હોસ્પિટલના બિલ પર સહી જોઈને સાસુના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ કારણ કે...

ગીતાએ રસોડામાં ઊભા રહીને આંસુ લૂછ્યા અને રોટલી વણવાનું ચાલુ રાખ્યું. બહાર ઓસરીમાંથી સાસુ કાંતાબેનનો કડવો અવાજ આવી રહ્યો હતો. કાંતાબેન પાડોશી શાંતાબેન આગળ મોટેથી બોલી રહ્યા હતા કે મારા દીકરા વિજયના નસીબ ફૂટી ગયા કે આવી ગરીબ ઘરની છોકરી ભટકાઈ ગઈ. લગ્નમાં એક સોનાની નાની વીંટી સિવાય કંઈ લાવી નથી અને ઘરમાં રાંધવા સિવાય કોઈ આવડત નથી.

શાંતાબેને ધીમા અવાજે કહ્યું કે કાંતાબેન વહુ ગરીબ હોય તો પણ સ્વભાવની બહુ સારી છે અને ઘરનું બધું કામ હોંશે હોંશે કરે છે. પણ કાંતાબેને તરત મોં મચકોડીને હાથ હલાવ્યો. તેમણે કહ્યું કે સ્વભાવથી પેટ નથી ભરાતું, સમાજમાં વટ પાડવા માટે પૈસા અને દાગીના જોઈએ. મારા પિયરમાં જુઓ તો બધા કરોડપતિ બેઠા છે અને આ છોકરીનું કુટુંબ સાવ પાંગળું છે.

વિજય સાંજે થાકેલો ઘરે આવ્યો ત્યારે પણ ઘરમાં આજ કકળાટ ચાલુ હતો. વિજયે હાથ-મોં ધોઈને ધીમેથી કહ્યું કે બા હવે આ બધું બોલવાનું બંધ કરો. ગીતા આખો દિવસ ઘરનું બધું કામ સંભાળે છે અને રાતે સિલાઈ કરીને પણ આપણને મદદ કરે છે. કાંતાબેને તરત મોટો કકળાટ કર્યો અને કહ્યું કે સિલાઈના ચાર રૂપિયાથી મારું ઘર નથી ચાલતું, મારા ભાઈઓને જોવો તો ખબર પડે કે સંસ્કાર અને લક્ષ્મી કોને કહેવાય.

ગીતા ચૂપચાપ માથું નીચું રાખીને બધાને ગરમાગરમ રોટલી અને શાક પીરસતી રહી. તેની આંખોમાંથી એક આંસુ ટપકીને થાળી પાસે પડ્યું, પણ તેણે કોઈને દેખાવા ન દીધું. વિજયે ગીતા સામે લાચારીથી જોયું. વિજય એક નાની કરિયાણાની હોલસેલ દુકાનમાં હિસાબ-કિતાબનું કામ કરતો હતો અને તેનો પગાર ઘણો ઓછો હતો.

રાત્રે જ્યારે બધા સૂઈ ગયા ત્યારે ગીતા સિલાઈ મશીન લઈને બેઠી. તે જૂના કપડાં સીવીને અને ભરતકામ કરીને મહિનાના બે-ત્રણ હજાર રૂપિયા ભેગા કરતી હતી. વિજયે આવીને કહ્યું કે ગીતા તું આટલી મોડી રાત સુધી કેમ જાગે છે, તારી તબિયત બગડી જશે. ગીતાએ સ્મિત આપીને કહ્યું કે આપણી પરિસ્થિતિ સુધરે અને બાને કોઈ તકલીફ ન પડે એટલે થોડી મહેનત કરું છું.

એક અઠવાડિયા પછી અચાનક બપોરે એક મોટો અનર્થ થઈ ગયો. કાંતાબેન ઓસરીમાં પાણીનો લોટો લઈને ચાલતા હતા અને અચાનક છાતીમાં સખત દુખાવો ઉપડ્યો. લોટો હાથમાંથી પડી ગયો અને તેઓ જોરથી ચીસ પાડીને ઢળી પડ્યા. ગીતા રસોડામાંથી દોડી આવી અને સાસુને પકડી લીધા.

