સાસુને વકીલ સાથે છાનીમાની વાત કરતા સાંભળીને વહુએ લીધો એવો નિર્ણય, પછી એવું થયું કે...

હાથમાં પકડેલી સૂટકેસનો પ્લાસ્ટિકનો હાથો બહુ ગરમ લાગતો હતો. દરવાજાની કડી ખોલતાં જ લાકડાનો મોટો અવાજ આવ્યો. સામે બેઠેલા સવિતાબેને ચાનો કપ ટેબલ પર મૂક્યો.

ચામાંથી નીકળતી વરાળ તેમના ચહેરા પર આવતી હતી. તેમની આંખો સાવ શાંત હતી. તેમણે રેખા સામે જોયું પણ એક પણ શબ્દ બોલ્યા નહીં.

રેખાનો હાથ ધ્રૂજી રહ્યો હતો. ગળામાં કંઈક અટકાઈ ગયું હોય તેવું લાગતું હતું. ઘડિયાળનો કાંટો સાત પર પહોંચ્યો હતો અને ઘરમાં બહુ જ શાંતિ હતી.

રેખાના લગ્ન મહેશ સાથે થયાને ચાર વર્ષ થયા હતા. મહેશ એક ખાનગી કંપનીમાં સામાન્ય નોકરી કરતો હતો. તેમનો પરિવાર સાવ મધ્યમ વર્ગનો હતો.

ઘરમાં સાસુ સવિતાબેન, મહેશ અને રેખા ત્રણેય સાથે રહેતા હતા. પિતાજીનું અવસાન વર્ષો પહેલાં થઈ ગયું હતું. ઘર નાનું હતું પણ બધી સુવિધાઓ હતી.

છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓથી ઘરમાં કકળાટ વધી ગયો હતો. નાની-નાની વાતોમાં સવિતાબેન રેખા પર ગુસ્સો કરતા હતા. રસોઈ બનાવવાથી લઈને ઘરની સાફ-સફાઈ સુધી બધી બાબતમાં તેઓ ખામી કાઢતા.

રેખા દરરોજ સવારે ઉઠીને બધું કામ સરખી રીતે કરતી. છતાં પણ સવિતાબેન તેના પર ચિડાઈ જતા. રેખાને લાગતું કે સાસુ તેને આ ઘરમાં જોવા નથી માગતા.

મહેશ બંનેની વચ્ચે પીસાતો હતો. તે સાંજે ઘરે આવે ત્યારે ઘરમાં તણાવ રહેતો. તે પોતાની માને પણ કંઈ કહી શકતો નહોતો અને રેખાને પણ શાંત રહેવા કહેતો.

ગઈ રાત્રે અગિયાર વાગ્યે રેખા રસોડામાં પાણી પીવા ગઈ હતી. ત્યારે તેણે સવિતાબેનના રૂમમાંથી અવાજ સાંભળ્યો. રૂમનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો.

સવિતાબેન ફોન પર કોઈક સાથે બહુ ધીમેથી વાત કરી રહ્યા હતા. રેખા દરવાજા પાસે ઊભી રહી ગઈ.

સવિતાબેન સામે વાળા માણસને વકીલ સાહેબ કહીને બોલાવતા હતા. તેમણે કહ્યું કે કાગળો ઝડપથી તૈયાર કરી દો. આ ઘર પૂરેપૂરું મારા પોતાના નામે થઈ જવું જોઈએ.

તેમણે આગળ કહ્યું કે મહેશનો હિસ્સો પણ મને જ મળવો જોઈએ. એકવાર કાગળો બની જાય એટલે આ ઘરમાંથી બધી કંજૂસાઈ અને કકળાટ પૂરા થઈ જશે.

આ વાત સાંભળીને રેખાના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેને લાગ્યું કે સાસુ ઘર પોતાના નામે કરીને તેને ઘર બહાર કાઢી મૂકવા માગે છે.

રેખા આખી રાત ઊંઘી ના શકી. તેની આંખોમાંથી આંસુ વહેતા રહ્યા. તેણે નક્કી કરી લીધું કે જે ઘરમાં તેનું સન્માન નથી ત્યાં હવે નથી રહેવું.

સવારે મહેશ કામ પર ગયો એટલે રેખાએ પોતાનો સામાન પેક કરી લીધો. તે દરવાજા તરફ વધી. સવિતાબેન શાંતિથી ચા પીતા હતા.

રેખાએ આશા રાખી હતી કે સાસુ તેને રોકશે કે કોઈ સ્પષ્ટતા કરશે. પણ સવિતાબેને તેની સામે જોયું પણ નહીં. રેખા રડતી રડતી ઘર બહાર નીકળી ગઈ.

તે પોતાના પિયર જતી રહી. દિવસો નીકળતા ગયા. મહેશે તેને ફોન કરીને પાછા આવવા બહુ સમજાવી પણ રેખાએ ચોખ્ખી ના પાડી દીધી.

રેખાએ મહેશને કહ્યું કે તારી માએ ઘર પોતાના નામે કરાવીને મને કાઢી મૂકી છે. હવે હું એ ઘરમાં ક્યારેય પગ નહીં મૂકું.

ત્રણ મહિના નીકળી ગયા. રેખાનું ઘર કાયમ માટે ભાંગી ગયું હતું. તે પોતાના પિયરમાં ઉદાસ રહેતી હતી. તેને મહેશની બહુ યાદ આવતી પણ તેનો અહંકાર વચ્ચે આવતો હતો.

