પર્સ ચેક કરી સાસુ-નણંદ વહુ પર પિયરમાં પૈસા મોકલવાની શંકા રાખતા, પણ હોસ્પિટલના એક ફોને બંનેને…
સુમનબેન અને તેમની દીકરી ટ્વિંકલનો રોજનો એક નિયમ હતો. ઘરનો દરેક નાનો-મોટો વહીવટ પોતાની મુઠ્ઠીમાં રાખવો. ઘરમાં વહુ કાવ્યા આવી ત્યારથી જ બંનેના મનમાં એક અજીબ ડર ઘર કરી ગયો હતો. તેમને સતત એવું લાગતું કે કાવ્યા પોતાના પતિ આકાશની કમાણીમાંથી છૂપી રીતે પિયરમાં પૈસા મોકલે છે. આકાશ સારો પગાર કમાતો હતો, પણ ઘરની આર્થિક બાગડોર સુમનબેનના હાથમાં જ હતી.
કાવ્યા જ્યારે પણ બજારમાંથી ઘરે પાછી ફરે ત્યારે સુમનબેન તીખી નજરે તેની સામે જોતા. ટ્વિંકલ પણ મોકો મળતાં જ કાવ્યાના પર્સની ચેકિંગ કરવાનું ચૂકતી નહીં. પર્સની ચેઈન ખોલીને અંદર પડેલી પરચૂરણ અને નોટો ગણવી એ ટ્વિંકલની રોજની આદત બની ગઈ હતી. કાવ્યા આ બધું મૂંગા મોઢે સહન કરતી. તેની આંખો ઘણીવાર ભરાઈ આવતી, પણ ઘરમાં કોઈ મોટો ઝઘડો ન થાય એટલે તે ચુપ રહેતી.
કાવ્યાએ ક્યારેય પોતાના પિયર પક્ષ માટે આ ઘરનો એક રૂપિયો પણ વાપર્યો નહોતો. તેના પિતા પોતે નિવૃત્ત સરકારી કર્મચારી હતા અને ગર્વથી જીવતા હતા. છતાં સાસુ અને નણંદના મનમાંથી વહુ પ્રત્યેની શંકા ક્યારેય ઓછી થતી નહોતી. દર મહિને ઘરખર્ચના પૈસા આપતી વખતે સુમનબેન સો હિસાબ માંગતા. કાવ્યા દરેક નાની વસ્તુની પહોંચ અને બચેલા પૈસા પ્રમાણિકતાથી સાસુના હાથમાં મૂકી દેતી.
એક દિવસ બપોરના સમયે અચાનક સસરા રમેશભાઈની તબિયત બગડી. તેઓ લિવિંગ રૂમમાં બેઠા હતા અને અચાનક છાતીમાં અસહ્ય દુખાવો ઉપડ્યો. રમેશભાઈ સોફા પર ઢળી પડ્યા અને આખા શરીરે પરસેવો વળી ગયો. ઘરમાં એકદમ જ ગભરાટનો માહોલ સર્જાઈ ગયો. કાવ્યાએ તરત જ સમય સૂચકતા વાપરીને એમ્બ્યુલન્સ બોલાવી લીધી.
આકાશ ઑફિસના કામથી શહેર બહાર ગયો હોવાથી કાવ્યા, સુમનબેન અને ટ્વિંકલ ત્રણેય રમેશભાઈને લઈને હોસ્પિટલ દોડ્યા. ડોક્ટરોએ તપાસ કરીને તાત્કાલિક જણાવ્યું કે રમેશભાઈને ગંભીર હાર્ટ એટેક આવ્યો છે. તેમને બચાવવા માટે તાત્કાલિક ઈમરજન્સી ઓપરેશન કરવું પડશે. હોસ્પિટલના કાઉન્ટર પરથી કહી દેવામાં આવ્યું કે ઓપરેશન શરૂ કરવા માટે અત્યારે જ બે લાખ રૂપિયા જમા કરાવવા પડશે.
બે લાખ રૂપિયાની રકમ સાંભળીને સુમનબેનના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેમની પાસે ઘરમાં આટલી મોટી રોકડ રકમ હાજરમાં નહોતી. સુમનબેન અને ટ્વિંકલ બંને ગભરાઈને પોતાની ફિક્સ ડિપોઝિટ તોડવા માટે બેંક તરફ દોડ્યા. પણ બેંકના નિયમો અને કાગળિયાની વિધિમાં ઘણો સમય લાગે તેમ હતો. હોસ્પિટલના ડોક્ટરો વારંવાર કહી રહ્યા હતા કે જો સમયસર પૈસા જમા નહીં થાય તો દર્દીનો જીવ જોખમમાં મુકાઈ શકે છે.
સુમનબેન અને ટ્વિંકલ લાચાર બનીને બેંકના ધક્કા ખાઈ રહ્યા હતા. તેમનો જીવ અધ્ધર હતો કે ક્યાંક મોડું ન થઈ જાય. એક કલાકની ભારે દોડધામ પછી જ્યારે બંને માતા-દીકરી હાંફતા શ્વાસે હોસ્પિટલના કાઉન્ટર પર પાછા ફર્યા, ત્યારે તેમના ચહેરા પર ચિંતાની લકીરો સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. પૈસાની વ્યવસ્થા હજુ પૂરી થઈ શકી નહોતી.
