લગ્ન પછી પહેલી દિવાળી પર પિયરથી કોઈ ન આવ્યું તો વહુ રસોડામાં જઈને રડવા લાગી, પણ રાત્રે સરપ્રાઈઝ બોક્સ ખુલતા જ સાસુનું અસલી રૂપ સામે આવ્યું!

શહેરની એક સુંદર સોસાયટીના એક મધ્યમવર્ગીય ઘરમાં સવારથી જ દિવાળીના તહેવારની ધૂમધામ ચાલી રહી હતી. આ ઘરમાં થોડા મહિના પહેલા જ નવપરિણીત નેહા લગ્ન કરીને વહુ બનીને આવી હતી. આખા ઘરમાં આસોપાલવના તોરણ બંધાયા હતા અને આંગણામાં સુંદર રંગોળી સજાવાઈ હતી. પરંતુ આ બધા જ તહેવારના માહોલ વચ્ચે નેહાનું મન સાવ ઉદાસ હતું. તે સવારથી જ રસોડામાં એકલી એકલી મીઠાઈઓ અને ફરસાણ બનાવવામાં ખૂબ જ વ્યસ્ત રહેતી હતી.

રસોડાની ગરમી અને તહેવારના કામના બોજ કરતાં પણ વધુ બોજ નેહાના મન પર તેની સાસુ સુમિત્રાબેનના વ્યવહારનો હતો. સુમિત્રાબેન સ્વભાવે થોડા કડક અને શિસ્તના આગ્રહી હતા. નેહા રસોઈ બનાવતી વખતે જો શાકમાં મીઠું થોડું વધારે નાખી દે અથવા તો લોટ બાંધવામાં સહેજ પણ મોડું કરે તો સાસુ તરત જ તેને નાની નાની ભૂલો પર ટોકતા રહેતા હતા. નેહાને હંમેશાં એવું જ લાગતું હતું કે સાસુ તેને ક્યારેય પોતાના દીકરાની પત્ની તરીકે કે આ ઘરની વહુ તરીકે સ્વીકારી શકશે જ નહીં.

દિવાળીનો મોટો તહેવાર નજીક હતો તેમ તેમ નેહાને પોતાના પિયરની યાદ વધારે સતાવી રહી હતી. લગ્ન પછીની આ તેની પહેલી જ દિવાળી હતી. નેહાને આશા હતી કે તહેવાર નિમિત્તે તેના પિયરથી તેનો નાનો ભાઈ આકાશ તેને મળવા માટે અને દિવાળીની ભેટ આપવા માટે આવશે. પરંતુ બે દિવસ પહેલા જ આકાશનો ફોન આવ્યો હતો કે આ વખતે ઘરની આર્થિક સ્થિતિ સારી ન હોવાને કારણે અને નોકરીમાં રજા ન મળવાને કારણે પિયરથી કોઈ પણ વ્યક્તિ તેને મળવા આવી શકે તેમ નથી.

આ સમાચાર સાંભળ્યા પછી નેહા અંદરથી સાવ તૂટી ગઈ હતી. તેને રસોડામાં કામ કરતી વખતે પોતાની માતા અને ભાઈની વાતો યાદ આવતી હતી અને તેની આંખો વારંવાર ભીની થઈ જતી હતી. તે પોતાના આંસુ સાસુથી છુપાવવા માટે વારંવાર મોઢું ફેરવી લેતી હતી. સાસુ સુમિત્રાબેન રસોડાની બહાર આંટા મારતા હતા અને નેહાની દરેક હિલચાલ પર બારીકાઈથી નજર રાખી રહ્યા હતા. નેહાને લાગતું હતું કે સાસુ કદાચ તેની ઉદાસી જોઈને પણ તેને વધુ ટોકશે.

બપોરનો સમય થયો એટલે નેહાએ ઘરના બધા સભ્યો માટે જમવાનું પીરસ્યું. જમતી વખતે પણ સાસુએ શાકમાં મસાલો ઓછો હોવાની વાત કહીને ફરીથી એક નાનો ટોણો મારી દીધો. નેહા ચુપચાપ બધું સાંભળી રહી અને મનમાં જ વિચારતી રહી કે કાશ આજે તે પોતાના પિયરમાં હોત તો તેની માતા તેને આટલી તહેવારના દિવસે વઢત નહીં. જમીને નેહા ફરીથી વાસણ સાફ કરવા અને રાતની રસોઈની તૈયારીમાં લાગી ગઈ.

સાંજનો સમય થયો એટલે આખી સોસાયટી દીવાઓના પ્રકાશથી ઝગમગી ઉઠી. ઘરની બહાર પણ સુંદર દીવાઓ પ્રગટાવવામાં આવ્યા હતા. નેહા નવા કપડાં પહેરીને તૈયાર તો થઈ ગઈ હતી પણ તેના ચહેરા પર તહેવારની કોઈ જ રોનક દેખાતી નહોતી. તે મનોમન ભગવાનને પ્રાર્થના કરી રહી હતી કે ગમે તેમ કરીને આ દિવસ જલ્દી પસાર થઈ જાય જેથી તેને પિયરની યાદ સતાવે નહીં.

