મિલકત પડાવવા નણંદના ઘર ભાંગનારી વહુના પોતાના પિયર એવી ભાભી આવી કે કુદરતે...

પાયલ દેખાવમાં અત્યંત સુંદર, ભણેલી-ગણેલી અને બહારની દુનિયા માટે એકદમ પરફેક્ટ વહુ હતી. તે જે પણ કામ કરતી તેમાં એટલી કુશળતા હતી કે જોનારો દરેક વ્યક્તિ તેના વખાણ કરતા થાકતો નહીં. પરંતુ આ સુંદર ચહેરા પાછળ એક અત્યંત ચતુર, કપટી અને સ્વાર્થી મગજ છુપાયેલું હતું. પાયલ માટે સંબંધો, લાગણીઓ કે પરિવારની કોઈ કિંમત નહોતી. તેના જીવનનો એકમાત્ર ઉદ્દેશ્ય હતો ગમે તે ભોગે પૈસો અને સત્તા મેળવવી. પાયલના લગ્ન એક ખૂબ જ પ્રતિષ્ઠિત અને અમીર પરિવારમાં આકાશ સાથે થયા હતા. આકાશ સ્વભાવે ખૂબ જ શાંત, સરળ અને ભોળો માણસ હતો, જે પોતાની પત્નીના આ કપટી સ્વભાવથી તદ્દન અજાણ હતો.

આકાશના ઘરમાં તેના માતા-પિતા ઉપરાંત એક નાની બહેન હતી જેનું નામ ધ્વનિ હતું. ધ્વનિ આખા ઘરમાં બધાની લાડલી હતી અને તેના લગ્ન માટે સારા ઘરની વાતો ચાલી રહી હતી. પાયલ જ્યારે આ ઘરમાં આવી ત્યારે તેને સમજાયું કે જો ધ્વનિના લગ્ન કોઈ મોટા ઘરમાં થશે, તો સસરા ઘરની મિલકતનો મોટો હિસ્સો ધ્વનિને કરિયાવર અને ભાગ પેટે આપી દેશે. પાયલના સ્વાર્થી મગજે તરત જ ગણતરીઓ માંડી દીધી. તેને લાગ્યું કે જો ઘરની મિલકત વહેંચાઈ જશે, તો તેના ભાગે ઓછું આવશે. બસ, આ જ વિચાર સાથે પાયલે ઘરમાં ધીમે ધીમે પોતાની ચાલ ચાલવાનું શરૂ કરી દીધું.

ધ્વનિ માટે જે પણ સારા સંબંધો આવતા, પાયલ તેમાં પોતાની ચતુરાઈથી દખલગીરી કરતી. તે ક્યારેક છોકરાવાળા સામે ઘરની ખોટી વાતો કરતી, તો ક્યારેક સાસુ-સસરાના મનમાં છોકરાના પરિવાર વિશે ખોટી શંકાઓ વાવી દેતી. પાયલ એટલી ચાલાકીથી આ બધું કરતી કે ઘરના કોઈ સભ્યોને તેના પર ક્યારેય શંકા જ ન જતી. પાયલની આ સતત દખલગીરી અને કાવતરાંના કારણે ધ્વનિના બે-ત્રણ સારા સંબંધો થતાં થતાં તૂટી ગયા. ધ્વનિ અંદરથી તૂટી ગઈ અને આખા ઘરમાં એક પ્રકારની નકારાત્મકતા છવાઈ ગઈ. પાયલ મનોમન ખુશ હતી કે હવે મિલકત બહાર જવાનો કોઈ રસ્તો બચ્યો નથી.

સમય પસાર થતો ગયો અને અચાનક પાયલના સસરાનું હાર્ટ એટેકના કારણે અવસાન થયું. સસરાના અવસાનથી આખો પરિવાર આઘાતમાં સરી પડ્યો હતો. આકાશ અને તેની માતા પોતાના પિતાને ગુમાવવાના ગમમાં ડૂબેલા હતા, પરંતુ પાયલ માટે આ એક બહુ મોટો મોકો હતો. તેણે આ દુઃખના સમયનો ફાયદો ઉઠાવીને આકાશને વાતોમાં ફોસલાવ્યો. પાયલે આકાશને સમજાવ્યું કે કાનૂની ગૂંચવણોથી બચવા માટે બધી જ મિલકત અને બિઝનેસ પોતાના નામે ટ્રાન્સફર કરાવી લેવા જોઈએ. આકાશ પોતાના પત્ની પર આંધળો વિશ્વાસ કરતો હોવાથી તેણે સહીઓ કરી દીધી અને પાયલે આખી મિલકત પોતાના એકલાના નામે કરાવી લીધી.

મિલકત પોતાના નામે થતાં જ પાયલનો અસલી ચહેરો સામે આવી ગયો. જે સાસુને તે અત્યાર સુધી માન આપતી હતી, તેને તે હવે એક બોજ સમજવા લાગી. પાયલે ધીમે ધીમે સાસુને ઘરના મુખ્ય ભાગમાંથી હટાવીને પાછળની એક નાની, અંધારી રૂમમાં પૂરી દીધા. સાસુને સમયસર જમવાનું પણ મળતું નહોતું અને જો તેઓ ક્યારેય કશું બોલતા, તો પાયલ તેમને અપમાનિત કરતી. આકાશ પોતાની નોકરી અને બિઝનેસમાં એટલો વ્યસ્ત રહેતો કે તેને ઘરની અંદર શું ચાલી રહ્યું છે તેની પૂરી ખબર જ નહોતી રહેતી, અને જો તે ક્યારેક પૂછતો તો પાયલ તેની સામે આંસુ બહાવીને પોતાને સાચી સાબિત કરી દેતી. ધ્વનિ પણ પોતાની માતાની આ હાલત જોઈને રૂમમાં બેસીને રડતી રહેતી.