કાંતાબેનનો શ્વાસ રૂંધાતો હતો અને તેમનો આખો ચહેરો પીળો પડી ગયો હતો. ગીતાએ જરાય ગભરાયા વગર પાડોશી રમેશભાઈની રીક્ષા બોલાવી લીધી. તેણે તરત વિજયને ફોન કર્યો અને કહ્યું કે તમે જલ્દી શહેરની સિવિલ પાસેની લાઇફલાઇન હોસ્પિટલ પહોંચો, બાની તબિયત બહુ ખરાબ છે. ગીતા એકલી જ સાસુને ટેકો આપીને હોસ્પિટલ તરફ દોડી.

હોસ્પિટલમાં પહોંચતા જ કમ્પાઉન્ડરોએ કાંતાબેનને સ્ટ્રેચર પર લીધા અને સીધા આઈસીયુ વોર્ડમાં દાખલ કર્યા. વિજય પણ દોડતો આવી પહોંચ્યો. તેના શ્વાસ ફૂલી ગયા હતા અને ચહેરા પર ભય છવાયેલો હતો. તેણે ગીતાને પૂછ્યું કે ગીતા બાને શું થયું છે, અચાનક શું થઈ ગયું.

ગીતાએ વિજયનો હાથ પકડીને ધીરજ આપતા કહ્યું કે તમે શાંત થાઓ, ડોક્ટર અંદર તપાસ કરી રહ્યા છે. થોડી વારમાં સિનિયર કાર્ડિયોલોજિસ્ટ ડોક્ટર મહેતા બહાર આવ્યા. ડોક્ટરના ચહેરા પર ગંભીરતા જોઈને વિજયના ધબકારા વધી ગયા. ડોક્ટરે તેમને પોતાની કેબિનમાં બોલાવ્યા.

ડોક્ટર મહેતાએ ફાઈલ અને રિપોર્ટ્સ બતાવતા કહ્યું કે પરિસ્થિતિ ખૂબ નાજુક છે. દર્દીના હૃદયની ત્રણ મુખ્ય નસોમાં મોટું બ્લોકેજ છે. જો આગામી છથી આઠ કલાકમાં તાત્કાલિક બાયપાસ સર્જરી નહીં કરવામાં આવે તો દર્દીનો જીવ જોખમમાં મુકાઈ જશે. વિજયે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું કે સાહેબ ઓપરેશનમાં કેટલો ખર્ચ થશે.

ડોક્ટરે કહ્યું કે ઓપરેશન, આઈસીયુ ચાર્જ અને દવાઓ મળીને ઓછામાં ઓછા અઢી લાખ રૂપિયા તાત્કાલિક જમા કરાવવા પડશે. આટલા રૂપિયા જમા થશે પછી જ અમે સર્જરી શરૂ કરી શકીશું. વિજયના પગ નીચેથી જાણે ધરતી સરકી ગઈ. તે માથું પકડીને ખુરશી પર બેસી ગયો.

વિજય હોસ્પિટલના કોરિડોરમાં આવીને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે ગીતા મારી પાસે અત્યારે ખાતામાં માત્ર પંદર હજાર રૂપિયા પડ્યા છે. મારી દુકાનનો માલિક પણ આટલી મોટી રકમ ઉછીની નહીં આપે. હું આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી લાવીશ, બાને કંઈ થઈ જશે તો હું જીવી નહીં શકું.

ગીતાએ કહ્યું કે વિજયભાઈ તમે હિમ્મત રાખો, આપણા બધા સગા સંબંધીઓને ફોન કરો. બા હંમેશા કહેતા હતા કે તેમના પિયરના ભાઈઓ બહુ મોટા માણસો છે અને લાખો રૂપિયાની લેવડદેવડ કરે છે. તમે તરત મોટા મામા રમેશભાઈને ફોન લગાવો, તેઓ જરૂર મદદ કરશે.

