દીકરો પત્ની અને માતા વચ્ચે પીસાતો હતો, પણ એક દિવસ વહુના હાથમાં ડાયરી આવી ગઈ અને પછી એવું થયું કે...

શહેરના એક શાંત અને સુંદર વિસ્તારમાં અક્ષય પોતાના પરિવાર સાથે રહેતો હતો. અક્ષય એક ખાનગી કંપનીમાં મેનેજર તરીકે કામ કરતો હતો. તે સ્વભાવે ખૂબ જ શાંત, સંસ્કારી અને પોતાના પરિવાર પ્રત્યે સમર્પિત યુવાન હતો. ઘરમાં તેના માતા કૌશલ્યાબેન હતા. કૌશલ્યાબેને પોતાના પતિના અવસાન પછી ખૂબ જ કષ્ટ વેઠીને અક્ષયને મોટો કર્યો હતો અને ભણાવી-ગણાવીને આ સ્થાને પહોંચાડ્યો હતો. તેથી કૌશલ્યાબેન માટે અક્ષય જ તેમની આખી દુનિયા હતો.

સમય જતાં અક્ષયના લગ્ન રાજકોટની નેહા સાથે થયા. નેહા ખૂબ જ સમજદાર, ભણેલી-ગણેલી અને સંસ્કારી છોકરી હતી. નેહા જ્યારે ઘરમાં આવી ત્યારે તેણે ઘરની દરેક જવાબદારી ખૂબ જ પ્રેમથી ઉપાડી લીધી. પરંતુ લગ્નના થોડા જ મહિનાઓમાં કૌશલ્યાબેનના મનમાં એક અજાણ્યો ભય અને અસુરક્ષાની ભાવના ઘર કરવા લાગી. તેમને લાગવા માંડ્યું કે લગ્ન પહેલાં અક્ષય જે રીતે તેમની દરેક નાની-મોટી વાતનું ધ્યાન રાખતો હતો, તે હવે નેહામાં વધારે પરવાયેલો રહે છે.

કૌશલ્યાબેનને થતું કે તેમનો દીકરો હવે વહુ ઘેલો થઈ ગયો છે. અક્ષય જ્યારે પણ ઓફિસેથી આવીને નેહા સાથે ક્યાંક ફરવા જવાની વાત કરે કે નેહાની કોઈ વાતનું સમર્થન કરે, ત્યારે કૌશલ્યાબેનનું મન ખાટું થઈ જતું. તેઓ વાતવાતમાં નેહા ઉપર ગુસ્સે થઈ જતા અને અક્ષયને પણ મેણાં મારતા કે તું તો હવે વહુનો થઈ ગયો છે, તારા માટે તારી મા હવે નકામી થઈ ગઈ છે. અક્ષય આ બધું જોઈને ખૂબ જ દુઃખી થતો. તે મા અને પત્ની વચ્ચે સમતોલન જાળવવાનો સખત પ્રયત્ન કરતો, પણ બંને બાજુ શાંતિ રાખવી તેના માટે મુશ્કેલ બની ગઈ હતી.

નેહા પોતાના પતિ અક્ષયની મનોસ્થિતિ ખૂબ સારી રીતે સમજતી હતી. તે જાણતી હતી કે અક્ષય તેની માને ખૂબ પ્રેમ કરે છે અને મા સાથેનો આ તણાવ તેને અંદરથી તોડી રહ્યો છે. નેહાએ ક્યારેય સાસુમા સામે સામો જવાબ ન આપ્યો કે ક્યારેય અક્ષય પાસે સાસુની કોઈ ફરિયાદ ન કરી. તે કાયમ મનમાં વિચારતી કે સાસુમાનો ગુસ્સો અને આ અસુરક્ષા પાછળ કોઈ ઊંડું કારણ હોવું જોઈએ. તે સાસુમાનું દિલ જીતવા માટે યોગ્ય તકની રાહ જોઈ રહી હતી.

