પિતાના એક જૂના નિર્ણયને આખી જિંદગી ખોટો સમજીને નફરત કરતો રહ્યો દીકરો, પણ અસલી સત્ય સામે આવતા જ રડી પડ્યો!

શહેરની એક પ્રતિષ્ઠિત અને શાંત ગણાતી સોસાયટીમાં આજે સવારથી જ ભારે હલચલ મચેલી હતી. સોસાયટીના મોટા દરવાજામાંથી એક ચમકતી, આલીશાન લક્ઝરી કારે ધીમેથી પ્રવેશ કર્યો. બ્લેક કલરની એ મોટી એસયુવી ગાડીના કાચ એકદમ કાળા હતા અને તેની ચમક જ કહી આપતી હતી કે તેની કિંમત કરોડોમાં હશે. સોસાયટીના ઓટલા પર બેઠેલા વડીલો, બગીચામાં ફરતી મહિલાઓ અને રમતા બાળકો બધા જ પોતાની જગ્યા પર ઊભા રહીને આ નવી ગાડીને એકીટશે જોઈ રહ્યા હતા. ગાડી આવીને સોસાયટીના એક સુંદર બંગલાની સામે ઉભી રહી અને તેમાંથી એક ખૂબ જ મોભાદાર અને આત્મવિશ્વાસથી છલકાતો યુવાન બહાર નીકળ્યો. આ યુવાન બીજો કોઈ નહીં પણ સોસાયટીના જ પુરુષોત્તમભાઈનો દીકરો રાઘવ હતો.

રાઘવને ગાડીમાંથી ઉતરતો જોઈને આજુબાજુના પાડોશીઓ તરત જ તેની નજીક દોડી આવ્યા. સોસાયટીના સેક્રેટરીથી લઈને નાના બાળકો સુધીના બધા લોકો રાઘવની આ અભૂતપૂર્વ સફળતાના મુક્ત કંઠે વખાણ કરવા લાગ્યા હતા. કોઈ કહેતું હતું કે રાઘવે તો આખી સોસાયટીનું નામ રોશન કરી દીધું, તો કોઈ કહેતું હતું કે આટલી નાની ઉંમરે આવી લક્ઝરી કાર ખરીદવી એ કોઈ નાની સૂની વાત નથી. રાઘવ પણ ચહેરા પર એક ગર્વભર્યું સ્મિત લાવીને બધાની શુભેચ્છાઓ સ્વીકારી રહ્યો હતો. પાડોશીઓ પુરુષોત્તમભાઈના પણ વખાણ કરી રહ્યા હતા કે તમારા ભાગ્ય ખૂલી ગયા કે તમને આવો ભણેલો ગણેલો અને કમાઉ દીકરો મળ્યો.

પરંતુ આ બધી જ વાહવાહી અને પ્રશંસાની વચ્ચે રાઘવના મનની અંદર એક અલગ જ તોફાન ચાલી રહ્યું હતું. બહારથી શાંત અને હસતો દેખાતો રાઘવ અંદરથી પોતાના પિતા પ્રત્યે એક ઊંડી કડવાશ અનુભવી રહ્યો હતો. જ્યારે લોકો તેના પિતાના સંસ્કારની વાતો કરતા હતા, ત્યારે રાઘવને મનમાં જૂના દિવસો યાદ આવી જતા હતા. તેના મનમાં નાનપણથી જ એક વાત ઘર કરી ગઈ હતી કે પિતાએ તેની જિંદગીનો સૌથી મોટો નિર્ણય એકદમ ખોટો લીધો હતો. રાઘવ જ્યારે હાયર સ્ટડીઝ માટે વિદેશ જવા માંગતો હતો અને તેને મોટી ફીની જરૂર હતી, ત્યારે પિતાએ ગામડે આવેલી પોતાની વડવાઓની કિંમતી જમીન એકદમ સસ્તા ભાવે વેચી દીધી હતી.

રાઘવને હંમેશાં એવું જ લાગતું હતું કે પિતામાં બિઝનેસની કોઈ સમજ નહોતી અને તેમણે ઉતાવળમાં આવીને કરોડોની બની શકે તેવી જમીન ગણતરીના રૂપિયામાં વેચી મારી હતી. રાઘવને લાગતું કે જો પિતાએ એ જમીન થોડો સમય સાચવી રાખી હોત તો આજે તેની કિંમત આસમાને હોત. પિતાની એ એક ભૂલના કારણે રાઘવ વર્ષો સુધી માનસિક તણાવમાં રહ્યો હતો અને તેને ભણતી વખતે પણ એ વાત ખૂંચતી હતી. આ જ કારણે તે પિતા સાથે બહુ ઓછી વાત કરતો હતો અને પોતાની સફળતાનો આખો શ્રેય માત્ર પોતાની મહેનતને જ આપતો હતો. પિતા પુરુષોત્તમભાઈ પણ દીકરાના આ બદલાયેલા વ્યવહારને શાંતિથી સહન કરતા હતા અને ક્યારેય કોઈ દલીલ કરતા નહોતા.

