પત્નીને ખર્ચાળ ગણતા પતિની આંખો કોર્ટના રૂમમાં રડી પડી, જ્યારે તેણે ખોલી પત્નીની ગુપ્ત ડાયરી
શ્રુતિ અને નીરવના લગ્નને હજુ માંડ ત્રણ વર્ષ થયા હતા. બહારથી જોનાર વ્યક્તિને એમ જ લાગે કે આ બંને ખૂબ જ સુખી અને શાંતિપૂર્ણ જીવન જીવી રહ્યા છે. નીરવ એક ખાનગી બેંકમાં સિનિયર મેનેજર તરીકે નોકરી કરતો હતો અને તેનો પગાર ઘણો સારો હતો. શ્રુતિ પણ એક મલ્ટીનેશનલ કંપનીમાં પ્રોજેક્ટ કોર્ડિનેટર તરીકે કામ કરતી હતી અને આર્થિક રીતે આત્મનિર્ભર હતી. બંને ભણેલા-ગણેલા, સમજદાર અને સમાજમાં પ્રતિષ્ઠિત પરિવારમાંથી આવતા હતા. પરંતુ આ ચળકતી સપાટીની પાછળ એક એવો કડવો તણાવ છુપાયેલો હતો જે ધીમે ધીમે તેમના સંબંધોને ઉધઈની જેમ કોતરી રહ્યો હતો.
તેમના ઘરમાં રોજ સવાર પડતાં જ એક જ વિષય પર વિવાદ શરૂ થતો અને તે વિષય હતો કમાણી, ખર્ચ અને બચત. નીરવ મધ્યમવર્ગીય સંસ્કારોમાં ઉછર્યો હતો જ્યાં ભવિષ્યની સલામતી માટે એક-એક રૂપિયો બચાવવો એ પરમ ધર્મ માનવામાં આવતો હતો. જ્યારે શ્રુતિ આજના સમયની આધુનિક યુવતી હતી જેનું માનવું હતું કે સખત મહેનત કરીને કમાયેલા પૈસા જો વર્તમાનમાં ખુશી ન આપી શકે તો એ કમાણીનો કોઈ અર્થ નથી. નીરવને દરેક નાની વસ્તુમાં શ્રુતિ ખૂબ જ ખર્ચાળ, બિનજવાબદાર અને દેખાડો કરનારી લાગતી હતી. બીજી તરફ શ્રુતિના મતે નીરવ અતિશય કંજૂસ, સંકુચિત માનસિકતાવાળો અને પૈસાનો ગુલામ હતો.
દર મહિને જ્યારે બંનેનો પગાર બેંક ખાતામાં જમા થતો ત્યારે ઘરમાં જાણે યુદ્ધનું વાતાવરણ સર્જાઈ જતું. નીરવ તરત જ હાથમાં પેન અને કાગળ લઈને આખા મહિનાના ખર્ચનો કડક હિસાબ કરવા બેસી જતો. તે દૂધવાળા, શાકભાજીવાળા અને ઈન્ટરનેટના બિલમાં પણ રૂપિયા બચાવવાની વાતો કરતો. શ્રુતિ જ્યારે ક્યારેક ઘર માટે કોઈ સુંદર શો-પીસ, મોંઘા પડદા કે ઓનલાઈન કપડાં મંગાવતી ત્યારે નીરવનો પારો સાતમા આસમાને પહોંચી જતો. તે કલાકો સુધી શ્રુતિને પૈસાની કિંમત સમજાવવા માટે લેક્ચર આપતો, જેનાથી શ્રુતિનો અહમ ઘવાતો.
શ્રુતિને થતું કે તે પોતે આટલું સારું કમાય છે છતાં તેણે પોતાની નાની નાની ઈચ્છાઓ માટે નીરવ સામે ગરીબની જેમ હાથ ફેલાવવો પડે છે અથવા સાંભળવું પડે છે. જ્યારે પણ શ્રુતિ કોઈ સારા રિસોર્ટમાં વિકેન્ડ ગાળવાની કે મોંઘી રેસ્ટોરન્ટમાં ડિનર લેવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરતી ત્યારે નીરવ કોઈ ને કોઈ બહાનું કાઢીને ના પાડી દેતો અથવા સસ્તી જગ્યાનો વિકલ્પ શોધતો. શ્રુતિને લાગતું કે નીરવ તેની ખુશીઓની જરાય પરવા નથી કરતો અને માત્ર બેંક બેલેન્સ વધારવામાં જ રાજી રહે છે. આ રોજની ખટપટથી બંનેના મન એકબીજાથી દૂર થવા લાગ્યા હતા.
