પત્નીના ભાઈઓને લાખ રૂપિયા આપ્યા પછી જ્યારે માની બીમારી વખતે મદદ માગી, પછી એવું થયું કે...

હાથમાં પકડેલી પ્લાસ્ટિકની થેલીનો હાથો સાવ વળી ગયો હતો. થેલીમાં હોસ્પિટલની ફાઈલો અને દવાનો મોટો બોક્સ હતો. ગળામાં કંઈક અટકાઈ ગયું હોય તેવું લાગતું હતું. રસોડામાંથી આવી રહેલી હળદર અને તેલની વાસ આખા રૂમમાં ફેલાયેલી હતી.

સામે લાકડાની ચારપાઈ પર અશોકની મા સૂતી હતી. તેમની આંખો અડધી ખુલ્લી હતી અને હાથ પર કાળા ડાઘ પડી ગયા હતા. દીવાલ પર લટકેલા જૂના પંખામાંથી દર ફેરે એક ઝીણો કચડાટ અવાજ આવતો હતો.

અશોકે થેલી ટેબલ પર મૂકી. તેની પાછળ ઊભેલી પત્ની સુનીતાએ ધીમેથી દરવાજો વાસ્યો. બંનેની વચ્ચે એક અજબ પ્રકારનું મૌન હતું. એ મૌન બહુ ભારે લાગતું હતું.

અશોક એક નાની ખાનગી ઓફિસમાં હિસાબ-કિતાબનું કામ કરતો હતો. તેનો પગાર બહુ વધારે નહોતો. પણ તે બહુ મહેનતુ અને સરળ સ્વભાવનો માણસ હતો.

ઘરમાં તેની મા, પત્ની સુનીતા અને એક નાનો દીકરો સાથે રહેતા હતા. તેમનો પરિવાર સાવ મધ્યમ વર્ગનો હતો. ઘરમાં દરેક રૂપિયો ગણી-ગણીને વાપરવામાં આવતો હતો.

સુનીતાના પિયરમાં તેના બે ભાઈઓ હતા. બંને ભાઈઓ ગામડે પોતાનો નાનો ધંધો શરૂ કરવા માગતા હતા. પણ તેમની પાસે પૈસા નહોતા.

વર્ષો પહેલાં જ્યારે સુનીતાના ભાઈઓ અશોકની પાસે આવ્યા, ત્યારે તેમણે બહુ આજીજી કરી હતી. તેમણે વચન આપ્યું હતું કે ધંધો બરાબર ચાલુ થઈ જાય એટલે બધી રકમ પાછી આપી દેશે.

અશોકે પોતાની માની સંમતિથી અને પત્નીની ખુશી માટે પોતાની આખી જિંદગીની બચત એ ભાઈઓને આપી દીધી હતી. તેણે વિચાર્યું હતું કે સગાં-સંબંધીઓ જ મુશ્કેલીમાં કામ આવે છે.

સુનીતા પણ પોતાના પતિના આ નિર્ણયથી બહુ ખુશ હતી. તેને પોતાના પતિ પર ગર્વ હતો કે તેમણે પોતાના પિયરના લોકોને આટલી મોટી મદદ કરી.

સમય નીકળતો ગયો. સુનીતાના ભાઈઓનો ધંધો સરસ ચાલવા લાગ્યો. તેમણે મોટું ઘર બનાવ્યું અને નવી ગાડીઓ પણ ખરીદી લીધી.

પણ તેમણે ક્યારેય અશોકને પૈસા પાછા આપવાની વાત ના કરી. અશોકે પણ ક્યારેય સામેથી પૈસા માગ્યા નહોતા. તેને લાગતું હતું કે જ્યારે જરૂર પડશે ત્યારે ભાઈઓ પોતે જ આપી જશે.

પણ પાંચ વર્ષ પછી અચાનક અશોકની માની તબિયત બહુ ખરાબ થઈ ગઈ. હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવા પડ્યા. ડોક્ટરે મોટા ઓપરેશન માટે બહુ મોટી રકમનો ખર્ચ બતાવ્યો.

અશોક પાસે પોતાની બચતના પૈસા નહોતા. તેણે પોતાના મિત્રો પાસે મદદ માગી પણ પૂરતા પૈસા ભેગા ના થયા.

