વિધવા દાઈ માંના ચરણોમાં જ્યારે પચાસ હજાર કરોડનો માલિક અબજોપતિ રડી પડ્યો...

લંડન અને મુંબઈના જાણીતા અબજોપતિ ઉદ્યોગપતિ વરુણે પોતાની કાળી લક્ઝરી મર્સિડીઝ કારમાંથી ઉતરીને ગામના છેડે આવેલી એક તૂટેલી, કાળા પ્લાસ્ટિકના થીગડાંવાળી વરસાદમાં ટપકતી કાચી માટીની ઝૂંપડીનો સડેલો દીવાલ સાથે લટકતો લાકડાનો જૂનો દરવાજો જોરથી ધક્કો મારીને ખોલ્યો. દરવાજો જોરદાર અવાજ સાથે ખૂલ્યો. અંદરનું દ્રશ્ય જોતાં જ વરુણના હાથમાંથી ગાડીની રિમોટ ચાવીઓ અને હાથમાં પહેરેલી કરોડોની કિંમતની સોનાની મોંઘી ઘડિયાળ નીચે કાદવવાળી જમીન પર પડી ગયા અને તેના બંને પગ થરથર કાંપવા લાગ્યા. સામે ભેજવાળા ભીના આરસ વગરના લીંપણવાળા ઠંડા ફ્લોર પર તૂટેલી દોરીવાળી ખાટલી પર બેસીને સિત્તેર વર્ષની અતિ કમજોર, હાડપિંજર જેવી થઈ ગયેલી વૃદ્ધ જશોદાબા સૂકા બાજરાના રોટલાનો કઠણ ટુકડો મીઠાવાળા ગંદા પાણીમાં પલાળીને ધ્રૂજતા હાથે મોંમાં મૂકી રહ્યા હતા.

વરુણ પોતાના બંને ઘૂંટણિયે એ ભીની કાદવવાળી જમીન પર બેસી ગયો અને જશોદાબાના બંને ધૂળવાળા સુકાઈ ગયેલા પવિત્ર પગ પોતાના બંને હાથમાં પકડીને આખી ઝૂંપડી ગૂંજે તેમ ચોધાર ગરમ આંસુએ પોક મૂકીને ચોધાર આંસુએ રડી પડ્યો. તેનું શરીર ધ્રૂજતું હતું. વરુણે ગળગળા અવાજે બૂમ પાડી કે માં, આ શું છે. તું આ ગંદી તૂટેલી ઝૂંપડીમાં મીઠાવાળું પાણી પીને કેમ જીવી રહી છે. હું છેલ્લા દસ વર્ષથી લંડનથી દર મહિને તારા સુખ-ચેન અને દવાઓ માટે મારા પિતરાઈ ભાઈ વિરેનને પાંચ લાખ રૂપિયા રોકડા મોકલતો હતો. વૃદ્ધ જશોદાબાએ પોતાની મોતિયાવાળી ધૂંધળી થયેલી બંને આંખોથી વરુણના ચહેરા પર પોતાના ધ્રૂજતા હાથ ફેરવ્યા અને રડતાં રડતાં કહ્યું કે બેટા વરુણ, મારા કાળજાના કટકા, મારા લાડકવાયા દીકરા, તું સાચે જ આ મરતી ડોશીની સામે સાક્ષાત આવ્યો છે.

જશોદાબા વરુણની સગી મા નહોતી પણ મા કરતાં પણ વિશેષ હતી. જ્યારે વરુણ માત્ર ત્રણ વર્ષનો હતો ત્યારે તેના માતા-પિતા એક ભયાનક કાર અકસ્માતમાં ગુજરી ગયા હતા. લાલચુ સંબંધીઓએ તમામ મિલકત લૂંટીને ત્રણ વર્ષના માસૂમ અનાથ વરુણને ભૂખ્યા પેટે રસ્તાની ધૂળમાં ફેંકી દીધો હતો. તે કપરા સમયે ઘરમાં રસોઈ બનાવતી અને સાફ-સફાઈ કરતી ગરીબ દાઈ માં જશોદાબાએ વરુણને પોતાના સગા દીકરાની જેમ અપનાવી લીધો હતો. દાઈ માં જશોદાબાએ ગામના દસ અમીર ઘરોમાં વહેલી સવારથી સાંજ સુધી કચરા-પોતા અને વાસણ માંજીને, પરસેવો પાડીને, પોતાના પવિત્ર લગ્નનું મંગળસૂત્ર અને સોનાની કડીઓ વેચીને વરુણને શહેરની સૌથી મોટી અંગ્રેજી સ્કૂલ અને ટોપ એન્જિનિયરિંગ કોલેજમાં રાત-દિવસ એક કરીને ભણાવ્યો હતો.