વાત ત્યાં સુધી પહોંચી ગઈ કે બંને વચ્ચે સામાન્ય સંવાદ પણ બંધ થઈ ગયો. ઘરમાં માત્ર જરૂરી વાતો જ થતી અને તેમાં પણ ક્યાંક ને ક્યાંક પૈસાનો ટોણો આવી જ જતો. એક સાંજે ઓફિસેથી થાકેલી આવેલી શ્રુતિએ પોતાની સહેલીના લગ્ન માટે એક મોંઘી સાડી ખરીદી. નીરવે સાડીની કિંમત જોઈને ગુસ્સામાં કહી દીધું કે તારી આ બેફામ ખરીદી એક દિવસ આપણને રસ્તા પર લાવી દેશે. આ સાંભળીને શ્રુતિનો સંયમ તૂટી ગયો. તેણે ચીસ પાડીને કહ્યું કે હું મારા પોતાના પૈસા વાપરું છું, તમારા ટુકડા પર નથી જીવતી. આ ઝઘડો એટલો મોટો બન્યો કે વાત ડિવોર્સ સુધી પહોંચી ગઈ.
બંનેએ પરસ્પર સંમતિથી છૂટાછેડા લેવાનો નિર્ણય કરી લીધો. શ્રુતિ પોતાનો સામાન પેક કરીને પિયર ચાલી ગઈ અને કોર્ટમાં ડિવોર્સની અરજી દાખલ કરી દેવામાં આવી. કાયદાકીય પ્રક્રિયાના ભાગરૂપે કોર્ટે તેમને સીધા ડિવોર્સ આપવાને બદલે ત્રણ મહિના માટે ફેમિલી કાઉન્સિલિંગ સેશનમાં જવાનો આદેશ આપ્યો. કોર્ટના વરિષ્ઠ કાઉન્સિલર સુધીરભાઈ ખૂબ જ અનુભવી અને માનવ સ્વભાવના ઊંડા પારખુ હતા. તેમણે પ્રથમ બે મુલાકાતોમાં જ સમજી લીધું કે આ બંને વચ્ચે કોઈ ત્રીજી વ્યક્તિ નથી કે કોઈ ચારિત્ર્યનો પ્રશ્ન નથી, પણ માત્ર અહમ અને વિચારોનો ટકરાવ છે.
ત્રીજા સેશનમાં સુધીરભાઈએ એક અનોખો પ્રયોગ કરવાનું વિચાર્યું. તેમણે જોયું હતું કે બંને પોતાની વાત સાચી સાબિત કરવા માટે અંદરથી ખૂબ જ મથામણ કરી રહ્યા છે. સુધીરભાઈએ શ્રુતિ અને નીરવને અલગ કેબિનમાં બોલાવ્યા. તેમણે જોયું કે બંનેના હાથમાં પોતાની અંગત ડાયરીઓ હતી, જેમાં તેઓ પોતાના રોજિંદા વિચારો અને ગુસ્સો લખતા હતા. સુધીરભાઈએ બંનેને એક આદેશ આપ્યો કે તમે બંને એકબીજા સાથે વાત કર્યા વગર માત્ર પાંચ મિનિટ માટે એકબીજાની ડાયરીની અદલાબદલી કરો અને શાંતિથી વાંચો. આ તમારા કેસનો છેલ્લો નિર્ણય હોઈ શકે છે.
નીરવે ભારે હૈયે શ્રુતિની ડાયરી હાથમાં લીધી અને શ્રુતિએ નીરવની ડાયરી ખોલી. કોર્ટના એ શાંત રૂમમાં માત્ર કાગળના પાના ઉથલવાનો અવાજ આવી રહ્યો હતો. નીરવે શ્રુતિની ડાયરીનું પહેલું પાનું વાંચવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં તેમાં નીરવ પ્રત્યેનો ગુસ્સો અને કડવાશ લખાયેલી હતી. પરંતુ જેમ જેમ પાના બદલાતા ગયા તેમ તેમ નીરવના ચહેરાના હાવભાવ બદલાવા લાગ્યા. શ્રુતિની ડાયરીના મધ્ય ભાગમાં એક આખો અલગ જ હિસાબ લખાયેલો હતો જે જોઈને નીરવની આંખો પહોળી થઈ ગઈ.
શ્રુતિએ ડાયરીમાં લખ્યું હતું કે નીરવના પિતાજીના સમયનું જે જૂનું દેવું બાકી છે, તેના કારણે નીરવ રાત્રે સરખી ઊંઘી નથી શકતો. તે દેવું વહેલી તકે પૂરું કરવા માટે હું દર મહિને મારી ઓફિસના બોનસ અને ઓવરટાઇમના પૈસા એક અલગ ગુપ્ત ખાતામાં જમા કરું છું જેથી નીરવના માથેથી આ મોટો બોજ હળવો થઈ શકે. શ્રુતિએ આગળ લખ્યું હતું કે નીરવ ભલે મને કંજૂસ લાગે, પણ હું જાણું છું કે તે આખા ઘરની જવાબદારી એકલો ઉઠાવે છે એટલે જ હું શાકભાજી કે કરિયાણાના બિલમાં જે બચત થાય તે પણ આ દેવું ચૂકવવા માટે ભેગી કરું છું.