વિજયે આશા સાથે રમેશભાઈનો નંબર જોડ્યો. રમેશભાઈએ ફોન ઉપાડ્યો અને વિજયે રડતા અવાજે આખી વાત કહી કે મામા બાની તબિયત બહુ ખરાબ છે અને ઓપરેશન માટે અઢી લાખ રૂપિયાની તાત્કાલિક જરૂર છે. રમેશભાઈએ સામેથી ઠંડા અવાજે કહ્યું કે વિજય તારી વાત સાચી છે પણ અત્યારે મારો બધો રૂપિયો જમીનના સોદામાં રોકાયેલો છે અને હાથ પર દસ હજાર પણ રોકડા નથી.

વિજયે આજીજી કરી કે મામા બાનો જીવ જોખમમાં છે, તમે ગમે ત્યાંથી સગવડ કરી આપો, હું નોકરી કરીને એક એક રૂપિયો પાછો આપી દઈશ. પણ રમેશભાઈએ કહ્યું કે અત્યારે હું ક્યાંયથી મેળ પાડી શકું તેમ નથી અને ફોન કાપી નાખ્યો. વિજયે બીજા બે સગા કાકાઓને પણ ફોન કર્યા, પણ બધાએ કોઈને કોઈ બહાનું બતાવીને હાથ ઊંચા કરી દીધા.

વિજય હોસ્પિટલની લોબીમાં લાચાર બનીને બેસી રહ્યો. ગીતા તેની પાસે ઊભી રહીને આ બધું જોઈ રહી હતી. ગીતાના મનમાં એક દ્રઢ સંકલ્પ જાગ્યો. તેણે વિજયના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને કહ્યું કે તમે બા પાસે અહીં જ બેસો, હું હમણાં એક કલાકમાં ઘરેથી પાછી આવું છું.

વિજયે પૂછ્યું કે તું આ સમયે ઘરે જઈને શું કરીશ. ગીતાએ કહ્યું કે હું ઘરે જઈને બાના થોડા જરૂરી કપડાં અને દવાઓની જૂની ફાઈલ લઈ આવું છું. વિજયે માથું હલાવ્યું અને ગીતા ઝડપથી હોસ્પિટલની બહાર નીકળીને રીક્ષામાં બેસી ગઈ.

ગીતા પોતાના ઘરે પહોંચી અને સીધી અંદરના રૂમમાં ગઈ. તેણે કબાટના સૌથી નીચેના ખાનામાંથી એક જૂની લાકડાની પેટી બહાર કાઢી. એ પેટીમાં તેની સ્વર્ગસ્થ માતાએ લગ્ન વખતે આપેલો એકમાત્ર સોનાનો હાર અને બે નાની સોનાની બંગડીઓ લાલ કપડામાં વીંટીને રાખેલી હતી. એ સોનું તેની માતાની છેલ્લી યાદગીરી હતી.

સાથે સાથે પેટીમાં એક ડાયરી હતી, જેની અંદર ગીતાએ છેલ્લા પાંચ વર્ષથી રાત-દિવસ જાગીને સિલાઈ કામ કરીને બચાવેલા પચાસ હજાર રૂપિયા રાખેલા હતા. ગીતાએ સોનાના ઘરેણાં હાથમાં લીધા ત્યારે તેની આંખમાંથી આંસુ ટપક્યા. તેણે મનોમન પોતાની સ્વર્ગસ્થ માને યાદ કરીને કહ્યું કે મા મને આશીર્વાદ આપજે, આજે તારી આ ભેટ કોઈનો જીવ બચાવવા કામ આવશે.

ગીતાએ વિચાર્યું કે સાસુ ભલે ગમે તેટલા કડવા વેણ બોલતા હોય, પણ તેઓ મારા પતિની મા છે અને આ ઘરની વડીલ છે. જો આજે હું આ સોનું બચાવવા બેસીશ તો કાલે મારી અંતરાત્મા મને ક્યારેય માફ નહીં કરે. ગીતાએ ઘરેણાં અને પચાસ હજાર રૂપિયા થેલીમાં મૂક્યા અને સીધી બજાર તરફ દોડી.

