નાની દીકરીનો ફોટો પાડતાં જ માતાએ કેમેરા પર પાલવ ઢાંકી દીધો, મોટા દીકરાએ અંધશ્રદ્ધાનો આક્ષેપ મૂક્યો ત્યારે માતા રડી પડી અને...

આજે ઘરમાં મોટા દીકરાના જન્મદિવસની ભવ્ય ઉજવણી ચાલી રહી હતી અને આંગણામાં મહેમાનોની ચહલપહલ સતત વધી રહી હતી.

સવારથી જ ઘરમાં મામેરા અને જન્મદિવસના મીઠા ગીતો વાગી રહ્યા હતા અને આખો પરિવાર પરમ આનંદના રંગમાં રંગાયેલો હતો.

રસોડામાં ગુલાબજાંબુ અને તળેલા તાજા ફરસાણની સુગંધ વચ્ચે સગા-વહાલાઓ એકબીજા સાથે બેસીને જૂની વાતોના ગપ્પાં મારી રહ્યા હતા.

હિરેન પોતાના નવા સ્માર્ટફોનથી પરિવારના તમામ સભ્યોના હસતા અને ઉત્સાહી ચહેરાના ફોટા એક પછી એક પાડી રહ્યો હતો.

ઓસરીમાં સોફા પર પિતા મહેન્દ્રભાઈ, કાકા, માસી અને બીજા સગા-સંબંધીઓ નવા સુંદર કપડાં પહેરીને આનંદથી પોઝ આપી રહ્યા હતા.

હિરેને કેમેરો સોફાના છેડે બેઠેલી પોતાની સાત વર્ષની નાની બહેન ખુશી તરફ ફેરવ્યો, જે ગુલાબી ફ્રોકમાં પરી જેવી રૂપાળી લાગી રહી હતી.

ખુશી કેમેરા સામે જોઈને જેવી નિર્દોષતાથી મીઠું હસી, ત્યાં જ રસોડામાંથી માતા મીનાક્ષી વીજળીની ઝડપે દોડતી બહાર આવી.

તેણે પોતાના સાડલાનો પાલવ આગળ કરીને કેમેરાના લેન્સ પર જોરથી ઢાંકી દીધો અને ખુશીનો નાનો હાથ પકડીને પોતાની પાછળ ખેંચી લીધી.

'હિરેન, મેં તને કેટલી વાર કડક શબ્દોમાં કહ્યું છે કે આ છોકરીનો એક પણ ફોટો કેમેરામાં પાડવાનો નથી!' મીનાક્ષીએ ધ્રૂજતા અવાજે પણ કડકાઈથી કહ્યું.

ખુશીના માસૂમ ચહેરા પરથી પળવારમાં હાસ્ય ગાયબ થઈ ગયું અને તેની મોટી કાળી આંખોમાંથી દડદડ આંસુ વહી નીકળ્યા.

'મમ્મી, મારો ફોટો કેમ નહીં? ભાઈ બધાનો સારો ફોટો પાડે છે, તો મારો જ કેમ નહીં?' નાની ખુશી રડતી રડતી હીબકાં ભરવા લાગી.

આ અણધાર્યું દ્રશ્ય જોઈને આખા દિવાનખંડમાં એક ક્ષણ માટે સોપો પડી ગયો અને મહેમાનો એકબીજા સામે અજુગતી નજરે જોવા લાગ્યા.

બહાર આંગણામાં ઊભેલા પિતરાઈ ભાઈ-બહેનો પણ એકબીજાના કાનમાં ધીમી કૂથલીઓ કરવા લાગ્યા હતા કે આ ઘરમાં નાની દીકરીને કેમ સતત છુપાવવામાં આવે છે.

તેમના એ ગણગણાટ અને અંદરોઅંદરની હાસ્યભરી નજરોથી હિરેનને વધુ શરમ આવી અને તેનો ક્રોધ સાવ બેકાબૂ બની ગયો હતો.

