વહુને પિયર જવાની ના પાડતી સાસુનું સાચું સત્ય બહાર આવ્યું, કારણ પૂછ્યું તો...

હાથમાં પકડેલી જૂની સ્ટીલની ટ્રંકનો ખૂણો દીવાલ સાથે અથડાયો. મોટો અવાજ થયો અને નેહાના હાથમાંથી પકડ છૂટી ગઈ. કબાટમાંથી કાઢેલા નવા કપડાં જમીન પર વેરાઈ ગયા.

સામે ઊભેલા સવિતાબેને દરવાજાનો આગળિયો વાસ્યો. લાકડાનો કડીયાળો બેસવાનો અવાજ આખા રૂમમાં ગૂંજી ઊઠ્યો. નેહાની આંખોમાં ગુસ્સો હતો અને તેના ગાલ પરસેવાથી ભીના હતા.

રસોડામાં ઉકળતા દૂધની વાસ આવતી હતી. ઘડિયાળનો કાંટો બાર પર પહોંચ્યો હતો. નેહા પોતાના પિયર જવા માટે સવારથી તૈયારી કરી રહી હતી. પણ સવિતાબેને ચોખ્ખી ના પાડી દીધી હતી.

નેહા અને આલોકના લગ્નને બે વર્ષ થયા હતા. આલોક એક ખાનગી કંપનીમાં નાની નોકરી કરતો હતો. તેમનો પરિવાર બહુ મોટો નહોતો. ઘરમાં આલોક, તેના પિતા, સવિતાબેન અને નેહા રહેતા હતા.

નેહા મધ્યમ વર્ગના પરિવારમાંથી આવતી હતી. તેના પિતા એક નાની દુકાન ચલાવતા હતા. લગ્ન પછી નેહા ક્યારેય પોતાના પિયર જઈ શકી નહોતી. તે જ્યારે પણ પિયર જવાની વાત કરતી, ત્યારે સવિતાબેન કોઈને કોઈ બહાનું કાઢીને ના પાડી દેતા હતા.

નેહાને લાગતું હતું કે તેની સાસુ બહુ નિષ્ઠુર છે. તે મનમાં ને મનમાં બળતી રહેતી હતી. તે વિચારતી કે તેની સાસુ તેને પિયરના લોકો સાથે મળવા દેવા નથી માગતા.

ઘરમાં નાની નાની વાતોમાં તણાવ રહેતો હતો. આલોક પણ પોતાની માતા સામે કશું બોલી શકતો નહોતો. તે નેહાને શાંત રહેવા સમજાવતો હતો. પણ નેહાનું મન દિન-પ્રતિદિન કડવાશથી ભરાઈ રહ્યું હતું.

એક બપોરે ઘરના બધા લોકો કામ પર ગયા હતા. સવિતાબેન પાડોશમાં કોઈકના ઘરે ગયા હતા. નેહા રૂમમાં એકલી બેસીને પોતાના ભાગ્ય પર રડતી હતી.

એ જ સમયે ઘરના લેન્ડલાઈન ફોન પર ઘંટડી વાગી. નેહાએ ઊભી થઈને ફોનનો રિસીવર ઊંચક્યો. સામે તેના પિયરના ગામમાંથી એક દૂરના સગા બોલી રહ્યા હતા.

તેમણે પૂછ્યું કે નેહા, તારા પિતાજી કેમ ફોન નથી ઉપાડતા? તેમના ઘર બહાર લોકોનો મોટો જમાવડો થયો છે. લેણદારો દરવાજો ઠોકી રહ્યા છે.

નેહાના હાથમાંથી ફોનનું રિસીવર સરી પડ્યું. તેના પગ નીચેથી જાણે જમીન ખસી ગઈ. તેણે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું કે તમે શું કહી રહ્યા છો?

