સાસુ-સસરાએ હાથ અધ્ધર કરી લીધા પણ નણંદનું સપનું પૂરું કરવા વહુએ છૂપી રીતે પોતાનું સોનાનું કંગન વેચીને એવું કામ કર્યું કે...

ઘરમાં જ્યારે નવી વહુના પગલાં થાય છે, ત્યારે એ ઘરમાં એક નવો ઉજાસ અને નવો આશાનો સંચાર થાય છે. પરંતુ દરેક વખતે આ ઉજાસ બધાને ગમે તેવું જરૂરી હોતું નથી. શહેરના એક પ્રતિષ્ઠિત અને મધ્યમવર્ગીય પરિવારમાં જ્યારે રીયાના લગ્ન થઈને આવ્યા, ત્યારે પણ કંઈક આવો જ માહોલ હતો. રીયા સ્વભાવે અત્યંત શાંત, સંસ્કારી અને પ્રેમળ છોકરી હતી. તેના આવ્યા પછી ઘરમાં એક અલગ જ રોનક આવી ગઈ હતી. સસરા વિનોદભાઈ અને સાસુ સુમિત્રાબેન તો રીયાના સંસ્કારો અને ઘરકામની આવડત જોઈને ખૂબ જ ખુશ હતા.

પરંતુ આ ઘરમાં એક સભ્ય એવું પણ હતું જેને રીયાનું આગમન બિલકુલ પસંદ નહોતું. એ હતી રીયાની નણંદ, પૂજા. પૂજા ઉંમરમાં રીયા કરતાં થોડી નાની હતી. તે ભણવામાં ખૂબ જ હોશિયાર હતી અને હાલમાં જ તેણે ફેશન ડિઝાઈનિંગનો કોર્સ પૂરો કર્યો હતો. પૂજાનો સ્વભાવ થોડો ક્રોધી અને જિદ્દી હતો. તેને નાનપણથી જ ઘરમાં બધાનો વ્હાલ મળ્યો હતો, એટલે તેને લાગતું હતું કે રીયાના આવ્યા પછી ઘરના લોકોનો પ્રેમ અને ધ્યાન વહેંચાઈ ગયા છે. તે રીયા સાથે વાતે વાતે મોઢું બગાડતી અને ક્યારેય તેની સાથે સરખી રીતે વાત પણ કરતી નહોતી.

રીયા ઘરના દરેક કામમાં પૂજાને મદદ કરવા જતી, પણ પૂજા તેને હંમેશા ઉવેખી દેતી. રીયા જ્યારે પણ તેના માટે ચા કે નાસ્તો બનાવીને લાવતી, ત્યારે પૂજા કોઈ ને કોઈ બહાનું કાઢીને એ નાસ્તો છોડી દેતી. પરંતુ રીયાએ ક્યારેય આ વાતનું મનમાં દુઃખ નહોતું રાખ્યું. રીયા જાણતી હતી કે નણંદ અને ભાભીના સંબંધને બંધાતા થોડો સમય લાગે છે. રીયા કાયમ હસીને પૂજાના કડવા વેણ સહન કરી લેતી અને તેની નાની નાની જરૂરિયાતોનું ધ્યાન રાખતી.

પૂજાનું એક બહુ મોટું સપનું હતું. તે શહેરના એક સારા વિસ્તારમાં પોતાની એક ફેશન ડિઝાઈનિંગની બુટીક અને દુકાન શરૂ કરવા માંગતી હતી. તેણે પોતાની કોલેજકાળ દરમિયાન ઘણા સરખા ડિઝાઈનો બનાવ્યા હતા અને તેની પાસે અદ્ભુત આવડત હતી. પણ પોતાના સપનાની દુકાન શરૂ કરવા માટે મોટી રકમની જરૂર હતી. દુકાનનું ભાડું, અંદરનું ઈન્ટેરિયર, સિલાઈ મશીનો અને કપડાંના સ્ટોક માટે ઓછામાં ઓછા પાંચ લાખ રૂપિયાની જરૂર હતી.

