કરોડપતિ દીકરાને બાપે અચાનક બીજા નામે બોલાવવાનું શરૂ કર્યું, સત્ય સામે આવ્યું ત્યારે...

રમણલાલ આખો દિવસ ઘરના આંગણામાં મૂકેલી લાકડાની જૂની ખુરશી પર જ બેસી રહેતા. સવારની ચા પીધા પછી તેમની નજર હંમેશા ઘરના મુખ્ય દરવાજા તરફ જ ટકેલી રહેતી. ઉંમર પંચોતેર વટાવી ચૂકી હતી, પણ આંખોમાં હજુ એક અજબ શાંતિ અને ઊંડાણ દેખાતાં.

તેમનો દીકરો આકાશ એક મોટી મલ્ટિનેશનલ કંપનીમાં ઊંચા હોદ્દા પર પહોંચી ગયો હતો. શહેરમાં આલીશાન બંગલો, બે મોંઘી ગાડીઓ અને મોટો વટ હતો. આકાશે પોતાના પિતાને કોઈ વાતની કમી નહોતી રાખી, છતાં ઘરમાં એક વિચિત્ર અણગમો ફેલાયેલો રહેતો.

એક દિવસ સાંજે આકાશ ઓફિસેથી થાકીને ઘરે આવ્યો અને સીધો પિતા પાસે ગયો. તેણે પાણીનો ગ્લાસ આપતાં કહ્યું, "પપ્પા, આજે કંપનીમાં બહુ મોટો સોદો પાકો થયો છે." રમણલાલે સામે જોયું, સહેજ હસ્યા અને બોલ્યા, "બહુ સારું કર્યું, કેતન. ભગવાન તારું ભલું કરે."

આકાશના હાથમાંથી પાણીનો ગ્લાસ છલકાઈ ગયો. તેનું મોઢું કાળું પડી ગયું અને તેણે પિતા સામે જોયું. "પપ્પા, હું કેતન નથી, તમારો દીકરો આકાશ છું," તેણે અકળાઈને ચોખવટ કરી.

રમણલાલે કોઈ જવાબ ન આપ્યો અને માત્ર શાંતિથી હસીને પોતાની નજર નીચે ઢાળી દીધી. આકાશને લાગ્યું કે પિતાની ઉંમર થઈ ગઈ છે એટલે કદાચ નામ ભૂલી ગયા હશે. તે મન મનાવીને અંદર પોતાના રૂમમાં જતો રહ્યો.

પરંતુ આ વાત એક વારની નહોતી, રોજનો નિયમ બની ગઈ હતી. સવારે નાસ્તાના ટેબલ પર પણ રમણલાલ આકાશને જોતાં જ બોલતા, "કેતન, તારી ચા ઠંડી થઈ ગઈ છે." આકાશ કંટાળી જતો અને વારંવાર યાદ અપાવતો કે તેનું નામ આકાશ છે.

આકાશની પત્ની સુધા પણ આ જોઈને ચિંતામાં પડી ગઈ હતી. તેણે આકાશને કહ્યું, "મને લાગે છે કે પપ્પાની યાદશક્તિ ધીમે ધીમે ઓછી થઈ રહી છે. આપણે કોઈ સારા ડોક્ટરને બતાવીએ તો વધારે સારું રહેશે."

આકાશે શહેરમાંથી મગજના સૌથી મોટા ડોક્ટરને ઘરે બોલાવ્યા. ડોક્ટરે રમણલાલની ઘણી બધી તપાસ કરી અને જૂની વાતો પૂછી. રમણલાલે દરેક સવાલનો બિલકુલ સાચો અને તાર્કિક જવાબ આપ્યો.

ડોક્ટરે રૂમની બહાર આવીને આકાશને કહ્યું, "તમારા પિતાશ્રીનું મગજ એકદમ સ્વસ્થ છે. તેમને કોઈ ભૂલવાની બીમારી નથી, તેમનું મન સાવ સાબૂત છે." ડોક્ટરની વાત સાંભળીને આકાશ વધુ અસમંજસમાં પડી ગયો.

