સાત-બારના જૂના ઉતારા પર સગા ભાઈની સહી જોતાં જ કેમ ઉડી ગયા બહેનના હોશ?

ગામના પાદરે આવેલા રજિસ્ટ્રાર કચેરીના જૂના લીમડા નીચે પૂજા સાવ અવાચક બનીને ઊભી હતી. તેના હાથમાં પિતા ધીરજના અવસાન પછી વારસામાં મળેલી જમીનનો જૂનો સાત-બારનો ઉતારો ધ્રૂજી રહ્યો હતો. સામે ગામના જમીન દલાલ જયંતે જે કાગળ તેના હાથમાં મૂક્યો હતો તે જોઈને તેના પગ નીચેથી ધરતી સરકી ગઈ હતી.

જયંતે અત્યંત સહજ અવાજે કહ્યું કે પૂજાબેન, આ તમારા ભાઈ વિજયે બે મહિના પહેલાં જ પોતાના હિસ્સાની પૂરી બે વીઘા જમીન મને કાયદેસર વેચી દીધી છે. તેણે રોકડા પચીસ લાખ રૂપિયા લીધા હતા અને દસ્તાવેજ પર પોતાની સહી પણ કરી દીધી છે. હવે આ જમીન પર અમારું ટ્રેક્ટર ચાલશે અને અમે ત્યાં પ્લોટિંગ પાડીશું.

પૂજાના કાનમાં સીસું રેડાયું હોય તેવો અસહ્ય આંચકો લાગ્યો હતો. તેના પિતા ધીરજ આખી જિંદગી આ કાળી માટીમાં પરસેવો પાડીને ખેતી કરતા હતા. મરતી વખતે પિતાએ બંને ભાઈ-બહેનના હાથ એકબીજા પર મૂકીને કહ્યું હતું કે આ જમીન માત્ર માટીનો ટુકડો નથી પણ આપણા કુટુંબનું અખંડ મંદિર છે.

પૂજાના લગ્ન પાંચ વર્ષ પહેલાં રાજકોટમાં નિલેશ સાથે થયા હતા. નિલેશ એક નાની દવાની હોલસેલ એજન્સી ચલાવતો હતો અને બંનેનો નાનો સંસાર ખૂબ સુખ-શાંતિથી ચાલતો હતો. વિજય ગામડે રહીને એક નાની હાર્ડવેરની દુકાન સંભાળતો હતો અને દર રવિવારે બહેનને મળવા શહેરમાં આવતો હતો.

ભાઈ-બહેન વચ્ચે એટલો અસીમ પ્રેમ હતો કે આખા ગામમાં લોકો તેમની જોડીના વખાણ કરતાં થાકતા નહોતા. પૂજા જ્યારે પણ ગામડે આવતી ત્યારે વિજય તેની પસંદગીની સુખડી અને તાજી શેરડીનો રસ તૈયાર રાખતો હતો. પૂજાને પોતાના ભાઈ પર ઈશ્વર કરતાં પણ વધુ અડગ ભરોસો હતો.

આજે પિતાની પાંચમી પુણ્યતિથિ નજીક આવી રહી હતી એટલે પૂજા ખાસ ગામડે આવી હતી. તેનો વિચાર હતો કે બંને ભાઈ-બહેન સાથે મળીને પૈતૃક ઘરને નવો ચૂનો કરાવશે અને પિતાના નામે ગામની શાળામાં ગરીબ બાળકોને ચોપડા વહેંચશે. પણ અહીં આવીને તેને જાણવા મળ્યું કે ભાઈએ તો પીઠ પાછળ આખો સોદો પાર પાડી દીધો હતો.

પૂજાએ જયંતને આજીજી કરતાં પૂછ્યું કે જયંતભાઈ, શું વિજયે તમને કંઈ કહ્યું નહોતું કે આ જમીનમાં મારો પણ હિસ્સો જોડાયેલો છે. જયંતે કાગળો સરખા કરતાં કહ્યું કે વિજયે પોતાના ભાગની બે વીઘા અલગ કરાવીને જ વેચી છે, તમારા ભાગની જમીન હજુ તમારા નામે જ સુરક્ષિત છે. પણ તેણે ખાસ તાકીદ કરી હતી કે આ સોદાની વાત તેની બહેનના કાને ન પહોંચવી જોઈએ.