હિરેનનો પિત્તો સાવ હાથમાંથી ગયો અને તેણે પોતાનો મોંઘો ફોન સોફા પર જોરથી પછાડ્યો.

'મમ્મી, તારી આ અંધશ્રદ્ધા, વહેમ અને પાગલપન હવે સહનશીલતાની તમામ હદ વટાવી રહ્યું છે!' હિરેન મહેમાનો વચ્ચે જ ગુસ્સામાં તાડૂક્યો.

'આજના એકવીસમી સદીના જમાનામાં એક નાની બાળકીનો નિર્દોષ ફોટો પાડવામાં તારું શું લૂંટાઈ જાય છે મને એ સમજાવ?'

'જ્યારથી ખુશી આ ઘરમાં આવી છે ત્યારથી તેં એનો એક પણ ફોટો કોઈને પાડવા દીધો નથી, ન તો ફેમિલી આલ્બમમાં એનો કોઈ ફોટો છે!'

'સ્કૂલના આઈડી કાર્ડ સિવાય ઘરમાં એની એક પણ તસવીર નથી, જાણે એ કોઈ ગુનેગાર હોય કે કોઈ અશુભ ઓછાયો હોય!' હિરેન રોષે ભરાયો.

મીનાક્ષી બંને હાથ જોડીને નીચી નજરે ઊભી રહી, તેના હોઠ થથરી રહ્યા હતા પણ તે લોકોની સામે કશું બોલી શકી નહીં.

'શું તું એને પોતાની સગી દીકરી નથી માનતી? કે પછી તારા મનમાં કોઈ મેલી વિદ્યા, શંકા કે વહેમનો વળગાડ ઘર કરી ગયો છે?' હિરેને કડવાશની તમામ સીમાઓ ઓળંગી નાખી.

પોતાના જ મોટા દીકરાના મોઢેથી આવા ઝેરીલા અને અપમાનજનક શબ્દો સાંભળીને મીનાક્ષીના કાળજામાં તીણો ઘા વાગ્યો.

તેણે નાની ખુશીને ઊંચકીને પોતાની છાતી સરસી ચાંપી લીધી અને કોઈને પણ કંઈ કહ્યા વિના ધ્રૂસકે રડતી અંદરના ઓરડામાં દોડી ગઈ.

ઓરડાનો લાકડાનો દરવાજો અંદરથી ધડાકાભેર બંધ થઈ ગયો અને અંદરથી મીનાક્ષીના દર્દનાક ડૂસકાં ભરવાનો અવાજ સંભળાવા લાગ્યો.

મહેન્દ્રભાઈએ મહેમાનો સામે હાથ જોડીને ક્ષમા માંગી અને બધાને જમવાના હોલ તરફ મોકલીને હિરેન પાસે આવ્યા.

'હિરેન, તેં તારી જનેતાનું બધા વચ્ચે બહુ મોટું અપમાન કર્યું છે બેટા.' પિતાએ અત્યંત ગંભીર અને ઉદાસ અવાજે કહ્યું.

'બાપુજી, તમે પણ હંમેશા એનો જ ખોટો પક્ષ લેશો? આખી સોસાયટી આપણી પીઠ પાછળ હસે છે કે આ ઘરમાં નાની દીકરી સાથે ઓરમાયું વર્તન થાય છે!'

'તું જે જુએ છે એ માત્ર ઉપરછલ્લો ભ્રમ છે હિરેન, અંદરની સચ્ચાઈ તારી કલ્પના કરતાં પણ હજાર ગણી વધારે ભયાનક છે.' પિતાએ ઊંડો નિસાસો નાખ્યો.

મહેન્દ્રભાઈ હિરેનનો હાથ મજબૂતીથી પકડીને અંદરના બેડરૂમ તરફ લઈ ગયા અને ધીમેથી દરવાજો ખખડાવ્યો.

