અજાણ્યા મુસાફરને આપેલી એક લૉટરીની ટિકિટથી ગરીબ સ્ત્રીનું નસીબ પચીસ કરોડમાં...

ચંદુ શેઠે ગરીબ વિધવા સવિતાની શાકભાજીની વાંસની ટોપલીને જોરથી લાત મારીને કાદવવાળા ખાડામાં પટકી દીધી. લાલ પાકાં ટામેટાં, બટાકા, ડુંગળી અને તાજાં લીલાં મરચાં કાદવ અને ગંદા પાણીમાં ચારેતરફ વેરવિખેર થઈ ગયા. ચંદુએ પોતાની બંને આંખો ક્રોધથી લાલચોળ કરીને આખા બજાર વચ્ચે બરાડો પાડીને ગર્જના કરી કે સવિતા, ત્રણ મહિનાથી તેં મારી ઓરડીનું પાંચ હજાર રૂપિયા ભાડું નથી આપ્યું. આજે સાંજે છ વાગ્યા સુધીમાં જો રોકડા રૂપિયા નહીં મળે તો હું તારી ઓરડીને મોટું તાળું મારી દઈશ અને તારી અપંગ દીકરી પૂજાને ખાટલા સાથે રસ્તા પર ફેંકી દઈશ.

સવિતાએ કાદવમાં ઘૂંટણિયે બેસીને બંને હાથ જોડીને ચંદુ શેઠ આગળ આજીજી કરી. સવિતાની આંખોમાંથી ચોધાર ગરમ આંસુ વહીને કાદવમાં પડતા હતા. સવિતાએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું કે શેઠ, મારી દીકરી પૂજા બંને પગે લકવાગ્રસ્ત છે અને તે પથારીવશ છે. તેના પિતાના અચાનક મૃત્યુ પછી હું એકલી આ શાકભાજી વેચીને ગુજરાન ચલાવું છું. તેની દવાઓ અને ઓપરેશનના ખર્ચમાં મારી બધી કમાણી વપરાઈ જાય છે. મારા પર થોડી દયા કરો, હું દિવસ-રાત વધારે મહેનત કરીને તમારો એક એક રૂપિયો ચૂકવી આપીશ. મને થોડી મુદત આપો.

પણ ચંદુએ તિરસ્કારથી થૂંકીને કહ્યું કે મને તારી લાચારી કે ગરીબીમાં નહીં, માત્ર મારા પાંચ હજાર રૂપિયા રોકડામાં રસ છે. ચંદુ શેઠ પોતાની ક્રૂર અને કડવી ધમકી આપીને પોતાના લક્ઝરી સ્કૂટર પર બેસીને ચાલ્યો ગયો. ગરીબ વિધવા સવિતાએ બંને હાથે કાદવમાંથી ખરાબ થયેલા તમામ શાકભાજી એકઠા કર્યા, પાણીથી ધોયા અને સાંજ સુધી ધ્રૂજતા હાથે વેચ્યા. આખા દિવસની સખત કાળી મજૂરી પછી તેની પાસે માત્ર એક સો રૂપિયાની જૂની કરચલીવાળી નોટ બચી હતી. સવિતા એ એકમાત્ર સો રૂપિયાની નોટ પોતાની ધ્રૂજતી મુઠ્ઠીમાં દબાવીને બસ સ્ટેન્ડ તરફ ચાલી.

તેના દુઃખી મનમાં મોટો ભારે સંઘર્ષ ચાલતો હતો કે આ સો રૂપિયાથી દીકરી માટે દૂધ અને દર્દની દવા ખરીદું કે મકાનમાલિકના હાથમાં આપીને હાથ જોડું. બસ સ્ટેન્ડના ખૂણામાં ગોપાલભાઈની સરકારી માન્યતા પ્રાપ્ત લૉટરી અને ગરમ ચા-નાસ્તાની નાની દુકાન આવેલી હતી. ત્યાં કડકડતી ઠંડીમાં એક ફાટેલા કપડાં પહેરેલો, ભૂખ અને તરસથી થરથર ધ્રૂજતો અજાણ્યો યુવાન રમેશ હાથ જોડીને કરગરી રહ્યો હતો. રમેશના કપડાં ધૂળવાળા હતા અને તેના ચહેરા પર પારાવાર લાચારી છવાયેલી હતી.