અંતે અશોકે વિચાર્યું કે હવે સુનીતાના ભાઈઓ પાસે જે પોતાના જ પૈસા પડ્યા છે તે પાછા માગી લેવા જોઈએ. આખરે એ પૈસા તેની માની સારવાર માટે બહુ જરૂરી હતા.

અશોક અને સુનીતા બંને જણા સુનીતાના ભાઈઓના ઘરે ગયા. તેમના બંગલા બહાર નવી સુંદર ગાડી ઊભી હતી.

બંને ભાઈઓ સોફા પર બેસીને ચા પીતા હતા. અશોકે બહુ નમ્રતાથી પોતાની માની બીમારી વિશે વાત કરી. તેણે કહ્યું કે મને અત્યારે પૈસાની બહુ જરૂર છે, તમે જૂની રકમમાંથી થોડા પૈસા પાછા આપો.

આ સાંભળીને બંને ભાઈઓના ચહેરા બદલાઈ ગયા. મોટા ભાઈએ ચાનો કપ ટેબલ પર મૂક્યો. તેણે હસીને અશોકની મજાક ઉડાવવાનું શરૂ કર્યું.

મોટા ભાઈએ કહ્યું કે કયા પૈસા? તમે તો બહેનને ભેટ આપી હતી. કાગળ પર કોઈ સહી લીધી હતી? હવે જૂની વાતો પતારીને પૈસા માગવા આવ્યા છો?

નાના ભાઈએ પણ ઉમેર્યું કે જો તમારી પાસે માનો ઈલાજ કરાવવાના પૈસા નથી, તો સરકારી હોસ્પિટલમાં લઈ જાવ. અમારી પાસે અત્યારે એક રૂપિયો પણ નથી.

અશોક સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેને વિશ્વાસ નહોતો આવતો કે જે ભાઈઓને તેણે પોતાની પૂંજી સોંપી દીધી હતી, તેઓ આજે આવી કડવાશથી વાત કરી રહ્યા હતા.

તેણે ભાઈઓને યાદ અપાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પણ બંને ભાઈઓએ અશોકને અપમાનિત કરીને ઘરની બહાર જવાનું કહી દીધું.

અશોકનું હૃદય ભાંગી ગયું. તે પોતાની હીન સ્થિતિ અને પોતાની મૂર્ખામી પર અંદરથી બળવા લાગ્યો.

તેઓ ઘરે પાછા આવ્યા. ઘરમાં આવીને અશોક સોફા પર બેસી ગયો. તેણે પોતાના બંને હાથથી માથું પકડી લીધું. તેની આંખોમાંથી આંસુ વહી રહ્યા હતા.

અશોકે સુનીતા સામે જોયું. તેનો અવાજ ધ્રૂજી રહ્યો હતો. તેણે કહ્યું કે સુનીતા, જો મને ખબર હોત કે મદદ કરવાનું આવું પરિણામ મળે છે, તો હું ક્યારેય એક રૂપિયો પણ ના આપત.

મેં મારી માના ભવિષ્યના પૈસા તારા પિયરના લોકોને આપી દીધા. આજે મારી મા હોસ્પિટલમાં તરફડે છે અને તારા ભાઈઓ મારી મજાક ઉડાવે છે.

સુનીતા શાંતિથી ઊભી હતી. તેની આંખોમાંથી પણ આંસુ વહી રહ્યા હતા. પણ તેની આંખોમાં રડવા કરતાં વધુ ગુસ્સો હતો.

તેણે પોતાના પતિની લાચારી જોઈ હતી. તેણે જોયું હતું કે તેના પોતાના સગા ભાઈઓ કેટલા સ્વાર્થી અને નીચ નીકળ્યા હતા.

સુનીતા પોતાના પતિ પાસે ગઈ. તેણે અશોકના હાથ પકડ્યા. તેણે બહુ મક્કમ અવાજે કહ્યું કે તમે રડશો નહીં. ભૂલ તમારી નહોતી, ભૂલ મારી હતી કે મેં એવા ભાઈઓ પર વિશ્વાસ કર્યો.

