પંદર વર્ષ રાહ જોનારી પ્રેમિકાના આંગણે જ્યારે પાંચસો કરોડના કાફલા સાથે...

અહંકારી ચંદુ શેઠે ગરીબ દરજી યુવતી પૂજાના નાનકડા ઓરડામાંથી કપડાં સીવવાના જૂના સિલાઈ મશીનને જોરથી લાત મારીને બહાર કાદવવાળા રસ્તા પર પટકી દીધું. કપડાં સીવવાના જૂના સિલાઈ મશીનનું ભારે લોખંડી પૈડું તૂટીને રસ્તાના પથ્થર સાથે અથડાઈને કાદવમાં દૂર જઈ પડ્યું. ચંદુએ પોતાની લાલચોળ આંખો કરીને આખા બજારના લોકો સાંભળે તેમ બરાડો પાડીને ગર્જના કરી કે પૂજા, આજે સાંજ સુધીમાં જો તું મારા દીકરા કમલેશ સાથે લગ્ન કરવાની હા નહીં પાડે તો હું તારા લકવાગ્રસ્ત પિતા રવિશંકરને ખાટલા સાથે રસ્તા પર ફેંકી દઈશ અને આ ઓરડીને તાળું મારી દઈશ. તારા પિતાની બીમારી માટે લીધેલા પાંચ લાખ રૂપિયાનું વ્યાજ ચૂકવવાની તારી ઔકાત નથી.

પૂજા પોતાના બંને હાથ ફેલાવીને પોતાના નાનકડા ઘરના ઉંબરે અડીખમ ઢાલ બનીને નિર્ભયતાથી ઊભી રહી ગઈ. તેની આંખોમાંથી આંસુ વહી રહ્યા હતા પણ તેના ચહેરા પર અડગ ખુમારી અને પવિત્ર સંસ્કાર હતા. ઓરડાની અંદર પલંગ પર સૂતેલા બીમાર શિક્ષક પિતા રવિશંકર અસહાય બનીને ખાંસી ખાતા ખાતા રડી રહ્યા હતા. પૂજાએ ધ્રૂજતા પણ મક્કમ અવાજે કહ્યું કે ચંદુ શેઠ, હું ભૂખી મરી જઈશ પણ તમારા જેવા ક્રૂર અને અહંકારી માણસના દીકરા સાથે ક્યારેય લગ્ન નહીં કરું. મારા પિતાએ મને ઈમાનદારીથી જીવતા શીખવ્યું છે. હું દિવસ-રાત કપડાં સીવીને તમારો એક એક રૂપિયો વ્યાજ સહિત ચૂકવી આપીશ. મને થોડી મુદત આપો.

કમલેશે આગળ વધીને પૂજાનો હાથ પકડવાની કોશિશ કરી. એ જ ક્ષણે મજૂરોના ટોળામાંથી એક ફાટેલો ધૂળવાળો ખાદીનો કુર્તો પહેરેલો, ખભા પર જૂનો કોથળો લટકાવેલો અજાણ્યો મજૂર વીજળીની ઝડપે આગળ આવ્યો. તેણે કમલેશના કાંડાને એવી લોખંડી પકડથી પકડી લીધું કે કમલેશના મોંમાંથી દર્દની તીણી ચીસ નીકળી ગઈ. એ મજૂર બીજું કોઈ નહીં પણ મુંબઈના પાંચસો કરોડના સામ્રાજ્યના માલિક પાર્થ પોતે હતો, જે પોતાના બાળપણના સાચા પ્રેમને શોધવા માટે મજૂરનો વેશ ધારણ કરીને પોતાના વતનમાં પાછો આવ્યો હતો.