સામેથી સગાએ બધી વાત ચોખ્ખી કરી. તેમણે કહ્યું કે તારા પિતાજીનો ધંધો બે વર્ષ પહેલાં સાવ ચોપટ થઈ ગયો હતો. તેમણે વેપાર બચાવવા માટે બહુ મોટું દેવું લીધું હતું.

હવે લેણદારો દરરોજ ઘરે આવીને ગાળો આપે છે. તારા પિતાજી આખો દિવસ ઘરમાં પુરાઈને રહે છે. તેમની આર્થિક સ્થિતિ બહુ ખરાબ થઈ ગઈ છે.

નેહા સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેને સમજાતું નહોતું કે આટલી મોટી વાત તેના પિતાજીએ તેનાથી કેમ છુપાવી. તે તરત જ પોતાના રૂમમાં ગઈ અને સામાન પેક કરવા લાગી.

બરાબર એ જ સમયે સવિતાબેન ઘરમાં આવ્યા. તેમણે નેહાને સામાન બાંધતી જોઈ. તેમણે શાંતિથી પૂછ્યું કે નેહા, આ બધું શું છે?

નેહાએ ગુસ્સામાં અને રડતા અવાજે કહ્યું કે મને રોકશો નહીં. મારા પિતાજી બહુ મોટી મુશ્કેલીમાં છે. હું આજે જ મારા પિયર જઈશ.

સવિતાબેને દરવાજો બંધ કરી દીધો. તેમણે કહ્યું કે તું અત્યારે પિયર નહીં જાય. તું અહીં જ રહેશે.

નેહાનો સંયમ તૂટી ગયો. તેણે મોટેથી કહ્યું કે તમે કેટલા નિષ્ઠુર છો? મારા પિતાજી તકલીફમાં છે અને તમે મને જવા નથી દેતા. તમે મારું જીવન બરબાદ કરી રહ્યા છો.

સવિતાબેન કશું બોલ્યા નહીં. તેમણે લાકડાની ખુરશી ખેંચી અને શાંતિથી બેસી ગયા. તેમની આંખોમાં કોઈ ગુસ્સો નહોતો, માત્ર ઊંડી ચિંતા હતી.

તેમણે પોતાના સાડીના પલવમાંથી એક નાની ચાવી કાઢી. તેમણે ટેબલનું ખાનું ખોલ્યું. તેમાંથી કાગળોની એક જૂની ફાઈલ કાઢીને ટેબલ પર મૂકી.

સવિતાબેને નમ્રતાથી કહ્યું કે બેટા, આ કાગળો જો. તને તારા બધા સવાલોના જવાબો મળી જશે.

નેહાએ ધ્રૂજતા હાથે ફાઈલ ખોલી. અંદર બેંકની પાસબુક અને પૈસા મોકલ્યાની ઘણી બધી પહોંચ હતી. દરેક પહોંચ પર નેહાના પિતાજીનું નામ લખેલું હતું.

સવિતાબેને ધીમેથી બોલવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે કહ્યું કે તારા લગ્ન થયા તેના બીજા જ મહિને મને તારા પિતાજીના દેવાની ખબર પડી ગઈ હતી.

તારા પિતાજી મારી પાસે આવ્યા હતા. તેમણે મારા પગ પકડીને કહ્યું હતું કે મારી દીકરીને આ વાતની ખબર ના પડવા દેતા. તે નવી નવી પરણીને ગઈ છે, તે આ માનસિક તણાવ સહન નહીં કરી શકે.

સવિતાબેનની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેમણે આગળ કહ્યું કે તારા પિતાજીએ મને વિનંતી કરી હતી કે નેહાને ક્યારેય પિયર ન મોકલવી. જો તે અહીં આવશે, તો લેણદારોનો તણાવ અને ઘરની ગરીબી જોઈને ભાંગી પડશે.

તેમણે કહ્યું હતું કે મારી દીકરીને તેના સાસરે સુખી રાખજો. તેની સામે પિયરના દુઃખનો પડછાયો પણ ના આવવા દેતા.