નીરવ આ વાંચીને અવાક થઈ ગયો. જે પત્નીને તે અત્યાર સુધી અત્યંત ખર્ચાળ અને સ્વાર્થી સમજતો હતો, તે પત્ની પોતાના જ સુખ-ચેનનો ત્યાગ કરીને નીરવના પિતાના જૂના દેવાને ચૂકવવાની ગુપ્ત યોજના બનાવી રહી હતી. શ્રુતિએ પોતાની જાતને ખર્ચાળ સાબિત થવા દીધી પણ નીરવના સ્વાભિમાનને ક્યારેય ઠેસ પહોંચવા ન દીધી. નીરવની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુ સરી પડ્યા અને તેનું ગળું ભરાઈ આવ્યું.
બીજી તરફ શ્રુતિ નીરવની ડાયરીના પાના વાંચી રહી હતી. નીરવની ડાયરી કોઈ હિસાબની ચોપડી નહોતી પણ શ્રુતિ પ્રત્યેના અગાધ પ્રેમ અને ચિંતાનો દસ્તાવેજ હતી. નીરવે એક પાના પર લખ્યું હતું કે શ્રુતિના પરિવારમાં ડાયાબિટીસ અને હૃદયની બીમારીનો ઈતિહાસ છે, તેથી તેના ભવિષ્યના સ્વાસ્થ્યની સુરક્ષા માટે મારે અત્યારથી જ એક મોટો મેડિકલ ઈન્સ્યોરન્સ લેવો પડશે જેના પ્રીમિયમ ખૂબ ઊંચા છે. જો હું અત્યારે પૈસા નહીં બચાવું તો કાલે સવારે શ્રુતિને કોઈ તકલીફ પડશે તો હું ક્યાંથી લાવીશ?
નીરવની ડાયરીના બીજા પાના પર એક સુંદર ઘરનો નકશો દોરેલો હતો. તેની નીચે નીરવે લખ્યું હતું કે શ્રુતિને હંમેશા એક મોટો બગીચો ધરાવતું પોતાનું ઘર જોઈએ છે. ભાડાના ફ્લેટમાં રહેતી શ્રુતિ જ્યારે પણ છોડવાઓ ખરીદી લાવે છે ત્યારે મને દુઃખ થાય છે કે હું તેને હજુ સુધી પોતાનું આંગણું નથી આપી શક્યો. શ્રુતિના આ સપનાના ઘર માટે ડાઉન પેમેન્ટ ભેગું કરવા જ હું મારી નાની નાની ઈચ્છાઓ મારી નાખું છું, ઓફિસમાં સસ્તું ટિફિન ખાવ છું અને બ્રાન્ડેડ કપડાં ખરીદવાનું ટાળું છું. ભલે તે મને કંજૂસ સમજે, પણ હું તેને તેનું સપનાનું ઘર આપીને જ રહીશ.
આ વાંચતા જ શ્રુતિના હાથમાંથી ડાયરી ધ્રુજી ગઈ. તેની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહેવા લાગ્યા. જે પતિને તે અત્યાર સુધી પથ્થર દિલનો અને કંજૂસ ગણતી હતી, તે પતિ પોતાના જીવનની પળેપળ શ્રુતિના ભવિષ્યને સુરક્ષિત કરવા માટે અને તેના સપનાનું ઘર ખરીદવા માટે ઓગાળી રહ્યો હતો. બંને સ્ત્રી-પુરુષ કોર્ટના એ રૂમમાં એકબીજાની સામે જોઈ રહ્યા હતા. તેમની વચ્ચે કાયદાના કાગળો પડ્યા હતા, પણ મનમાંથી ગેરસમજની બધી જ દીવાલો એક ક્ષણમાં ધરાશાયી થઈ ગઈ હતી.
બંનેને એ વાતનો અહેસાસ થઈ ગયો કે પ્રેમ તો ત્યાં જ હતો, ક્યાંય ગયો જ નહોતો. બસ, બંનેની વ્યક્ત કરવાની અને સાબિત કરવાની રીત તદ્દન જુદી હતી. એક વ્યક્તિ ભવિષ્યની ચિંતામાં પ્રેમ વ્યક્ત કરતી હતી, તો બીજી વ્યક્તિ વર્તમાનને સુંદર બનાવીને સાથ આપવા માંગતી હતી. સુધીરભાઈએ બંનેના ચહેરા પરનો બદલાવ જોઈ લીધો અને સ્મિત સાથે પૂછ્યું કે બોલો, હવે ડિવોર્સના પેપર પર સહી કરવી છે કે ડાયરીઓ કાયમ માટે ઘરે લઈ જવી છે? નીરવ અને શ્રુતિ એકબીજાની નજીક આવ્યા અને રડતા રડતા એકબીજાને ભેટી પડ્યા. પૈસાના હિસાબ સામે પ્રેમનો વિજય થયો હતો.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.