કમલેશે હાથ છોડાવવા તરફડિયાં મારતાં ગાળો આપી અને પોતાના બે ગુંડાઓને એ મજૂર પર લાકડીઓ વરસાવવાનો હુકમ કર્યો. ચંદુના ક્રૂર ગુંડાઓએ મજૂર બનેલા પાર્થની ખુલ્લી પીઠ પર જાડી લાકડીઓના સપાટા માર્યા. પાર્થ પોતાના શરીર પર ચૂપચાપ આ પ્રહાર સહન કરતો રહ્યો જેથી તેનો ભેદ ન ખુલે. પૂજાએ દોડી આવીને ગુંડાઓ આગળ હાથ જોડીને આજીજી કરી કે આ ગરીબ નિર્દોષ મજૂરને છોડી દો, એણે મારો બચાવ કર્યો છે. પૂજા પોતે એ લાકડીઓના પ્રહાર વચ્ચે ઊભી રહી ગઈ જેથી મજૂરને વધુ ઈજા ન થાય.

ચંદુ શેઠે સાંજે પાંચ વાગ્યા સુધીનું અલ્ટીમેટમ આપ્યું અને કહ્યું કે જો પાંચ વાગ્યા સુધીમાં પાંચ લાખ રોકડા નહીં મળે તો હું આખા ગામની સામે તારા ઘર આગળ લગ્નની જાન લઈને આવીશ અને ઢોલ વગાડીને તારું અપહરણ કરી લઈશ. અહંકારી ચંદુ અને તેના માણસો ગયા પછી પૂજાએ એ અજાણ્યા મજૂર પાર્થને પોતાના ઘરમાં બોલાવ્યો. પૂજાએ માટીના જૂના માટલામાંથી નિર્મળ ઠંડું પાણી તાંબાના પવિત્ર લોટામાં ભરીને મજૂર આગળ ધર્યું અને પોતાની જૂની પિત્તળની થાળીમાં બાજરાનો અડધો રોટલો અને લસણની ચટણી મૂકી.

પૂજાએ પોતાના સાડીના છેડાથી હળદર અને સરસવનું તેલ વાટીને પાર્થની પીઠ પર પડેલા ઘા અને સોળ પર અત્યંત વાત્સલ્ય અને પ્રેમથી લગાવ્યા. પૂજાએ કહ્યું કે ભાઈ, તમને ખૂબ દર્દ થતું હશે. પૂજાએ પોતાના સાડીના છેડેથી ભીની આંખો લૂછતાં કહ્યું કે ભાઈ, તમે એક અજાણી ગરીબ છોકરી માટે આટલો મોટો માર ખાધો, મારી પાસે તમને આપવા માટે કોઈ પૈસા નથી પણ આ રોટલો પ્રેમથી ખાઈ લો. તમે આ ગામ છોડીને ચાલ્યા જાઓ નહિતર એ દુષ્ટો તમારો જીવ લઈ લેશે. પાર્થ પૂજાની સામે જોઈ રહ્યો. તેની આંખોમાં પંદર વર્ષ જૂનો એ જ પવિત્ર સ્નેહ, સમર્પણ અને નિર્દોષતા છલકાતા હતા.

પંદર વર્ષ પહેલાં જ્યારે અનાથ અને ગરીબ પાર્થ પોતાના ફાટેલા જોડા પહેરીને ભૂખ્યા પેટે મુંબઈ શહેર તરફ મજૂરી કરવા જઈ રહ્યો હતો, ત્યારે નાની પૂજાએ પોતાની ગુલ્લક તોડીને બનાવેલી પિત્તળની નાની મોરપીંછવાળી વીંટી પાર્થના હાથમાં આપી હતી અને કહ્યું હતું કે આ મારી યાદ છે, મોટો માણસ બનીને પાછો આવજે. પાર્થે વચન આપ્યું હતું કે તે મોટો માણસ બનીને માત્ર પૂજા માટે પાછો આવશે. પૂજાએ પંદર વર્ષ સુધી ગામના મોટા મોટા અમીર માંગા ઠુકરાવીને માત્ર પાર્થની રાહ જોઈ હતી. તે રોજ સવારે ગામના પવિત્ર શિવ મંદિરે જઈને પાર્થની સુરક્ષા, દીર્ઘાયુષ્ય અને સફળતા માટે અખંડ ઘીનો દીવો પ્રગટાવતી હતી. તેણે સુખ-સુવિધાની ક્યારેય પરવા નહોતી કરી.

