વહુએ નવો મોંઘો સોફો આવતા જ સસરાને કહી દીધું કે આના પર બેસતા પહેલાં કપડાં બદલી લેજો, પણ બીજા જ દિવસે સસરાએ વહુ સાથે...
શહેરમાં આવેલા એક શાંત અને સુખી સોસાયટીના મકાનમાં નિતિન અને તેની પત્ની પાયલ પોતાના પિતા હસમુખભાઈ સાથે રહેતા હતા. હસમુખભાઈ આખી જિંદગી ગામડામાં ખેતી કરીને અને મહેનત મજૂરી કરીને પોતાના દીકરા નિતિનને ભણાવ્યો ગણાવ્યો હતો. આજે નિતિન શહેરમાં એક મોટી કંપનીમાં સારા હોદ્દા પર નોકરી કરતો હતો અને પાયલ પણ એક ખાનગી ફર્મમાં આસિસ્ટન્ટ મેનેજર તરીકે કામ કરતી હતી. ઘરની આર્થિક સ્થિતિ ખૂબ જ સારી હતી અને ઘરમાં દરેક પ્રકારની સુખ-સાહ્યબીના સાધનો ધીમે ધીમે વધી રહ્યા હતા. હસમુખભાઈ સ્વભાવે એકદમ સરળ, શાંત અને જૂના વિચારોના માણસ હતા. તેમને ભભકાદાર જિંદગી કરતાં સાદગી વધુ પસંદ હતી.
પાયલને ઘર સજાવવાનો ખૂબ જ શોખ હતો. તે અવારનવાર ઇન્ટરનેટ પરથી હોમ ડેકોરેશનના નવા આઈડિયા જોતી અને ઘરમાં ફેરફાર કરતી રહેતી. આ વખતે પાયલે ઘણા સમયથી વિચારી રાખ્યું હતું કે ડ્રોઈંગ રૂમમાં રહેલો જૂનો લાકડાનો સેટ બદલીને ત્યાં એક મોંઘો અને લક્ઝુરિયસ સોફા સેટ વસાવવો. નિતિનને પણ પાયલની આ વાત યોગ્ય લાગી એટલે બંનેએ મળીને બજારમાંથી એક અતિ આધુનિક, મખમલી કાપડ વાળો અને ક્રીમ કલરનો મોંઘો ઈમ્પોર્ટેડ સોફા સેટ ઓર્ડર કરી દીધો. સોફા એટલો સુંદર અને કિંમતી હતો કે ઘરમાં આવતાની સાથે જ આખા લિવિંગ રૂમનો લુક બદલાઈ ગયો. પાયલ તો આ નવો સોફો જોઈને હરખાઈ નહોતી સમાતી.
બીજા દિવસે બપોરે હસમુખભાઈ બહાર સોસાયટીના ઓટલેથી મિત્રો સાથે બેસીને ઘરે પાછા ફર્યા. ઉનાળાના દિવસો હોવાથી તેઓ થોડા પરસેવે રેબઝેબ હતા અને તેમના કપડાં પણ સામાન્ય રોજિંદા ધોતી-ઝભ્ભો હતા. ઘરમાં આવીને જેવો તેઓ નવા સોફા પર બેસવા ગયા ત્યાં જ પાયલ રસોડામાંથી દોડતી આવી. સોફાના ક્રીમ કલરના મખમલ પર કોઈ ડાઘ ન પડી જાય તે ચિંતામાં પાયલનો અવાજ થોડો કડક થઈ ગયો. તેણે સસરાને રોકતા કહી દીધું કે બાપુજી, આના પર બેસતા પહેલાં જરા કપડાં બદલી લેજો, આ બહુ મોંઘો સોફો છે અને તેના પર જરા પણ મેલ કે પરસેવાનો ડાઘ પડશે તો એ ક્યારેય સાફ નહીં થાય.
પાયલના આ કડક શબ્દો સાંભળીને હસમુખભાઈ એક ક્ષણ માટે સ્તબ્ધ થઈ ગયા. ઘરમાં હાજર નિતિન પણ આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેને પાયલની આ વર્તણૂક થોડી અજુગતી લાગી, પણ પાયલના ગુસ્સા અને તેની સામે બોલવાની હિંમત ન હોવાને કારણે નિતિન ચુપ જ રહ્યો. તેણે પિતા તરફ જોયું ખરું પણ પોતાના મોંમાંથી એક પણ શબ્દ ન કાઢ્યો. હસમુખભાઈ ખૂબ જ સમજદાર હતા, તેઓ પરિસ્થિતિ વણસે તેવું નહોતા ઈચ્છતા. તેમણે કોઈ દલીલ ન કરી કે ન તો કોઈ સામું વેણ કીધું. તેઓ ચુપચાપ ત્યાંથી ઊભા થયા અને પોતાના ઓરડામાં જઈને ખૂણામાં પડેલા જૂના ખાટલા પર શાંતિથી બેસી ગયા.
