ઘરકામ ન કરતી નણંદ સાસરીમાં નહીં ટકે તેમ કહેતી ભાભી, પરંતુ થોડા જ દિવસો પછી...

એક જ ઘરમાં રહેતા બે લોકો વચ્ચેના વિચારો કેટલા જુદા હોઈ શકે તેનો જીવતો જાગતો પુરાવો એટલે પૂર્વી અને મેઘા. પૂર્વી આ ઘરમાં વહુ તરીકે આવી ત્યારથી જ તે ખૂબ જ વ્યવસ્થિત અને ઘરરખ્ખુ સ્ત્રી હતી. સવારથી સાંજ સુધી ઘરના દરેક ખૂણાને સાફ રાખવો, રસોઈ બનાવવી અને પરિવારના દરેક સભ્યની નાની-મોટી જરૂરિયાતોનું ધ્યાન રાખવું એ પૂર્વીની દિનચર્યા હતી. પૂર્વીને લાગતું કે સ્ત્રી ગમે તેટલું ભણે પણ તેને ઘરના કામકાજમાં રસ હોવો જ જોઈએ.

બીજી તરફ તેની નણંદ મેઘા તદ્દન અલગ માટીની બનેલી હતી. મેઘા એક જાણીતી આઈટી કંપનીમાં સિનિયર સોફ્ટવેર ડેવલપર તરીકે કામ કરતી હતી. તેનો આખો દિવસ લેપટોપની સ્ક્રીન સામે, ક્લાયન્ટ્સ સાથેની મીટિંગ્સમાં અને કોડિંગના અટપટા પ્રશ્નો ઉકેલવામાં જ પસાર થતો હતો. સવારે આઠ વાગ્યાથી શરૂ થતું તેનું કામ ઘણીવાર મોડી રાત સુધી ચાલતું. ઓફિસના અતિશય કામના ભારણને કારણે મેઘા ઘરના કામમાં બિલકુલ સમય આપી શકતી નહોતી.

પૂર્વીને મેઘાની આ જીવનશૈલી બિલકુલ પસંદ નહોતી. પૂર્વીને હંમેશા એવું લાગતું કે મેઘા ખૂબ જ સ્વાર્થી અને આળસુ છે. તે જાણીજોઈને ઓફિસના કામનું બહાનું કાઢીને ઘરના કામમાંથી છટકી જાય છે. સવારે જ્યારે પૂર્વી રસોડામાં પરસેવો પાડતી હોય, ત્યારે મેઘા પોતાના રૂમમાં હેડફોન લગાવીને મીટિંગ કરતી હોય. આ દ્રશ્ય પૂર્વીના મનમાં રોષ પેદા કરતું. તે ઘણીવાર પોતાના પતિ રોહિત સામે આ વાતનો બળાપો કાઢતી.

રોહિત પોતાની બહેન અને પત્ની બંનેની પરિસ્થિતિ સમજતો હતો એટલે તે ચુપ રહેતો. પણ પૂર્વીનો ગુસ્સો ધીમે ધીમે નફરતમાં બદલાઈ રહ્યો હતો. પૂર્વી ઘરમાં નાની-નાની વાતોમાં મેઘાને ટોણા મારવાનું ચૂકતી નહીં. જમવાના ટેબલ પર વાસણ મૂકવાથી લઈને ઘરની સફાઈ સુધી, પૂર્વી હંમેશા મેઘાને એ અહેસાસ કરાવતી કે તે આ ઘરમાં કોઈ યોગદાન નથી આપી રહી. મેઘા આ બધું મૂંગા મોઢે સાંભળી લેતી અને ક્યારેય વળતો જવાબ ન આપતી.

સમય વહેતો ગયો અને મેઘા માટે એક સારા ઘરનું માગાં આવવા લાગ્યા. એક પ્રતિષ્ઠિત પરિવારમાંથી મેઘા માટે લગ્નનો પ્રસ્તાવ આવ્યો અને બંને પરિવારની સંમતિથી લગ્ન નક્કી થઈ ગયા. ઘરમાં લગ્નની તૈયારીઓ જોરશોરથી શરૂ થઈ ગઈ. કપડાંની ખરીદી, દાગીના અને લગ્નના હોલનું બુકિંગ બધું જ ચાલી રહ્યું હતું. આ બધી દોડધામ વચ્ચે પણ પૂર્વીના મનમાંથી મેઘા પ્રત્યેની કડવાશ ઓછી થઈ નહોતી.