પાર્થે બાજરાના રોટલાનો નાનો ટુકડો પોતાના મોંમાં મૂક્યો અને આંખોમાં હર્ષના આંસુ સાથે અત્યંત ગળગળા અવાજે પૂછ્યું કે બહેન, તેં આટલી યુવાન વયે લગ્ન કેમ ન કર્યા. પૂજાની આંખો ભરાઈ આવી. તેણે કહ્યું કે બાળપણમાં મેં એક સત્યવાન માણસને મારું હૃદય સોંપ્યું હતું. ભલે એ ગરીબ હતો પણ એનું દિલ સોના જેવું ચોખ્ખું હતું. મને વિશ્વાસ છે કે મારો પાર્થ એક દિવસ જરૂર આવશે અને મને આ નર્કના બંધનમાંથી મુક્ત કરાવશે. પાર્થનું હૃદય પૂજાની આ અતૂટ નિષ્ઠા અને પવિત્ર પ્રેમ જોઈને ગદગદ થઈ ગયું. પાર્થની આંખોમાંથી આંસુ છલકાઈ આવ્યા.

બપોર પછી ચંદુ શેઠે આખા ગામમાં ઢોલ વગાડીને મીઠાઈઓ વહેંચવાનું શરૂ કર્યું અને જાહેરાત કરી કે આજે સાંજે પૂજા સાથે કમલેશના બળજબરીથી લગ્ન થશે. ગામના વડીલો ચંદુના ડરથી ચૂપ રહ્યા. સાંજે બરાબર પાંચ વાગ્યાના ટકોરે અહંકારી ચંદુ શેઠ, તેનો દીકરો કમલેશ અને તેમના પચાસ જેટલા સશસ્ત્ર લુખ્ખા ગુંડાઓ ઢોલ-નગારા સાથે પૂજાના ઘર આગળ આવી પહોંચ્યા. ચંદુએ બરાડો પાડ્યો કે પૂજા, બહાર નીકળ અને કમલેશના ગળામાં વરમાળા નાખ, નહિતર તારા બાપની અર્થી ઉઠશે.

પૂજા પોતાના પિતા રવિશંકરના ખાટલા પાસે બેસીને ધ્રૂજતી હતી. ગામના લોકો લાચાર બનીને તમાશો જોઈ રહ્યા હતા. બરાબર એ જ ક્ષણે ગામના મુખ્ય રસ્તા પર પોલીસ સાયરનના જોરદાર અવાજો સાથે છ મોટી લક્ઝરી કાળી ગાડીઓ અને સિક્યોરિટી ફોર્સનો મોટો કાફલો ધસી આવ્યો. ગાડીઓમાંથી કાળા સૂટ પહેરેલા કમાન્ડો અને મુંબઈની જાણીતી કંપનીના જનરલ મેનેજર દિનેશભાઈ બહાર નીકળ્યા.

જનરલ મેનેજર દિનેશભાઈ સીધા પેલા મજૂર બનેલા પાર્થ પાસે આદરથી દોડી ગયા અને આખી જનમેદની સામે આદરપૂર્વક માથું નમાવીને ઊભા રહી ગયા. દિનેશભાઈએ પાર્થના હાથમાં સોનાની ફ્રેમના ચશ્મા, મોંઘું રોયલ બ્લેઝર, મુંબઈની મુખ્ય હેડઓફિસની ચાવીઓ અને પાંચસો કરોડના ગ્રૂપ ઓફ ઇન્ડસ્ટ્રીઝના તમામ સત્તાવાર માલિકી દસ્તાવેજો સોંપ્યા. પાર્થે પોતાનો ફાટેલો ખાદીનો કુર્તો ઉતારીને રોયલ બ્લેઝર પહેરી લીધું. પાર્થે પોતાના ગળામાં કાળા દોરામાં બાંધેલી એ જ પંદર વર્ષ જૂની પિત્તળની મોરપીંછવાળી વીંટી બહાર કાઢી અને પૂજાના ધ્રૂજતા હાથમાં મૂકી દીધી.