બહારના લોકો સાથે વાતો પતાવીને રાઘવ હાથમાં નવી કારની ચાવી લઈને ઘરની અંદર પ્રવેશ્યો. ઘરમાં હોલમાં જ તેના પિતા પુરુષોત્તમભાઈ એક સાદા સોફા પર બેઠા હતા. તેમના ચહેરા પર દીકરાની સફળતા જોઈને એક અનોખો સંતોષ અને ખુશી દેખાતી હતી. રાઘવે પિતા સામે જોયું પણ કંઈ ખાસ બોલ્યા વગર તે સીધો પોતાના રૂમમાં સામાન મૂકવા જતો રહ્યો. પિતાએ દીકરાને બોલાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ રાઘવના ઠંડા વ્યવહારને જોઈને તેઓ મૌન જ રહ્યા. રાઘવને અત્યારે પોતાની નવી ગાડીના રજિસ્ટ્રેશન અને લોન સંબંધિત કેટલાક અગત્યના કાગળોની જરૂર હતી, જે કદાચ પિતાના રૂમમાં રહેલા જૂના લોખંડના કબાટમાં હોઈ શકે તેમ હતા.

રાઘવ ધીમેથી પિતાના રૂમમાં ગયો જ્યાં એક ખૂણામાં વર્ષો જૂનો લોખંડનો કબાટ રાખેલો હતો. પિતા અત્યારે હોલમાં બેઠા હોવાથી રાઘવે કબાટ ખોલ્યો અને પોતાની ફાઈલો શોધવાનું શરૂ કર્યું. કબાટની અંદર ખૂબ જ વ્યવસ્થિત રીતે બધી ફાઈલો ગોઠવેલી હતી. કાગળો ઉથલાવતા ઉથલાવતા રાઘવના હાથમાં એક જૂની કાપડની થેલી આવી, જેની અંદર કેટલાક કાયદાકીય દસ્તાવેજો રાખેલા હતા. રાઘવની નજર એ દસ્તાવેજ પર પડી જે તેમની ગામની જમીન વેચાણનો અસલી દસ્તાવેજ હતો. રાઘવના મનમાં એ જૂનો ગુસ્સો ફરી જાગી ઊઠ્યો કે આ જ એ કાગળ છે જેને કારણે પિતાએ જમીન સસ્તામાં વેચી દીધી હતી.

કિન્નાખોરી અને ઉત્સુકતાના કારણે રાઘવે એ જમીન વેચાણના અસલી દસ્તાવેજના પાના ફેરવવાનું શરૂ કર્યું. તેનું ધ્યાન દસ્તાવેજમાં લખેલી ખરીદનારની વિગતો અને શરતો પર ગયું. દસ્તાવેજના પાના પર જે નામ લખેલું હતું તે જોઈને રાઘવની આંખો પહોળી થઈ ગઈ અને તેના હોશ ઊડી ગયા. જમીન ખરીદનાર કોઈ ત્રાહિત કે બહારની વ્યક્તિ નહોતી, પણ પુરુષોત્તમભાઈના સૌથી જૂના અને પરમ મિત્ર હસમુખભાઈ હતા. રાઘવને નવાઈ લાગી કે જો હસમુખ કાકાએ જમીન ખરીદી હતી તો પિતાએ આ વાત આખી જિંદગી મારાથી કેમ છુપાવી રાખી હતી?

રાઘવે દસ્તાવેજની સાથે રાખેલું એક નાનું ડાયરીનું પાનું પણ વાંચ્યું, જે પિતાના હાથે લખાયેલું હતું. તે ડાયરીના પાનામાં આખી જમીન વેચાણ પાછળનું અસલી અને ચોંકાવનારું સત્ય છુપાયેલું હતું. વાસ્તવમાં, જ્યારે રાઘવને ભણવા માટે તાત્કાલિક લાખો રૂપિયાની જરૂર હતી, ત્યારે બજારમાં મંદી હોવાને કારણે કોઈ જમીન ખરીદવા તૈયાર નહોતું. જે કોઈ આવતા તે જમીનના સાવ નજીવા દામ આપતા હતા. પિતા દીકરાનું ભવિષ્ય બગડવા દેવા નહોતા માંગતા. એ સમયે પિતાની લાચારી જોઈને તેમના મિત્ર હસમુખભાઈ આગળ આવ્યા હતા.