રમેશ પોતાના વતન જવા માટે લોકો પાસે મદદ માંગી રહ્યો હતો પણ કોઈ તેની સામે જોતું પણ નહોતું. લોકો તેને ધિક્કારીને આગળ વધી જતા હતા. રમેશે હાથ જોડીને લૉટરીવાળા ગોપાલભાઈને ગળગળા અવાજે આજીજી કરતાં કહ્યું કે ભાઈ, મારું પર્સ અને તમામ પૈસા બસમાં ચોરાઈ ગયા છે. મારી વૃદ્ધ માતા ગામડે ગંભીર બીમાર છે. મને તમારા તરફથી માત્ર એક સો રૂપિયા આપો અથવા આ વાર્ષિક દિવાળી બમ્પર પાવન રાજ્ય સરકારની લૉટરીની એક ટિકિટ મને ગમે તેમ કરીને આપી દો, કદાચ પ્રભુ મારું નસીબ બદલી નાખે.

ગોપાલભાઈએ રમેશને જોરથી ધક્કો મારીને જમીન પર પટકી દીધો અને કહ્યું કે ચાલ ભાગ અહીંથી ભિખારી, મારી દુકાન આગળ ભીડ ન કર. મફતમાં કોઈને કશું નથી મળતું. રમેશ પથ્થર પર પછડાયો અને તેના બંને હાથની હથેળીમાંથી લાલ લોહી નીકળવા લાગ્યું. આ દ્રશ્ય જોઈને સવિતાનું હૃદય પીગળી ગયું. સવિતા પોતાની બીમાર દીકરીની દવા, ઘરનું બાકી ભાડું અને પોતાની ભૂખ ક્ષણભરમાં ભૂલી ગઈ.

સવિતાએ એક ક્ષણ પણ વિચાર્યા વગર આગળ વધીને રમેશને પ્રેમપૂર્વક ઊભો કર્યો અને પોતાના સાડીના પાલવથી તેનો લોહીવાળો હાથ સાફ કર્યો. સવિતાએ પોતાના ખિસ્સામાંથી પોતાની એકમાત્ર બચેલી સો રૂપિયાની નોટ કાઢીને દુકાનદાર ગોપાલભાઈના લાકડાના કાઉન્ટર પર મૂકી દીધી. સવિતાએ શાંત અવાજે કહ્યું કે ગોપાલભાઈ, આ યુવાનને આ મારા છેલ્લા સો રૂપિયાની કિંમતવાળી દિવાળી બમ્પર લૉટરીની ટિકિટ આપી દો. રમેશની આંખોમાં આશ્ચર્ય અને કૃતજ્ઞતાના આંસુ છલકાઈ આવ્યા.

રમેશે ગળગળા અવાજે પૂછ્યું કે માજી, તમે પોતે આટલા ગરીબ છો છતાં તમારા છેલ્લા સો રૂપિયા મારા જેવા અજાણ્યા મુસાફર માટે કેમ ખર્ચી નાખ્યા. સવિતાએ સ્મિત આપીને કહ્યું કે બેટા, માનવતાથી મોટો કોઈ ધર્મ નથી. ભગવાન મારી દીકરીનું ધ્યાન રાખશે પણ તું ભારે મુશ્કેલીમાં હતો એટલે મારી અંતરાત્માથી રહેવાયું નહીં. રમેશે એ લૉટરીની ટિકિટ લીધી અને કાઉન્ટર પર પડેલી પેનથી ટિકિટની પાછળ સવિતાબેનનું પૂરું નામ અને તેમની ઝૂંપડીનું સરનામું અત્યંત આદરથી લખી દીધું.