કુદરતનો નિયમ છે કે તમે જેવું વાવો છો તેવું જ લણો છો. પાયલ પોતાના આ અહંકાર અને વૈભવમાં રાચી રહી હતી ત્યાં જ તેના પિયરમાં એક નવો વળાંક આવ્યો. પાયલના એકના એક નાના ભાઈ રોહનના લગ્ન નક્કી થયા. પાયલ ખૂબ જ ખુશ હતી કે તેના પિયરમાં ભાભી આવવાની છે. રોહનના લગ્ન નેહા નામની છોકરી સાથે થયા. નેહા દેખાવમાં ખૂબ જ શાંત લાગતી હતી, પરંતુ વાસ્તવમાં તે પાયલ કરતાં પણ બે ડગલાં આગળ નીકળે તેવી અત્યંત ચતુર અને સ્વાર્થી સ્ત્રી હતી. નેહાએ પિયરમાં પગ મૂકતાની સાથે જ પાયલની જેમ જ પોતાની જાળ બિછાવવાનું શરૂ કરી દીધું.

નેહાએ લગ્નના ગણતરીના મહિનાઓમાં જ પાયલના ભાઈ રોહનને પોતાની મુઠ્ઠીમાં કરી લીધો. પાયલની માતા જે પોતાના દીકરા અને વહુ પર ગર્વ કરતી હતી, તેને અંદાજો પણ નહોતો કે ઘરમાં કાળ સાપ આવી ચૂક્યો છે. નેહાએ રોહનને ચડામણી કરીને પાયલના પિયરની તમામ જમીન, મકાન અને બેંક બેલેન્સ પોતાના અને રોહનના નામે કરાવી લીધા. પાયલની માતા સાવ લાચાર થઈ ગઈ. એક દિવસ નાની બાબતમાં ઝઘડો કરીને નેહાએ પાયલની માતાને ધક્કો મારીને ઘરની બહાર કાઢી મૂક્યા અને ઘરના દરવાજા કાયમ માટે બંધ કરી દીધા. સગા દીકરાએ પણ પોતાની પત્નીનો સાથ આપ્યો અને માતાને રડતી રસ્તે રઝળતી મૂકી દીધી.

વૃદ્ધ માતા રડતી રડતી, ધોમધખતા તડકામાં ચાલતી ચાલતી પોતાની દીકરી પાયલના ઘરે આવી પહોંચી. પાયલ પોતાના આલીશાન લિવિંગ રૂમમાં સોફા પર બેસીને ચા પી રહી હતી. ત્યાં જ દરવાજો ખુલ્યો અને તેની માતા અત્યંત ફાટેલા હાલમાં, આંખોમાં આંસુ સાથે અંદર આવી. માતાને આ સ્થિતિમાં જોઈને પાયલ ચોંકી ગઈ અને પૂછ્યું કે મમ્મી તારી આ શું હાલત થઈ છે? માતાએ રડતા રડતા આખી વાત જણાવી કે તારી નવી ભાભી નેહાએ આપણી બધી જ મિલકત પડાવી લીધી છે અને મને ઘરબહાર કાઢી મૂકી છે. હવે મારો કોઈ સહારો નથી રહ્યો બેટા, મને તારા ઘરમાં આશરો આપ.

માતાની આ વાત સાંભળીને પાયલના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેને પોતાની આંખ સામે અંધારું દેખાવા લાગ્યું. તે સ્તબ્ધ થઈને ઊભી રહી ગઈ. બરાબર એ જ સમયે, ઘરની પાછળની પેલી અંધારી અને નાની કોટડીનો દરવાજો ખુલ્યો. પાયલની સાસુ લાકડીના ટેકે ધ્રુજતા પગે બહાર આવ્યા. સાસુના ચહેરા પર કોઈ ક્રોધ નહોતો, બલ્કે એક અજીબ શાંતિ અને કરુણા હતી. પાયલની સાસુએ પાયલની માતા તરફ જોયું અને પછી પાયલ સામે જોયું. પાયલ અત્યારે બે સ્ત્રીઓની વચ્ચે ઊભી હતી. એક તરફ તેની સગી માતા હતી, જેને તેની વહુએ બરબાદ કરીને ઘરબહાર કાઢી મૂકી હતી, અને બીજી તરફ તેની સાસુ હતી, જેને પાયલે પોતે જ મિલકત પડાવીને એક નાની રૂમમાં કેદ કરી દીધી હતી.

પાયલને હવે સમજાઈ રહ્યું હતું કે કુદરતનો ન્યાય કેટલો સચોટ અને ભયાનક હોય છે. તેણે જે પાપ પોતાની સાસુ સાથે કર્યું હતું, તે જ પાપ તેની સગી માતા સાથે તેની ભાભી દ્વારા પુનરાવર્તિત થયું હતું. પાયલ અવાક થઈને ક્યારેક પોતાની સાસુ સામે જોતી તો ક્યારેક પોતાની માતા સામે જોતી. તેના મોંમાંથી એક પણ શબ્દ નીકળી રહ્યો નહોતો. તેનો બધો જ ઘમંડ, તેની બધી ચતુરાઈ અને સ્વાર્થ ગણતરીની સેકન્ડોમાં જ ઓગળીને આંસુ બનીને વહી રહ્યા હતા. તેને સમજાઈ ગયું હતું કે જિંદગીમાં તમે જે બીજાને આપો છો, તે જ બમણું થઈને તમારી પાસે પાછું આવે છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.