હસમુખભાઈએ પિતા પુરુષોત્તમભાઈને કહ્યું હતું કે જો હું તને આમ જ પૈસા આપીશ તો તારો સ્વાભિમાની સ્વભાવ એ સ્વીકારશે નહીં. એટલા માટે આપણે નામ પૂરતો એક જમીન વેચાણનો દસ્તાવેજ બનાવીએ, જેથી તારા મન પર કોઈ બોજ ન રહે. હસમુખભાઈએ રાઘવનું ભવિષ્ય સુધારવા માટે વ્યાજ વગર ખૂબ મોટી રકમની ગુપ્ત મદદ કરી હતી. દસ્તાવેજમાં અંદરની શરત એવી હતી કે પુરુષોત્તમભાઈ જ્યારે પણ એ પૂરેપૂરી રકમ ચૂકવી દેશે, ત્યારે જમીન આપોઆપ તેમના નામે પાછી થઈ જશે.

આ આખી ગોઠવણ માત્ર એટલા માટે કરવામાં આવી હતી કે રાઘવનું ભણવાનું અટકે નહીં અને પિતા દીકરાની સામે ક્યારેય લાચાર ન દેખાય. પિતા પુરુષોત્તમભાઈએ એ દિવસથી લઈને આજ સુધી, પોતાની આખી જિંદગી એ ગુપ્ત દેવું ચૂકવવામાં જ કાઢી નાખી હતી. તેઓ પોતાની નાની દુકાન પર રાત-દિવસ વૈતરૂં કરતા હતા, પોતાના મોજશોખ કુરબાન કરી દેતા હતા અને એક-એક રૂપિયો ભેગો કરીને પોતાના મિત્રનું દેવું ચૂકવતા હતા. પિતાએ આટલી મોટી કુરબાની આપી દીધી પણ દીકરાના મનમાં પોતાના પ્રત્યે કડવાશ ન આવે અને દીકરો કોઈ દબાણ વગર ભણી શકે, એટલા માટે આ વાત ક્યારેય રાઘવને જાણવા દીધી નહોતી.

આ અસલી સત્ય વાંચતા જ રાઘવના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા અને આંખોમાંથી પશ્ચાતાપના આંસુની ધાર વહેવા લાગી. રાઘવને પોતાની જાત પર અતિશય નફરત થવા લાગી કે તે કેટલો મૂર્ખ અને સ્વાર્થી હતો કે જે પિતાએ પોતાનું આખું અસ્તિત્વ તેના ભવિષ્ય માટે હોમી દીધું, તેમને જ તે આખી જિંદગી કંજૂસ અને ખોટા સમજતો રહ્યો. પિતાની મૂંગી મમતા અને ત્યાગની સામે તેની આ કરોડોની લક્ઝરી કાર સાવ માટી સમાન લાગવા માંડી. રાઘવનો બધો જ અહંકાર ક્ષણભરમાં ઓગળીને પાણી થઈ ગયો.

રાઘવ ધ્રૂજતા પગલે પિતાના રૂમમાંથી બહાર આવ્યો. હોલમાં બેઠેલા પુરુષોત્તમભાઈએ દીકરાની આંખોમાં આંસુ જોયા એટલે તેઓ ચિંતાતુર થઈને ઊભા થઈ ગયા. રાઘવ કંઈ પણ બોલ્યા વગર સીધો પિતાના ચરણોમાં ઢળી પડ્યો. તેણે પોતાની નવી લક્ઝરી કારની ચાવી પિતાના ચરણોમાં મૂકી દીધી અને પિતાના પગ પકડીને ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડી પડ્યો. રાઘવ રડતા રડતા બોલ્યો કે પિતાજી મને માફ કરી દો, હું તમારી મમતા અને તમારા ત્યાગને સમજવામાં બહુ મોટી ભૂલ કરી બેઠો. હું જેને તમારી નબળાઈ સમજતો હતો, તે ખરેખર તો મારા પ્રત્યેનો તમારો અતૂટ પ્રેમ હતો.

પુરુષોત્તમભાઈની આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ. તેમણે ધીમેથી દીકરાને બેઠો કર્યો અને પોતાના ગળે લગાવી દીધો. પિતાના આ આલિંગનમાં રાઘવને દુનિયાનું સૌથી મોટું સુખ અને શાંતિનો અનુભવ થયો. સોસાયટીના લોકો ભલે બહાર રાઘવની ગાડી અને સફળતાના વખાણ કરતા હતા, પણ ઘરની અંદર આજે એક દીકરો પિતાના ચરણોમાં સાચી સફળતા મેળવી ચૂક્યો હતો. રાઘવ સમજી ગયો હતો કે માતા-પિતાના આશીર્વાદ અને તેમના ત્યાગથી મોટો દુનિયામાં કોઈ બિઝનેસ કે કોઈ સંપત્તિ હોઈ જ ન શકે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.