જે નાના ભાઈને બહેન પોતાનો ભગવાન માનતી હતી, તેણે હાથ જોડીને એવી વાત કબૂલ કરી કે આંખમાંથી...

ગીતા સવારથી રસોડામાં મીઠાઈ બનાવવાની તૈયારી કરી રહી હતી. દર વર્ષે રક્ષાબંધન આવે ત્યારે તેના મનમાં એક અજીબ ખાલીપો ભરાઈ જતો હતો. પિતાના અવસાન પછી ઘરની બધી પરિસ્થિતિઓ ધીમે ધીમે બદલાઈ ગઈ હતી.

પિતા જીવતા હતા ત્યારે આખો પરિવાર એકસાથે તહેવાર ઉજવતો હતો. મોટો ભાઈ મહેશ હંમેશા શાંત અને ગંભીર રહેતો, જ્યારે નાનો ભાઈ સંજય બધાનો લાડકો હતો. પરંતુ પિતાના ગયા પછી મહેશ ધીમે ધીમે પરિવારથી સાવ અલગ થઈ ગયો હતો.

મહેશ હવે ગીતાના ઘરે ક્યારેય આવતો નહોતો અને ફોન પર પણ માંડ બે મિનિટ વાત કરતો હતો. સંજય હંમેશા ગીતાની પડખે ઊભો રહેતો અને તેના દરેક સુખદુઃખમાં સાથ આપતો હતો. ગીતા માટે સંજય જ હવે પિયરનો એકમાત્ર સહારો બની ગયો હતો.

ગીતાએ થાળીમાં રાખડીઓ ગોઠવી અને કાગળ પર પોતાના મનની વાત લખવા બેઠી. તે દર વર્ષે બંને ભાઈઓને રાખડી સાથે ટપાલમાં પત્ર મોકલતી હતી. આ વખતે તેના મનમાં વર્ષોથી દબાયેલી લાગણીઓ અચાનક બહાર આવી ગઈ.

તેણે બાળપણની કેટલીક સાચી વાતો પત્રમાં લખવાનું શરૂ કર્યું. તેણે લખ્યું કે કેવી રીતે પિતાજી બીમાર હતા ત્યારે ફી ભરવાના પૈસા નહોતા. કોઈએ પોતાની જૂની સાયકલ વેચીને મારી શાળાની ફી ભરી હતી અને પોતે ઉઘાડા પગે ફરતો રહ્યો હતો.

તેણે આંસુ ભરેલી આંખે એ પણ લખ્યું કે ઘરની દરેક તકલીફમાં સૌથી પહેલાં કોણે પોતાની જાતને ઘસી નાખી હતી. ગીતાએ વિચાર્યું કે આ પત્ર તે સંજયને મોકલશે, કારણ કે સંજય જ તેની સૌથી વધુ સંભાળ રાખતો હતો. પરંતુ ઉતાવળમાં અને આંસુઓના કારણે તેણે એક જ લખાણની બે નકલો બનાવી બંને કવરમાં મૂકી દીધી.

બંને કવર પોસ્ટ ઓફિસમાં નાખ્યા પછી ગીતા ઘરે પાછી આવી. તેના મનમાં હતું કે મહેશ તો કદાચ કવર ખોલીને જોશે પણ નહીં. મહેશ હવે પોતાના વેપાર અને પરિવારમાં એટલો વ્યસ્ત હતો કે તેને બહેનની યાદ પણ આવતી નહોતી.

બીજા દિવસે સવારે સંજય ગીતાના ઘરે આવી પહોંચ્યો. તેના હાથમાં મીઠાઈનું બોક્સ હતું અને ચહેરા પર હંમેશ મુજબ મીઠું સ્મિત હતું. તેણે ગીતાને કહ્યું કે તારો પત્ર મને મળી ગયો અને મને ખૂબ આનંદ થયો.

ગીતાએ હસીને સંજયનું સ્વાગત કર્યું અને તેને ચા પીવડાવી. સંજયે કહ્યું કે તું મારી એટલી બધી ચિંતા કરે છે એ જાણીને મારું મન ભરાઈ ગયું. ગીતાને લાગ્યું કે સંજય તેનો પત્ર વાંચીને સાચે જ ખૂબ ખુશ થયો છે.