એક દિવસ રવિવારના સવારે કૌશલ્યાબેન પાડોશમાં રહેતા એક બહેનના ઘરે ગયા હતા અને અક્ષય કોઈ કામથી બજાર ગયો હતો. નેહા આખા ઘરની સફાઈ કરી રહી હતી. સાસુમાના કબાટ અને જૂના સામાનની સફાઈ કરતી વખતે કબાટના ઉપરના ખાનામાંથી એક જૂની, ધૂળ ખાતી ડાયરી નીચે પડી. નેહાએ ડાયરી ઉપાડી અને તેને સાફ કરી. તે સાસુમાની અંગત ડાયરી હતી. નેહાએ પહેલાં તો વિચાર્યું કે ડાયરી બંધ કરીને મૂકી દે, પરંતુ ડાયરીના એક પાના પર તબીબી નિદાન અને ગોળીઓના નામ લખેલા જોતાં જ નેહાનું ધ્યાન ખેંચાયું.

નેહાએ તે ડાયરીના પાના વાંચવાનું શરૂ કર્યું. ડાયરી વાંચતાં વાંચતાં નેહાની આંખો ભીની થઈ ગઈ. ડાયરીમાં કૌશલ્યાબેને પોતાના જીવનના ભૂતકાળના કડવા અનુભવો અને પોતાની છૂપી શારીરિક તકલીફો વિશે લખ્યું હતું. છેલ્લા પાંચ-છ વર્ષથી કૌશલ્યાબેન સાંધાના અસહ્ય દુખાવા, કમરની તકલીફ, ભારે એસિડિટી અને અનિદ્રાની બીમારીથી પીડાતા હતા. પતિના અવસાન પછી આર્થિક ખેંચતાણને કારણે અને અક્ષયના ભણતરનો ખર્ચ ન અટકે તે માટે કૌશલ્યાબેને પોતાની આ તકલીફો ક્યારેય કોઈને કહી નહોતી.

તેઓ ચુપચાપ આ દર્દ સહન કરતા આવ્યા હતા. શરીરમાં સતત રહેતા અસહ્ય દુખાવા અને હોર્મોનલ ફેરફારોના કારણે તેમનો સ્વભાવ ચીડચિડો અને કડક બની ગયો હતો. ડાયરીમાં તેમણે એક જગ્યાએ લખ્યું હતું કે મારો શરીરનો દુખાવો મને દિવસે દિવસે કોરી ખાધો છે, પણ હું અક્ષયને ચિંતામાં મૂકવા નથી માગતી. આ વાંચીને નેહાને સમજાઈ ગયું કે સાસુમાનો કડવો સ્વભાવ કોઈ રાગદ્વેષના કારણે નહીં, પણ તેમના શરીરમાં ઘર કરી ગયેલી જૂની અને છૂપી બીમારીના કારણે હતો.

નેહાએ તે જ ક્ષણે મનમાં એક મોટો સંકલ્પ લીધો. તેણે નક્કી કર્યું કે તે સાસુમાને આ બીમારીમાંથી મુક્ત કરાવશે અને તેમના જીવનમાં ફરીથી ખુશીઓ લાવશે. પરંતુ જો નેહા સીધી રીતે સાસુમાને દવાઓ લેવાનું કે ઈલાજ કરાવવાનું કહેશે, તો સાસુમા જીદ કરીને ના પાડી દેશે અથવા એવું વિચારશે કે વહુ તેમને બીમાર સાબિત કરવા માગે છે. તેથી નેહાએ ખૂબ જ ચતુરાઈ અને પ્રેમથી યોજના બનાવી.

બીજા જ દિવસથી નેહાએ ઘરની રસોઈમાં મોટો અને સકારાત્મક ફેરફાર કરવાનું શરૂ કર્યું. તે ડાયરીમાં લખેલી સાસુમાની તકલીફોને ધ્યાનમાં રાખીને જ ભોજન બનાવતી. તેણે સાસુમા માટે સ્પેશિયલ ડાયેટ પ્લાન તૈયાર કર્યો. સવારે ઊઠીને તે સાસુમાને લીમડા અને તુલસીનો ઉકાળો તથા નવશેકું પાણી આપતી. ભોજનમાં તળેલું, મસાલેદાર અને વાયુ કરે તેવું ખાવાનું સાવ બંધ કરી દીધું અને પૌષ્ટિક, લીલા શાકભાજી, સૂપ અને દેશી ઘીથી બનેલી સાત્વિક વાનગીઓ પીરસવાનું શરૂ કર્યું.

