વહુ દરરોજ રાત્રે સાસુના દૂધમાં સફેદ પાવડર નાખતી હતી, સાસુએ છાનીમાની તપાસ કરાવી તો રિપોર્ટ જોઈને...
શાંતાબેન પોતાની નાની એવી દીકરી અને દીકરાને મોટા કરીને હવે નિવૃત્ત જેવું જીવન જીવી રહ્યા હતા. ઘરનું બધું કામ એમની વહુ ગીતા જ સંભાળતી હતી. દીકરો વિજય આખો દિવસ નોકરીમાં વ્યસ્ત રહેતો, એટલે ઘરમાં મોટા ભાગે શાંતાબેન અને ગીતા જ સાથે હોય. શાંતાબેનનો સ્વભાવ થોડો કડક અને શંકાશીલ હતો. તેમને હંમેશા એવું લાગતું કે ગીતા પોતાનાથી કંઈક છુપાવી રહી છે.
છેલ્લા એક મહિનાથી શાંતાબેન એક વિચિત્ર વાત નોંધતા હતા. દરરોજ રાત્રે ઊંઘતા પહેલા ગીતા એમના માટે ગરમ દૂધનો ગ્લાસ લઈને આવતી. શાંતાબેન દૂધ પી લેતા, પણ દર વખતે ગ્લાસના તળિયે સફેદ કલરનો પાવડર જમા થયેલો દેખાતો. દૂધનો સ્વાદ પણ થોડો અલગ જ લાગતો હતો.
શરૂઆતમાં શાંતાબેનને લાગ્યું કે કદાચ મલાઈ હશે કે સાકર હશે. પણ જ્યારે આ રોજેરોજ બનવા લાગ્યું, ત્યારે એમના મનમાં શંકાનો કીડો સળવળ્યો. એમણે એક-બે વાર ગીતાને પૂછવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો. પણ ગીતા દર વખતે વાત ટાળી દેતી કે સાકર ઓગળી નથી.
એક રાત્રે શાંતાબેને ગીતાને દૂધ લાવતી વખતે રસોડામાં સંતાઈને જોઈ લીધી. ગીતાએ ડબ્બામાંથી એક સફેદ પાવડર કાઢ્યો અને દૂધમાં બરાબર ભેળવી દીધો. શાંતાબેનનું દિલ જોરથી ધડકવા લાગ્યું. એમનો ડર હવે ખાતરીમાં બદલાઈ રહ્યો હતો.
તે રાત્રે શાંતાબેને દૂધ ન પીધું. ગીતાના રૂમમાંથી બહાર ગયા પછી એમણે એ દૂધ એક નાની પ્લાસ્ટિકની બોટલમાં ભરી લીધું. એમના મનમાં વિચારોનું વાવાઝોડું ચાલતું હતું. એ વિચારતા હતા કે જે વહુને એમણે દીકરીની જેમ ઘરમાં રાખી છે, તે એમની સાથે આવું કેમ કરી રહી છે?
બીજા દિવસે સવારે શાંતાબેને કોઈને પણ કહ્યા વગર બજાર જવાનું બહાનું કર્યું. તેઓ સીધા નજીકના એક ક્લિનિકે પહોંચ્યા. ત્યાંના લેબોરેટરીમાં કામ કરતા એક ઓળખીતા ડોક્ટરને એમણે એ બોટલ આપી. એમણે ડોક્ટરને કહ્યું કે આ દૂધમાં શું મિલાવેલું છે તે તપાસીને આપે.
બે દિવસ સુધી શાંતાબેન રાત્રે દૂધ પીવાનું બહાનું કરીને ઢોળી દેતા હતા. એમનું મન સતત અશાંત હતું. તેઓ ગીતા સામે પણ બરાબર જોઈ શકતા નહોતા. એમ થતું હતું કે ક્યારે રિપોર્ટ આવે અને આ સત્ય બહાર આવે.
ત્રીજા દિવસે ડોક્ટરે શાંતાબેનને ક્લિનિકે બોલાવ્યા. શાંતાબેન ધ્રૂજતા પગલે ડોક્ટરના રૂમમાં ગયા. એમની આંખોમાં ડર અને દુઃખ બંને હતા. એમણે મનોમન પોતાને મજબૂત કરી લીધા હતા કે સત્ય ગમે તે હોય, તેઓ સામનો કરશે.
શાંતાબેને સામે બેસીને પૂછ્યું, "ડોક્ટર સાહેબ, શું આવ્યું રિપોર્ટમાં? એ દૂધમાં ઝેર હતું ને?" ડોક્ટરે શાંતાબેનની સામે જોયું અને પછી ખુરશી પરથી ઊભા થયા. એમણે હસીને શાંતાબેનના હાથમાં રિપોર્ટ મૂક્યો.