રમેશે કહ્યું કે માજી, જો આ ટિકિટમાં કોઈ ચમત્કાર થશે તો એ તમારા પુણ્ય અને આશીર્વાદના પ્રતાપે થશે. સવિતા પોતાના ભૂખ્યા પેટે ખાલી હાથે પોતાના નાનકડા ઘરે પાછી ફરી. તેણે પોતાની બીમાર દીકરી પૂજાને પોતાના ગળે લગાવી અને બંને જણા ભૂખ્યા પેટે ભગવાનના દીવા આગળ હાથ જોડીને સૂઈ ગયા. પૂજાએ પોતાની માતાના આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે માં, તું ચિંતા ન કર, ભગવાન આપણા દિવસો પણ એક દિવસ જરૂર સુધારશે. સવિતાએ દીકરીના માથા પર હાથ ફેરવીને આશીર્વાદ આપ્યા.

આખી રાત બહાર ધોધમાર વરસાદ વરસતો રહ્યો, છાપરામાંથી ઠંડું પાણી ટપકતું રહ્યું પણ સવિતાના મનમાં એક અજીબ ઈશ્વરીય શાંતિ અને સંતોષ છવાયેલા હતા. સવિતાને વિશ્વાસ હતો કે સત્કર્મ ક્યારેય એળે જતું નથી.

બીજા દિવસે સવારે બરાબર નવ વાગ્યે ચંદુ શેઠ પોતાના ચાર લુખ્ખા ગુંડાઓ, મોટા લોખંડી તાળાં અને લાકડીઓ લઈને સવિતાની ઝૂંપડી આગળ ધસી આવ્યો. ચંદુએ બારણા પર જોરથી લાત મારીને ઓરડીની અંદર પ્રવેશ કર્યો. ચંદુએ અપંગ દીકરી પૂજાના ખાટલાને પકડીને રસ્તા પર બહાર ફેંકવાની કોશિશ કરી. સવિતા રડતી રડતી ચંદુના પગમાં પડી ગઈ અને વિનંતી કરવા લાગી કે મારી દીકરીને છોડી દો, અમને થોડો સમય આપો.

એ જ ક્ષણે ઝૂંપડપટ્ટીની સાંકડી ગલીમાં જોરદાર પોલીસ સાયરન અને વીઆઈપી વાહનોના અવાજો ગૂંજી ઊઠ્યા. એક પછી એક પાંચ મોટી સરકારી કાળી ચમકતી ગાડીઓ, સ્પેશિયલ સિક્યોરિટી ફોર્સ અને સ્ટેટ બેંક ઓફ ઇન્ડિયાની કેશ વાન સવિતાની ઝૂંપડી આગળ આવીને ઊભી રહી ગઈ. આજુબાજુની આખી ઝૂંપડપટ્ટીના સેંકડો ગરીબ નાગરિકો આ અદ્ભુત નજારો જોવા માટે દોડી આવ્યા.

ગાડીમાંથી રાજ્યના લૉટરી કમિશનર મહેશભાઈ અને તેમની સાથે સુંદર સૂટ-બૂટમાં સજ્જ થઈને રમેશ પોતે નીચે ઊતર્યા. રમેશના હાથમાં સ્ટેટ બેંકનો પચીસ કરોડ રૂપિયાનો સરકારી ચેક અને સત્તાવાર કાનૂની દસ્તાવેજો હતા. રમેશે પોતાની આંખોમાં ક્રોધ સાથે ઝૂંપડીમાં પ્રવેશીને ચંદુ શેઠનો હાથ લોખંડની પકડથી પકડી લીધો અને તેને એક જ ઝાટકે પાછળ ધકેલી દીધો.