ગીતા બજારમાં જૂના અને જાણીતા સોની હસમુખભાઈની પેઢી પર પહોંચી. દુકાન બંધ થવાની તૈયારીમાં હતી. ગીતાએ હાંફતા હાંફતા સોની કાકાને વિનંતી કરી કે કાકા મારી સાસુ હોસ્પિટલમાં જિંદગી અને મોત વચ્ચે ઝોલા ખાઈ રહી છે, મારે આ ઘરેણાં વેચીને તાત્કાલિક રોકડા રૂપિયા જોઈએ છે.

હસમુખભાઈએ સોનું પારખીને વજન કર્યું અને હિસાબ લગાવ્યો. તેમણે કહ્યું કે બેટા આ ચોખ્ખું સોનું છે અને આજના ભાવ પ્રમાણે પૂરા બે લાખ રૂપિયા થશે. હસમુખભાઈએ તિજોરીમાંથી બે લાખ રૂપિયા રોકડા ગણીને ગીતાના હાથમાં મૂક્યા. ગીતાએ પોતાની સિલાઈની બચતના પચાસ હજાર રૂપિયા પણ એમાં ઉમેરી દીધા.

ગીતા પૂરા અઢી લાખ રૂપિયા લઈને રાત્રે નવ વાગ્યે હોસ્પિટલના બિલિંગ કાઉન્ટર પર પહોંચી. તેણે કાઉન્ટર પર બેઠેલા કેશિયર શૈલેષભાઈ આગળ નોટોના બંડલ મૂકી દીધા. શૈલેષભાઈએ આશ્ચર્યથી જોયું અને પૂછ્યું કે કયા દર્દીના ખાતામાં જમા કરવાના છે. ગીતાએ કાંતાબેનનું નામ અને આઈસીયુ વોર્ડ નંબર લખાવ્યો.

શૈલેષભાઈએ કમ્પ્યુટરમાં એન્ટ્રી કરી અને પૂરા અઢી લાખ રૂપિયાની પાકી રસીદ બનાવી આપી. ગીતાએ રસીદ હાથમાં લઈને શૈલેષભાઈને હાથ જોડીને કહ્યું કે ભાઈ મારી એક વાત માનશો. મારા પતિ કે સાસુ પૂછે તો એમને કહેતા નહીં કે આ પૈસા મેં જમા કરાવ્યા છે. ફક્ત એટલું કહેજો કે અનામી વ્યવસ્થા થઈ ગઈ છે.

શૈલેષભાઈએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે બેન તમે આટલી મોટી રકમ ભરી છે તો તમારું નામ છુપાવવાનું કારણ શું છે. ગીતાએ ધીમેથી કહ્યું કે મારા સાસુ બહુ સ્વાભિમાની છે, જો એમને ખબર પડશે કે મારી ગરીબ બચતથી એમનો જીવ બચ્યો છે તો એમને મનમાં સંકોચ થશે. શૈલેષભાઈ ગીતાના આ સંસ્કાર જોઈને દંગ રહી ગયા અને તેમણે વચન આપ્યું.

પૈસા જમા થતાં જ ડોક્ટરોની ટીમે કાંતાબેનને ઓપરેશન થિયેટરમાં લીધા. ઓપરેશન થિયેટરનો લાલ બલ્બ ચાલુ થયો ત્યારે વિજય દોડતો બિલિંગ કાઉન્ટર તરફ ગયો. તેણે જોયું કે સિસ્ટમમાં પેમેન્ટ 'પેઈડ' બોલતું હતું. વિજય આભો બની ગયો અને ગીતા પાસે આવીને બોલ્યો કે ગીતા કોઈ ચમત્કાર થયો છે, કોઈએ આપણા અઢી લાખ રૂપિયા ભરી દીધા છે.