જશોદાબા પોતે દિવસમાં માત્ર એક ટંક પાણી પીને ભૂખ્યા રહીને વરુણને તાજું દૂધ અને ગરમ રોટલી પ્રેમથી ખવડાવતા હતા. વરુણ જ્યારે ટાઈફોઈડની ગંભીર બીમારીમાં સપડાયો હતો, ત્યારે જશોદાબાએ સળંગ પંદર દિવસ સુધી સરકારી સિવિલ હોસ્પિટલના ઠંડા ફ્લોર પર બેસીને જાગરણ કર્યું હતું અને મંદિરમાં શિવલિંગ અને મહાદેવ આગળ આંસુ વહાવીને વરુણનો જીવ બચાવ્યો હતો. વરુણે એન્જિનિયરિંગમાં ગોલ્ડ મેડલ મેળવ્યો અને લંડન જતાં પહેલાં જશોદાબાના ચરણ સ્પર્શ કરીને વચન આપ્યું હતું કે માં, હું મોટો માણસ બનીને તને રાણીની જેમ રાખીશ.

વરુણ પોતાની મહેનત અને બુદ્ધિથી લંડન અને મુંબઈમાં પચાસ હજાર કરોડનું ટેક્સટાઇલ અને સોફ્ટવેર ટેકનોલોજીનું વિરાટ સામ્રાજ્ય ઊભું કરી ચૂક્યો હતો. વરુણે પોતાના પિતરાઈ ભાઈ વિરેનને ગામમાં જશોદાબા માટે એક આલીશાન પાંચ કરોડ રૂપિયાના ખર્ચે એક આલીશાન બંગલો બનાવવાનો અને દર મહિને નિયમિત પાંચ લાખ રૂપિયા આપીને સ્પેશિયલ નર્સ અને પૌષ્ટિક આહારની વ્યવસ્થા કરવાનો કડક આદેશ આપ્યો હતો. પરંતુ અહંકારી લાલચુ વિરેન અને તેની પત્ની ભાવનાએ છેલ્લા સતત દસ વર્ષથી વરુણના મોકલેલા છ કરોડ રૂપિયા પોતાના મોજશોખ, લક્ઝરી ગાડીઓ અને ત્રણ માળના આલીશાન માર્બલના બંગલામાં વાપરી નાખ્યા હતા.

વિરેને જશોદાબાને મોં ખોલશે તો મારી નાખવાની અને જાનથી મારી નાખવાની ધમકી આપીને ગામના છેડે આવેલી તૂટેલી ગમાણમાં ફેંકી દીધા હતા અને મહિનાના માત્ર સો રૂપિયા જેવી તુચ્છ રકમ આપીને આખો દિવસ ભૂખ્યા-તરસ્યા રાખ્યા હતા. અબજોપતિ વરુણે પોતાની કાળી લક્ઝરી મર્સિડીઝ કારમાં આજે કોઈને પણ જણાવ્યા વગર અચાનક પોતાની દાઈ માંને સરપ્રાઈઝ આપવા માટે સીધો લંડનથી ફ્લાઇટ પકડીને ગામડે આવ્યો હતો. વરુણની બંને આંખોમાં પોતાના પરિવાર સાથે થયેલા વિશ્વાસઘાત અને અત્યાચાર સામે અપાર ક્રોધના અંગારા ભરાઈ ગયા. વરુણે જશોદાબાને પોતાના બંને હાથોમાં ફૂલની જેમ ઊંચકી લીધા અને પોતાના અંગરક્ષકો સાથે સીધા લાલચુ વિરેનના ત્રણ માળના આલીશાન માર્બલના બંગલા તરફ રવાના થયો.

વિરેનના બંગલામાં તે સમયે મોંઘી વિદેશી શરાબ અને પચાસ અમીર સંબંધીઓની ભવ્ય દાવત ચાલી રહી હતી. વરુણે પોતાના બૂટથી બંગલાનો મુખ્ય સાગવાનનો ડબલ દરવાજો જોરદાર લાત મારીને તોડી નાખ્યો. વરુણના હાથમાં ફાટેલી સાડી પહેરેલી કમજોર જશોદાબાને જોઈને વિરેન અને ભાવનાના હાથમાંથી શરાબના ગ્લાસ નીચે પડીને ચકનાચૂર થઈ ગયા. વિરેન અને ભાવનાનો આખો ચહેરો ભય અને ગભરાટથી કાળો મેશ જેવો પડી ગયો. તેમના શરીરમાંથી પરસેવો છૂટવા લાગ્યો.

બરાબર એ જ ક્ષણે વરુણની સિક્યોરિટી ટીમ સાથે ગામની બેંકના સિનિયર મેનેજર રમેશભાઈ સત્તાવાર ફોરેન્સિક ઓડિટ ફાઇલ લઈને હોલમાં પ્રવેશ્યા. બેંક મેનેજર રમેશભાઈએ આખા ગામ અને સંબંધીઓ સામે મોટો ખુલાસો કર્યો કે લાલચુ વિરેને છેલ્લા દસ વર્ષથી ગરીબ જશોદાબાના નામના તમામ બેંક એકાઉન્ટ્સમાંથી નકલી અંગૂઠા અને બનાવટી સહીઓ કરીને પૂરા છ કરોડ રૂપિયાની રોકડ ઉપાડી લીધી છે. આ આખો બંગલો અને ગાડીઓ વરુણભાઈએ જશોદાબાની સેવા માટે મોકલેલા પૈસામાંથી જ ખરીદવામાં આવ્યા છે.