જો પિતાને કોઈ બીમારી નહોતી, તો પછી જાણીજોઈને કેમ તેને પારકા નામે બોલાવતા હતા? આ વિચારે આકાશની ઊંઘ હરામ કરી દીધી હતી. તેના મનમાં પિતા પ્રત્યે ગુસ્સો અને અકળામણ બંને વધવા લાગ્યા.

એક રવિવારે સવારે આકાશનો સંયમ તૂટી ગયો. તે પિતાની સામે જઈને ઊભો રહ્યો અને મોટેથી બોલ્યો, "પપ્પા, તમે આવું કેમ કરો છો? હું તમારી બધી જરૂરિયાત પૂરી કરું છું, લાખો રૂપિયા કમાઉં છું, છતાં તમે મને કેતન કેમ કહો છો?"

રમણલાલે ચશ્મા સરખા કર્યા અને એકદમ શાંત અવાજે કહ્યું, "મને તારું નામ યાદ છે, પણ મને તારામાં મારો દીકરો દેખાતો નથી. મને તો કેતન જ દેખાય છે." આ સાંભળીને આકાશ સ્તબ્ધ થઈ ગયો અને તેના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ.

"કેતન કોણ છે પપ્પા? અને એની સાથે મારે શું લેવાદેવા?" આકાશે અવાજ ધીમો કરીને પૂછ્યું. રમણલાલે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને કહ્યું, "જેને તું ભૂલી ગયો છે, એને હું ક્યારેય ભૂલી શકું તેમ નથી."

તે રાત્રે આકાશ આખી રાત પલંગ પર પડખાં ફેરવતો રહ્યો. વર્ષો જૂની ધૂંધળી યાદો અચાનક તેના મનમાં તાજી થવા લાગી. કેતન તેનું બાળપણનું નામ નહોતું, પણ તેનો સૌથી ખાસ મિત્ર હતો.

બારમા ધોરણ પછી જ્યારે આકાશને એન્જિનિયરિંગની ફી ભરવાના પૈસા નહોતા, ત્યારે કેતને પોતાની જમીન ગિરવે મૂકી હતી. કેતનના પિતા નહોતા અને ઘરમાં ઘણી તકલીફ હતી, છતાં તેણે મિત્રના ભવિષ્ય માટે બધું દાવ પર લગાવી દીધું હતું.

આકાશ ભણીને મોટો માણસ બની ગયો અને મોટી કંપનીમાં નોકરી મળી ગઈ. શરૂઆતમાં બંને વચ્ચે વાત થતી, પણ ધીમે ધીમે આકાશ પોતાના નવા જીવનમાં અને પૈસાના ઘમંડમાં વ્યસ્ત થઈ ગયો. કેતને મુશ્કેલીના સમયે મદદ માટે ફોન કર્યો હતો, પણ આકાશે તેનો ફોન ઉપાડવાનું પણ બંધ કરી દીધું હતું.

આકાશે જૂની ડાયરી શોધી અને તેમાં લખેલો કેતનનો જૂનો સરનામો કાઢ્યો. તેના મનમાં એક વિચિત્ર બેચેની શરૂ થઈ ગઈ હતી. સવાર પડતાં જ તે ગાડી લઈને કોઈને કહ્યા વગર જૂના ગામ તરફ નીકળી પડ્યો.

ચાર કલાકની મુસાફરી પછી તે ગામના છેવાડે આવેલા એક તૂટેલા મકાન પાસે પહોંચ્યો. આંગણામાં એક જૂની સાયકલ પડી હતી અને છાપરા પરથી નળિયાં ખસી ગયાં હતાં. આકાશે ધ્રૂજતા પગલે ઘરના બારણે ટકોરા માર્યા.

અંદરથી એક સાધારણ કપડાં પહેરેલો, અકાળે વૃદ્ધ દેખાતો માણસ બહાર આવ્યો. આકાશે ધ્યાનથી જોયું, એ કેતન જ હતો. કેતનની આંખોમાં આકાશને જોઈને કોઈ ગુસ્સો કે ફરિયાદ નહોતી, માત્ર એક નિર્દોષ સ્મિત હતું.