આ સાંભળતાં જ પૂજાના હૃદયમાં ભયંકર ક્રોધ અને તિરસ્કારની જ્વાળાઓ ભભૂકી ઊઠી. તેને લાગ્યું કે વિજય પૈસાના લોભમાં સાવ આંધળો થઈ ગયો હતો. તેણે પોતાના સ્વાર્થ માટે પિતાની પવિત્ર સ્મૃતિને વેચી દીધી અને પોતાની સગી બહેનને અંધારામાં રાખીને લાખો રૂપિયા ખિસ્સામાં મૂકી લીધા.

પૂજા ગામના બસ સ્ટેન્ડે પહોંચી અને ધ્રૂજતા હાથે રાજકોટ જતી પહેલી એસટી બસમાં બેસી ગઈ. બસની બારી બહાર જોતાં જોતાં તેની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહી રહ્યા હતા પણ એ આંસુ દુઃખ કરતાં વધુ ક્રોધના હતા. તેણે મનમાં ગાંઠ વાળી લીધી કે આજે તે આ લાલચુ ભાઈ સાથે જિંદગીભરના તમામ સંબંધો પર પૂર્ણવિરામ મૂકી દેશે.

સાંજે સાત વાગ્યે પૂજા રાજકોટમાં વિજયના ભાડાના મકાન પાસે પહોંચી. વિજય હજુ હમણાં જ દુકાનેથી થાકેલો-પાકેલો પાછો આવ્યો હતો અને ઓસરીમાં બેસીને ચા પી રહ્યો હતો. પૂજાને અચાનક આંગણામાં ઊભેલી જોઈને વિજયના ચહેરા પર આનંદ છવાઈ ગયો અને તે હસીને ઊભો થયો.

વિજયે વહાલથી કહ્યું કે આવ પૂજા, તેં મને ફોન કેમ ન કર્યો, હું તને લેવા માટે સ્ટેશને આવી જાત. તું બેસ, હું તારા માટે ગરમ ચા અને બજારમાંથી ગાંઠિયા લઈ આવું. પણ પૂજાએ વિજય તરફ જોયા વગર જ પોતાના પર્સમાંથી પેલો સાત-બારનો ઉતારો કાઢીને તેના મોં પર ફંગોળી દીધો.

કાગળ જમીન પર પડતાં જ વિજયના ચહેરાનો રંગ સાવ ફિક્કો પડી ગયો. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ અને હોઠ ધ્રૂજવા લાગ્યા. પૂજાએ મોટેથી બરાડો પાડીને આખી શેરી માથે લીધી.

પૂજાએ તીખા અવાજે કહ્યું કે બસ કર તારા આ જૂઠા સ્નેહના નાટક, હવે મને તારા અસલી ચહેરાની ખબર પડી ગઈ છે. તેં પિતાજીની જમીન વેચીને પચીસ લાખ રૂપિયા ખિસ્સામાં ભરી લીધા અને મને એક શબ્દ પણ ન કહ્યો. તું આટલો મોટો સ્વાર્થી અને નીચ નીકળીશ એવી મેં સપનામાં પણ કલ્પના નહોતી કરી.

શેરીના પડોશીઓ પણ પોતાના ઘરના બારણાં ખોલીને બહાર જોવા લાગ્યા. વિજયે હાથ જોડીને ધીમા અવાજે કહ્યું કે પૂજા, તું ઘરમાં આવીને વાત કર, શેરીમાં તમાશો ન કર. પણ પૂજાનો ક્રોધ સાતમા આસમાને પહોંચી ચૂક્યો હતો અને તે કોઈની વાત સાંભળવા તૈયાર નહોતી.

પૂજાએ પોતાના હાથે રાખડી બાંધેલા કાંડા સામે જોયું અને જોરથી બૂમ પાડી કે આજ પછી તું મારો ભાઈ નથી અને હું તારી બહેન નથી. તેં મને એક ભિખારણ સમજીને પિતાજીના વારસામાંથી બેદખલ કરી દીધી જેથી તારે મને પૈસા ન આપવા પડે. તું ક્યારેય સુખી નહીં થાય વિજય, મારા પિતાનો આત્મા પણ તને ક્યારેય માફ નહીં કરે.

