બિઝનેસ માટે પૈસા આપવાની પિતાએ ચોખ્ખી ના પાડી દીધી, કારણ પૂછ્યું તો...

હાથમાં પકડેલી ચાની રકાબી ટેબલ પર મૂકાતાં જ ધ્રૂજી ઊઠી. કાળી ચારપાઈ પર બેઠેલા હસમુખભાઈએ આંખો પરથી ચશ્મા ઉતાર્યા. સામે ઊભેલા અનિલનો ચહેરો ગુસ્સાથી લાલ હતો. ઘરમાં લાકડાનો જૂનો પંખો કચડાટ અવાજ સાથે ચાલી રહ્યો હતો.

રસોડામાંથી આવી રહેલી વઘારેલી દાળની સુગંધ આખા રૂમમાં ફેલાયેલી હતી. બારી બહાર તડકો સખત વધી રહ્યો હતો. અનિલે ટેબલ પર હાથ પછાડ્યો અને રકાબીમાંથી ચા થોડી બહાર છલકાઈ ગઈ.

"તમે મારી જિંદગી બરબાદ કરી દીધી." અનિલનો અવાજ બહુ મોટો હતો. તે પોતાની જિંદગીની સૌથી મોટી તક હાથમાંથી નીકળી ગઈ હોય તેમ કહી રહ્યો હતો.

હસમુખભાઈ કશું જ બોલ્યા વગર શાંતિથી પોતાની જગ્યાએ બેસી રહ્યા. તેમની પાસે કહેવા માટે શબ્દો હતા પણ તેઓ મૌન રહ્યા. આ મૌન અનિલને વધુ ચીડવી રહ્યું હતું.

અનિલ એક સામાન્ય મધ્યમ વર્ગના પરિવારનો યુવક હતો. તેણે પોતાનો અભ્યાસ પૂરો કર્યા પછી એક નવો બિઝનેસ શરૂ કરવાનું સપનું જોયું હતું. તેના મિત્ર વિજય સાથે મળીને તેણે આખી યોજના બનાવી હતી.

ઘરમાં હસમુખભાઈ, તેમની પત્ની ગીતાબેન અને અનિલ સાથે રહેતા હતા. હસમુખભાઈ એક નાની સરકારી ઓફિસમાંથી નિવૃત્ત થયા હતા. તેમને નિવૃત્તિ સમયે જે ફંડ મળ્યું હતું, તે તેમની આખી જિંદગીની જમા પૂંજી હતી.

અનિલે એ ફંડમાંથી દસ લાખ રૂપિયા પોતાના નવા બિઝનેસ માટે માગ્યા હતા. પણ હસમુખભાઈએ એક જ વાક્યમાં ના પાડી દીધી હતી. તેમણે કહ્યું હતું કે આ પૈસા હું તને નહીં આપું.

જ્યારે અનિલને પૈસા ન મળ્યા ત્યારે વિજયે પોતાના સંબંધીઓ પાસેથી પૈસા લઈને એકલા જ એ બિઝનેસ શરૂ કરી દીધો. બિઝનેસ શરૂ થતાં જ વિજયને ઘણો ફાયદો થવા લાગ્યો હોય તેવું લાગતું હતું.

આ જોઈને અનિલનો ગુસ્સો બેવડાઈ ગયો. તેને લાગ્યું કે તેના પિતાના કારણે જ તે આજે એક મોટો બિઝનેસમેન બનતા રહી ગયો. તેણે પોતાના પિતાને સ્વાર્થી ગણાવ્યા.

ઘરમાં દરરોજ નાની નાની વાતોમાં ઝઘડા થવા લાગ્યા. અનિલે પિતા સાથે બોલવાનું સાવ બંધ કરી દીધું. તે ઘરે આવે તો પણ પિતા સામે જોતો નહોતો.

ગીતાબેન બંને વચ્ચે સમાધાન કરાવવાનો પ્રયત્ન કરતા. પણ અનિલ દર વખતે એક જ વાત કહેતો કે પિતાજીએ મારો હાથ કાપી નાખ્યો છે. તેઓ નથી ઈચ્છતા કે હું આગળ વધું.