બપોરે અચાનક ઘરના દરવાજે કોઈએ ટકોરા માર્યા. ગીતાએ દરવાજો ખોલ્યો તો સામે મહેશ ઊભો હતો. મહેશના ચહેરા પર થાક હતો અને આંખો લાલ થઈ ગયેલી દેખાતી હતી.

ગીતા સ્તબ્ધ થઈ ગઈ કારણ કે મહેશ લગભગ પાંચ વર્ષ પછી તેના ઘરે આવ્યો હતો. મહેશના હાથમાં પેલો જ પત્ર હતો જે ગીતાએ ભૂલથી તેને પણ મોકલી આપ્યો હતો. ગીતા કંઈ બોલે તે પહેલાં જ મહેશ ઘરમાં પ્રવેશ્યો.

સંજય મહેશને જોઈને અચાનક સોફા પરથી ઊભો થઈ ગયો. સંજયના ચહેરા પરનો રંગ એક ક્ષણમાં ઊડી ગયો હોય તેવું લાગતું હતું. મહેશે ગીતા સામે જોયું અને તેનો અવાજ ધ્રૂજવા લાગ્યો.

મહેશે કહ્યું કે તેં આ પત્રમાં જે લખ્યું છે એ બધું તને હજુ સુધી યાદ છે. તેં લખ્યું કે જૂની સાયકલ વેચીને ફી ભરી હતી એ વાત તો હું પણ ભૂલી ગયો હતો. મને લાગતું હતું કે તું મને સાવ ભૂલી ગઈ છે અને હવે મારી કોઈ જરૂર નથી.

ગીતા આશ્ચર્યથી મહેશ સામે જોઈ રહી. તેને યાદ આવ્યું કે સાયકલ વેચીને ફી ભરવાનું કામ તો મોટા ભાઈ મહેશે કર્યું હતું, સંજયે નહીં. બાળપણમાં મહેશ જ પરિવાર માટે સૌથી મોટો ભોગ આપતો હતો.

મહેશે આગળ કહ્યું કે પિતાના ગયા પછી મેં રાતદિવસ મહેનત કરી જેથી તારા લગ્ન સારી રીતે થાય. પણ પછી મને લાગ્યું કે તું અને સંજય મને ઘરમાંથી દૂર કરવા માંગો છો. સંજયે મને કહ્યું હતું કે ગીતા હવે તારાથી નારાજ છે અને તારી સાથે વાત કરવા નથી માંગતી.

આ સાંભળીને ગીતાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેણે તરત સંજય તરફ જોયું, જે નીચી નજરે ઊભો હતો. ગીતાએ સંજયને પૂછ્યું કે આ બધું શું છે અને તેં મોટા ભાઈને આવું કેમ કહ્યું હતું.

સંજય ધ્રૂજવા લાગ્યો અને તેની આંખોમાંથી આંસુ વહેવા લાગ્યા. ઘરમાં એકદમ શાંતિ છવાઈ ગઈ અને માત્ર ઘડિયાળનો અવાજ સંભળાતો હતો. સંજયે બે હાથ જોડીને માથું ઝુકાવી દીધું.

સંજયે રડતા રડતા કહ્યું કે મને માફ કરી દો, હું સ્વાર્થી બની ગયો હતો. નાનપણથી જ બધા મહેશભાઈના વખાણ કરતા હતા અને મને કોઈ ખાસ મહત્વ નહોતું આપતું. પિતાજી પણ હંમેશા મહેશભાઈ પર જ સૌથી વધુ વિશ્વાસ રાખતા હતા.

સંજયે આગળ કહ્યું કે પિતાના ગયા પછી મને લાગ્યું કે હવે મારે ગીતાનો સૌથી વહાલો ભાઈ બનવું છે. જો મહેશભાઈ ઘરમાં રહેશે તો ગીતા હંમેશા તેમને જ માન આપશે અને મને કોઈ પૂછશે પણ નહીં. આ ડરના કારણે મેં ધીમે ધીમે બંને વચ્ચે અંતર ઊભું કરી દીધું હતું.