આટલું જ નહીં, નેહાએ પોતાના પિયરથી ઓળખીતા એક ખૂબ જ અનુભવી યોગ શિક્ષક અને ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ સાથે વાત કરી. નેહાએ તેમને વિનંતી કરીને ઘરે બોલાવ્યા અને સાસુમાને કહ્યું કે સાસુમા, મારા પિયર તરફથી આ યોગગુરુ આવ્યા છે, જેઓ ઘરના વડીલોને સ્વસ્થ રાખવા માટે હળવા આસનો અને ફિઝિયોથેરાપી શીખવે છે. જો તમે તેમની પાસે રોજ અડધો કલાક કસરત કરશો તો મને પણ તેમની પાસે શીખવાની પ્રેરણા મળશે.

કૌશલ્યાબેને પહેલા તો થોડી ના પાડી, પણ નેહાના આગ્રહ અને નમ્રતા સામે તેઓ ના પાડી શક્યા નહીં. નેહા રોજ સવારે સાસુમા સાથે બેસીને યોગા અને પ્રાણાયામ કરતી. કૌશલ્યાબેનને જ્યારે પણ સાંધામાં કે કમરમાં દુખાવો થાય, ત્યારે નેહા કલાકો સુધી તેમના પગમાં અને વાંસામાં આયુર્વેદિક તેલનું માલિશ કરતી. તે રાત્રે સાસુમાને હળદરવાળું ગરમ દૂધ આપતી અને તેઓ શાંતિથી ઊંઘી ન જાય ત્યાં સુધી તેમનું માથું દબાવી આપતી.

નેહા આ બધી સેવા અત્યંત નિષ્ઠા અને પ્રેમથી કરતી હતી, પણ તેણે ક્યારેય અક્ષય સામે કે સાસુમા સામે આ વાતનો દેખાડો ન કર્યો. તે અક્ષયને પણ કાયમ કહેતી કે તમે સાસુમા સાથે પ્રેમથી વાત કરો અને તેમને સમય આપો. આ રીતે એક મહિનો, બે મહિના અને ત્રણ મહિના વીતી ગયા. નેહાની સતત સંભાળ, સ્પેશિયલ ડાયેટ, યોગાક્લાસ અને માલિશની સકારાત્મક અસર કૌશલ્યાબેનના શરીર પર દેખાવા લાગી.

ત્રણ મહિનાના ટૂંકા સમયમાં જ કૌશલ્યાબેનની વર્ષો જૂની સાંધાની તકલીફ અને કમરનો દુખાવો સાવ ગાયબ થઈ ગયો. તેમનું પાચનતંત્ર સુધરી ગયું અને તેમને રાત્રે ખૂબ જ શાંત અને ઘાટી ઊંઘ આવવા લાગી. શરીરનું દર્દ દૂર થતાં જ કૌશલ્યાબેનનો સ્વભાવ એકદમ હસમુખો અને પ્રસન્ન બની ગયો. તેમના ચહેરા પર એક નવું તેજ અને ચમક આવી ગઈ. ઘરમાં જે પહેલાં કડવાશ અને તણાવનો માહોલ રહેતો હતો, ત્યાં હવે ખુશીઓની સવાર થવા લાગી હતી.

એક સવારે કૌશલ્યાબેન પોતાના કબાટમાંથી કોઈ સાડી કાઢી રહ્યા હતા. ત્યારે અચાનક તેમની નજર પોતાની જૂની ડાયરી પર પડી. ડાયરી થોડી આગળ ખસેડેલી હતી અને તેની અંદર એક નાની ચિઠ્ઠી મુકેલી હતી. કૌશલ્યાબેને તે ચિઠ્ઠી ખોલીને વાંચી. ચિઠ્ઠીમાં નેહાના અક્ષરોમાં લખ્યું હતું કે સાસુમા, માફ કરજો મેં તમારી પરવાનગી વગર તમારી ડાયરી વાંચી હતી. પણ તમારું દર્દ વાંચ્યા પછી હું ચૂપ રહી શકી નહીં. તમે મારા પતિકે મને આટલો સુંદર પરિવાર આપ્યો છે, તો તમારી સેવા કરવી એ મારી સૌથી પહેલી ફરજ છે. તમારું સ્વાસ્થ્ય જ આ ઘરની સૌથી મોટી સંપત્તિ છે.

