીકરા અને પુત્રવધૂને ઊભા કર્યા.

તેમણે બંનેને પોતાની છાતી સરસા ચાંપી લીધા અને તેમના માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવ્યો.

'ના મારા બાળકો, એક બાપ ક્યારેય પોતાના સંતાનોથી નારાજ ન થઈ શકે.' સોમાભાઈના અવાજમાં અસીમ સ્નેહ છલકાતો હતો.

'આજે મારી યશોદાનો સંદેશો સાચા દિલ સુધી પહોંચી ગયો, એ જ મારા જીવનનો સૌથી મોટો સંતોષ છે.'

ધર્મેશે તે જ ક્ષણે તે જૂના લાકડાના ટીવીને સાફ કરીને ઘરના દીવાનખંડના મુખ્ય સ્થાન પર સ્થાપિત કરી દીધું.

તેણે વચન આપ્યું કે આ ટીવી ક્યારેય આ ઘરમાંથી બહાર નહીં જાય અને પેઢીઓ સુધી માતાના ત્યાગની સાક્ષી પૂરતું રહેશે.

સાચી સંપત્તિ મોંઘા સાધનોમાં નથી હોતી, પણ માતા-પિતાના અબોલ બલિદાન અને સંસ્કારોના વારસામાં હોય છે.

અને એ દિવસે પ્લગ વગર ચાલુ થયેલા એક જૂના ટીવીએ એક આખા પરિવારને કાયમ માટે પ્રેમ અને કૃતજ્ઞતાના અતૂટ બંધનમાં જોડી દીધો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.