કરોડપતિ શેઠે ઘરની રખવાળી માટે લાવેલા પ્રાણીને નકામું માની કાઢી મૂકવાનું વિચાર્યું, મધરાતે લૂંટારાઓ આવ્યા ત્યારે…

ધનજીભાઈ પોતાના મોટા કારોબાર અને વિશાળ હવેલી જેવા ઘર માટે આખા પંથકમાં જાણીતા હતા. તેમની હવેલીના મુખ્ય બે દરવાજા હતા, એક આગળનો મુખ્ય દરવાજો અને બીજો પાછળનો નાનો દરવાજો. આગળના દરવાજાની રખવાળી માટે તેમણે એક મોટો દેશી કૂતરો પાળ્યો હતો.

આ કૂતરો આખો દિવસ સજાગ રહેતો અને કોઈ પણ અજાણ્યો માણસ કે પંખી પણ ફરકે તો જોરજોરથી ભસવા લાગતો હતો. ધનજીભાઈને લાગતું હતું કે આગળના દરવાજેથી કોઈ ક્યારેય ઘૂસી નહીં શકે. પણ પાછળના દરવાજાની ચિંતા તેમને સતત સતાવતી રહેતી હતી.

એક દિવસ બેઠા બેઠા ધનજીભાઈના મનમાં વિચાર આવ્યો કે પાછળના દરવાજાની સુરક્ષા માટે એક મોટો અને શક્તિશાળી શિકારી કૂતરો લઈ આવું. તેઓ ખાસ વ્યવસ્થા કરીને એક જંગલી ઓલાદનો મોટો કૂતરો લઈ આવ્યા જેને બધા શેર જેવો તાકાતવર માનતા હતા.

ધનજીભાઈએ એ નવા શિકારી કૂતરાને પાછળના દરવાજા પાસે રાખવાનું શરૂ કર્યું. તેને રોજ તાજું દૂધ, ઘી અને મોંઘો ખોરાક આપવામાં આવતો હતો. ધનજીભાઈ તેના પાછળ દર મહિને હજારો રૂપિયાનો ખર્ચ કરતા હતા.

સમય ધીમે ધીમે વીતવા લાગ્યો પણ ધનજીભાઈનું મન અકળાવા લાગ્યું હતું. આગળનો નાનો કૂતરો સાદા રોટલા ખાઈને પણ આખો દિવસ ઊછળકૂદ કરતો અને જરાક અવાજ થાય તો દોડીને ભસતો હતો. તેનો ખર્ચ સાવ નજીવો હતો છતાં તે પોતાની હાજરીનો અહેસાસ કરાવતો રહેતો હતો.

જ્યારે પાછળ બાંધેલો મોટો શિકારી કૂતરો આખો દિવસ શાંતિથી એક ખૂણામાં સૂતો જ રહેતો હતો. કોઈ માણસ પાછળની શેરીમાંથી નીકળે તો પણ તે આંખ ખોલીને જોતો અને પાછો માથું મૂકીને ઊંઘી જતો હતો. તે ક્યારેય ભસતો નહીં કે કોઈ જાતનો અવાજ પણ કરતો નહોતો.

ધનજીભાઈને આ જોઈને ભારે નિરાશા થવા લાગી. તેમને લાગ્યું કે આ મોટા કૂતરા પાછળ આટલો બધો ખર્ચ કરવો સાવ નકામો છે. આના કરતાં તો આગળનો નાનો કૂતરો લાખ ગણો સારો છે જે સાવ સામાન્ય ખર્ચે પણ પોતાની વફાદારી બતાવે છે.

ધનજીભાઈની પત્ની કંચનબેને પણ એક દિવસ ટોણા મારતાં કહ્યું, "તમે આ કેવો આળસુ જીવ લઈ આવ્યા છો? આખો દિવસ કુંભકર્ણની જેમ ઊંઘ્યા જ કરે છે અને ખાવામાં કોઈ કસર નથી છોડતો."

ધનજીભાઈએ ઊંડો નિસાસો નાખ્યો. "મને પણ હવે પસ્તાવો થાય છે કંચન," ધનજીભાઈ બોલ્યા. "આના કરતાં તો બીજો કોઈ સાદો કૂતરો લઈ આવ્યો હોત તો સારું હતું."

