લગ્ન પછી સ્વાર્થી વહુએ ઘરમાંથી સાસુને અલગ કરી દીધા, પણ ઘરમાં મોટો પ્રસંગ આવ્યો અને રસોઈ બગડી જતા જ સાસુએ છાનામાના...

ગોપાલ અને સીમાના લગ્ન ખૂબ જ ધામધૂમથી થયા હતા. ગોપાલના પિતાજીના અવસાન પછી તેની માતા મંજુલાબેને જ તેને ખૂબ જ કષ્ટ વેઠીને મોટો કર્યો હતો અને સારા સંસ્કાર આપ્યા હતા. મંજુલાબેન એક અત્યંત સરળ, દયાળુ અને સંસ્કારી સ્ત્રી હતા. તેઓ ઈચ્છતા હતા કે ઘર માં નવી વહુ આવે એટલે ઘર ખુશીઓથી ભરાઈ જાય. પરંતુ સીમા આધુનિક વિચારો ધરાવતી અને પોતાના સ્વાર્થને જ સર્વોપરી માનતી છોકરી હતી. તેને પરિવાર સાથે મળીને રહેવા કરતાં પોતાની સ્વતંત્રતા વધુ વહાલી હતી.

લગ્નના થોડા જ મહિનાઓમાં સીમા ઘરમાં પોતાની મરજી ચલાવવા લાગી. તેને સાસુ મંજુલાબેનની દરેક વાતમાં દખલગીરી લાગતી હતી. સવારે વહેલા ઊઠવું, ઘરનું કામકાજ કરવું કે સાથે બેસીને જમવું, આ બધું સીમાને બંધન જેવું લાગતું હતું. સીમા અવારનવાર ગોપાલના કાન ભંભેરતી અને કહેતી કે તમારા મમ્મી સાથે મારે મેળ નથી બેસતો, મને મારી રીતે જીવવા દો. જો આપણે અલગ નહીં રહીએ તો હું આ ઘરમાં એક ક્ષણ પણ નહીં રહું. ગોપાલ પોતાની માતાને ખૂબ પ્રેમ કરતો હતો, પણ પત્નીના રોજિંદા કકળાટથી કંટાળી ગયો હતો.

એક દિવસ સીમાએ ઘરમાં મોટો ઝઘડો ઊભો કર્યો અને સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કહી દીધું કે હવે આ ઘરમાં બે ભાગ પડશે. આપણું રસોડું અલગ થશે અને સાસુનું રસોડું અલગ રહેશે. વીજળીનું બિલ, રાશન અને ઘરના અન્ય ખર્ચ પણ અડધા-અડધા થઈ જશે. આ સાંભળીને ગોપાલના હોશ ઊડી ગયા. તેણે સીમાને ખૂબ સમઝાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે મમ્મી વૃદ્ધ છે અને તેમની તબિયત પણ સારી નથી રહેતી, પણ સીમા પોતાની જીદ પર અડી રહી.

મંજુલાબેને જ્યારે આ વાત સાંભળી ત્યારે તેમની આંખોમાંથી અશ્રુ વહી નીકળ્યા. તેમણે વિચાર્યું કે જો આ વાતને લઈને ઘરમાં વધુ ઝઘડો થશે તો દીકરાનું ઘર ભાંગી જશે. તેથી મંજુલાબેને ખૂબ જ શાંતિથી અને કોઈ પણ વિરોધ વગર વહુની આ શરત સ્વીકારી લીધી. તેમણે કહ્યું કે બેટા, જો તારી ખુશી અલગ રહેવામાં હોય તો મને કોઈ વાંધો નથી. હું મારું અલગ કરી લઈશ, પણ તમે બંને હંમેશા ખુશ રહો. આમ, એક જ ઘરમાં સાસુ અને દીકરા-વહુ વચ્ચે અદ્રશ્ય દીવાલ ચણાઈ ગઈ અને રસોડા અલગ થઈ ગયા.

રસોડું અલગ થયા પછી મંજુલાબેન પોતાની નાની ઓરડીમાં એકલા રહેવા લાગ્યા. ઉંમરના હિસાબે તેમને ગોઠણનો દુખાવો અને બ્લડ પ્રેશરની તકલીફ રહેતી હતી. છતાં તેઓ જાતે જ પોતાનું રસોઈકામ કરતા અને ઈશ્વરનું નામ સ્મરણ કરતા. બીજી તરફ સીમા પોતાની મરજી મુજબનું જીવન જીવવા લાગી. તેને લાગતું હતું કે તેણે સાસુથી છુટકારો મેળવીને બહુ મોટું તીર મારી લીધું છે. ગોપાલ પણ મનમાં ને મનમાં દુખી રહેતો હતો, પણ પત્નીના સ્વભાવ સામે લાચાર હતો.