"શાંતાબેન, એ દૂધમાં કોઈ ઝેર નહોતું," ડોક્ટરે ખૂબ જ શાંત અવાજે કહ્યું. "એ દૂધમાં ઉચ્ચ ગુણવત્તાવાળું કૅલ્શિયમ અને પ્રોટીનનો પાવડર મિલાવેલો હતો. જે મોંઘી દવાઓમાં વાપરવામાં આવે છે."
શાંતાબેન આશ્ચર્યથી ડોક્ટર સામે જોઈ રહ્યા. એમણે પૂછ્યું, "પણ સાહેબ, ગીતા આ પાવડર છાનીમાની દૂધમાં કેમ નાખતી હતી?" ડોક્ટરે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને બારી તરફ જોઈને વાત આગળ વધારી.
"ગયા મહિને તમારી વહુ ગીતા મારી પાસે આવી હતી," ડોક્ટરે કહ્યું. "તેણે મને કહ્યું કે તમારા સાંધાનો દુખાવો ખૂબ વધી ગયો છે અને તમારા હાડકાં નબળાં પડી ગયા છે. મેં તેને કેલ્શિયમની દવાઓ લખી આપી હતી. પણ ગીતાએ મને કહ્યું કે મારી સાસુ કોઈ કાળે મોંઘી દવાઓ કે ગોળીઓ ખાવા તૈયાર નહીં થાય, તેઓ પૈસા બગાડવાનું કહીને ના પાડી દેશે."
ડોક્ટરે આગળ કહ્યું, "એટલે જ ગીતાએ મને એવો રસ્તો પૂછ્યો કે જેથી દવા તમારા શરીરમાં જાય અને તમને ખબર પણ ન પડે. મેં જ તેને આ પાવડર દૂધમાં ભેળવીને આપવાની સલાહ આપી હતી. તે પોતાના બચતના પૈસામાંથી દર મહિને આ મોંઘો પાવડર ખરીદીને લાવે છે."
આ સાંભળીને શાંતાબેનની આંખોમાંથી આંસુ વહેવા લાગ્યા. એમનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. જે વહુ પર તેઓ ઝેર આપવાની શંકા કરતા હતા, તે વહુ એમની તંદુરસ્તી માટે પોતાના પૈસા ખરચીને છાનીમાની સેવા કરી રહી હતી.
શાંતાબેન ઘરે પાછા આવ્યા ત્યારે એમની ચાલ બદલાઈ ગઈ હતી. ઘરમાં ગીતા રસોડામાં કામ કરી રહી હતી. શાંતાબેન ધીમેથી રસોડામાં ગયા અને ગીતાની પાછળ ઊભા રહ્યા.
ગીતાએ પાછળ ફરીને જોયું તો શાંતાબેનની આંખોમાં આંસુ હતા. ગીતા ગભરાઈ ગઈ, "મમ્મીજી, શું થયું? તમારી તબિયત તો સારી છે ને?" શાંતાબેને કશું જ કહ્યા વગર ગીતાને પોતાની છાતીએ લગાડી દીધી.
"મને માફ કરી દે ગીતા," શાંતાબેન રડતા રડતા બોલ્યા. "હું તારા પ્રેમને સમજી ન શકી. તું મારી દીકરી બનીને મારી સેવા કરતી રહી અને હું તારા પર શંકા કરતી રહી."
ગીતાએ શાંતાબેનના આંસુ લૂછ્યા અને કહ્યું, "મમ્મીજી, તમે મારા માટે મા સમાન છો. તમે દવા નહોતા ખાતા એટલે મારે આ રસ્તો અપનાવવો પડ્યો. મારી કોઈ ભૂલ થઈ હોય તો મને માફ કરજો."
તે દિવસે શાંતાબેનને સમજાયું કે સંબંધોમાં શંકા હંમેશાં કડવાશ લાવે છે, પણ પ્રેમ ક્યારેક છૂપી રીતે પણ પોતાનું કામ કરી જાય છે. માણસ પોતાના વિચારોથી બીજાને દોષી માની લે છે, પણ હકીકત ક્યારેક સાવ અલગ જ હોય છે.
ઘણીવાર આપણે સામે વાળા માણસના આશયને સમજ્યા વગર તેના પર ખોટા આરોપ લગાવી દઈએ છીએ. પ્રેમ વ્યક્ત કરવાની દરેકની રીત અલગ હોય છે. કોઈ બોલીને પ્રેમ દર્શાવે છે, તો કોઈ મૌન રહીને સેવા કરે છે.
પરિવારમાં જો શંકાને જગ્યા આપવામાં આવે તો સૌથી પવિત્ર સંબંધ પણ તૂટી જાય છે. પણ જો વિશ્વાસ અને સહાનુભૂતિ હોય તો નાની નાની ગેરસમજણ પણ દૂર થઈ જાય છે. સાચો વારસો અને સાચી સંપત્તિ એ જ છે કે આપણી પાસે આપણી કાળજી રાખનારું કોઈ છે.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.