સુમનબેને ધ્રુજતા અવાજે કાઉન્ટર પર બેઠેલા ક્લર્કને પૂછ્યું કે સાહેબ, પૈસા જમા કરાવવા માટે થોડો વધુ સમય મળી શકે? ક્લર્કે કમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન પર નજર ફેરવીને શાંતિથી જવાબ આપ્યો કે માજી, તમારે હવે ચિંતા કરવાની કોઈ જરૂર નથી. રમેશભાઈના ઓપરેશનની પૂરેપૂરી રકમ જમા થઈ ગઈ છે અને ડોક્ટરોએ ઓપરેશન પણ શરૂ કરી દીધું છે.
સુમનબેન અને ટ્વિંકલ એકબીજા સામે આશ્ચર્યથી જોવા લાગ્યા. આકાશ હજુ સુધી પહોંચ્યો નહોતો, તો પછી આટલી મોટી રકમ કોણે ચૂકવી દીધી? સુમનબેને આતુરતાથી પૂછ્યું કે ભાઈ, આ પૈસા કોણે જમા કરાવ્યા છે? ક્લર્કે સામે ઊભેલી કાવ્યા તરફ ઈશારો કરીને કહ્યું કે તમારા ઘરની આ વહુએ જ થોડીવાર પહેલાં આખું બિલ ચૂકવી દીધું છે.
સુમનબેન અને ટ્વિંકલ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. જે વહુના પર્સની તેઓ રોજ તલાશી લેતા હતા, જે વહુ પર પિયરમાં પૈસા મોકલવાનો આક્ષેપ લગાવતા હતા, તેની પાસે આટલી મોટી રકમ ક્યાંથી આવી? કાવ્યા શાંતિથી એક ખૂણામાં બેસીને ભગવાનની પ્રાર્થના કરી રહી હતી. તેની આંખોમાં સસરાની જિંદગી બચવાની આશા હતી.
સુમનબેન ધીમા પગલે કાવ્યા પાસે ગયા અને પૂછ્યું કે કાવ્યા, આટલા બધા પૈસા તારી પાસે ક્યાંથી આવ્યા? તેં કોઈની પાસેથી વ્યાજે લીધા છે કે શું? કાવ્યાએ નમ્રતાથી માથું હલાવ્યું અને સાસુની સામે જોયું. તેની આંખોમાં કોઈ કડવાશ નહોતી, માત્ર એક ગંભીર શાંતિ હતી.
કાવ્યાએ પર્સમાંથી એક નાની ડાયરી અને બેંકની પાસબુક કાઢીને સુમનબેનના હાથમાં મૂકી. કાવ્યાએ કહ્યું કે મમ્મીજી, તમે મને દર મહિને ઘરખર્ચ માટે જે પૈસા આપતા હતા, તેમાંથી હું શાકભાજી અને ઘરની ખરીદીમાં ખૂબ જ કરકસર કરતી હતી. જે પણ પચાસ, સો કે પાંચસો રૂપિયા બચતા, તે હું આ ખાતામાં જમા કરાવી દેતી હતી. આ મારું છૂપું સેવિંગ્સ હતું.
કાવ્યાની વાત સાંભળીને ટ્વિંકલ અને સુમનબેનના હોશ ઉડી ગયા. કાવ્યાએ આગળ ચલાવતા કહ્યું કે આ પૈસા મેં મારા પિયર માટે નહોતા રાખ્યા. મેં આ ખાતું તમારા અને ટ્વિંકલના નામે જ ખોલાવ્યું હતું. હું વિચારતી હતી કે ક્યારેક ઘરમાં કોઈ મોટી આફત આવી પડે અથવા ટ્વિંકલના લગ્ન પ્રસંગે કોઈ આર્થિક તંગી થાય, ત્યારે આ પૈસા આપણી મુશ્કેલી દૂર કરશે. આજે પપ્પાજીની તબિયત ખરાબ થઈ તો મને થયું કે આનાથી સારો ઉપયોગ બીજો કયો હોઈ શકે.
કાવ્યાના આ શબ્દો સાસુ સુમનબેન અને નણંદ ટ્વિંકલના કાનમાં સીસાની જેમ ઓગળવા લાગ્યા. જે વહુને તેઓ ચોર સમજતા હતા, જે વહુની પ્રમાણિકતા પર તેઓ દર મહિને શંકાની સોય ઉઠાવતા હતા, તે જ વહુએ પોતાની સમજદારીથી આજે ઘરના મોભીની જિંદગી બચાવી લીધી હતી. બંને સ્ત્રીઓની આંખો પોતાના કરેલા વ્યવહાર પર શરમથી ઝૂકી ગઈ.
ટ્વિંકલને પોતાની ભૂલ સમજાઈ ગઈ કે સાચું ઘર કોને કહેવાય. પર્સ તપાસવાથી કોઈની દાનત નથી ખબર પડતી, પણ મુશ્કેલીના સમયે જે પડખે ઊભું રહે એ જ સાચું પોતાનું માણસ કહેવાય. સુમનબેનની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુ વહી રહ્યા હતા. તેમણે કાવ્યાનો હાથ પકડી લીધો અને વ્હાલથી તેના માથા પર હાથ મૂક્યો. આજે વહુએ સાબિત કરી દીધું હતું કે તે ઘર તોડનારી નહીં, પણ ઘરને સાચવનારી લક્ષ્મી છે.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.