'મીનાક્ષી, દરવાજો ખોલ. આજે સમય આવી ગયો છે કે હિરેનને આપણી આખી જિંદગીનું સાચું સત્ય ખબર પડે.' પિતાએ સાદ કર્યો.

થોડી ક્ષણો પછી ધીમેથી સ્ટોપર ખુલી. મીનાક્ષીના માથાના વાળ વિખરાયેલા હતા અને આંખો રડી રડીને લાલચોળ થઈ ગઈ હતી.

નાની ખુશી પલંગ પર રડતાં રડતાં થાકીને સૂઈ ગઈ હતી અને તેના ગુલાબી ગાલ પર હજુ આંસુના ડાઘ સુકાયા નહોતા.

મીનાક્ષીએ કબાટના સૌથી નીચેના લોકરમાથી એક જૂનું લોખંડનું મોટું બોક્સ બહાર કાઢ્યું અને ધ્રૂજતા હાથે ટેબલ પર મૂક્યું.

તેણે બોક્સ ખોલીને અંદરથી એક પીળું પડી ગયેલું પોલીસ ફરિયાદનું કાગળ, કોર્ટના દસ્તાવેજો અને સરકારી હોસ્પિટલના જૂના કાગળો બહાર કાઢ્યા.

'આ વાંચ હિરેન, અને પછી નક્કી કર કે તારી આ મા સ્વાર્થી અને પાગલ છે કે તારી બહેનની રક્ષક છે.' મીનાક્ષીએ ધ્રૂજતા હાથે કાગળો દીકરા સામે ધર્યા.

હિરેને જોયું કે એ ફાઈલની અંદર બાળકીના લોહીના રિપોર્ટ, એક્સ-રે અને બાળરોગ નિષ્ણાત ડૉક્ટરોના જૂના પ્રિસ્ક્રિપ્શન પણ કાળજીપૂર્વક સાચવેલા હતા.

દરેક કાગળ પર મીનાક્ષી અને મહેન્દ્રભાઈના પોતાના લોહી-પરસેવાના મહેનતના પૈસા ચૂકવ્યાની નાની-નાની પહોંચો ચોંટાડેલી હતી.

હિરેને ભારે આશ્ચર્ય અને ધબકતા હૈયે કાગળો હાથમાં લીધા અને એક પછી એક પાનાં વાંચવા લાગ્યો.

તે કાગળો આઠ વર્ષ જૂના હતા, જેમાં એક અજાણી નવજાત બાળકીને કડકડતી કાતિલ ઠંડીમાં કચરાના ઢગલામાંથી લોહીલુહાણ હાલતમાં બચાવ્યાની વિગત હતી.

તે બાળકી ફેફસાંની ગંભીર જન્મજાત બીમારીથી પીડાતી હતી અને તેના ક્રૂર જન્મદાતા પરિવારે દીકરી હોવાના વાંકે તેને મરવા માટે કચરાપેટીમાં ફેંકી દીધી હતી.

હિરેનના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા અને તેનું ગળું સુકાવા લાગ્યું, 'આ... આ કાગળો કોના છે બાપુજી?'

મહેન્દ્રભાઈએ હિરેનના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને તેમની આંખોમાંથી પણ અશ્રુધારા વહી નીકળ્યા, 'આ આપણી નાની ખુશીના કાગળો છે બેટા.'

'તે ભયાનક રાત્રે તારી માતા એ સરકારી હોસ્પિટલમાં સ્વયંસેવક તરીકે સેવા આપવા ગઈ હતી, જ્યાં આ ફૂલ જેવી માસૂમ બાળકી જીવન-મરણ વચ્ચે છેલ્લા શ્વાસ લઈ રહી હતી.'

'હોસ્પિટલના મોટા ડૉક્ટરોએ હાથ ટેકી દીધા હતા, પણ તારી માતાએ આખી રાત એ ઠંડી બાળકીને પોતાની છાતીએ વળગાડી રાખીને મહાદેવ પાસે જીવતદાન માંગ્યું હતું.'