લૉટરી કમિશનર મહેશભાઈએ આખી ઉપસ્થિત વિશાળ જનમેદની સાંભળે તેમ લાઉડસ્પીકર પર સત્તાવાર જાહેરાત કરી કે ગઈકાલે સવિતાબેને પોતાના છેલ્લા સો રૂપિયાથી જે દિવાળી બમ્પર લૉટરી ટિકિટ ખરીદી આપી હતી, તેને રાજ્ય સરકારનો પ્રથમ નંબરનો પચીસ કરોડ રૂપિયાનો ઐતિહાસિક જેકપોટ લાગ્યો છે. ટિકિટની પાછળ સવિતાબેનનું સત્તાવાર નામ હોવાથી કાયદેસર રીતે તેઓ આ પચીસ કરોડના અડધા ભાગીદાર છે.

રમેશે અત્યંત ભાવુક બનીને આગળ આવીને સવિતાના બંને ચરણ સ્પર્શ કર્યા અને કહ્યું કે માજી, તમારા સો રૂપિયાના નિઃસ્વાર્થ દાનથી મારું અને તમારું આખું જીવન બદલાઈ ગયું છે. આ પચીસ કરોડમાંથી પૂરા સાડા બાર કરોડ રૂપિયા તમારા અને તમારી દીકરી પૂજાના બેંક ખાતામાં જમા થાય છે. બાકીના સાડા બાર કરોડમાંથી હું આ જ શહેરમાં ગરીબ અને અસહાય બાળકો માટે તમારી માતા સવિતાના નામે એક આધુનિક મફત મલ્ટી-સ્પેશિયાલિટી હોસ્પિટલ બનાવીશ.

આ સાંભળતાં જ ચંદુ શેઠ અને તેના ગુંડાઓના પગ નીચેથી જાણે કાળમીંઢ ધરતી સરકી ગઈ. ચંદુનો ચહેરો કાળો પડી ગયો અને તે ભયથી થરથર કાંપવા લાગ્યો. પોલીસ અધિકારીઓએ તાત્કાલિક ચંદુ શેઠ અને તેના ગુંડા માણસોને ગેરકાયદે હુમલો અને ખંડણી ઉઘરાવવાના ગુના હેઠળ હાથકડી પહેરાવી દીધી. ચંદુ શેઠ ચોધાર આંસુએ રડતો રડતો સવિતાના બંને પગમાં ઢળી પડી ગયો પણ પોલીસે તેને ખેંચીને જેલની ગાડીમાં બેસાડી દીધો.

રમેશ પોતાની સાથે દેશના સૌથી મોટા ઓર્થોપેડિક અને ન્યૂરો સર્જનોની સ્પેશિયલ મેડિકલ ટીમને પણ સાથે લાવ્યો હતો. તમામ નિષ્ણાત ડોક્ટરોએ ખાતરી આપી કે દીકરી પૂજાનું ઓપરેશન સંપૂર્ણપણે સફળ થશે અને તે થોડા મહિનામાં પોતાના પગ પર દોડતી થઈ જશે. પૂજાના નિર્દોષ ચહેરા પર અદ્ભુત દિવ્ય તેજ અને હાસ્ય છલકાઈ આવ્યું.

સવિતાએ સાચા હૃદયથી બંને હાથ જોડીને આકાશ તરફ જોયું અને ઈશ્વરનો આભાર માન્યો. સવિતાની આંખોમાંથી અવિરત હર્ષ અને કૃતજ્ઞતાના આંસુ વહી રહ્યા હતા. તેણે પોતાની દીકરી પૂજાને છાતી સરસી ચાંપી લીધી. આજુબાજુની આખી ઝૂંપડપટ્ટીના તમામ ગરીબ અને અસહાય પરિવારોએ તેમજ પાડોશીઓએ સવિતા અને રમેશ પર ફૂલો વરસાવીને તેમનો જયજયકાર કર્યો. એક નિઃસ્વાર્થ દાન, દયા અને શુદ્ધ ભાવના આગળ ગરીબી, ક્રૂરતા અને લાચારી કાયમ માટે હારી ગયા હતા. એ પાવન પવિત્ર ધરતી પર સાચા પુણ્ય, સમર્પણ અને અખંડ સમૃદ્ધિનો અમર સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.