એક બપોરે રેખાના પિયરના દરવાજે કોઈકે ટકોરા માર્યા. રેખાએ દરવાજો ખોલ્યો તો સામે મહેશ ઊભો હતો.

મહેશના હાથમાં એક કાળી ફાઈલ હતી. તેના ચહેરા પર ભારે થાક દેખાતો હતો. તેણે રેખા સામે જોયું અને ઘરમાં આવ્યો.

રેખાએ મોં ફેરવી લીધું. તેણે કહ્યું કે તું અહીં કેમ આવ્યો છે? તારી માએ તો બધું પોતાના નામે કરાવી લીધું છે ને.

મહેશે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણે ટેબલ પર ફાઈલ મૂકી. તેણે કહ્યું કે રેખા, તું જે સમજી હતી તે સાચું નહોતું.

મહેશે ફાઈલ ખોલી. અંદર જમીન અને ઘરના કાગળો હતા. તેણે કાગળો રેખાના હાથમાં આપ્યા.

મહેશે ધીમેથી બોલવાનું શરૂ કર્યું. તેણે કહ્યું કે મારા પિતાજી જ્યારે ગુજરી ગયા ત્યારે તેમણે આ ઘર મારા નામે કર્યું હતું. પણ મારા પિતાજીના એક દૂરાના ભાઈએ આ ઘર પર ખોટો કેસ કર્યો હતો.

તેઓ આ ઘર પચાવી પાડવા માગતા હતા. જો ઘર મારા નામે રહેત તો કેસ લાંબો ચાલત અને આપણે ઘર ખોઈ બેસતા.

મહેશે આગળ કહ્યું કે મમ્મીને આ વાતની ખબર પડી ગઈ હતી. એટલે તેમણે વકીલ સાથે વાત કરીને આ ઘર પોતાના નામે કરાવ્યું જેથી કેસ મજબૂત બને અને આપણે ઘર બચાવી શકીએ.

અને તને ખબર છે મમ્મીએ ઘર પોતાના નામે કરાવ્યા પછી તરત જ શું કર્યું? મહેશની આંખો ભીની થઈ ગઈ.

તેણે ફાઈલમાંથી બીજો એક સ્ટેમ્પ પેપર કાઢ્યો. તે એક વસિયતનામું હતું.

મહેશે કહ્યું કે મમ્મીએ ઘર પોતાના નામે થતાં જ બીજે જ દિવસે આ આખું ઘર તારા નામે કરી દીધું હતું.

કાગળ પર લખેલું હતું કે સવિતાબેનના અવસાન પછી આ ઘરની તમામ માલિકી તેમની વહુ રેખાની રહેશે.

મહેશે કહ્યું કે મમ્મી જાણતા હતા કે તેમનું શરીર હવે સાથ નથી આપતું. તેમને હૃદયની ગંભીર બીમારી હતી. તેઓ તારા આવ્યા પછી કાયમ માટે આ ઘર તારા હાથમાં સોંપવા માગતા હતા.

તેઓ સવારે તને ગુસ્સામાં ના રોકી શક્યા કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે જો તું રોકાઈ જઈશ તો તને આ વકીલ અને કોર્ટના ચક્કરની ખબર પડી જશે અને તું ચિંતામાં મુકાઈ જઈશ.

તેઓ તારા પર રસોઈ માટે એટલે ચિડાતા હતા કારણ કે તેઓ તને ઘરની બધી જવાબદારી ઝડપથી શીખવવા માગતા હતા.

આ સાંભળીને રેખાના હાથમાંથી કાગળો નીચે પડી ગયા. તેનું હૃદય જોરથી ધડકવા લાગ્યું.

મહેશે રડતા અવાજે કહ્યું કે રેખા, મમ્મી ગઈકાલે રાત્રે જ હોસ્પિટલમાં ગુજરી ગયા. તેઓ જતાં જતાં પણ તારું નામ લેતા હતા.

તેમણે મને કહ્યું હતું કે મારી વહુને આ ફાઈલ આપી દેજે. તેને કહેજે કે તેની સાસુ તેને ક્યારેય ઘરમાંથી કાઢવા નહોતી માગતી, પણ આ ઘર તેની સોંપવા માગતી હતી.

આ વાત સાંભળતાં જ રેખાના મુખમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ. તે જમીન પર બેસીને મોટેથી રડી પડી.

જે સાસુને તે રાક્ષસ સમજીને ઘર છોડીને ભાગી ગઈ હતી, તે સાસુ પોતાના આખરી દિવસોમાં પણ પોતાની વહુના ભવિષ્યની ચિંતા કરી રહી હતી.

તેણે સાસુનું અપમાન કર્યું, તેમના પર ખોટા આક્ષેપો કર્યા. છતાં સાસુએ આખા ઘરની મિલકત તેના નામે કરી દીધી હતી.

રેખા દોડીને પોતાના સાસરે પહોંચી. ઘરમાં સવિતાબેનનો ફોટો લટકતો હતો અને તેની પર હાર ચડેલો હતો.

રેખા એ ફોટા પાસે ગઈ અને માથું ટેકવીને માફી માગવા લાગી. પણ હવે બહુ મોડું થઈ ગયું હતું.

ઘણીવાર આપણે બહારના દ્રશ્યો જોઈને ખોટા નિર્ણયો લઈ લઈએ છીએ. પણ માણસના મનની અંદરનો પ્રેમ સમય ગયા પછી જ સમજાય છે.

સંબંધોમાં સંયમ અને વિશ્વાસ બહુ જરૂરી છે. વડીલોના નિર્ણય પાછળ હંમેશાં આપણું ભલું જ છુપાયેલું હોય છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.