'અમે અમારા તમામ સોનાના દાગીના અને જિંદગીભરની બચત વેચીને આ બાળકીના ત્રણ મોટા જટિલ ઓપરેશનો કરાવ્યા અને તેને કાયદેસર કોર્ટમાંથી દત્તક લીધી.'

હિરેન સાવ અવાક બની ગયો, પણ તેના મનમાં હજુ એક વેધક સવાલ બાકી હતો, 'તો પછી એનો સાદો ફોટો પાડવાની કેમ આટલી સખત ના પાડો છો?'

મીનાક્ષીની આંખોમાં ફરીથી એ જ ભયાનક ડર અને થથરાટ છલકાઈ આવ્યા.

'કારણ કે એ બાળકીનો સગો જન્મદાતા બાપ એક ભયાનક ગુનેગાર, ખંડણીખોર અને વ્યાજખોર ગુંડો હતો.' મીનાક્ષીએ ધ્રૂજતા અવાજે રહસ્ય ખોલ્યું.

'જ્યારે તેને મહિનાઓ પછી ખબર પડી કે તેની ફેંકી દીધેલી દીકરી મરી નથી પણ બચી ગઈ છે અને એક પ્રતિષ્ઠિત પરિવારે તેને દત્તક લીધી છે, ત્યારે તેણે આપણને ઘેરી લીધા હતા.'

'તેણે આપણને ધમકી આપી હતી કે જો મને ખબર પડી ગઈ કે મારી દીકરી ક્યાં રહે છે અને કોની સાથે છે, તો હું એનું અપહરણ કરી લઈશ અને તમારી પાસેથી પચાસ લાખની ખંડણી માંગીશ.'

'તેણે મને અને તારા પિતાને રસ્તામાં આંતરીને જાનથી મારી નાખવાની અને ઘરમાં આગ ચાંપવાની ખુલ્લી ધમકી આપી હતી.'

હિરેનની છાતીમાં એક જોરદાર ધ્રાસકો પડ્યો અને તેના પગ નીચેથી જાણે સમગ્ર પૃથ્વી સરકી ગઈ.

'તે દિવસથી મેં મારા માતૃત્વ પર લોખંડનો પટ્ટો બાંધી લીધો હતો બેટા.' મીનાક્ષી આગળ બોલી.

'આજના ઇન્ટરનેટ, સોશિયલ મીડિયા અને મોબાઈલ ફોનના જમાનામાં એક નાનો ફોટો પણ જો કોઈ ખોટા માણસના હાથમાં પહોંચી જાય તો આર્ટિફિશિયલ ઇન્ટેલિજન્સ અને ફેસ રેકગ્નિશનથી માણસ ક્યાંય પણ ગલી-કૂંચીમાંથી પકડાઈ જાય છે.'

'જો ખુશીનો એક પણ ફોટો ભૂલથી ઇન્ટરનેટ પર, ફેસબુક પર કે કોઈ સગાના વોટ્સએપ સ્ટેટસમાં મુકાઈ જાય, તો પેલા ક્રૂર રાક્ષસો મારી ઢીંગલીનું પગેરું મેળવી લે!'

'હું મારી આ ફૂલ જેવી દીકરીને કોઈ કાળે ગુંડાઓના હાથમાં સોંપવા નથી માંગતી હિરેન.'

'આખી દુનિયા મને કંજૂસ કહે, વહેમી કહે, પછાત કહે કે નિર્દય કહે, મને એની કોઈ પરવા નથી. મારે માત્ર મારી બાળકીનું પ્રાણથી પણ વધુ રક્ષણ કરવું છે.'

'જ્યાં સુધી એ પોતાના પગ પર ઊભી ન થાય અને પોતાની સુરક્ષા જાતે ન કરી શકે, ત્યાં સુધી એનો નિર્દોષ ચહેરો કોઈ કેમેરામાં કેદ ન થવો જોઈએ!'