વિજય પથ્થરની મૂર્તિની જેમ સાવ ચૂપચાપ ઊભો રહ્યો. તેની આંખોમાંથી દડદડ આંસુ વહી રહ્યા હતા પણ તેના મોંમાંથી બચાવનો એક શબ્દ પણ ન નીકળ્યો. તેણે માત્ર નીચું માથું રાખીને બહેનના તમામ અપમાનો અને કડવા વેણ ઝીલી લીધા.

પૂજાએ પોતાના પર્સમાંથી કાતર કાઢી અને વિજયના હાથે બાંધેલી રક્ષાબંધનની જૂની રાખડી કાપીને ધૂળમાં ફેંકી દીધી. તેણે કહ્યું કે તારા જેવા લોભી ભાઈના મોં પર હવે હું ક્યારેય નહીં જોઉં. આટલું કહીને પૂજા પાછળ વળી અને રડતી રડતી પોતાના સાસરીના ઘર તરફ દોડી ગઈ.

ઘરે પહોંચીને પૂજા પોતાના ઓરડામાં પલંગ પર ફસડાઈ પડી અને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવા લાગી. તેનું કાળજું ચિરાઈ ગયું હતું કારણ કે બાળપણથી જે ભાઈને તેણે ઈશ્વરનો દરજ્જો આપ્યો હતો તે આજે સાવ પરાયો અને દગાબાજ સાબિત થયો હતો. ઘરના મંદિરમાં દીવો પ્રગટાવવાની પણ તેનામાં તાકાત નહોતી રહી.

રાત્રે નવ વાગ્યે તેનો પતિ નિલેશ ઘરે આવ્યો. નિલેશના હાથમાં મીઠાઈનું એક નાનું બોક્સ હતું અને તેના ચહેરા પર ઘણા મહિનાઓ પછી એક રાહતનું સ્મિત દેખાતું હતું. પણ ઘરમાં અંધારું જોઈને અને પૂજાને રડતી જોઈને નિલેશ ગભરાઈ ગયો.

નિલેશે પૂજા પાસે બેસીને ચિંતાથી પૂછ્યું કે પૂજા શું થયું, તું કેમ આટલી બધી રડે છે, ગામડે કોઈ અઘટિત ઘટના બની છે. પૂજાએ નિલેશના ખભા પર માથું મૂકીને પોક મૂકી અને વિજયના વિશ્વાસઘાતની આખી વાત કહી સંભળાવી. તેણે કહ્યું કે મારો સગો ભાઈ વિજય સાવ કસાઈ નીકળ્યો, તેણે પિતાની જમીન વેચીને પચીસ લાખ રૂપિયા પચાવી પાડ્યા.

આ સાંભળતાં જ નિલેશના હાથમાંથી મીઠાઈનું બોક્સ નીચે પડી ગયું. નિલેશનો ચહેરો સાવ સફેદ પૂણી જેવો થઈ ગયો અને તેના હોઠ થરથર કાંપવા લાગ્યા. નિલેશે અવિશ્વાસથી પૂછ્યું કે પૂજા, તેં વિજયને શું કહ્યું અને તેં તેની સાથે શું કર્યું.

પૂજાએ ક્રોધમાં કહ્યું કે મેં એની રાખડી તોડી નાખી અને આખી શેરી વચ્ચે એનું મોઢું કાળું કર્યું. મેં એને કહી દીધું કે હવે અમારો કોઈ સંબંધ નથી. પણ આ સાંભળતાં જ નિલેશ પોતાના બંને હાથથી માથું કૂટવા લાગ્યો અને પોક મૂકીને રડી પડ્યો.

નિલેશે જોરથી ચીસ પાડીને કહ્યું કે અરે રે પૂજા, તેં આ શું કરી નાખ્યું, તેં સાક્ષાત દેવતા જેવા ભાઈનું અપમાન કરી નાખ્યું. જે ભાઈએ તારા સંસારને બરબાદ થતો બચાવવા માટે પોતાનું સર્વસ્વ હોમી દીધું, તેં એ જ ભાઈના કાળજામાં કટારી ભોંકી દીધી. આ સાંભળીને પૂજા સાવ સ્તબ્ધ થઈ ગઈ.

પૂજાએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે નિલેશ, તમે આ શું બોલી રહ્યા છો, વિજયે તો જમીન વેચીને પોતાના માટે પૈસા ભેગા કર્યા છે. નિલેશે પોતાના કબાટમાંથી એક જૂની ફાઈલ બહાર કાઢી અને ધ્રૂજતા હાથે પૂજાના ખોળામાં મૂકી. એ ફાઈલમાં પોલીસ ફરિયાદની નોટિસ અને એક ખાનગી ફાયનાન્સ કંપનીના કાગળો હતા.

નિલેશે રડતાં રડતાં સત્ય ખોલ્યું કે છ મહિના પહેલાં તેની દવાની એજન્સીમાં એક મોટો ગોટાળો થયો હતો. તેની કંપનીના એક વિશ્વાસુ પાર્ટનરે નકલી દવાઓનો સ્ટોક ગોડાઉનમાં મૂકીને પચાસ લાખની ઉચાપત કરી હતી અને પોતે રાતોરાત દેશ છોડીને ભાગી ગયો હતો. પોલીસ અને ડ્રગ્સ વિભાગે નિલેશની એજન્સી સીલ કરી દીધી હતી.

એટલું જ નહીં પણ જે વ્યાજખોરો પાસેથી ધંધા માટે પચીસ લાખ રૂપિયા લીધા હતા તેઓ રોજ રાત્રે ગુંડાઓ મોકલીને ઘર પર હુમલો કરવાની ધમકી આપતા હતા. તેઓ કહેતા હતા કે જો બે મહિનામાં પૈસા પાછા નહીં મળે તો નિલેશને જીવતો નહીં છોડે અને પૂજાનું અપહરણ કરી લેશે. નિલેશ એટલો લાચાર થઈ ગયો હતો કે તે આપઘાત કરવા માટે રેલવે ટ્રેક તરફ નીકળી ગયો હતો.

તે કાળી રાત્રે વિજય અચાનક રાજકોટ આવ્યો હતો અને તેણે નિલેશને પાટા પર ઊભેલો જોઈને બચાવી લીધો હતો. વિજયે નિલેશના હાથમાંથી ઝેરની શીશી આંચકી લીધી હતી અને તેને ગળે લગાવીને રડી પડ્યો હતો. નિલેશે વિજય આગળ પોતાની તમામ બરબાદીની કહાણી રડીને કહી દીધી હતી.

વિજયે તે રાત્રે નિલેશને પોતાના માથાના સમ આપીને કહ્યું હતું કે આ વાત મારી બહેન પૂજાના કાને ક્યારેય ન જવી જોઈએ. જો પૂજાને ખબર પડશે તો તે આખી જિંદગી પસ્તાવામાં જીવશે અને તેનો સુખી સંસાર ભાંગી પડશે. વિજયે વચન આપ્યું હતું કે તે ગમે તે ભોગે પોતાની બહેનનું સૌભાગ્ય અને ઘર બચાવશે.

નિલેશે ફાઈલમાંથી બેંકની ડિપોઝિટ સ્લિપ અને વ્યાજખોરોની પહોંચ બતાવી જેમાં પૂરા પચીસ લાખ રૂપિયા જમા થયાની પાકી રસીદ હતી. એ તમામ પૈસા વિજયે પોતાની જમીન વેચીને સીધા વ્યાજખોરોના હાથમાં ચૂકવી દીધા હતા જેથી નિલેશ જેલ જવાથી બચી જાય અને પૂજાનું ઘર સુરક્ષિત રહે.

વિજયે નિલેશને કહ્યું હતું કે મારી બહેનનું સિંદૂર અને તેની ખુશીઓ મારા માટે પિતાની જમીન કરતાં હજાર ગણી વધુ કિંમતી છે. જમીન તો ફરી કમાઈ શકાશે પણ જો મારી બહેનનો સંસાર ભાંગી પડશે તો હું પિતાજીને સ્વર્ગમાં શું મોં બતાવીશ. વિજયે પોતાની રોજીરોટી છીનવીને પોતાની બહેનના સુખનું રક્ષણ કર્યું હતું.