બરાબર એ જ સમયે સોસાયટીના મુખ્ય દરવાજેથી એક કુરિયરવાળો બાઈક લઈને આવ્યો અને નેહાના ઘરની બહાર આવીને હોર્ન માર્યો. નેહાએ બહાર જઈને જોયું તો કુરિયરવાળાના હાથમાં એક ખૂબ જ મોટો અને સુંદર રીતે પેક કરેલો ગિફ્ટ બોક્સ હતો. કુરિયરવાળાએ નેહાનું નામ પૂછ્યું અને સહી કરાવીને એ મોટો બોક્સ તેના હાથમાં સોંપી દીધો. નેહાને આશ્ચર્ય થયું કે આટલો મોટો બોક્સ આ તહેવારના દિવસે કોણે મોકલ્યો હશે.

તે દોડતી ઘરની અંદર આવી અને હોલમાં ટેબલ પર બોક્સ મૂક્યો. સાસુ સુમિત્રાબેન અને સસરા પણ ત્યાં આવી ગયા. નેહાએ ઉત્સુકતાપૂર્વક બોક્સનું પેકિંગ ખોલ્યું. બોક્સ ખોલતા જ અંદરથી કાજુકતરી, મોતીચૂરના લાડુ અને નેહાની સૌથી મનપસંદ મીઠાઈઓ ડબ્બા ભરીને નીકળી. તેની સાથે જ પિયરના ગામના ફેમસ અથાણાં પણ હતા. આ બધી વસ્તુઓ જોઈને નેહાની આંખો ચકિત થઈ ગઈ.

આ બધી મીઠાઈઓની બરાબર વચ્ચે એક નાનો સફેદ કવર વાળો પત્ર રાખેલો હતો. નેહાએ ધ્રૂજતા હાથે એ પત્ર ખોલ્યો. પત્ર તેના નાના ભાઈ આકાશના અક્ષરોમાં લખાયેલો હતો. આકાશે લખ્યું હતું કે મારી વહાલી બહેન નેહા, તને લગ્ન પછીની પહેલી દિવાળી ખૂબ ખૂબ મુબારક હો. તું જરાય ઉદાસ ન થતી કે આ વખતે તારો ભાઈ તને મળવા ન આવી શક્યો. તારી બધી જ મનપસંદ વસ્તુઓ આ બોક્સમાં મોકલી રહ્યો છું, તહેવાર ખૂબ આનંદથી ઉજવજે.

આ પત્ર વાંચતા જ નેહાના ચહેરા પર એક અનોખી ખુશી આવી ગઈ. તેનું હૃદય આનંદથી નાચી ઉઠ્યું કે તેનો ભાઈ ભલે ન આવી શક્યો પણ તેણે પોતાની બહેનની ખુશીનો આટલો મોટો ખ્યાલ રાખ્યો. તે પત્ર પકડીને સાસુ સામે જોવા લાગી. સાસુ સુમિત્રાબેને તેના ચહેરા પરની ખુશી જોઈને ધીમેથી એક સ્મિત કર્યું અને ત્યાંથી પોતાના રૂમમાં ચાલ્યા ગયા.

રાતનો સમય થયો અને ઘરના બધા સભ્યો દિવાળીની પૂજા પતાવીને હોલમાં બેઠા હતા. નેહા રસોડામાં બધા માટે દૂધ ગરમ કરવા ગઈ હતી. બરાબર એ જ સમયે હોલના ટેબલ પર સાસુનો મોબાઈલ ફોન પડ્યો હતો, જેમાં અચાનક એક મેસેજની રીંગ વાગી. નેહા દૂધનો ગ્લાસ મૂકવા માટે ટેબલ નજીક આવી એટલે તેની નજર અકસ્માતે ફોનની સ્ક્રીન પર પડી. ફોનની સ્ક્રીન પર બેંકનો એક મેસેજ દેખાતો હતો.

મેસેજમાં લખેલું હતું કે તમારા ખાતામાંથી પાંચ હજાર રૂપિયા આકાશના ખાતામાં ટ્રાન્સફર કરવામાં આવ્યા છે. આકાશનું નામ જોતા જ નેહાના મનમાં એક મોટો સવાલ જાગ્યો. તેને થયું કે સાસુ સુમિત્રાબેન તેના ભાઈ આકાશને પૈસા કેમ મોકલી રહ્યા હશે. તેનાથી રહેવાયું નહીં એટલે તે ધીમે પગલે સાસુના રૂમ તરફ ગઈ. રૂમનો દરવાજો થોડો ખુલ્લો હતો અને અંદર સાસુ કોઈની સાથે ફોન પર વાત કરી રહ્યા હતા.