'એક માતા તરીકે હું એના રક્ષણ માટે આખી જિંદગી બદનામી વહોરવા તૈયાર છું!' મીનાક્ષી પોક મૂકીને રડી પડી.

માતાના આ અગાધ, નિઃસ્વાર્થ અને અકલ્પનીય બલિદાનભર્યા શબ્દો સાંભળીને હિરેનનું માથું પશ્ચાતાપથી સાવ ઝૂકી ગયું.

પોતે જે માતાને અંધશ્રદ્ધાળુ અને કઠોર માનતો હતો, તે માતા તો પોતાની વહાલી દીકરીના રક્ષણ માટે કાળ સામે ઢાલ બનીને ઊભી હતી.

તેણે પોતાના જ હાથ પર નજર કરી જેણે થોડીવાર પહેલાં ગુસ્સામાં ફોન પછાડ્યો હતો અને માતા પર આક્ષેપો કર્યા હતા.

હિરેનની આંખોમાંથી પશ્ચાતાપ અને અપરાધભાવના ચોધાર આંસુ વહી નીકળ્યા.

તે ધ્રૂસકે ને ધ્રૂસકે રડતો રડતો પોતાની માતાના ચરણોમાં ઢળી પડ્યો અને બંને પગ પકડી લીધા.

'મમ્મી, મને માફ કરી દે! હું તારી આટલી મોટી અસહ્ય પીડા અને તારા આ દેવ જેવા રક્ષક સ્વરૂપને ઓળખી ન શક્યો.'

'મેં તારા પવિત્ર માતૃત્વ પર ગંદી શંકા કરીને ન બોલવાના ઝેરીલા વેણ કહ્યા, હું સાચે જ બહુ અધમ અને સ્વાર્થી દીકરો છું.'

મીનાક્ષીએ નીચે વળીને પોતાના મોટા દીકરાને બંને હાથેથી ઊભો કર્યો અને આંસુ લૂછતાં તેને પોતાની છાતી સરસો દબાવી લીધો.

'ના મારા દીકરા, તારો કોઈ વાંક નથી. તું આ કાળી સચ્ચાઈથી અજાણ હતો એટલે તારા મનમાં આક્રોશ આવ્યો.'

મહેન્દ્રભાઈએ પણ આગળ આવીને પોતાના બંને સંતાનોના માથે વારાફરતી પવિત્ર આશીર્વાદ આપ્યા.

ખુશી પણ અવાજ સાંભળીને જાગી ગઈ અને પોતાના મોટા ભાઈના ખોળામાં માથું મૂકીને વહાલથી કિલકિલાટ કરવા લાગી.

હિરેને પલંગ પર બેઠેલી નાની ખુશીના માથે સ્નેહથી હાથ મૂક્યો અને આંસુ ભરી આંખે પવિત્ર પ્રતિજ્ઞા લીધી.

'મમ્મી, હવેથી તારે એકલીએ આ ડરનો સામનો નહીં કરવો પડે. તારો આ મોટો ભાઈ આખી જિંદગી પોતાની નાની બહેનનો અભેદ્ય કિલ્લો બનીને ઊભો રહેશે.'

'અને આપણા ઘરમાં જ્યાં સુધી ખુશી સંપૂર્ણ સુરક્ષિત ન થાય, ત્યાં સુધી કોઈ કેમેરો કે કોઈ પારકી નજર એની સામે ક્યારેય નહીં ખુલે.'

તે દિવસે ઘરમાં ડિજિટલ ફોટા તો ન પડ્યા, પણ સંબંધો, ત્યાગ અને પ્રેમના એવા અમર ચિત્રો હૃદયમાં કંડારાઈ ગયા જે કાળના અંત સુધી ક્યારેય ભૂંસાવાના નહોતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.