આ સાંભળતાં જ વરુણનો ક્રોધ જ્વાળામુખીની જેમ ફાટી નીકળ્યો. વરુણે પોતાના બંને હાથની મુઠ્ઠીઓ વાળીને આગળ વધીને લાલચુ વિરેનના મોં પર આખી સભા સાંભળે તેમ જોરદાર સણસણતો તમાચો ચોડી દીધો. લાલચુ વિરેન ઉછળીને સામેના મખમલી સોફા પર પટકાયો અને હોલનું મોંઘું ઝુમ્મર તૂટી ગયું. લાખો રૂપિયાનું મોંઘું ક્રિસ્ટલ કાચનું ઝુમ્મર જમીન પર પડીને ચકનાચૂર થઈ ગયું. વરુણે સિંહની જેમ ગર્જના કરી કે હરામખોર, જે દેવી સમાન માતાએ તને પણ રોટલો ખવડાવ્યો હતો તેને તેં ભૂખી મારીને ગમાણમાં ફેંકી દીધી. તારા જેવા પાપીના એક એક હાડકાં તોડી નાખીશ અને તને આખી જિંદગી જેલમાં સડાવીશ.

એ જ ક્ષણે જિલ્લા પોલીસ સુપરિન્ટેન્ડેન્ટ પોતાની સશસ્ત્ર પોલીસ ફોર્સ અને કમાન્ડો સાથે હોલમાં ધસી આવ્યા. પોલીસે તાત્કાલિક છેતરપિંડી, માનવ અત્યાચાર અને નકલી સહીઓ કરનાર વિરેન અને ભાવનાને કડક લોખંડી હાથકડી પહેરાવીને સરકારી પોલીસ વાનમાં પૂરી દીધા. કોર્ટ અને કલેક્ટરના સત્તાવાર કાનૂની આદેશથી વિરેનનો આખો ત્રણ માળનો બંગલો, બેંક એકાઉન્ટ્સ અને તમામ લક્ઝરી ગાડીઓ તાત્કાલિક સીલ કરી દેવામાં આવ્યા.

વરુણ પોતાની લક્ઝરી ગાડી આગળ આવ્યો, ગાડીના દરવાજે લાલ જાજમ પાથરી અને આખા ગામની હાજરીમાં ગુલાબજળથી ભરેલા પિત્તળના તગારામાં જશોદાબાના બંને ધૂળવાળા અને કાંટા વાગેલા પવિત્ર ચરણો મૂકીને પોતાના બંને હાથે અશ્રુભીની આંખો સાથે ધોયા. વરુણે પોતાના રેશમી કુર્તાથી જશોદાબાના પગ લૂછ્યા અને આખા ગામ સામે મોટેથી કહ્યું કે મારી આખી પચાસ હજાર કરોડ રૂપિયાની વિરાટ ગ્લોબલ કંપની, સામ્રાજ્ય અને તમામ સંપત્તિની અસલ સાચી માલિક મારી આ જશોદા માં છે.

વરુણે બંને હાથ જોડીને જશોદાબાને પોતાના ખભા પર અત્યંત આદરપૂર્વક ટેકો આપીને ગાડીની આગળની સૌથી આરામદાયક રેશમી વીઆઈપી સીટ પર આદરપૂર્વક બેસાડ્યા અને ગળગળા અવાજે કહ્યું કે માં, હવે તું મારી સાથે મુંબઈના મહેલમાં એક રાજમાતાની જેમ રહીશ. જશોદાબાએ પોતાના બંને આંખોમાંથી વહેતા હર્ષના આંસુ સાથે વરુણના માથા પર હાથ મૂકીને પોતાના આશીર્વાદ આપ્યા. ગામના તમામ વૃદ્ધો અને યુવાનો આ મા-દીકરાના પવિત્ર પ્રેમને જોઈને ભાવુક થઈ ગયા અને તાળીઓના ગડગડાટ સાથે વિદાય આપી.

એક ગરીબ દાઈ માંના નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ, પરમ ત્યાગ અને એક અબજોપતિ દીકરાની પવિત્ર કૃતજ્ઞતા આગળ તમામ લાલચ અને પાપ હંમેશ માટે ધૂળમાં મળી ગયા હતા. એ પવિત્ર ગામમાં સાચી માનવતા, અખંડ માતૃપ્રેમ, સાચી કૃતજ્ઞતા અને સત્યનો અમર તેમજ દિવ્ય સૂર્યોદય થયો હતો. એ ઘર સાચે જ પવિત્ર તીર્થ બની ગયું હતું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.