નેહા દરવાજાની પાછળ ઉભી રહીને સાંભળવા લાગી. સાસુ સામે છેડે આકાશ સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. સુમિત્રાબેન કહી રહ્યા હતા કે બેટા આકાશ, તેં બધી મીઠાઈઓ અને પત્ર બરાબર સમયસર મોકલી દીધો ને. નેહા બોક્સ જોઈને ખૂબ જ ખુશ થઈ ગઈ છે. તું જરાય ચિંતા ન કરતો, તારી નોકરીની મજબૂરી હું સમજી શકું છું. મેં તારા ખાતામાં જે પૈસા મોકલ્યા છે તે તારી બહેનની ખુશી માટે જ છે.

સુમિત્રાબેને આગળ કહ્યું કે નેહા આ ઘરની વહુ છે પણ મારા માટે તો એ એક દીકરી સમાન જ છે. લગ્ન પછીની પહેલી દિવાળી પર એનું મોઢું ઉદાસ રહે એ મને બિલકુલ મંજૂર નહોતું. જો એને ખબર પડી હોત કે તારી પાસે પૈસા નથી તો એ વધુ દુઃખી થાત. એટલે જ મેં તને ફોન કરીને આ સરપ્રાઈઝ પ્લાન કરવા માટે કહ્યું હતું. તું બસ ત્યાં ખુશ રહેજે અને નેહાને ક્યારેય આ વાતની ખબર ન પડવા દેતો.

સાસુના મોઢેથી આ શબ્દો સાંભળતા જ નેહાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહેવા લાગી. જેને તે આખી જિંદગી કડક, તોચડી અને પથ્થર દિલની સાસુ સમજતી હતી, તે સાસુ ખરેખર તો તેની ખુશી માટે પોતાની મૂંગી મમતા વરસાવી રહ્યા હતા. નેહાને પોતાની જાત પર પસ્તાવો થવા લાગ્યો કે તે સાસુના પ્રેમને સમજવામાં આટલી મોટી ભૂલ કરી બેઠી હતી. સાસુ તેની ભૂલો પર ટોકતા હતા કારણ કે તેઓ તેને એક પરફેક્ટ વહુ બનાવવા માંગતા હતા, નફરતથી નહીં.

નેહાથી પોતાનું રડવાનું રોકાયું નહીં. તે દરવાજો ધક્કો મારીને સીધી રૂમની અંદર દોડી ગઈ. સાસુ હજુ ફોન કાન પર રાખીને ઉભા જ હતા ત્યાં જ નેહાએ પાછળથી આવીને તેમને જોરથી ભેટી પડી. તે સાસુના ગળે વળગીને ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડવા લાગી. સુમિત્રાબેન અચાનક આ રીતે નેહાને રડતી જોઈને ગભરાઈ ગયા. તેમણે ફોન સાઈડ પર મૂક્યો અને નેહાના માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવવા લાગ્યા.

સુમિત્રાબેને ધીમેથી પૂછ્યું કે અરે બેટા, શું થયું તું આમ કેમ રડે છે. કોઈ તકલીફ છે તને. નેહાએ રડતા રડતા જ કહ્યું કે મમ્મી, મને માફ કરી દો. હું તમને સમજવામાં બહુ મોટી ભૂલ કરી બેઠી. હું હંમેશાં એમ જ વિચારતી હતી કે તમે મને ક્યારેય આ ઘરમાં સ્વીકારી નથી. પણ આજે તમે મારા પિયરની ખોટ સાલવા ન દીધી અને મારા ભાઈ બનીને મારી ખુશી સાચવી લીધી.

સુમિત્રાબેનની આંખો પણ આ સાંભળીને ભીની થઈ ગઈ. તેમણે નેહાના આંસુ લૂછ્યા અને તેનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લઈને કહ્યું કે પાગલ દીકરી, સાસુ ક્યારેય વહુની દુશ્મન નથી હોતી. હું તને ટોકતી હતી કારણ કે તું આ ઘરની જવાબદારી સારી રીતે સંભાળી શકે. વહુ તો આખા ઘરની આબરૂ હોય છે. તારા પિયરના લોકો ન આવી શક્યા તો શું થયું, હવેથી આ સાસરું જ તારું અસલી પિયર છે અને હું જ તારી માં છું.

આ સાંભળીને નેહાના મનનો બધો જ ભાર હળવો થઈ ગયો. સોસાયટીમાં ભલે બહાર ફટાકડા ફૂટતા હતા, પણ નેહાના જીવનમાં આજે સાચો પ્રકાશ ફેલાયો હતો. તે સમજી ગઈ હતી કે સંબંધોને સમજવા માટે થોડો સમય અને પ્રેમની જરૂર હોય છે. સાસુ અને વહુ વચ્ચેનો આ સુંદર મિલાપ જોઈને સસરા પણ હોલમાંથી હસી રહ્યા હતા. નેહા માટે આ જિંદગીની સૌથી યાદગાર અને શ્રેષ્ઠ દિવાળી બની ગઈ હતી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.