અનાથ આશ્રમમાંથી લાવેલી દીકરી કલેક્ટર બની, પણ લગ્ન મંડપમાં વરરાજાને અટકાવીને જે કર્યું તે જોઈ આખું ગામ...

ગામના પાદરે આવેલા જૂના પીપળાના ઝાડ નીચે બેઠેલા લોકો હંમેશા એક જ વાતની ચર્ચા કરતા હતા કે લોહી પારકું એ પારકું જ રહે છે. રઘુભાઈએ જ્યારે ચૌદ વર્ષ પહેલાં અનાથ આશ્રમમાંથી એક નાની બાળકીને દત્તક લીધી ત્યારે આખા ગામમાં ભારે હોબાળો મચી ગયો હતો. લોકો કહેતા હતા કે પોતાની કોઈ ઓલાદ નથી એટલે રઘુભાઈ પાગલ થઈ ગયા છે. કોઈ અજ્ઞાત કુળની છોકરીને ઘરમાં લાવીને પોતાનું નામ આપવું એ સમાજના નિયમોની વિરુદ્ધ હતું. પરંતુ રઘુભાઈના મનમાં એક જ સંકલ્પ હતો કે તેઓ આ દીકરીને દુનિયાનું શ્રેષ્ઠ જીવન આપશે.

તેમણે એ નાની બાળકીનું નામ પૂજા રાખ્યું હતું. પૂજા જ્યારે ઘરમાં આવી ત્યારે રઘુભાઈની પત્નીનું અવસાન થયાને ગણતરીના મહિના જ થયા હતા. આખું ઘર એકદમ શાંત અને વેરાન લાગતું હતું, પણ પૂજાના નાના પગલાં પડતાં જ ઘરમાં ફરીથી ખુશીઓની કિલકારીઓ ગુંજવા લાગી હતી. રઘુભાઈ વ્યવસાયે એક સામાન્ય સરકારી કારકુન હતા. તેમનો પગાર બહુ મર્યાદિત હતો, છતાં તેમણે પૂજાના ઉછેરમાં ક્યારેય કોઈ કમી આવવા દીધી નહોતી. પોતાની બધી જ ઈચ્છાઓ અને મોજશોખ બાજુ પર મૂકીને તેઓ દીકરીના ભણતર પાછળ પૈસા ખર્ચતા હતા.

પૂજા નાનપણથી જ ખૂબ જ હોંશિયાર અને સમજદાર હતી. તે શાળામાંથી ઘરે આવીને સીધી પિતાના કામમાં મદદ કરવા લાગી જતી હતી. તે ઘણીવાર જોતી કે તેના પિતા ફાટેલા ચંપલ પહેરીને આખો દિવસ ઓફિસમાં કામ કરે છે જેથી તેની મોંઘી ચોપડીઓ ખરીદી શકાય. ગામના લોકો જ્યારે પણ રઘુભાઈને મળતા ત્યારે કટાક્ષ કરવાનું ચૂકતા નહીં. લોકો કહેતા કે રઘુભાઈ, તમે ગમે તેટલો ખર્ચ કરો પણ આ તો પારકી થાપણ કહેવાય, કાલે સવારે પરણીને ચાલી જશે અને મોટું થઈને લોહી પોતાનો રંગ બતાવશે જ. રઘુભાઈ આ બધી વાતો સાંભળીને માત્ર હસી લેતા અને પૂજાના માથા પર હાથ મૂકી દેતા.

પૂજાએ લોકોના આ કટાક્ષને પોતાની તાકાત બનાવી લીધી હતી. તેણે મનમાં નક્કી કરી લીધું હતું કે તે પોતાના પિતાનું નામ આખા દેશમાં રોશન કરશે. દિવસ-રાત એક કરીને તેણે સખત મહેનત કરી અને સિવિલ સર્વિસીસની પરીક્ષા પાસ કરીને તે આખા જિલ્લામાં પ્રથમ નંબરે કલેક્ટર બની ગઈ. જે દિવસે પૂજા કલેક્ટર બનીને લાલ ગાડીમાં ગામમાં આવી, તે દિવસે આખા ગામના લોકો રઘુભાઈના ઘરની બહાર લાઈન લગાવીને ઊભા રહી ગયા હતા. જે લોકો કાલે વહેણ બોલતા હતા, તેઓ આજે રઘુભાઈને અભિનંદન આપવા દોડી આવ્યા હતા.