ધનજીભાઈએ નોકરને બોલાવીને સૂચના આપી દીધી કે આ મોટા કૂતરાનું ખાવાનું અડધું કરી નાખો. તેમને લાગતું હતું કે આ કૂતરો કોઈ કામનો નથી અને માત્ર ઘર પર વધારાનો બોજ બની ગયો છે.

તેમણે તો મનોમન નક્કી કરી લીધું હતું કે આવતા રવિવારે કોઈને બોલાવીને આ કૂતરાને દૂર ખેતરે મોકલી દેવો. ઘરમાં બધા તેને નકામો અને આળસુ માનીને તેની ઉપેક્ષા કરવા લાગ્યા હતા.

આ વાતને થોડા દિવસો વીતી ગયા. શિયાળાની એક કડકડતી ઠંડી રાત હતી અને આખું ગામ ગાઢ નિંદ્રામાં પોઢી ગયું હતું. હવેલીમાં પણ ચારેય તરફ ઘોર અંધારું અને સોપો પડી ગયો હતો.

મધરાતે અંદાજે બે વાગ્યાની આસપાસ આગળના દરવાજા પાસે ત્રણ અજાણ્યા હથિયારધારી લૂંટારાઓ આવી પહોંચ્યા. તેઓ હવેલીની તિજોરી લૂંટવાના પાક્કા ઇરાદા સાથે આવ્યા હતા.

આગળના દરવાજે બાંધેલો નાનો કૂતરો તરત ઊભો થઈ ગયો અને તેણે ધીમો ઘુરકાટ કર્યો. તે જોરથી ભસવાની તૈયારીમાં જ હતો ત્યાં જ એક લૂંટારાએ પોતાની થેલીમાંથી એક મોટો તળેલો મસાલેદાર રોટલો અને મીઠાઈનો ટુકડો તેની આગળ ફેંક્યો.

નાના કૂતરાએ એ સુગંધીદાર ટુકડો જોયો અને તેના મોંમાં પાણી આવી ગયું. તે ભસવાનું ભૂલી ગયો અને પૂંછડી પટપટાવતો એ ટુકડો ખાવામાં મશગૂલ થઈ ગયો. લૂંટારાઓ હસીને ધીમેથી દરવાજો ખોલીને અંદર ઘૂસી ગયા.

લૂંટારાઓ હવેલીના આંગણામાં પહોંચ્યા અને તિજોરીવાળા ઓરડા તરફ આગળ વધવા લાગ્યા. તેમના પગલાંનો સાવ ધીમો અવાજ થયો.

પાછળના દરવાજે સૂતેલા મોટા શિકારી કૂતરાના કાન અચાનક ઊંચા થઈ ગયા. તેણે અંધારામાં હવાની ગંધ પારખી લીધી. તેને લાગ્યું કે ઘરમાં કોઈ અજાણી અને જોખમી હલચલ થઈ રહી છે.

તેને એ વાત પણ ખટકી કે જો કોઈ આવ્યું છે તો આગળનો કૂતરો કેમ ચૂપ છે. તે કોઈ પણ જાતનો અવાજ કર્યા વગર ધીમા પગલે ઊભો થયો. તેણે એક ક્ષણનો પણ સમય બગાડ્યા વગર આગળના આંગણા તરફ દોટ મૂકી.

જેવા લૂંટારાઓ મુખ્ય રૂમનો દરવાજો તોડવા ગયા, તરત જ એ મોટો શિકારી કૂતરો વીજળીની ઝડપે તેમની સામે આવીને ઊભો રહી ગયો. તેની આંખો અંધારામાં અંગારાની જેમ ચમકતી હતી અને તેનું શરીર સાવ તંગ થઈ ગયું હતું.

એક લૂંટારાએ ગભરાઈને તરત જ પોતાની થેલીમાંથી બીજો એક મોટો ખાવાનો ટુકડો તેની આગળ ફેંક્યો. લૂંટારાને લાગ્યું કે આ કૂતરો પણ પેલા નાના કૂતરાની જેમ ખાવામાં લલચાઈ જશે.

પણ એ શિકારી કૂતરાએ એ ખાવાના ટુકડા સામે જોયું પણ નહીં. તેણે એક જબરદસ્ત ત્રાડ પાડી અને સીધો મુખ્ય લૂંટારા પર તરાપ મારી દીધી.

