પંદર વર્ષ પહેલાં ઘરમાંથી કાઢી મૂકેલી દુલ્હનના હાથમાં ડીએનએ રિપોર્ટ જોઈને આખું કુટુંબ...

વિનોદે હવેલીના ભવ્ય ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોનાની મૂઠવાળી તલવાર હવામાં લહેરાવીને મોટેથી જાહેરાત કરી કે મારા સ્વર્ગસ્થ મોટા ભાઈ સમીરની પંદરમી પુણ્યતિથિએ આ સો કરોડની તમામ જાગીર, ફેક્ટરીઓ અને ટ્રસ્ટનો એકમાત્ર કાયદેસર વારસદાર મારો દીકરો રોનક બને છે. વિનોદે સ્ટેમ્પ પેપર અને વસિયતનામાની મોટી ફાઈલ પોતાની વૃદ્ધ માતા પાર્વતીબેનની સામે ટેબલ પર પટકી. વિનોદે કડકાઈથી કહ્યું કે બા, હવે જરાય મોડું કર્યા વગર આ સ્ટેમ્પ કાગળ પર તમારી સહી અને અંગૂઠો કરી દો જેથી આ પારિવારિક સંપત્તિ પર કોઈ બહારનો માણસ દાવો ન કરી શકે.

પાર્વતીબેનનો હાથ કંપારી સાથે પેન પકડતાં ધ્રૂજતો હતો અને તેમની આંખોમાં પોતાના ગુજરી ગયેલા મોટા દીકરા સમીરની યાદમાં ચોધાર આંસુ વહી રહ્યા હતા. પાર્વતીબેને કહ્યું કે વિનોદ, સમીર આ ઘરનો મોટો થાંભલો હતો. તેના ગયા પછી મારું આખું જીવન સૂનું થઈ ગયું છે. વિનોદે ઉતાવળ કરતાં કહ્યું કે બા, ભૂતકાળને ભૂલી જાઓ અને રોનકના માથા પર રાજતિલક કરીને આ સો કરોડનું ટ્રસ્ટ તેના હવાલે કરી દો. રોનક આપણું નામ રોશન કરશે.

પાર્વતીબેને હજુ પેન કાગળ પર મૂકી જ હતી, એ જ ક્ષણે હવેલીના વિશાળ સાગવાનના મુખ્ય દરવાજા જોરદાર ધડાકા સાથે ખુલી ગયા. આખી સભા, સગા-સંબંધીઓ, પંડિતો અને વકીલો ચોંકીને દરવાજા તરફ જોવા લાગ્યા. દરવાજે સાદી સફેદ અને કેસરી બોર્ડરવાળી સુતરાઉ સાડી પહેરેલી એક તેજસ્વી સ્ત્રી અને તેની સાથે પંદર વર્ષનો એક રૂઆબદાર, તેજસ્વી કિશોર ઊભા હતા.

એ સ્ત્રી બીજું કોઈ નહીં પણ પંદર વર્ષ પહેલાં રહસ્યમય રીતે ગાયબ થઈ ગયેલી સમીરની પત્ની ગૌરી હતી. વિનોદનો ચહેરો ક્રોધ અને ભયથી કાળો પડી ગયો. વિનોદે પોતાની મખમલી ખુરશી પરથી કૂદીને બરાડો પાડ્યો કે આ કુલક્ષણી અને કંગાળ સ્ત્રી અહીં ક્યાંથી આવી. પંદર વર્ષ પહેલાં મારા મોટા ભાઈના અકસ્માતમાં મોત પછી જે સ્ત્રી દાગીના ચોરીને ભાગી ગઈ હતી, તેને મારી હવેલીમાં પગ મૂકવાની હિમ્મત કેવી રીતે થઈ. સિક્યોરિટી ગાર્ડ્સ, આ ભિખારણને ગળચી પકડીને રસ્તા પર ફેંકી દો.