એક દિવસ સાંજના સમયે પૂજાએ હિંમત કરીને તેના પિતા વિનોદભાઈ અને માતા સુમિત્રાબેન સામે પોતાના બિઝનેસનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો. તેણે ખૂબ જ ઉત્સાહથી પોતાની બુટીકની યોજના વિશે વિગતવાર વાત કરી. પણ વિનોદભાઈએ તેની વાત સાંભળીને ગંભીરતાથી ના પાડી દીધી. તેમણે કહ્યું કે દીકરી, અત્યારે આપણી આર્થિક સ્થિતિ એવી નથી કે આપણે આટલું મોટું જોખમ લઈ શકીએ. ભાઈના લગ્નમાં પણ ઘણો ખર્ચ થઈ ગયો છે, એટલે અત્યારે બિઝનેસ માટે આટલા પૈસા આપવા અમારા માટે શક્ય નથી.

સાસુ સુમિત્રાબેને પણ પૂજાને સમજાવતા કહ્યું કે તું હજુ નાની છે, અત્યારે કોઈ નાની જગ્યાએ નોકરી કરી લે, પછી આગળનું વિચારજે. પિતા અને માતાનો આવો નકારાત્મક જવાબ સાંભળીને પૂજાનું દિલ તૂટી ગયું. તે આંખમાં આંસુ સાથે પોતાના રૂમમાં જતી રહી અને દરવાજો અંદરથી બંધ કરી દીધો. તે કલાકો સુધી રૂમમાં બેસીને રડતી રહી. તેને લાગતું હતું કે તેના સપનાઓ હવે ક્યારેય પૂરા નહીં થઈ શકે.

આ બધી વાત રીયા પોતાના રૂમના દરવાજા પાસે ઊભી રહીને જોઈ અને સાંભળી રહી હતી. તેને પૂજાના દુઃખનો અહેસાસ થતો હતો. રીયા જાણતી હતી કે પૂજામાં અદ્ભુત પ્રતિભા છે અને જો તેને એક તક મળે તો તે ચોક્કસ સફળ થઈ શકે તેમ છે. પૂજા ભલે તેની સાથે ગમે તેવો વ્યવહાર કરતી હોય, પણ રીયા તેને પોતાની નાની બહેન જ માનતી હતી. રીયાએ નક્કી કર્યું કે તે પૂજાના સપનાને તૂટવા નહીં દે.

તે જ રાત્રે રીયા પોતાના રૂમમાં ગઈ અને પોતાની તિજોરી ખોલી. લગ્નમાં રીયાના પિયરપક્ષ તરફથી તેને કેટલુંક સ્ત્રીધન મળ્યું હતું. જેમાં તેના માતા-પિતાએ પ્રેમથી આપેલા સોનાના કંગન પણ હતા. આ કંગન રીયા માટે ખૂબ જ કિંમતી હતા, કારણ કે તે તેના માતા-પિતાની યાદગીરી હતા. પણ રીયાએ એક પણ ક્ષણનો વિચાર કર્યા વગર તે કંગન તિજોરીમાંથી બહાર કાઢ્યા.

બીજા દિવસે સવારે જ્યારે ઘરના બધા સભ્યો પોતપોતાના કામમાં વ્યસ્ત હતા, ત્યારે રીયા ચૂપચાપ ઘરની બહાર નીકળી ગઈ. તે શહેરના એક જાણીતા અને વિશ્વાસુ સોની પાસે ગઈ. રીયાએ પોતાના સોનાના કંગન વેચી દીધા. કંગનના બદલામાં તેને જે રકમ મળી, તેમાં થોડી રકમ ઉમેરીને તેણે પૂરા પાંચ લાખ રૂપિયા રોકડા તૈયાર કર્યા.

હવે રીયા સામે મોટો પ્રશ્ન એ હતો કે આ પૈસા પૂજાને કેવી રીતે આપવા? જો રીયા પોતે પૂજાને આ પૈસા આપવા જાય, તો સ્વાભિમાની પૂજા કદાચ તેનો અણગમો રાખીને પૈસા લેવાની ના પાડી દે. એટલા માટે રીયાએ એક ખૂબ જ ચતુરાઈભરી યોજના બનાવી.

રીયાના પિયરપક્ષના એક પરિચિત વકીલ અને ફાઈનાન્સર હતા. રીયાએ તેમને મળીને બધી વાત જણાવી અને વિનંતી કરી. વકીલ સાહેબે પૂજાને ફોન કર્યો અને કહ્યું કે તેમની એક સરકારી અને બિન-સરકારી કલ્યાણકારી યોજના અંતર્ગત નવી મહિલા ઉદ્યોગસાહસિકોને બિઝનેસ માટે વ્યાજમુક્ત સહાય મળે છે. પૂજાની ડિઝાઈનો શ્રેષ્ઠ હોવાથી તેને આ બિઝનેસ ફંડિંગ માટે પસંદ કરવામાં આવી છે.