ગીતાએ શાંતિથી કહ્યું કે મેં તમને કહ્યું હતું ને કે ભગવાન કોઈને કોઈ રસ્તો કાઢશે, તમે બસ બા માટે પ્રાર્થના કરો. વિજય બંને હાથ જોડીને હોસ્પિટલના મંદિર આગળ બેસી ગયો અને આખી રાત આંસુ વહાવતો રહ્યો. ગીતા પણ શાંતિથી સાસુના લાંબા આયુષ્ય માટે મનમાં પ્રભુ સ્મરણ કરતી રહી.

સવારે ચાર વાગ્યે ઓપરેશન થિયેટરનો દરવાજો ખૂલ્યો અને ડોક્ટર મહેતા બહાર આવ્યા. ડોક્ટરે માસ્ક હટાવીને હસતા મોઢે કહ્યું કે ઓપરેશન એકદમ સફળ રહ્યું છે. કાંતાબેન હવે સંપૂર્ણપણે ખતરા બહાર છે અને તેમના હૃદયના ધબકારા સામાન્ય થઈ ગયા છે. વિજય ખુશીથી ડોક્ટરના પગમાં પડી ગયો.

બપોરના સમયે કાંતાબેનના ભાઈ રમેશભાઈ પોતાના બે દીકરાઓ સાથે મોટી ગાડી લઈને હોસ્પિટલ આવ્યા. તેમણે આવીને જોયું કે ઓપરેશન પતી ગયું છે અને કાંતાબેન આરામ કરી રહ્યા છે. રમેશભાઈએ તરત મોટો ડોળ શરૂ કર્યો અને વિજયની પીઠ થાબડી.

રમેશભાઈએ મોટેથી કહ્યું કે વિજય જોયું ને, મેં રાત્રે શહેરના મોટા ટ્રસ્ટીને ફોન કર્યો હતો અને દબાણ કર્યું હતું એટલે જ આ લોકોએ તરત ઓપરેશન કરી નાખ્યું. તું તો નાનો છોકરો છે તને ખબર ન પડે કે વગ કોને કહેવાય. વિજય ભોળો હતો એટલે તે મામાની વાત સાચી માનીને તેમનો આભાર માનવા લાગ્યો.

ત્રણ દિવસ પછી કાંતાબેનને પ્રાઈવેટ રૂમમાં શિફ્ટ કરવામાં આવ્યા. કાંતાબેન હવે ધીમે ધીમે વાતો કરતા હતા. રમેશભાઈ અને બીજા સગાઓ રૂમમાં બેઠા હતા અને પોતાની ઓળખાણોની મોટી મોટી વાતો કરતા હતા. કાંતાબેને ગર્વથી કહ્યું કે મારો ભાઈ લાખોમાં એક છે, લોહી જ લોહીના કામમાં આવે, બાકી પારકા લોકો તો તમાશો જુએ.

ગીતા રૂમમાં આવી અને સાસુ માટે ગરમ દાળનું પાણી અને દવાઓ લઈને આવી. કાંતાબેને ગીતા સામે જોઈને મોં ફેરવી લીધું અને કડવાશથી કહ્યું કે તારા પિયરમાંથી કોઈ ખબર પૂછવા પણ ન આવ્યું. આ તો મારા ભાઈએ એમની વગ વાપરી એટલે હું જીવતી બચી ગઈ, નહિતર તું તો મને ક્યારનીયે યમરાજ પાસે મોકલી દેત.

વિજયે કહ્યું કે બા ગીતાએ ત્રણ દિવસથી અન્નનો દાણો પણ મોઢામાં નથી મૂક્યો અને તમારી સેવા કરી રહી છે. પણ કાંતાબેને સાંભળ્યું નહીં અને ભાઈના ગુણગાન ગાતા રહ્યા. ગીતાએ માથું નીચું રાખીને સાસુના પગ દબાવવાનું ચાલુ રાખ્યું અને દવાઓ સમયસર આપી.