નેહા કાગળો સામે જોઈ રહી. તેનું હૃદય જોરથી ધડકવા લાગ્યું.

સવિતાબેને કહ્યું કે આલોકની નાની નોકરીમાંથી અમે જેટલા પૈસા બચાવી શકતા હતા, તે બધા પૈસા અમે દર મહિને તારા પિતાજીના લેણદારોને ચૂકવતા આવ્યા છીએ.

અમે ઘરમાં સાદગીથી રહ્યા. અમે નવા કપડાં ના ખરીદ્યા. પણ અમે તારા પિતાજીનું દેવું ધીમે ધીમે ઓછું કર્યું જેથી તારા પરિવારની ઈજ્જત બચી રહે.

હું તને એટલે પિયર નહોતી મોકલતી કારણ કે જો તું ત્યાં જાત તો તારાથી આ બધું સહન ના થાત. તું માનસિક તણાવમાં આવી જાત. મેં તને દુઃખથી બચાવવા માટે મારી જાતને ખરાબ બનાવી.

સવિતાબેનની આ વાત સાંભળીને નેહાના હાથમાંથી ફાઈલ નીચે પડી ગઈ. આખા રૂમમાં ઘેરી શાંતિ છવાઈ ગઈ.

જે સાસુને તે બે વર્ષથી રાક્ષસ સમજી રહી હતી, તે સાસુ પોતાની કમાણી અને સુખ કુરબાન કરીને તેના પિયરની ઈજ્જત બચાવી રહી હતી. તેણે નેહાને પોતાના પિયરના તણાવથી બચાવવા માટે પોતે ખરાબ બનવાનું પસંદ કર્યું હતું.

નેહા પોતાની જગ્યાએથી ઊભી પણ ન થઈ શકી. તેનું માથું શરમથી ઝૂકી ગયું. તેને પોતાના શબ્દો પર બહુ અફસોસ થયો.

તે દોડીને સવિતાબેનના પગમાં પડી ગઈ. તે મોટેથી રડી પડી. તેણે સવિતાબેનના પગ પકડી લીધા.

નેહાએ રડતા રડતા કહ્યું કે મમ્મીજી, મને માફ કરી દો. હું તમને સમજી જ ના શકી. મેં તમને કેટલું ખરાબ કહ્યું. તમે મારી મા કરતાં પણ વધીને મને પ્રેમ આપ્યો છે.

સવિતાબેને તરત જ નીચે નમીને નેહાને ઊભી કરી. તેમણે પોતાના સાડીના પલવથી નેહાના આંસુ લૂછ્યા. તેમણે નેહાને પોતાના ખૂણામાં લીધી અને ભેટી પડ્યા.

સવિતાબેને કહ્યું કે બેટા, મા ક્યારેય પોતાની દીકરીથી નારાજ ના થાય. તું મારી વહુ નથી, મારી દીકરી છે. તને ખુશ રાખવી એ જ મારો ધર્મ છે.

સાંજે જ્યારે આલોક અને તેના પિતા ઘરે આવ્યા ત્યારે ઘરમાં એક અલગ જ શાંતિ હતી. રસોડામાં સાસુ અને વહુ સાથે મળીને રસોઈ બનાવી રહ્યા હતા.

નેહાએ પોતાના પિતાજી સાથે ફોન પર વાત કરી. પિતાજીએ પણ રડતા રડતા સવિતાબેનનો આભાર માન્યો.

એ દિવસે નેહાને સમજાયું કે બહારથી કડક દેખાતા લોકો ઘણીવાર અંદરથી બહુ દયાળુ હોય છે. સાચો પ્રેમ બતાવવામાં નથી હોતો, પણ છાનીમાની કુરબાની આપવામાં હોય છે.

પરિવારમાં જો સહનશીલતા અને સમજણ હોય, તો ગમે તેટલી મોટી મુશ્કેલી પણ પાર કરી શકાય છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.