રોજ સાંજે ટિફિન લઈને અજાણ્યા ઘરે જતી પત્નીને પતિએ રંગેહાથ પકડી, સત્ય સામે આવ્યું તો આંખમાંથી...

કાર્તિક એક આઇટી કંપનીમાં પ્રોજેક્ટ મેનેજર તરીકે કામ કરતો હતો અને સવારથી સાંજ સુધી ઓફિસના કામમાં જ વ્યસ્ત રહેતો હતો. મીરા ઘરનું તમામ કામ બહુ જ ચોકસાઈથી સંભાળતી અને સાંજ પડે કાર્તિકના ઘરે આવવાની રાહ જોતી. બંને વચ્ચે પ્રેમ હતો, પરંતુ છેલ્લા કેટલાક સમયથી કાર્તિકનું મન સતત અશાંત રહેતું હતું.

આ અશાંતિનું કારણ તેના પિતા હસમુખભાઈ સાથે થયેલો જૂનો મનમુટાવ હતો. બે વર્ષ પહેલાં ઘરમાં નાની-નાની વાતોમાં મોટો ઝઘડો થયો હતો અને ગુસ્સામાં આવીને કાર્તિકે પિતાને ભલુંબુરું કહી દીધું હતું. હસમુખભાઈ તે જ રાત્રે પોતાનો સામાન પેક કરીને શહેરના બીજા ખૂણે આવેલા પોતાના જૂના મકાનમાં રહેવા જતા રહ્યા હતા. તે દિવસ પછી પિતા અને પુત્ર વચ્ચે કોઈ વાતચીત થઈ નહોતી, અને કાર્તિકનો અહંકાર તેને પિતા પાસે જવા દેતો નહોતો.

છેલ્લા એક મહિનાથી કાર્તિકે મીરાના વર્તનમાં એક મોટો બદલાવ જોયો. રોજ સાંજે પોણા છ વાગે મીરા ઘર બંધ કરીને બહાર નીકળી જતી હતી. તે દરરોજ સાડા સાત કે આઠ વાગે પાછી આવતી અને પૂછવા પર કહેતી કે તે નજીકના શિવ મંદિરે દર્શન કરવા ગઈ હતી. શરૂઆતમાં કાર્તિકે આ વાત પર બહુ ધ્યાન ન આપ્યું, પણ રોજનો આ નિયમ જોઈને તેના મનમાં શંકાના અંકુર ફૂટવા લાગ્યા.

એક શનિવારે કાર્તિકે સાંજે ઓફિસેથી વહેલા આવીને ઘરની સામે ગાડી ઊભી રાખી દીધી. બરાબર પોણા છ વાગે મીરા સુંદર સાડી પહેરીને અને હાથમાં એક નાનું ટિફિન લઈને ઘર બહાર નીકળી. તે મંદિરના રસ્તે જવાને બદલે મુખ્ય રોડ પર ગઈ અને ત્યાંથી એક ઓટોરિક્ષામાં બેસી ગઈ. કાર્તિકે તરત જ પોતાની ગાડીથી તે રિક્ષાનો પીછો કરવાનું શરૂ કર્યું.

રિક્ષા મંદિર તરફ જવાને બદલે શહેરના જૂના વિસ્તાર તરફ આગળ વધી રહી હતી. કાર્તિકના ધબકારા વધવા લાગ્યા અને તેના હાથ સ્ટીઅરિંગ પર ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેણે વિચાર્યું કે મીરા તેને કોઈ બહાનું બતાવીને છાનીમાની કોને મળવા જઈ રહી હશે. રિક્ષા આખરે એક સાંકડી ગલીમાં ઊભી રહી અને મીરા એક જૂના બે માળના મકાનમાં અંદર જતી રહી.

કાર્તિકે ગાડી થોડી દૂર પાર્ક કરી અને પગપાળા એ મકાન તરફ ગયો. એ મકાન જોઈને કાર્તિકના પગ ત્યાં જ સ્થંભી ગયા, કારણ કે તે તેના પિતાનું જ ઘર હતું. કાર્તિકનું હૃદય જોરથી ધડકવા લાગ્યું અને તેણે દરવાજાની બાજુમાં રહેલી બારીમાંથી અંદર જોવાનો પ્રયત્ન કર્યો.