જ્યારે પૂજાને વકીલ સાહેબનો ફોન આવ્યો, ત્યારે તેની ખુશીનો કોઈ પાર ન રહ્યો. તેને લાગ્યું કે જાણે સાક્ષાત ઈશ્વરે તેની પ્રાર્થના સાંભળી લીધી છે. તે દોડતી વકીલની ઓફિસે ગઈ. વકીલે તેને પૂરા પાંચ લાખ રૂપિયાની સહાયની રકમ સોંપી અને કહ્યું કે આ પૈસાથી તે પોતાની દુકાન શરૂ કરી શકે છે. પૂજા તો આનંદથી ઝૂમી ઉઠી. તેને લાગ્યું કે તેની મહેનત અને આવડતના કારણે તેને આ રકમ મળી છે.

આ પૈસા મળ્યા પછી પૂજા રાત-દિવસ એક કરીને પોતાની દુકાન તૈયાર કરવાના કામમાં લાગી ગઈ. તેણે શહેરના મુખ્ય બજારમાં એક સરસ શોપ ભાડે રાખી. અંદરનું કલરકામ, ફર્નિચર, લાઈટિંગ અને સિલાઈના મશીનો વસાવી લીધા. માત્ર બે મહિનાની સખત મહેનત પછી પૂજાની સપનાની બુટીક 'પૂજા ફેશન્સ' તૈયાર થઈ ગઈ.

ઉદ્ઘાટનનો દિવસ નક્કી થયો. ઘરમાં ઉત્સવનો માહોલ હતો. પૂજાએ આખા પરિવારને દુકાને બોલાવ્યો. પિતા વિનોદભાઈ, માતા સુમિત્રાબેન, ભાઈ અને ભાભી રીયા બધા જ દુકાને પહોંચ્યા. દુકાનની સજાવટ જોઈને સસરા વિનોદભાઈનું માથું પણ ગર્વથી ઊંચું થઈ ગયું. પૂજાએ પૂજા-અર્ચના કરી અને પોતાના હાથે જ રિબિન કાપીને દુકાનનું ઉદ્ઘાટન કર્યું.

બધા મહેમાનો અને પરિવારજનો પૂજાને શુભકામનાઓ આપી રહ્યા હતા. તે જ સમયે પેલા વકીલ સાહેબ પણ ઉદ્ઘાટન પ્રસંગે પૂજાને અભિનંદન આપવા માટે દુકાને આવ્યા. પૂજા તેમને જોઈને તરત જ તેમની પાસે ગઈ અને હાથ જોડીને કહ્યું કે વકીલ સાહેબ, તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર! જો તમારી તે સ્કીમ ના હોત અને તમે મને આ પાંચ લાખ રૂપિયા ના આપ્યા હોત, તો આજે મારું આ સપનું ક્યારેય પૂરું ના થયું હોત.

વકીલ સાહેબે પૂજા સામે જોયું અને મૃદુ સ્મિત કર્યું. તેમણે આસપાસ ઊભેલા આખા પરિવાર સામે નજર કરી અને પછી મોટો વિસ્ફોટ કર્યો. વકીલે કહ્યું કે દીકરી પૂજા, તું મારો આભાર માને છે, પણ હકીકતમાં તારે આભાર તારા ઘરમાં રહેલી લક્ષ્મીનો માનવો જોઈએ. કોઈ સરકારી સ્કીમમાંથી આ પૈસા નથી આવ્યા.

આ સાંભળીને પૂજા અને આખો પરિવાર આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો. સસરા વિનોદભાઈએ પૂછ્યું કે વકીલ સાહેબ, તમે શું કહી રહ્યા છો? અમને કંઈ સમજાતું નથી.

વકીલ સાહેબે રીયા તરફ ઈશારો કરતા કહ્યું કે પૂજા, આ પાંચ લાખ રૂપિયા તારી ભાભી રીયાએ મને આપ્યા હતા. તેણે પોતાના લગ્નનું સ્ત્રીધન, પોતાના માબાપે આપેલા સોનાના કંગન વેચીને આ રકમ ભેગી કરી હતી. રીયાએ મને ખાસ વિનંતી કરી હતી કે હું તેનું નામ તારી સામે ન લાવું, કારણ કે તેને ડર હતો કે તું કદાચ તેની પાસેથી આ પૈસા સ્વીકારીશ નહીં. રીયા માત્ર એવું ઈચ્છતી હતી કે તેની નણંદનું સપનું પૂરું થાય.