આમને આમ છ મહિના વીતી ગયા. સીમાના ભાઈના લગ્ન નક્કી થયા હોવાથી તેણે પોતાના ઘરે એક મોટા સ્નેહમિલન અને સત્યનારાયણ ભગવાનની કથાનું આયોજન કર્યું. આ પ્રસંગમાં સીમાના પિયર પક્ષના તમામ સંબંધીઓ, તેના ભાઈના સાસરિયાઓ અને સમાજના મોભીઓ આવવાના હતા. સીમા આ પ્રસંગને લઈને ખૂબ જ ઉત્સાહિત હતી. તેણે પોતાના ઘરને સરસ રીતે શણગાર્યું હતું અને બધા મહેમાનો સામે પોતાની છાપ સારી પાડવા માગતી હતી.

પ્રસંગના દિવસે સીમાએ જાતે જ રસોઈ બનાવવાનો અહંકાર રાખ્યો. તેણે બહારથી રસોઈયા બોલાવવાની ના પાડી દીધી હતી જેથી પોતાની હોંશિયારી બતાવી શકાય. તે સવારથી જ રસોડામાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ. તેણે મહેમાનો માટે જાતજાતની મિષ્ટાન અને વાનગીઓ બનાવવાનું શરૂ કર્યું, જેમાં મુખ્ય વાનગી તરીકે ચૂરમાના લાડુ, પનીરનું શાક અને દાળ-ભાત હતા. પરંતુ સીમાએ ક્યારેય આટલા બધા લોકો માટે એકસાથે રસોઈ બનાવી નહોતી.

બપોરના સમયે મહેમાનો ઘરમાં આવવાના શરૂ થઈ ગયા. ઘર મહેમાનોથી ભરાઈ ગયું હતું. પણ બરાબર એ જ સમયે રસોડામાં મોટી ગડબડ થઈ ગઈ. સીમાના ઉતાવળ અને બિનઅનુભવના કારણે પનીરના શાકમાં મસાલો બળી ગયો અને શાકમાં કડવાશ આવી ગઈ. દાળમાં ક્ષાર અને મીઠું એટલું વધારે પડી ગયું કે તે પીવા જેવી ન રહી, અને લાડુનું મિશ્રણ એટલું કડક થઈ ગયું કે તેના લાડુ વળાતા જ નહોતા.

રસોઈ બગડેલી જોઈને સીમાના હાથ-પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેના માથે પરસેવાના ટીપાં બાઝી ગયા. મહેમાનો બહાર બેઠા હતા અને ભોજનનો સમય થઈ ગયો હતો. જો આવી રસોઈ મહેમાનો સામે પીરસવામાં આવે તો સીમાની અને તેના પરિવારની ભારે ફજેતી થાય તેમ હતી. સીમા રસોડાના ખૂણામાં ઊભી રહીને રડવા લાગી. ગોપાલ પણ રસોડામાં આવ્યો અને આ બધું જોઈને ચિંતામાં પડી ગયો. હવે આટલા ઓછા સમયમાં નવી રસોઈ બનાવવી અશક્ય હતી.

બરાબર એ જ સમયે મંજુલાબેન પોતાની ઓરડીમાંથી બહાર આવ્યા. તેમની તબિયત તે દિવસે બહુ ખરાબ હતી, તાવ હતો અને ગોઠણનો દુખાવો અસહ્ય હતો. પણ તેમણે દીકરાના ઘરના રસોડામાંથી આવતી બળવાની વાસ અને સીમાના રડવાનો અવાજ સાંભળી લીધો હતો. તેઓ સમજી ગયા કે રસોડામાં કંઈક મોટો અકસ્માત થયો છે. મહેમાનો બહાર બેઠા છે અને જો રસોઈ બગડી જશે તો તેમના ઘરની ઈજ્જત જશે.

મંજુલાબેન પોતાની તબિયત અને શરીરની પીડા ભૂલીને છાનામાના રસોડામાં પ્રવેશ્યા. સીમા રડતી રડતી એક ખૂણામાં બેઠી હતી. મંજુલાબેને સીમાને કાંઈ પણ ઠપકો આપ્યા વગર ખૂબ જ પ્રેમથી તેના માથે હાથ મૂક્યો અને કહ્યું કે બેટા, ગભરાઈશ નહીં, હું બધું સંભાળી લઈશ. તું બહાર જઈને મહેમાનોને પાણી પા અને તેમની સાથે વાત કર.

સીમા આશ્ચર્યથી સાસુ સામે જોઈ રહી. જે સાસુ સાથે તેણે આટલો ખરાબ વ્યવહાર કર્યો હતો, જેમના ભાગલા પાડ્યા હતા, તે જ સાસુ આજે તેની લાજ બચાવવા માટે સામે ચાલીને આવ્યા હતા. સીમા કશું બોલી ન શકી અને બહાર ચાલી ગઈ.

મંજુલાબેને પોતાના વર્ષોના અનુભવનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે બળેલા શાકમાં થોડું ક્રીમ, માખણ અને ચોક્કસ મસાલા ઉમેરીને તેની કડવાશ દૂર કરી દીધી અને તેને અત્યંત સ્વાદિષ્ટ બનાવી દીધું. દાળમાં થોડો લોટ શેકીને અને લીંબુ તથા ગળપણ ઉમેરીને મીઠું સંપૂર્ણપણે સંતુલિત કરી દીધું. કડક થઈ ગયેલા લાડુના મિશ્રણમાં ગરમ દૂધ અને ઘી ઉમેરીને તેને એકદમ નરમ અને સુગંધીદાર લાડુમાં ફેરવી નાખ્યા. માત્ર અડધા કલાકની અંદર મંજુલાબેને પોતાની અદ્ભુત રસોઈકળાથી આખી બગડેલી રસોઈને અમૃત જેવી બનાવી દીધી.