એક દિવસ જ્યારે પૂર્વી અને તેની સાસુ રસોડામાં બેસીને કંકોતરી લખી રહ્યા હતા, ત્યારે પૂર્વીએ ધીમેથી સાસુને સંભળાવતા કહ્યું કે મમ્મી, મેઘાને તમે બહુ લાડકોડમાં ઉછેરી છે. અહીં તો તે આખો દિવસ લેપટોપ લઈને બેસી રહે છે અને એક ગ્લાસ પાણી પણ જાતે લેતી નથી. મને તો ચિંતા છે કે આ છોકરી સાસરીમાં જઈને કેવી રીતે ટકશે? ત્યાં તો સાસુ-સસરા કામ માંગશે, ત્યારે આ તેની ઓફિસ કામ નહીં આવે.

મેઘા પોતાના રૂમમાંથી પાણી લેવા માટે રસોડા તરફ આવી રહી હતી અને તેણે પૂર્વીના આ શબ્દો સાંભળી લીધા. મેઘાના પગ ત્યાં જ થંભી ગયા. તેની આંખોમાં આંસુ ધસી આવ્યા, પણ તેણે પોતાની જાતને સંભાળી લીધી. તે ચુપચાપ પોતાના રૂમમાં પાછી ફરી ગઈ અને દરવાજો બંધ કરી દીધો. પૂર્વીને લાગ્યું કે તેણે સાચું જ કહ્યું છે અને તેમાં કંઈ ખોટું નથી. ગેરસમજની આ ખાઈ દિવસે ને દિવસે વધુ ઊંડી થતી ગઈ.

જોતજોતામાં લગ્નનો દિવસ નજીક આવી ગયો. ઘરમાં મહેમાનોની ચહલપહલ વધી ગઈ હતી. મંડપ મુહૂર્ત અને મહેંદીની રસમ પૂરી થઈ ચૂકી હતી. હવે માત્ર લગ્નના આડે ગણતરીના કલાકો જ બાકી હતા. લગ્નની આગલી રાત્રે જ્યારે બધા મહેમાનો જમીને સુવાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા, ત્યારે મેઘાએ ખૂબ જ શાંતિથી પૂર્વી અને રોહિતને પોતાના રૂમમાં બોલાવ્યા. પૂર્વીના મનમાં હજુ પણ એક અજીબ અણગમો હતો.

મેઘા પલંગ પર બેઠી હતી અને તેની બાજુમાં એક સુંદર લાકડાનું બોક્સ પડ્યું હતું. રોહિત અને પૂર્વી રૂમમાં પ્રવેશ્યા એટલે મેઘા ઊભી થઈ. તેની આંખો લાલ હતી, જાણે તે ઘણા સમયથી રડી રહી હોય. મેઘાએ તે બોક્સ ખોલ્યું અને તેમાંથી કાનૂની દસ્તાવેજોનો એક મોટો સેટ બહાર કાઢ્યો. તેણે તે દસ્તાવેજો પૂર્વીના હાથમાં મૂક્યા. પૂર્વીએ આશ્ચર્ય અને શંકા સાથે તે કાગળો જોયા.

દસ્તાવેજ પર પૂર્વી અને રોહિતનું નામ લખેલું હતું. તે શહેરના એક પોશ વિસ્તારમાં આવેલા એક આલીશાન થ્રી-બીએચકે ફ્લેટના માલિકી હકના દસ્તાવેજ હતા. સૌથી આશ્ચર્યની વાત એ હતી કે તે ફ્લેટ પર કોઈ પણ પ્રકારની લોન બાકી નહોતી, તે સંપૂર્ણપણે પેઇડ-અપ પ્રોપર્ટી હતી. પૂર્વી કાગળો જોઈને સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેને સમજાતું નહોતું કે મેઘા લગ્નના આગલા દિવસે આ કાગળો કેમ બતાવી રહી છે.