સાંજ પડી અને રાત પણ વીતી ગઈ, પણ હસમુખભાઈના મનમાં વહુના એ શબ્દો સતત ઘૂમરાતા હતા. તેમને સોફા પર બેસવાનો કોઈ મોહ નહોતો, પરંતુ જે રીતે વહુએ વસ્તુને માણસ કરતાં વધુ મહત્વ આપ્યું તે બાબત તેમને થોડી ખટકી રહી હતી. તેઓ ઈચ્છતા હતા કે પાયલને તેની આ ભૂલનો અહેસાસ થાય, પણ લડીને કે ઝઘડો કરીને નહીં પરંતુ પ્રેમ અને સમજદારીથી. તેમણે મનોમન એક યુક્તિ વિચારી લીધી જેથી વહુને પોતાની ભૂલ સમજાઈ જાય અને ઘરમાં સંબંધોની મર્યાદા પણ જળવાઈ રહે.
બીજા જ દિવસે પાયલ ઓફિસથી ખૂબ જ ખુશ થતી પાછી આવી. આજે ઓફિસમાં તેનો કોઈ મોટો પ્રોજેક્ટ પાસ થયો હતો એટલે તે ખૂબ જ ઉત્સાહમાં હતી. ઘરમાં આવીને પોતાનું પર્સ ટેબલ પર મૂકીને તે થાક ઉતારવા માટે પેલા નવા અને નરમ સોફા પર બેસવા માટે જેવી આગળ વધી, ત્યાં જ હસમુખભાઈ પોતાના રૂમમાંથી બહાર આવ્યા. પાયલ સોફા પર બેસે તે પહેલાં જ હસમુખભાઈએ વહુની નજર સામે સોફાના એ મખમલી કુશન પર એક જૂની, થોડી ફાટેલી પણ સાફ ચાદર આખી પાથરી દીધી.
પાયલ આ જોઈને એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગઈ અને તેનો મૂડ ખરાબ થઈ ગયો. તેનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. તેણે સસરા સામે જોયું અને થોડા ઊંચા અવાજે કહ્યું કે બાપુજી, આ તમે શું કરો છો? આટલો મોંઘો સોફો આટલી મહેનતથી પસંદ કરીને લાવી છું અને તમે તેના પર આ આટલી જૂની અને બેકાર ચાદર પાથરીને તેનો આખો લુક બગાડી નાખ્યો? મારે આ સોફાને કોઈને બતાવવાનો હોય, કોઈ મહેમાન આવે તો કેવું લાગે? તમે કેમ આવું કરો છો?
હસમુખભાઈ પાયલનો આ આક્રોશ એકદમ શાંતિથી સાંભળતા રહ્યા. તેમના ચહેરા પર જરાય ગુસ્સો નહોતો, ઊલટાનું એક વડીલ સહજ સ્મિત હતું. તેમણે પાયલની સામે અત્યંત પ્રેમપૂર્વક અને ધીમા અવાજે કહ્યું કે બેટા, તું ખોટું ના લગાડીશ. તારો આ સોફો ખરેખર બહુ સુંદર અને મોંઘો છે એમાં કોઈ શંકા નથી. પણ કાલે જ્યારે તેં મને કપડાં બદલવાનું કીધું ત્યારે મને સમજાયું કે તને આ સોફાની ચિંતા મારા કરતાં પણ વધારે છે. આજે તું બહારથી આવી છે, તારા કપડાં પર પણ ધૂળ-માટી હોઈ શકે છે. સોફા પર ડાઘ પડશે તો એ તો કદાચ સાબુથી ધોઈને સાફ થઈ જશે. પણ સોફાના મોહમાં આવીને તારા સંસ્કાર અને આપણા સંબંધો પર જે અહંકારનો ડાઘ પડી રહ્યો છે ને, એ ડાઘ કોઈ સાબુથી સાફ નહીં થાય. બસ, સોફા કરતાં તારા સંસ્કાર પર ડાઘ ન પડે ને એટલે જ હું આને ઢાંકું છું.
સસરાના આ એકદમ નરમ પણ ધારદાર શબ્દો સીધા પાયલના હૃદય સોંસરવા ઉતરી ગયા. એક જ પળમાં તેનું બધું જ અભિમાન, મોંઘી વસ્તુઓનો અહંકાર અને ઓફિસનો વટ બધું જ ઓગળીને પાણી થઈ ગયું. તેને સમજાયું કે પોતે એક નિર્જીવ વસ્તુ પાછળ જીવતા જાગતા પિતા સમાન સસરાનું કેટલું મોટું અપમાન કરી નાખ્યું હતું. પાયલની આંખોમાંથી પશ્ચાતાપના આંસુ વહેવા લાગ્યા. નિતિન પણ આ બધું જોઈ રહ્યો હતો અને આજે તેને પણ ગર્વ થયો કે તેના પિતાએ કેટલા સરસ અંદાજમાં આખા ઘરની ગરિમા બચાવી લીધી. પાયલે તરત જ સસરાના પગ પકડી લીધા અને પોતાની ભૂલની માફી માંગી. તે દિવસ પછી ઘરમાં વસ્તુઓ કરતાં માણસોની કિંમત વધારે થવા લાગી.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.