અંદરનું દ્રશ્ય જોઈને કાર્તિક સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેના વૃદ્ધ પિતા ખાટલા પર બેઠા હતા અને મીરા તેમના માટે થાળીમાં ગરમ રોટલી અને શાક પીરસી રહી હતી. હસમુખભાઈના હાથમાં કંપન હતું, તેથી મીરા પોતે તેમને પોતાના હાથથી કોળિયો જમાડી રહી હતી. જમ્યા પછી મીરાએ તેમને સમયસર દવા આપી અને તેમના ઘરની સાફ-સફાઈ કરવા લાગી.

હસમુખભાઈની આંખોમાં પાણી આવી ગયા અને તેમણે મીરાના માથે હાથ મૂકીને કહ્યું, "બેટા, તું રોજ આટલી દૂર મને જમાડવા આવે છે, પણ તું કાર્તિકને કશું કહેતી તો નથી ને? જો એને ખબર પડશે તો એ તારા પર ગુસ્સો કરશે. મેં તને વચન લીધું છે કે તારે અમારા બાપ-દીકરાના સંબંધ વચ્ચે નથી આવવાનું."

મીરાએ ધીમેથી હસીને કહ્યું, "પપ્પાજી, તમે ચિંતા ન કરો. હું તેમને કશું જ નથી કહેતી. પણ દીકરો ગુસ્સામાં બાપથી દૂર થઈ જાય, તો શું વહૂની કોઈ ફરજ નથી હોતી? તમે મારા પણ પિતા છો અને તમારી કાળજી લેવી એ મારી પહેલી ફરજ છે."

બારી બહાર ઊભેલા કાર્તિકની આંખોમાંથી આસુ વહેવા લાગ્યા. તેને સમજાઈ ગયું કે જેને તે પ્રેમિકા કે પત્ની સમજીને શંકા કરી રહ્યો હતો, તે તો તેના ઘરની સાચી લક્ષ્મી હતી. તેના મનનો અહંકાર અને ગુસ્સો એક ક્ષણમાં ઓગળી ગયા.

કાર્તિકે ધીમેથી દરવાજો ખટખટાવ્યો અને અંદર પ્રવેશ કર્યો. કાર્તિકને સામે જોઈને મીરા ગભરાઈ ગઈ અને હસમુખભાઈ નીચું જોઈ ગયા. કાર્તિક સીધો પિતાના પગમાં પડી ગયો અને જોરજોરથી રડવા લાગ્યો.

કાર્તિકે પિતાના પગ પકડીને કહ્યું, "પપ્પા, મને માફ કરી દો. હું દીકરો થઈને મારી ફરજ ભૂલી ગયો, પણ આ ઘરની વહૂએ દીકરી બનીને તમારી સેવા કરી. મારી ભૂલ થઈ ગઈ પપ્પા, હવે ચાલો મારી સાથે ઘરે."

હસમુખભાઈએ કાર્તિકને ઊભો કરીને છાતીએ લગાવી લીધો. બંને બાપ-દીકરાના અશ્રુઓથી જૂના મનમુટાવ ધોવાઈ ગયા. મીરા આ દ્રશ્ય જોઈને ખૂણામાં ઊભી રહીને મંદ-મંદ હસી રહી હતી.

જ્યારે પરિવારમાં શંકા પ્રવેશ કરે છે, ત્યારે સંબંધો તૂટવાના આરે આવી જાય છે. પરંતુ પ્રેમ, સમર્પણ અને સાચી સમજણ હોય તો ગમે તેવા મોટા કડવાશના વાદળો પણ હટી જાય છે. પત્ની ફક્ત બે પરિવારોને જોડતી નથી, પરંતુ તૂટેલા સંબંધોને સાંધવાનું કામ પણ કરે છે.

ઘરમાં વડીલોનો આશીર્વાદ અને તેમની હાજરી જ સાચી સંપત્તિ છે. ગુસ્સો અને અહંકાર ક્ષણિક હોય છે, પણ લોહીના સંબંધો અને પ્રેમ જીવનભર રહે છે. જો ઘરમાં એક પણ વ્યક્તિ સમજદાર હોય, તો આખો પરિવાર ભાંગતા બચી જાય છે.

જ્યારે આપણે કોઈના પર શંકા કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે સત્યથી ખૂબ દૂર હોઈએ છીએ. તેથી જ કોઈ નિર્ણય લેતા પહેલાં કે શંકા કરતા પહેલાં સામે વાળી વ્યક્તિનો ભાવ સમજવો બહુ જરૂરી છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.