"આવ આકાશ, કેટલા વર્ષો પછી આવ્યો તું," કેતને પ્રેમથી તેને આવકાર આપ્યો. તેણે ઘરમાં પડેલી એકમાત્ર સારી ખુરશી લૂછીને આકાશને બેસવા આપી. ઘરમાં ગરીબી સાફ દેખાઈ રહી હતી, પણ કેતનના દિલમાં કોઈ કડવાશ નહોતી.

આકાશે આસપાસ નજર કરી અને પૂછ્યું, "કેતન, તારી આ હાલત કેવી રીતે થઈ? તેં મને ક્યારેય રૂબરૂ આવીને કેમ ન કહ્યું?" કેતને ચા બનાવતાં કહ્યું, "તારી પ્રગતિ જોઈને મને આનંદ થતો હતો, હું તારી સફળતાની વચ્ચે મારી તકલીફો લાવવા નહોતો માંગતો."

કેતને આગળ કહ્યું, "તારા પિતાજી દર મહિને મને મનીઓર્ડરથી થોડા પૈસા મોકલતા હતા. તેમણે મને વચન આપ્યું હતું કે તેઓ મને ક્યારેય એકલો નહીં પડવા દે, પણ મેં એ પૈસા પાછા મોકલી દીધા કારણ કે હું કોઈ પર બોજ બનવા નહોતો માંગતો."

આ સાંભળીને આકાશની આંખોમાંથી આંસુ વહેવા લાગ્યા. તેને સમજાયું કે તેના પિતા શા માટે તેને 'કેતન' કહીને બોલાવતા હતા. પિતા તેને યાદ અપાવતા હતા કે સાચી સફળતા પૈસા કમાવવામાં નહીં, પણ સંબંધો અને ઋણ સાચવવામાં છે.

આકાશે કેતનના બંને હાથ પકડી લીધા અને રડતાં રડતાં માફી માંગી. "મને માફ કરી દે મિત્ર, હું પૈસાના નશામાં અંધ થઈ ગયો હતો," આકાશે ગળગળા અવાજે કહ્યું. કેતને તેને ગળે લગાવી દીધો અને કહ્યું, "તું પાછો આવી ગયો, મારે હવે કોઈ ફરિયાદ નથી."

તે જ દિવસે આકાશે કેતનની બધી આર્થિક મુશ્કેલીઓ દૂર કરવાની જવાબદારી લીધી. તેણે કેતનને શહેરમાં પોતાની સાથે ચાલવા અને નવો વ્યવસાય શરૂ કરવા માટે રાજી કર્યો. કેતને ભારે હૃદયે પણ મિત્રના આગ્રહને માન આપીને હા પાડી.

સાંજે જ્યારે આકાશ ઘરે પાછો ફર્યો, ત્યારે તેના ચહેરા પર કોઈ અહંકાર નહોતો. તે સીધો આંગણામાં ગયો જ્યાં રમણલાલ હંમેશની જેમ ખુરશી પર બેઠા હતા. આકાશ તેમના પગ પાસે જમીન પર બેસી ગયો અને તેમના ખોળામાં માથું મૂકી દીધું.

"પપ્પા, હું કેતનને મળી આવ્યો છું અને તેને આપણી સાથે જ રાખીશ," આકાશે રડતાં રડતાં કહ્યું. "હું હવે સમજી ગયો છું કે તમે મને શું શીખવવા માંગતા હતા."

રમણલાલે આકાશના માથા પર હાથ મૂક્યો અને તેમની આંખોમાંથી પણ હરખના આંસુ સરી પડ્યા. તેમણે ગળામાં ડૂમો ભરાયેલા અવાજે કહ્યું, "આજે મારો સાચો આકાશ ઘરે પાછો આવ્યો છે." ઘરમાં છવાયેલી લાંબા સમયની શાંતિ અને ખટાશ એક જ ક્ષણમાં ઓગળી ગઈ.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.