પાર્થે આખા ગામના લોકો અને સભા સાંભળે તેમ ગૂંજતા અવાજે કહ્યું કે પૂજા, તારી આ પંદર વર્ષની અખંડ તપસ્યા, શુદ્ધ ચરિત્ર અને અડગ વિશ્વાસનો આજે વિજય થયો છે. તારો પાર્થ પાંચસો કરોડનું સામ્રાજ્ય બનાવીને માત્ર તારા ચરણોમાં સમર્પિત થવા માટે પાછો આવ્યો છે. પૂજાએ પોતાના હાથમાં એ પિત્તળની પરિચિત વીંટી જોઈ અને આંખો સામે ઊભેલા મુંબઈના મોટા ઉદ્યોગપતિમાં પોતાના બાળપણના સાચા પાર્થને ઓળખી લીધો. પૂજાની આંખોમાંથી હર્ષના ચોધાર આંસુ વહી નીકળ્યા અને તે પાર્થની છાતી સરસી વળગી પડી.

આ ચમત્કારિક દ્રશ્ય જોઈને ચંદુ શેઠ, તેનો અહંકારી દીકરો કમલેશ અને તમામ ગુંડાઓના પગ નીચેથી જાણે કાળમીંઢ ધરતી સરકી ગઈ. તેમના ચહેરા કાળા પડી ગયા. તેમના હાથમાંથી હથિયારો પડી ગયા અને તેઓ ભયથી થરથર કાંપવા લાગ્યા. પાર્થે તરત જ પોતાના ચેકબુકમાંથી દસ લાખ રૂપિયાનો સહીવાળો ચેક ફેંકીને પવિત્ર ગુરુજી રવિશંકરનું સમગ્ર વ્યાજ અને દેવું ચૂકતે કરી દીધું અને ચંદુ શેઠની તમામ મિલકતો ખરીદીને તેને ગામના સ્કૂલ ટ્રસ્ટને દાનમાં આપી દીધી. સ્થાનિક પોલીસ અધિકારીઓએ ચંદુ શેઠ અને તેના દીકરા કમલેશને ગેરકાયદે ખંડણી, વ્યાજખોરી અને હુમલાના ગંભીર ગુના હેઠળ તાત્કાલિક લોખંડી હાથકડી પહેરાવીને જીપમાં પૂરી દીધા.

પાર્થે પલંગ પર સૂતેલા પવિત્ર શિક્ષક રવિશંકરના બંને ચરણ સ્પર્શ કરીને શ્રદ્ધાપૂર્વક તેમના આશીર્વાદ લીધા અને કહ્યું કે ગુરુજી, તમારી આ દીકરી હવે આખા રાજ્યની સૌથી સુખી સ્ત્રી બનશે. પાર્થે આખા ગામની હાજરીમાં પૂજા સાથે શાહી લગ્ન કરવાની જાહેરાત કરી. પાર્થે જાહેરાત કરી કે આ ગામમાં એક વિશાળ આધુનિક કન્યા છાત્રાલય અને મફત હોસ્પિટલ બનાવવામાં આવશે. સાચા નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ, અતૂટ વિશ્વાસ, પવિત્ર ત્યાગ અને સમર્પણ આગળ તમામ પૈસાનો ઘમંડ, અન્યાય અને અહંકાર હંમેશ માટે ધૂળમાં મળી ગયા હતા. એ પવિત્ર આંગણામાં સાચા સ્નેહ અને સમૃદ્ધિનો અમર સૂર્યોદય થયો હતો. આખું ગામ ખુશી અને ગૌરવથી ઝૂમી ઊઠ્યું હતું અને ફૂલો વરસાવતું હતું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.