રસોઈ તૈયાર થઈ ગયા પછી મંજુલાબેન શાંતિથી છાનામાના પોતાની ઓરડીમાં પાછા જતા રહ્યા. તેમણે કોઈને પણ ન જણાવ્યું કે તેમણે આ રસોઈ સુધારી છે.

જ્યારે ભોજનનો સમય થયો ત્યારે મહેમાનોને પીરસવામાં આવ્યું. બધા જ મહેમાનોએ જમવાનું શરૂ કર્યું અને દરેક વ્યક્તિ રસોઈના વખાણ કરતા થાકતા નહોતા. સીમાના ભાઈના સાસરિયાઓએ કહ્યું કે સીમાબેન, તમારા હાથમાં તો સાક્ષાત અન્નપૂર્ણાનો વાસ છે! આટલું સ્વાદિષ્ટ ભોજન અમે જિંદગીમાં ક્યારેય નથી ખાધું. શાક અને લાડુનો સ્વાદ તો અદ્ભુત છે!

બધા મહેમાનો સીમાની રસોઈકળાની પ્રશંસા કરી રહ્યા હતા. સીમા મનમાં ને મનમાં ખૂબ જ શરમ અનુભવી રહી હતી, કારણ કે તે જાણતી હતી કે આ સ્વાદ તેનો નથી પણ તેની સાસુ મંજુલાબેનનો છે.

મહેમાનો જમીને ખુશ થઈને વિદાય થયા. બધું કામ પતી ગયા પછી સીમા રસોડામાં ગઈ. ત્યાં તેણે જોયું તો સાસુએ વાપરેલા મસાલાના ડબ્બા અને ગરમ કડાઈ હજુ એમ જ પડ્યા હતા. સીમાના પગ આપોઆપ સાસુની ઓરડી તરફ ઉપડ્યા.

સીમાએ સાસુની ઓરડીનો દરવાજો ખોલ્યો તો જોયું કે મંજુલાબેન થાકના કારણે અને તાવથી પીડાતા ખાટલા પર સૂતા હતા. તેમના પગ પર ગરમ શેક થઈ રહ્યો હતો. સાસુને આવી હાલતમાં જોઈને સીમાની છાતી ફાટી ગઈ. તેનાથી રહેવાયું નહીં અને તે સાસુના ચરણોમાં પડીને જોરજોરથી રડવા લાગી.

સીમાએ અશ્રુભીની આંખો સાથે કહ્યું કે, મમ્મીજી, મને માફ કરી દો! હું કેટલી સ્વાર્થી અને નીચ માનસિકતા વાળી સ્ત્રી છું કે મેં તમને આ ઘરમાંથી અલગ કરી દીધા. મેં તમારી સાથે આટલો અન્યાય કર્યો, છતાં આજે જ્યારે મારી અને આ ઘરની ઈજ્જત દાવ પર લાગી હતી ત્યારે તમે તમારી બીમારી ભૂલીને મારી લાજ બચાવી લીધી. જો આજે તમે ન હોત તો મારી અને આ ઘરની મહેમાનો સામે ભારે ફજેતી થઈ ગઈ હોત.

મંજુલાબેને તરત જ વહુને ઉભી કરી અને પોતાની છાતીએ લગાવી દીધી. તેમણે પ્રેમથી સીમાના આંસુ લૂછતા કહ્યું કે, બેટા, વહુ એ ઘરની લક્ષ્મી હોય છે. તારી ઈજ્જત એ જ આ ઘરની ઈજ્જત છે. કોઈ પણ મા પોતાની વહુ કે દીકરાને મુસીબતમાં જોઈને ચૂપ બેસી ન શકે. મને તારા પ્રત્યે ક્યારેય કોઈ અણગમો નહોતો.

સાસુના આ પવિત્ર અને ઉદાર શબ્દો સાંભળીને સીમાનો અહંકાર સંપૂર્ણપણે ઓગળી ગયો. તેને સમઝાઈ ગયું કે પરિવાર એકતાથી ચાલે છે, સ્વાર્થથી નહીં. તેણે તરત જ સાસુનો સામાન પોતાની સાથે મુખ્ય ઘરમાં શિફ્ટ કરાવ્યો અને સાસુનું અલગ રસોડું કાયમ માટે બંધ કરી દીધું.

એ દિવસ પછી સીમા સંપૂર્ણપણે બદલાઈ ગઈ. તે પોતાની સાસુની સગી માની જેમ સેવા કરવા લાગી અને ઘરમાં ફરીથી પ્રેમ અને આનંદનું વાતાવરણ છવાઈ ગયું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.