હસમુખભાઈ દરરોજ સાંજે ઘરની બહાર બેસીને છાપું વાંચતા. તેઓ પોતાના પુત્રના વર્તનથી અંદરથી બહુ દુઃખી હતા. છતાં પણ તેમણે ક્યારેય અનિલ પર ગુસ્સો કર્યો નહીં.

છ મહિના નીકળી ગયા. વિજયનો બિઝનેસ શરૂઆતમાં ખૂબ જોરશોરથી ચાલ્યો. તેની પાસે નવી ગાડી આવી ગઈ. અનિલ આ બધું જોઈને અંદરથી બળતો રહેતો હતો.

તે દરરોજ પોતાની માને કહેતો કે જો પિતાજીએ પૈસા આપ્યા હોત તો આજે હું પણ ગાડીમાં ફરતો હોત. ગીતાબેન શાંતિથી પુત્રની વાત સાંભળી લેતા પણ કશું બોલી શકતા નહોતા.

અનિલ હવે એક નાની દુકાનમાં નોકરી કરવા લાગ્યો હતો. પણ તેનું મન કામમાં લાગતું નહોતું. તે હંમેશાં વિચારતો કે પોતાના જ પિતા તેના દુશ્મન બની ગયા.

એક દિવસ સાંજે અનિલ પોતાની દુકાનેથી ઘરે પાછો ફરી રહ્યો હતો. રસ્તામાં તેણે વિજયની ઓફિસ પાસે બહુ મોટી ભીડ જોઈ.

પોલીસની બે ગાડીઓ ત્યાં ઊભી હતી. લોકો આજુબાજુ ભેગા થઈને વાતો કરી રહ્યા હતા. અનિલે પોતાની સાયકલ રોકી અને ભીડ તરફ આગળ વધ્યો.

તેણે જોયું તો વિજયની ઓફિસ પર તાળું વાગેલું હતું. અંદરનો બધો સામાન ઉથલપાથલ પડેલો હતો. ભીડમાંથી એક માણસે કહ્યું કે આ કંપનીનો માલિક ભાગી ગયો છે.

અનિલે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે શું થયું? વિજય તો બહુ મોટો ધંધો કરતો હતો ને?

પેલા માણસે જવાબ આપ્યો કે આ ધંધો જ ખોટો હતો. અંદરથી બહુ મોટો ફ્રોડ હતો. શરૂઆતમાં લોકો પાસેથી પૈસા રોકાણ કરાવીને ઊંચું વ્યાજ આપતા હતા.

પણ આ યોજનામાં કોઈ કાયદેસરનો આધાર નહોતો. આજે બધા રોકાણકારો પોતાના પૈસા માગવા આવ્યા ત્યારે ખબર પડી કે કંપની પર કરોડોનું દેવું થઈ ગયું છે.

વિજય પર બેંક અને લેણદારોનું મોટું દેવું થઈ ગયું હતું. પોલીસ હવે તેને શોધી રહી હતી. જે લોકોએ તેમાં પૈસા રોક્યા હતા તેમના બધા પૈસા ડૂબી ગયા હતા.

અનિલના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેનું માથું ભમવા લાગ્યું. તે સાયકલ પર બેસીને ધીમે ધીમે ઘરે તરફ જવા રવાના થયો.

તેના મનમાં એક સાથે અનેક વિચારો આવી રહ્યા હતા. જો તેણે પંદર લાખ રૂપિયા એ બિઝનેસમાં રોક્યા હોત, તો આજે તે અને તેનો પરિવાર સંપૂર્ણપણે બરબાદ થઈ ગયા હોત.

તે ઘરે પહોંચ્યો. ઘરનો દરવાજો ખુલ્લો હતો. હસમુખભાઈ ચારપાઈ પર બેસીને જૂની ફાઈલો જોઈ રહ્યા હતા.

અનિલ શાંતિથી અંદર ગયો. તેણે પોતાની સાયકલ ખૂણામાં મૂકી. તે પોતાના પિતા પાસે ગયો.

તેણે ધીમેથી પૂછ્યું કે પિતાજી, તમને આ બિઝનેસ વિશે પહેલાથી જ ખબર હતી?