આ સત્ય સાંભળતાં જ પૂજાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ અને તેની આંખો સામે અંધકાર છવાઈ ગયો. તેને યાદ આવ્યું કે વિજયે સાત-બારના ઉતારામાં માત્ર પોતાનો જ હિસ્સો વેચ્યો હતો અને પૂજાનો હિસ્સો એક ઈંચ પણ અડ્યા વગર અકબંધ રાખ્યો હતો. તેણે બહેનના ભાગ પર કોઈ આંચ નહોતી આવવા દીધી.

પૂજાનું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું અને તેના ગળામાંથી જોરદાર ચીસ નીકળી ગઈ. તેને યાદ આવ્યું કે હજુ હમણાં જ તેણે એ દેવતા જેવા ભાઈના મોં પર થૂંકવા જેવી વાતો કરી હતી અને તેની પવિત્ર રાખડી તોડી નાખી હતી. વિજયે બધું સાંભળી લીધું પણ પોતાના જીજાજીની આબરૂ બચાવવા માટે એક શબ્દ પણ ન બોલ્યો.

પૂજા પાગલની જેમ ઘરની બહાર દોડી અને નિલેશ પણ તેની પાછળ દોડ્યો. રાતના અગિયાર વાગ્યે બંને વિજયના ઘરે પહોંચ્યા. ઓસરીમાં સાવ અંધારું હતું અને વિજય જમીન પર બેસીને પેલી તૂટેલી રાખડી હાથમાં પકડીને ચૂપચાપ રડી રહ્યો હતો.

પૂજા દોડીને ઓસરીમાં ગઈ અને વિજયના બંને પગ પકડીને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડી. પૂજાએ મોટેથી પોક મૂકીને કહ્યું કે ભાઈ, મને માફ કરી દે, હું તારા જેવા સાક્ષાત ઈશ્વર જેવા ભાઈને ઓળખી ન શકી. મેં તારા પવિત્ર પ્રેમ પર કાદવ ઉછાળ્યો, મને જીવવાનો કોઈ અધિકાર નથી.

વિજય ચમકીને ઊભો થઈ ગયો અને તેણે બહેનને બંને હાથે ઊભી કરીને છાતી સરસી ચાંપી લીધી. વિજયે પૂજાના આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે ગાંડી, ભાઈ ક્યારેય પોતાની બહેનથી નારાજ થઈ શકે ખરો. તારો ક્રોધ સાચો હતો કારણ કે તને સત્યની ખબર નહોતી.

નિલેશ પણ આગળ આવ્યો અને તેણે વિજયના ચરણ સ્પર્શ કરીને માફી માંગી. નિલેશે કહ્યું કે વિજય, તારા આ ઉપકારનો બદલો હું સાત ભવમાં પણ નહીં ચૂકવી શકું. તેં મને નવો જન્મ આપ્યો છે અને મારી લાજ બચાવી છે.

વિજયે કહ્યું કે આપણે એક જ કુટુંબ છીએ અને પરિવારમાં કોઈ ઉપકાર કે બદલો હોતો નથી. જ્યાં સુધી મારી બહેન હસતી રહેશે ત્યાં સુધી મને કોઈ જમીન કે દોલત ગુમાવવાનો અફસોસ નથી. પૂજાએ રડતાં રડતાં પોતાના પાલવમાંથી સોય-દોરો કાઢ્યો અને પેલી કપાયેલી રાખડીને ફરીથી સાંધીને વિજયના કાંડા પર પ્રેમથી બાંધી દીધી.

પૂજાએ પ્રતિજ્ઞા લીધી કે હવે પછી તે પોતાના હિસ્સાની જમીન પર ખેતી કરશે અને બંને ભાઈ-બહેન સાથે મળીને ફરીથી પિતાનું નામ રોશન કરશે. નિલેશે પણ વચન આપ્યું કે તે મહેનત કરીને વિજયની જમીન પાછી છોડાવશે. તે રાત્રે ભાઈ-બહેનના પવિત્ર પ્રેમની જીત થઈ હતી અને ઘરમાં ફરીથી શાંતિ અને સ્નેહનો ઉજાસ પથરાઈ ગયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.