વિનોદ જેવો ગૌરી પર હાથ ઉપાડવા આગળ ધસ્યો, એ જ ક્ષણે તેની સાથે ઊભેલા પંદર વર્ષના કિશોર આરવે વીજળીની ઝડપે આગળ આવીને વિનોદનું જાડું કાંડું લોખંડની પકડથી પકડી લીધું. આરવે પોતાની તેજસ્વી અંગારા જેવી આંખો વિનોદની આંખોમાં પરોવીને ગર્જના કરી કે મારી માતા તરફ એક ડગલું પણ આગળ વધ્યો તો તારું આ કાંડું અહીં જ તોડી નાખીશ. વિનોદ દર્દ અને આંચકાથી ચીસ પાડી ઊઠ્યો.

પાર્વતીબેનના હાથમાંથી પેન નીચે પડી ગઈ. પાર્વતીબેને આરવના ચહેરા તરફ જોયું. આરવની ચાલવાની ઢબ, તેની વિશાળ તેજસ્વી આંખો, પહોળી છાતી અને ડાબી લમણા પાસેનો ગોળ તલ બિલકુલ તેમના સ્વર્ગસ્થ દીકરા સમીર જેવા જ હતા. પાર્વતીબેનનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું. પાર્વતીબેને ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું કે ગૌરી, તું પંદર વર્ષ ક્યાં હતી અને આ છોકરો કોણ છે.

ગૌરી પોતાના પવિત્ર મુખ પર અદ્ભુત શાંતિ અને તેજ સાથે અડગ ડગલે સભા વચ્ચે આગળ વધી. ગૌરીએ આખી સભા, સગાઓ અને વકીલો સાંભળે તેમ ગંભીર અવાજે કહ્યું કે બા, પંદર વર્ષ પહેલાં જ્યારે મારા પતિ સમીરનું કાર અકસ્માતમાં અવસાન થયું ત્યારે હું બે મહિનાની ગર્ભવતી હતી. આ વિનોદે આખી મિલકત પચાવી પાડવા માટે મને પાછળના અંધારા ઓરડામાં કેદ કરી લીધી હતી. તેણે મારા દૂધમાં ઝેર ભેળવીને મારા પેટમાં ઉછરી રહેલા સમીરના અંશને મારી નાખવાનું કાવતરું ઘડ્યું હતું.

ગૌરીએ રડતાં રડતાં આગળ કહ્યું કે તે રાત્રે એક વફાદાર નોકરે મને ગુપ્ત રસ્તેથી ભગાડી દીધી હતી. હું જીવ બચાવીને ભાગી ગઈ હતી અને કાશીની એક અનાથ ધર્મશાળામાં મેં સમીરના આ એકમાત્ર વંશજ આરવને જન્મ આપ્યો હતો. મેં આ પંદર વર્ષ લોકોના વાસણો માંજીને, સિલાઈ કામ કરીને, ભૂખ્યા પેટે રહીને મારા દીકરાને શ્રેષ્ઠ સંસ્કાર અને શિક્ષણ આપ્યું. હું આજે તમારા પૈસા કે સોનાની ભીખ માંગવા નથી આવી પણ મારા દીકરાને તેના પિતાનું નામ અને સાચો હક અપાવવા આવી છું.

આરવે પોતાના સાદા કુર્તાના ખિસ્સામાંથી એક નાની ચાંદીની જૂની ડબ્બી કાઢીને દાદી પાર્વતીબેનના હાથમાં મૂકી. એ ડબ્બીની અંદર સમીરની જૂની સોનાની કાંડા ઘડિયાળ, તેમના હસ્તાક્ષરવાળો પ્રેમપત્ર અને લગ્નની લાલ દોરાવાળી રક્ષાસૂત્ર સચવાયેલી રાખેલી હતી. આરવે નમ્રતાથી કહ્યું કે દાદીમા, મારી માએ મને આખી જિંદગી તમારા આશીર્વાદ અને પિતાના આદર્શો પર જીવવાનું શીખવ્યું છે. અમે ક્યારેય કોઈનું અહિત કે ખોટું નથી ઈચ્છ્યું.