ટૂંક જ સમયમાં પૂજાના લગ્ન એક ખૂબ જ મોટા અને પ્રતિષ્ઠિત ઘરના છોકરા આકાશ સાથે નક્કી થયા. આકાશ પણ એક ઉચ્ચ અધિકારી હતો અને તેનો પરિવાર શહેરમાં બહુ મોટું નામ ધરાવતો હતો. રઘુભાઈએ પોતાની આખી જિંદગીની જમાપુંજી દીકરીના લગ્નની તૈયારીઓમાં લગાવી દીધી હતી. ગામના એક મોટા મેદાનમાં લગ્નનો ભવ્ય મંડપ બંધાયો હતો. ચારેય તરફ રોશની જગમગી રહી હતી. જાન ખૂબ જ ધૂમધામથી આવી પહોંચી હતી અને લગ્નની બધી જ વિધિઓ એક પછી એક આનંદપૂર્વક શરૂ થઈ ગઈ હતી.

પૂજા કન્યાના સુંદર વસ્ત્રોમાં સજીને મંડપમાં આવી ત્યારે તેનો ચહેરો એકદમ ગંભીર હતો. વરરાજા આકાશ તેની બાજુમાં બેઠો હતો. ગોર મહારાજે જ્યારે કન્યાદાનની વિધિ શરૂ કરવા માટે રઘુભાઈને આગળ બોલાવ્યા, ત્યારે રઘુભાઈની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા હતા. તેઓ ધ્રુજતા હાથે દીકરીનો હાથ આકાશના હાથમાં સોંપવા જઈ રહ્યા હતા. બરાબર એ જ સેકન્ડે પૂજાએ અચાનક વરરાજા આકાશનો હાથ પકડીને તેને અટકાવ્યો. મંડપમાં એકદમ સન્નાટો છવાઈ ગયો. રઘુભાઈ પણ ગભરાઈ ગયા કે દીકરી આ શું કરી રહી છે.

પૂજાએ પોતાની સાડીના છેડામાંથી એક સરકારી સહી-સિક્કાવાળો કાનૂની દસ્તાવેજ બહાર કાઢ્યો. તેણે મંડપમાં રાખેલા માઈકને પોતાના હાથમાં લીધું અને ખૂબ જ ગંભીર તેમજ મક્કમ અવાજે બોલવાનું શરૂ કર્યું. પૂજાએ કહ્યું કે આ લગ્નની વિધિ આગળ વધે તે પહેલાં હું આ મંડપમાં હાજર રહેલા મારા સાસરી પક્ષના લોકો, વરરાજા અને આખા ગામની સામે એક વસિયતનામું રજૂ કરવા માંગું છું. આ દસ્તાવેજ કાનૂની રીતે રજિસ્ટર્ડ છે અને મારા સહી-સિક્કા સાથે તૈયાર કરવામાં આવ્યો છે.

તેણે આગળ જણાવ્યું કે આ વસિયતનામા અનુસાર મેં અત્યાર સુધી કલેક્ટર તરીકે મેળવેલી તમામ બચત, મારું સરકારી ઘર અને ભવિષ્યમાં મને મળનારા તમામ પગારનો અડધો હિસ્સો કાયદેસર રીતે મારા પિતા રઘુભાઈના નામે ટ્રાન્સફર કરી દીધો છે. આ મારી સ્વેચ્છાએ લીધેલો નિર્ણય છે. હું ભલે ગમે તેટલા મોટા ઘરમાં પરણીને જાઉં, પણ મારા પિતા ક્યારેય કોઈના પર આશ્રિત નહીં રહે. તેમણે મને જે સન્માન અને સ્થાન આપ્યું છે, તેના બદલામાં હું તેમને ક્યારેય લાચાર થવા નહીં દઉં.