હસમુખભાઈએ ફાઈલ ટેબલ પર મૂકી. તેમણે પોતાના ચશ્મા ઉતાર્યા અને અનિલ સામું જોયું. તેમની આંખોમાં કોઈ અહંકાર નહોતો.

હસમુખભાઈએ કહ્યું કે જ્યારે તું અને વિજય મારી પાસે આવ્યા હતા, ત્યારે મેં એ કંપનીના કાગળો માગ્યા હતા. તું મને કાગળો આપ્યા વગર જ ગુસ્સામાં જતો રહ્યો હતો.

મેં મારા એક જૂના મિત્ર જે સીએ છે, તેની પાસે જઈને એ કંપનીના મોડેલ તપાસાવ્યા હતા. તેમાં બહુ મોટા રિસ્ક ફેક્ટર હતા. એ કાયદાકીય રીતે ગેરકાયદેસર યોજના હતી.

હસમુખભાઈએ આગળ કહ્યું કે હું જાણતો હતો કે જો હું તને ના પાડીશ તો તું મારી સાથે ગુસ્સે થઈશ. પણ તને ગુસ્સે થવા દેવો એ તને બરબાદ થવા દેવા કરતાં બહુ નાની વાત હતી.

મેં મારી આખી જિંદગીની કમાણી અને તારું ભવિષ્ય બચાવવા માટે તારી નજરમાં ખરાબ બનવાનું પસંદ કર્યું. હું તને સ્વાર્થી લાગ્યો પણ હું તારો પિતા હતો.

અનિલ આ વાત સાંભળીને સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા.

જે પિતાને તે વર્ષોથી કોસતો હતો, જે પિતાને તેણે સ્વાર્થી કહ્યા હતા, તે પિતા પોતાની ઈજ્જત અને પુત્રનો પ્રેમ દાવ પર લગાવીને તેને બરબાદીથી બચાવી રહ્યા હતા.

અનિલનો બધો ગુસ્સો અને અહંકાર એક જ ક્ષણમાં પીગળી ગયો. તેની આંખોમાંથી ઝડપથી આંસુ વહેવા લાગ્યા.

તે પોતાના પિતાના પગમાં પડી ગયો. તેણે હસમુખભાઈના બંને પગ પકડી લીધા. તે મોટેથી રડી પડ્યો.

તેણે રડતા રડતા કહ્યું કે પિતાજી, મને માફ કરી દો. હું પૈસાની લાલચમાં આંધળો થઈ ગયો હતો. મેં તમને કેટલું ખરાબ કહ્યું. તમે મને બરબાદ થતાં બચાવી લીધો.

હસમુખભાઈએ નીચે નમીને અનિલને ઊભો કર્યો. તેમણે પોતાના હાથે પુત્રના આંસુ લૂછ્યા. તેમણે અનિલને ભેટી લીધો.

હસમુખભાઈએ કહ્યું કે બેટા, મા-બાપ ક્યારેય પોતાના બાળકોનું ખરાબ ન ઈચ્છે. ઘણીવાર આપણી ના પાછળ પણ બહુ મોટો પ્રેમ છુપાયેલો હોય છે.

ગૌરીબેન પણ રસોડામાંથી બહાર આવી ગયા. તેમની આંખોમાં પણ ખુશીના આંસુ હતા. ઘરમાંથી બે વર્ષ જૂનો અંધકાર હવે દૂર થઈ ગયો હતો.

અનિલે એ જ દિવસે પિતાના આશીર્વાદ લઈને એક નાનો અને પ્રામાણિક ધંધો શરૂ કરવાનો ફેંસલો કર્યો. હવે તેને સમજાયું હતું કે અનુભવ અને વડીલોની સલાહ જ સાચો માર્ગ બતાવે છે.

મા-બાપના નિર્ણયો ક્યારેક આપણને કડવા લાગે છે, પણ તેની પાછળ આપણું જ ભલુ છુપાયેલું હોય છે. વડીલોના આશીર્વાદ જ જીવનની સાચી સંપત્તિ છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.