વિનોદે આખી સભા સામે બનાવટી હાસ્ય કરીને મોટેથી કહ્યું કે આ બધું જૂઠ્ઠાણું અને ઉપજાવી કાઢેલી વાર્તા છે. આ સ્ત્રી કોઈ રસ્તે રઝળતા અનાથ છોકરાને લાવીને અમારા સમીરભાઈનો દીકરો બનાવી રહી છે જેથી અમારા સો કરોડ પચાવી શકે. રોનક જ અમારો સાચો વારસદાર છે. આ છોકરા પાસે કોઈ કાનૂની પુરાવો નથી.

એ જ વખતે હવેલીના દરવાજેથી શહેરના જાણીતા સિનિયર રજિસ્ટ્રાર હરેશભાઈ, સેન્ટ્રલ ફોરેન્સિક લેબના ચીફ મેડિકલ ડાયરેક્ટર અને પોલીસ ઇન્સ્પેક્ટર પોતાની ટીમ સાથે અંદર આવ્યા. હરેશભાઈએ કાયદેસર સરકારી સીલવાળી તમામ અસલ ફાઈલો ટેબલ પર મૂકી. હરેશભાઈએ મોટેથી કહ્યું કે વિનોદભાઈ, પુરાવા અહીં છે અને સત્ય હવે છુપાવી શકાશે નહીં.

હરેશભાઈએ આખી સભા સાંભળે તેમ જાહેરાત કરી કે આ આરવના ડીએનએ સેમ્પલ્સ અને સમીરભાઈના હોસ્પિટલમાં સાચવી રાખેલા બોન-મેરો સેમ્પલ્સનું સુપ્રીમ કોર્ટ માન્ય સેન્ટ્રલ ફોરેન્સિક લેબમાં ટેસ્ટિંગ થયું છે. આરવ સ્વર્ગસ્થ સમીરભાઈ અને ગૌરીબેનનો જ સો ટકા કાયદેસર સગો દીકરો સાબિત થયો છે. ઉપરાંત તપાસમાં મોટો પર્દાફાશ થયો છે કે આ રોનક વિનોદનો કોઈ દત્તક દીકરો નથી પણ તેના ગેરકાયદે સટ્ટાબાજીના પાર્ટનરનો છોકરો છે જેને નકલી દત્તક કાગળો બનાવીને ઘુસાડવામાં આવ્યો હતો.

હરેશભાઈએ ટેબલ પર કાશીની સરકારી હોસ્પિટલના અસલ જન્મ પ્રમાણપત્રો અને સમીરભાઈની ડાયરી પણ રજૂ કરી, જેમાં સમીરભાઈએ ગૌરીના ગર્ભવતી હોવાની ખુશી અને આવનારા સંતાન માટે ટ્રસ્ટ બનાવવાની વાત પોતાની હસ્તાક્ષરમાં લખી હતી. આ તમામ સરકારી અને સત્તાવાર કાગળો જોઈને આખી સભા સ્તબ્ધ થઈ ગઈ.

વિનોદ અને રોનકના પગ નીચેથી જાણે ધરતી સરકી ગઈ. વિનોદના હાથમાંથી સોનાની તલવાર છૂટીને જમીન પર પડી ગઈ. તેના ગળામાંથી અવાજ નીકળતો બંધ થઈ ગયો અને તે થરથર કાંપવા લાગ્યો. પાર્વતીબેન ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડતાં પોતાની ખુરશી પરથી ઊભા થયા અને દોડીને આરવ અને ગૌરી પાસે પહોંચ્યા.