તેણે લૂંટારાનો હાથ પોતાના મજબૂત જડબામાં પકડીને જમીન પર પટકી દીધો. લૂંટારો દર્દથી ચીસો પાડવા લાગ્યો અને તેનું હથિયાર હાથમાંથી છૂટીને દૂર પડી ગયું.

બાકીના બે લૂંટારાઓ આ વિકરાળ રૂપ જોઈને એટલા ડરી ગયા કે પાછળ જોયા વગર દીવાલ કૂદીને ભાગી છૂટ્યા. આખા ઘરમાં લૂંટારાની દર્દભરી બૂમો અને કૂતરાની ગર્જના ગૂંજી ઊઠી.

ચીસાચીસ સાંભળીને ધનજીભાઈ, કંચનબેન અને ઘરના બધા નોકરો હાથમાં લાકડીઓ અને ટોર્ચ લઈને દોડી આવ્યા. લાઈટો ચાલુ થતાં જ આંગણાનું દ્રશ્ય જોઈને બધાના હોશ ઊડી ગયા.

જે મોટા કૂતરાને તેઓ આળસુ અને બોજ માનતા હતા, તેણે એક ખૂંખાર લૂંટારાને પોતાની છાતી નીચે દબાવી રાખ્યો હતો. લૂંટારો જરાય હલી શકે તેમ નહોતો.

બીજી તરફ, આગળનો નાનો કૂતરો હજુ પણ ખૂણામાં બેસીને લૂંટારાઓએ નાખેલો રોટલો ચાવી રહ્યો હતો. તેને આટલા મોટા હંગામાનો કોઈ અહેસાસ જ નહોતો.

ધનજીભાઈએ તરત જ પોલીસને ફોન કરીને બોલાવી લીધી. પોલીસે આવીને લૂંટારાને પકડી લીધો અને જણાવ્યું કે આ એક મોટો રીઢો ગુનેગાર હતો જે મોટી લૂંટ ચલાવતો હતો.

પોલીસ લૂંટારાને લઈને રવાના થઈ ગઈ. આખું ઘર હજુ પણ ધ્રૂજી રહ્યું હતું પણ બધાનો જીવ અને કરોડોની મિલકત બચી ગયા હતા.

ધનજીભાઈ ધીમા પગલે એ મોટા શિકારી કૂતરા પાસે ગયા. કૂતરો હવે સાવ શાંત થઈને ઊભો હતો અને ધનજીભાઈ સામે વફાદારીથી જોઈ રહ્યો હતો.

ધનજીભાઈની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુ વહી નીકળ્યા. તેઓ નીચે બેસી ગયા અને પોતાના બંને હાથથી કૂતરાના માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવવા લાગ્યા.

"મને માફ કરી દે મારા દોસ્ત," ધનજીભાઈ ગળગળા અવાજે બોલ્યા. "હું તારી કિંમત ન સમજી શક્યો અને તને નકામો માનતો રહ્યો."

કંચનબેન પણ ત્યાં આવી પહોંચ્યાં અને તેમની આંખોમાં પણ પસ્તાવો હતો. "આણે આજે આપણું આખું કુટુંબ બચાવી લીધું," કંચનબેને હાથ જોડીને કહ્યું.

ધનજીભાઈ સમજી ગયા કે જે લોકો સાચા શક્તિશાળી હોય છે, તેઓ નાની નાની વાતોમાં દેખાડો નથી કરતા. તેઓ શાંત રહીને પોતાના સાચા સમયની રાહ જોતા હોય છે.

જ્યારે સાચી મુશ્કેલી આવે છે ત્યારે જ સાચી વફાદારી અને તાકાતની પરખ થાય છે. જે નાની લાલચમાં નથી ફસાતા, એ જ મુશ્કેલ સમયમાં ઢાલ બનીને ઊભા રહે છે.

ધનજીભાઈએ તે દિવસથી એ કૂતરાનું નામ 'શેર' રાખી દીધું અને તેને પોતાના પરિવારના સભ્ય જેવો દરજ્જો આપ્યો. હવેલીના બંને દરવાજા આજે સાચા અર્થમાં સુરક્ષિત હતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.