મેઘાએ પૂર્વીનો હાથ પકડ્યો અને તેના અવાજમાં ભીનાશ આવી ગઈ. તેણે રડતા રડતા કહ્યું કે ભાભી, તમે હંમેશા વિચારતા હતા ને કે હું ખૂબ જ સ્વાર્થી છું અને ઘરના કામમાં હાથ નથી બટાવતી. તમે સાચા હતા, હું તમને સમય નહોતી આપી શકતી. પણ મારી પાછળનું કારણ કંઈક અલગ જ હતું. ભાઈએ જ્યારે આ ઘર લેવા માટે મોટી હોમ લોન લીધી હતી, ત્યારે હું જોતી હતી કે તે દર મહિને ઈએમઆઈ ભરવા માટે કેટલો માનસિક તણાવ અનુભવતો હતો.

મેઘાએ આંસુ લૂછતાં આગળ કહ્યું કે મેં તે જ દિવસે નક્કી કર્યું હતું કે હું દિવસ-રાત મહેનત કરીશ, ઓફિસમાં ઓવરટાઇમ કરીશ અને વધારાના પ્રોજેક્ટ્સ લઈશ જેથી હું એટલા પૈસા ભેગા કરી શકું કે ભાઈના માથેથી આ લોનનો બોજ કાયમ માટે હળવો થઈ જાય. આ ફ્લેટ મેં મારી પાંચ વર્ષની આકરી મહેનત અને લોહી-પરસેવાની કમાણીથી ખરીદ્યો છે, અને આજે હું તે તમારા બંનેના નામે કરું છું.

મેઘાના મુખેથી આ શબ્દો સાંભળીને પૂર્વીના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેનો અહમ, તેનો ગુસ્સો અને તેની સંકુચિત વિચારસરણી એક ક્ષણમાં પત્તાના મહેલની જેમ તૂટી પડી. જે નણંદને તે અત્યાર સુધી ઘર તોડનારી અને કામચોર ગણતી હતી, તે નણંદ વાસ્તવમાં પોતાના ભાઈ અને ભાભીના ભવિષ્યને સુરક્ષિત કરવા માટે પોતાની યુવાની અને આરામનો ત્યાગ કરી રહી હતી.

મેઘાએ પૂર્વીને ગળે વળગાડીને કહ્યું કે ભાભી, હું નથી ઈચ્છતી કે મારા ગયા પછી મારા ભાઈ પર કોઈ આર્થિક ભારણ રહે અને તમે બંને પૈસાની ચિંતામાં જીવો. હું તો ઈચ્છું છું કે તમે બંને આ નવા ઘરમાં શાંતિ અને ખુશીથી રહો. પૂર્વીની આંખોમાંથી પસ્તાવાના ચોધાર આંસુ વહેવા લાગ્યા. તેને પોતાની જાત પર અત્યંત શરમ આવી રહી હતી કે તેણે એક દેવદૂત જેવી બહેનને કેટલી ખોટી રીતે મૂલવી હતી.

રોહિત પણ પોતાની બહેનનો આ ત્યાગ જોઈને રડી પડ્યો. પૂર્વી ચુપચાપ મેઘાના પગમાં નમી પડી અને ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડતા બોલી કે મેઘા, મને માફ કરી દે. હું તારા મોટા મનને ન સમજી શકી. હું તો માત્ર ઘરની સફાઈ અને રસોઈને જ દુનિયા સમજતી હતી, પણ તેં તો અમારા આખા જીવનને સજાવી દીધું. તું સાસરીમાં ટકશે કે નહીં એ કહેનારી હું કોણ? તારા જેવા સંસ્કાર વહુને તો સાસરીવાળા આંખના પલકારા પર રાખશે.

લગ્નની એ છેલ્લી રાત્રે ઘરમાં નફરતની બધી દીવાલો ઓગળી ગઈ અને પ્રેમનો નવો પ્રવાહ શરૂ થયો. પૂર્વીને સમજાઈ ગયું કે પ્રેમ માત્ર રસોડામાં હાજર રહેવાથી સાબિત નથી થતો, પણ કોઈના ભવિષ્ય માટે અદ્રશ્ય રહીને કષ્ટ ઉઠાવવામાં સાચો પ્રેમ છુપાયેલો હોય છે. મેઘાના વિદાય સમયે પૂર્વીએ તેને વહુ તરીકે નહીં પણ ઘરની સાચી લક્ષ્મી તરીકે ભારે હૈયે વિદાય આપી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.