પાર્વતીબેને આરવના બંને ગાલ પોતાના હાથમાં પકડીને તેના કપાળ પર ચૂમી ભરી અને તેને પોતાની છાતી સરસો ચાંપી લીધો. પાર્વતીબેને રડતાં રડતાં ચોધાર આંસુએ કહ્યું કે મારો સમીર પાછો આવી ગયો, મારા ખાનદાનનો સાચો દીવો પ્રગટી ગયો. પાર્વતીબેન સીધા ગૌરીના ચરણોમાં નમી પડ્યા અને બંને હાથ જોડીને રડવા લાગ્યા.

પાર્વતીબેને આક્રંદ કરતાં કહ્યું કે વહુ બેટા, મને માફ કરી દે. મેં આ પાપી વિનોદની વાતોમાં આવીને તારા પર અવિશ્વાસ કર્યો અને તને પંદર વર્ષ સુધી રઝળતી મૂકી દીધી. જે વહુએ મારા વંશને જીવંત રાખ્યો, તેને મેં પારકી ગણી. હું તારી સૌથી મોટી ગુનેગાર છું.

ગૌરીએ તરત નીચે નમીને પોતાની સાસુ પાર્વતીબેનને પોતાના બંને હાથથી ઊભા કર્યા અને સાડીના છેડાથી તેમના આંસુ લૂછ્યા. ગૌરીએ શાંત, ગંભીર અને અત્યંત સ્નેહભર્યા અવાજે કહ્યું કે બા, તમે રડશો નહીં. સત્ય ભલે મોડું પ્રગટ થાય પણ અસત્ય ક્યારેય લાંબો સમય ટકી શકતું નથી. મને તમારા પ્રત્યે કોઈ કડવાશ નથી, તમે મારા પૂજ્ય સાસુ છો.

પોલીસ ઇન્સ્પેક્ટરે આગળ આવીને વિનોદ અને રોનકના બંને હાથમાં લોખંડી હાથકડીઓ પહેરાવી દીધી. પોલીસે જાહેર કર્યું કે વિનોદ વિરુદ્ધ હત્યાનો પ્રયાસ, ગર્ભપાત કરાવવાનું ષડયંત્ર અને સો કરોડના સરકારી ટ્રસ્ટમાં બનાવટી દસ્તાવેજો બનાવવાનો કેસ દાખલ થયો છે. પોલીસ બંને ગુનેગારોને ગાડીમાં બેસાડીને જેલ ભેગા કરવા લઈ ગઈ.

પાર્વતીબેને આખી હવેલીના વડીલો અને સગાઓ સામે પોતાની તિજોરીની સોનાની ચાવીઓ, વસિયતનામું અને સમીરનો સોનાનો હાર આરવના ગળામાં પહેરાવીને તેને આખી સો વર્ષ જૂની હવેલી અને સો કરોડના તમામ બિઝનેસ સામ્રાજ્યનો સર્વોચ્ચ માલિક જાહેર કર્યો. પાર્વતીબેને ગૌરીને આખા ઘરની મુખ્ય વડીલ અને રાજમાતા તરીકે સ્થાપિત કરી.

આરવે દાદીના ચરણ સ્પર્શ કરીને વચન આપ્યું કે તે પિતા સમીરની જેમ જ ગરીબોની સેવા કરશે અને પરિવારના નામની ગરિમા જાળવી રાખશે. તેણે તમામ કર્મચારીઓ અને વડીલોને આદરપૂર્વક પ્રણામ કર્યા અને આશીર્વાદ લીધા. હવેલીમાં ઉત્સવનો માહોલ છવાઈ ગયો.

હવેલીમાં ઉપસ્થિત તમામ નગરજનો, સગા-સંબંધીઓ અને વડીલોએ તાળીઓના ગડગડાટ સાથે ગૌરી અને આરવને નમન કર્યા. પંદર વર્ષના ઘોર કઠિન સંઘર્ષ, ત્યાગ, તપસ્યા અને આંસુ પછી એ ખાનદાનમાં સાચા ધર્મ, ન્યાય અને પારિવારિક ગૌરવનો અમર સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.