સુનીતાએ પોતાના કબાટમાંથી પોતાના બધા સોનાના દાગીના કાઢ્યા. એ દાગીના તેના લગ્ન વખતે પિયર અને સાસરી તરફથી મળ્યા હતા.

તેણે એ બધો દાગીનો અશોકના હાથમાં મૂકી દીધો. તેણે કહ્યું કે આ વેચી દો અને આજે જ મમ્મીજીના ઓપરેશનના પૈસા ભરો.

અશોકે આશ્ચર્યથી સુનીતા સામે જોયું. સુનીતાએ કહ્યું કે આજ પછી મારા પિયરનો કોઈ માણસ આ ઘરમાં પગ નહીં મૂકે.

બીજા દિવસે સુનીતાના ભાઈઓને ખબર પડી કે સુનીતાએ પોતાના દાગીના વેચીને સાસુનો ઈલાજ કરાવ્યો છે. ગામમાં લોકો તેમની થૂ-થૂ કરી રહ્યા હતા.

પોતાની ઈજ્જત બચાવવા માટે બંને ભાઈઓ થોડા પૈસા લઈને અશોકના ઘરે આવ્યા. તેમણે બારણે ટકોરો માર્યો.

સુનીતાએ દરવાજો ખોલ્યો. સામે પોતાના ભાઈઓને જોઈને તેના ચહેરા પર કોઈ ખુશી ના આવી.

મોટા ભાઈએ પૈસાનું કવર આગળ કર્યું. તેણે કહ્યું કે સીમા, આ લે પૈસા. એ તો એ દિવસે અમારી પાસે રોકડા નહોતા એટલે અમે એવું કહ્યું હતું.

સુનીતાએ એ કવર સામું જોયું પણ હાથ આગળ ના કર્યો. તેણે બહુ શાંત અવાજે કહ્યું કે આ પૈસા તમારી પાસે જ રાખો.

સુનીતાએ આગળ કહ્યું કે જ્યારે મારા પતિ તમારી પાસે મદદ માગવા આવ્યા હતા ત્યારે તમે તેમને પૈસા નહીં પણ અપમાન આપ્યું હતું. આજે મારી સાસુ સાજી થઈ ગઈ છે.

હવે મને તમારા એક પણ રૂપિયાની જરૂર નથી. અને આ ઘરના દરવાજા તમારા માટે કાયમ માટે બંધ છે.

નાના ભાઈએ કહ્યું કે સીમા, તું ભાઈઓ સાથે સંબંધ તોડી નાખીશ?

સુનીતાએ જવાબ આપ્યો કે જે ભાઈઓ મુશ્કેલીમાં મારી સાસુ અને મારા પતિની મજાક ઉડાવે, તે ભાઈઓ મારા માટે મરી ગયા છે. મારા માટે મારો પરિવાર અને મારો પતિ જ બધું છે.

સુનીતાએ ભાઈઓના મોં પર જ દરવાજો વાસી દીધો. બંને ભાઈઓ બહાર ઊભા રહી ગયા.

અશોક ખૂણામાં ઊભો રહીને આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેની આંખો ભરાઈ આવી. તેને પોતાની પત્ની પર બહુ ગર્વ થયો.

જે પત્ની પોતાના પિયરના લોકોના અંધપ્રેમમાં ન પડી અને પોતાના પતિના આત્મસન્માન માટે ઊભી રહી, તેવી પત્ની મળવી બહુ મોટા ભાગ્યની વાત હતી.

દાગીના વેચાઈ ગયા હતા પણ ઘરની ઈજ્જત અને પ્રેમ બચી ગયા હતા. માનું ઓપરેશન સફળ રહ્યું અને તેઓ ઘરે પાછા આવી ગયા.

ઘરમાં હવે પહેલા જેવી જ રોનક હતી. પૈસા થોડા ઓછા હતા પણ ઘરમાં શાંતિ અને એકબીજા પ્રત્યેનો સાચો પ્રેમ હતો.

સ્વાર્થી લોકોથી દૂર રહેવામાં જ ઘરની સાચી ભલાઈ છે. સંબંધો પૈસાથી નહીં પણ વિપત્તિના સમયે સાથે ઊભા રહેવાથી સચવાય છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.