ચિઠ્ઠી વાંચતા જ કૌશલ્યાબેનના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેમની આંખોમાંથી અશ્રુઓની ધાર વહેવા લાગી. તેમને આખા સત્યનો અહેસાસ થઈ ગયો. જે ડાયેટ, જે યોગાક્લાસ, જે તેલનું માલિશ અને જે ઉકાળો નેહા તેમને રોજ પ્રેમથી આપતી હતી, તે કોઈ સાધારણ સેવા નહોતી પણ તેમની જૂની બીમારીને મૂળમાંથી મટાડવા માટે નેહાએ રચેલો એક પવિત્ર પ્રેમનો પ્લાન હતો. નેહાએ પોતાના સ્ત્રીધનમાંથી પૈસા ખર્ચીને યોગ શિક્ષકની ફી આપી હતી અને દિવસ-રાત જોયા વગર સાસુની સેવા કરી હતી.

કૌશલ્યાબેનનું દિલ પસ્તાવાથી ભરાઈ આવ્યું. તેમને યાદ આવ્યું કે કેવી રીતે તેઓ આટલી ગુણવંતી વહુને કાયમ વંકાયેલી નજરે જોતા હતા અને દીકરાને મેણાં મારતા હતા કે તું વહુ ઘેલો થઈ ગયો છે. તેમને સમજાઈ ગયું કે નેહા તેમના દીકરાને તેમની પાસેથી છીનવવા નહીં, પણ આખા ઘરને પ્રેમથી જોડવા માટે આવી હતી.

કૌશલ્યાબેન ડાયરી હાથમાં પકડીને તરત જ હોલમાં આવ્યા. હોલમાં અક્ષય અને નેહા સાથે બેસીને ચા પી રહ્યા હતા. કૌશલ્યાબેનને રડતા જોઈને અક્ષય અને નેહા ગભરાઈને ઊભા થઈ ગયા. અક્ષયે દોડીને પૂછ્યું કે મમ્મી, શું થયું? તબિયત તો બરાબર છે ને? તું રડે છે કેમ?

કૌશલ્યાબેને આગળ વધીને અક્ષયનો હાથ પકડ્યો અને રડતાં રડતાં કહ્યું કે બેટા અક્ષય, મને માફ કરી દે. હું કાયમ તને કહેતી હતી ને કે તું વહુ ઘેલો થઈ ગયો છે, પણ આજે મને સમજાયું કે તું વહુ ઘેલો નથી થયો, તારી પસંદગી જ એટલી શ્રેષ્ઠ છે કે તું નસીબદાર છે! જે વહુને હું પરકી સમજતી હતી, તે વહુએ મારી વર્ષો જૂની છૂપી બીમારી મટાડવા માટે પોતાના દિવસ-રાત એક કરી દીધા.

કૌશલ્યાબેને નેહા સામે હાથ જોડ્યા અને કહ્યું કે બેટા નેહા, મને માફ કરી દે. મેં તને બહુ કડવા વેણ કહ્યા છે. છતાં તેં દીકરીથી પણ વિશેષ બનીને મારી સેવા કરી અને મને નવું જીવન આપ્યું. આજે હું આખા પરિવાર સામે સ્વીકારું છું કે તું આ ઘરની સામાન્ય વહુ નહીં, પણ સાક્ષાત ઘરની લક્ષ્મી છે.

આ સાંભળીને નેહાની આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ. તેણે તરત જ સાસુમાના હાથ નીચે કર્યા અને તેમના ચરણ સ્પર્શ કરીને કહ્યું કે સાસુમા, એવું ન બોલો. તમે મારા મા છો, અને મા પાસે માફી ન માંગવાની હોય. તમારો પ્રેમ અને આશીર્વાદ જ મારા માટે સૌથી મોટું ઈનામ છે.

અક્ષય પોતાની માતા અને પત્ની વચ્ચેનો આ અદ્ભુત પ્રેમ અને આદર જોઈને ભાવુક થઈ ગયો. જે ઘરમાં ક્યારેક તણાવ અને અશાંતિનો છાયડો હતો, તે ઘરમાં આજે પ્રેમ, સન્માન અને એકતાની ગંગા વહી રહી હતી. કૌશલ્યાબેને નેહાને હૃદયપૂર્વક ગળે લગાવી લીધી. પરિવારમાં કાયમ માટે શાંતિ અને ખુશીનો માહોલ સ્થાપિત થઈ ગયો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.