આ શબ્દો સાંભળતાં જ જાણે આખી સભામાં સન્નાટો છવાઈ ગયો. સસરા વિનોદભાઈ અને સાસુ સુમિત્રાબેનની આંખોમાંથી ધડધડ અશ્રુઓ વહેવા લાગ્યા. પૂજા તો જાણે કોઈ વીજળી પડી હોય તેમ સ્તબ્ધ થઈને ઊભી રહી ગઈ. તેને પોતાની આંખો અને કાન પર વિશ્વાસ નહોતો આવતો.

જે ભાભીને તેણે કાયમ ધિક્કારી હતી, જે ભાભી સાથે તેણે ક્યારેય પ્રેમથી વાત પણ નહોતી કરી, જે ભાભીને તેણે હંમેશા ઘરની બહારની જ સમજી હતી, એ જ ભાભી પોતાના સપના માટે પોતાના સ્ત્રીધનનું સોનું વેચી દે? આવી ઉદારતા અને આવો પ્રેમ તો કોઈ સગી બહેન પણ ન દર્શાવી શકે!

પૂજાની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુઓની ધાર વહેવા લાગી. તેનું હૃદય અપરાધભાવથી ભરાઈ ગયું. તે દોડતી ગઈ અને રીયાના પગમાં પડી ગઈ. તેણે રીયાના પગ પકડી લીધા અને મોટેથી રડવા લાગી.

પૂજાએ રડતા રડતા કહ્યું કે ભાભી, મને માફ કરી દો! મેં તમારી સાથે કેટલો ખરાબ વ્યવહાર કર્યો છે. મેં તમને ક્યારેય આ ઘરમાં માન નથી આપ્યું, તમને કાયમ પરકા માન્યા. છતાં તમે મારા સપના માટે તમારું સૌથી કિંમતી સોનું વેચી દીધું? તમે આટલા મહાન કેવી રીતે હોઈ શકો, ભાભી?

રીયાએ તરત જ પૂજાને નીચેથી ઊભી કરી અને પોતાના ગળે લગાવી લીધી. રીયાએ પૂજાના આંસુ લૂછતાં નમ્રતાથી કહ્યું કે પૂજા, તું રડ નહીં. તું આ ઘરની દીકરી છે અને મારી નાની બહેન છે. સોનાના કંગન તો આજે છે ને કાલે નવા બની જશે, પણ જો તારું સપનું તૂટી જાત તો એ ક્યારેય પાછું ન આવત. બહેનના સપના કરતાં વધારે કિંમતી આ દુનિયામાં બીજું કંઈ ન હોઈ શકે.

આ દ્રશ્ય જોઈને ત્યાં હાજર રહેલા દરેક વ્યક્તિની આંખો ભીની થઈ ગઈ. સાસુ સુમિત્રાબેન આગળ આવ્યા અને તેમણે રીયાને ભેટી પડીને કહ્યું કે રીયા, આજે તે સાબિત કરી દીધું કે તું માત્ર આ ઘરની વહુ નથી, પણ આ ઘરની સાચી અન્નપૂર્ણા અને લક્ષ્મી છે. તારા જેવા સંસ્કાર દરેક ઘરમાં હોવા જોઈએ.

સસરા વિનોદભાઈએ પણ રીયાના માથા પર હાથ મૂકીને આશીર્વાદ આપ્યા. જે નણંદ-ભાભી વચ્ચે કાયમ કડવાશ રહેતી હતી, તે કડવાશ આજે કાયમ માટે ઓગળી ગઈ હતી. પૂજાએ રીયાને વચન આપ્યું કે આજથી તે તેને ભાભી નહીં પણ પોતાની સગી બહેન કરતાં પણ વધુ પ્રેમ અને આદર આપશે.

દુકાનના ઉદ્ઘાટનની એ ખુશી બેવડાઈ ગઈ હતી. આજે માત્ર એક નવી દુકાનનો પ્રારંભ નહોતો થયો, પણ એક પરિવારમાં પ્રેમ, ત્યાગ અને સમર્પણનો નવો અધ્યાય શરૂ થયો હતો. આખો પરિવાર હસી-ખુશીથી એકબીજાને મીઠાઈ ખવડાવી રહ્યો હતો અને ઘરના દરેક ખૂણામાં આનંદનો માહોલ છવાઈ ગયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.