પૂજાની આ વાત સાંભળીને વરપક્ષના કેટલાક સગાંઓ અંદરોઅંદર ગણગણાટ કરવા લાગ્યા. ગામના લોકો પણ સ્તબ્ધ થઈ ગયા હતા કે લગ્નના મંડપમાં આવી શરત કોઈ દીકરી કેવી રીતે મૂકી શકે. પૂજાએ સાસરી પક્ષ સામે જોઈને ખૂબ જ નમ્રતાથી કહ્યું કે જો આકાશ અને તેમના પરિવારને મારી આ શરત અને આ વસિયતનામું મંજૂર હોય, તો જ હું આ લગ્નની વિધિ આગળ વધારવા માટે તૈયાર છું. મારે એવા ઘરમાં વહુ બનીને નથી જવું જ્યાં મારા પિતાના અસ્તિત્વ અને સુરક્ષાનો સ્વીકાર ન હોય.

આ સાંભળીને વરરાજા આકાશ પોતાની જગ્યા પરથી ઊભો થયો. તેણે પૂજાના હાથમાંથી એ દસ્તાવેજ લીધો અને તેના પર એક નજર નાખી. આખા મંડપમાં શ્વાસ રોકીને લોકો જોઈ રહ્યા હતા કે હવે આ લગ્ન તૂટી જશે. પરંતુ આકાશે હસીને એ કાગળ પોતાના ખિસ્સામાં મૂક્યો અને રઘુભાઈના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. આકાશે માઈક લઈને કહ્યું કે પૂજા, તેં આજે સાબિત કરી દીધું કે તું માત્ર એક આદર્શ દીકરી નથી પણ એક સાચી કલેક્ટર છે. તારા આ નિર્ણયથી મારો તારા પ્રત્યેનો આદર સો ગણો વધી ગયો છે. મને ગર્વ છે કે તું મારી પત્ની બનવા જઈ રહી છે.

પૂજાની આંખોમાં હર્ષના આંસુ આવી ગયા. તેણે માઈકમાં આખા ગામ તરફ ફરીને કહ્યું કે જે લોકો મને નાનપણથી કહેતા હતા કે લોહી પારકું છે અને સમય આવ્યે બદલાઈ જશે, આજે એ બધાને હું કહેવા માંગું છું કે સંબંધો લોહીથી નહીં પણ સંસ્કાર અને પ્રેમથી બને છે. જે પિતાએ પોતાનું લોહી ન હોવા છતાં મને પોતાનું સર્વસ્વ આપીને આ મુકામ પર પહોંચાડી, એ પિતાને હું જિંદગીના છેલ્લા શ્વાસ સુધી ક્યારેય એકલા નહીં મૂકું. દીકરી ક્યારેય પારકી થાપણ હોતી જ નથી, તે તો પિતાના કાળજાનો ટુકડો હોય છે.

મંડપમાં હાજર રહેલા જે સગાંઓ અને ગામના લોકો અત્યાર સુધી દીકરીને પારકી થાપણ કહીને કટાક્ષ કરતા હતા, તેઓ આજે કલેક્ટર દીકરીના આ અદભુત સંસ્કાર અને પિતૃભક્તિ જોઈને એકદમ શરમથી નીચું જોઈ ગયા. તેમની પાસે બોલવા માટે એક પણ શબ્દ નહોતો. રઘુભાઈએ રડતા રડતા પોતાની દીકરીને ગળે લગાવી દીધી. આજે તેમનું સીનું ગર્વથી ચોપન ઈંચનું થઈ ગયું હતું. લોહીના સંબંધો પર પ્રેમ અને ફરજનો વિજય થયો હતો અને પૂજાએ આખા સમાજની આંખો ખોલી નાખી હતી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.