ગીતા આ સાંભળીને સોફા પર બેસી પડી. તેને વિશ્વાસ નહોતો આવતો કે જે ભાઈને તે સૌથી નિર્દોષ માનતી હતી, તેના મનમાં આટલી મોટી અસલામતી હતી. સંજયે કહ્યું કે મેં મહેશભાઈને કહ્યું હતું કે ગીતાને તેમની દખલગીરી ગમતી નથી.

સંજયે મહેશના પગ પકડી લીધા અને માફી માંગવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે મેં તમને બંનેને વર્ષો સુધી અલગ રાખ્યા, આ પાપની મને કોઈ માફી નથી. પણ હું ગીતાના પ્રેમ વગર જીવી શકતો નહોતો એટલે મેં આ ભૂલ કરી હતી.

મહેશ થોડીવાર માટે સંજય સામે જોતો રહ્યો. તેના ચહેરા પર ક્રોધ નહોતો, પરંતુ વર્ષોથી છુપાયેલું દર્દ સ્પષ્ટ દેખાતું હતું. મહેશે ધીમેથી સંજયના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને તેને ઊભો કર્યો.

મહેશે શાંત અવાજે કહ્યું કે સંજય, ભાઈનો પ્રેમ ક્યારેય વહેંચાતો નથી. જો તેં મને સાચી વાત કહી હોત તો આપણે બંને મળીને ગીતાનું ધ્યાન રાખત. તારે મારી સામે સ્પર્ધા કરવાની કોઈ જરૂર જ નહોતી.

ગીતા પણ ઊભી થઈ અને બંને ભાઈઓની પાસે આવી. તેણે બંનેના હાથ પોતાના હાથમાં લીધા અને તેની આંખોમાંથી પણ આંસુ વહી રહ્યા હતા. તેણે સંજયને કહ્યું કે તું મારો નાનો ભાઈ છે અને તારું સ્થાન મારા દિલમાં હંમેશા અલગ જ હતું.

ગીતાએ કહ્યું કે પિતાજી ગયા પછી આપણે ત્રણેય એકબીજાનો આધાર બનવાનું હતું. કોઈના કારણે કોઈનું મહત્વ ઓછું થઈ જતું નથી. પરિવારમાં પ્રેમ કોઈ સીમિત વસ્તુ નથી કે જે એકને આપવાથી બીજા માટે ખૂટી જાય.

સંજયે મહેશને જોરથી ગળે લગાવી લીધો અને ખૂબ રડ્યો. વર્ષોથી બંને ભાઈઓ વચ્ચે જે કડવાશ અને ગેરસમજની દીવાલ હતી તે એક જ ક્ષણમાં તૂટી ગઈ. મહેશે પણ નાના ભાઈના માથા પર હાથ ફેરવીને તેને માફ કરી દીધો.

ગીતાએ બંને ભાઈઓને સાથે બેસાડ્યા અને આરતીની થાળી તૈયાર કરી. તેણે પહેલાં મહેશને તિલક કર્યું અને તેના કાંડે રાખડી બાંધી. પછી તેણે સંજયને તિલક કરીને તેના કાંડે પણ રાખડી બાંધી.

આ વખતે રક્ષાબંધનનો તહેવાર વર્ષો પછી સાચે જ પૂરો થયો હોય તેવું લાગતું હતું. મહેશે સંજયના હાથમાં મીઠાઈ આપી અને બંનેએ એકબીજાને ખવડાવી. ઘરમાં ફરીથી બાળપણ જેવો જ આનંદ અને સ્નેહ ભરાઈ ગયો હતો.

સંજયના મનમાંથી ઈર્ષ્યા અને અસલામતીનો ભાર સાવ હળવો થઈ ગયો હતો. મહેશને પણ પોતાની બહેન અને ભાઈ પાછા મળી ગયા હતા. ગીતા પોતાના બંને ભાઈઓને હસતા જોઈને મનોમન ઈશ્વરનો આભાર માની રહી હતી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.