સાતમા દિવસે હોસ્પિટલમાંથી કાંતાબેનને રજા આપવાનો સમય આવ્યો. વિજય ડિસ્ચાર્જ પેપર્સ અને ફાઈનલ બિલ ક્લિયર કરવા માટે નીચે રિસેપ્શન પર ગયો. કાંતાબેન પણ વિજયનો હાથ પકડીને ધીમે ધીમે ચાલતા નીચે આવ્યા. તેમની સાથે રમેશભાઈ પણ વટભેર ચાલતા હતા.

બિલિંગ કાઉન્ટર પર તે દિવસે હોસ્પિટલના ચીફ મેનેજર સુરેશભાઈ પોતે બેઠા હતા. વિજયે ફાઈલ આગળ ધરીને કહ્યું કે સાહેબ ડિસ્ચાર્જ ક્લિયરન્સ આપી દો. સુરેશભાઈએ ફાઈલ જોઈ અને સાથે સ્ટેપલ કરેલી અઢી લાખની અસલ રોકડ રસીદ અને ડિપોઝિટ સ્લિપ વિજયના હાથમાં આપી.

સુરેશભાઈએ કહ્યું કે ભાઈ તમારા અઢી લાખ રૂપિયા રોકડા પહેલા જ દિવસે જમા થઈ ગયા હતા, તેથી હવે તમારે માત્ર ત્રણ હજાર રૂપિયા દવાનો ચાર્જ આપવાનો રહે છે. રમેશભાઈએ તરત વચ્ચે કૂદીને વટ મારતા કહ્યું કે હા એ તો અમે બધી ગોઠવણ કરી આપી હતી એટલે જ કામ પતી ગયું.

સુરેશભાઈએ રમેશભાઈ સામે આશ્ચર્યથી જોયું અને પોતાના ચશ્મા સરખા કર્યા. સુરેશભાઈએ ગંભીર અવાજે પૂછ્યું કે ભાઈ તમે કોણ છો. રમેશભાઈએ કહ્યું કે હું દર્દીનો સગો ભાઈ છું અને મેં જ બધું કરાવ્યું છે. સુરેશભાઈએ માથું ધુણાવીને કહ્યું કે જૂઠું બોલવાની પણ કોઈ હદ હોય છે.

સુરેશભાઈએ આખી લોબી સાંભળે તેમ સ્પષ્ટ અવાજે કહ્યું કે આ પૈસા કોઈ ટ્રસ્ટી કે ઓળખાણથી નથી આવ્યા. આ રસીદ જુઓ, આની પાછળ સોની હસમુખભાઈની દુકાનની સોનું વેચ્યાની સ્લિપ લાગેલી છે. આ દર્દીની વહુ ગીતાબેને રાત્રે નવ વાગ્યે પોતાના ગળાનો હાર અને બંગડીઓ વેચીને રોકડા અઢી લાખ રૂપિયા જમા કરાવ્યા હતા.

સુરેશભાઈએ ગીતા તરફ હાથ લંબાવીને કહ્યું કે આ દીકરીએ રડતા રડતા મને હાથ જોડ્યા હતા કે મારા સાસુને ખબર ન પડવા દેતા કે પૈસા ક્યાંથી આવ્યા છે. પણ આજે આ ખોટા માણસને ક્રેડિટ લેતો જોઈને મારી અંતરાત્માથી રહેવાયું નહીં. આ દીકરી સાક્ષાત દેવી છે જેણે સાસુનો જીવ બચાવવા પોતાનું સર્વસ્વ વેચી દીધું.

કાઉન્ટર આગળ સોપો પડી ગયો. કાંતાબેનના પગ નીચેથી જાણે જમીન સરકી ગઈ. તેમના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. વિજયે રસીદ જોઈ જેમાં ગીતાની સહી અને સોનીની પહોંચ ચોંટાડેલી હતી. વિજયની આંખોમાંથી આંસુની ધાર વહેવા લાગી.

વિજયે રમેશભાઈ સામે ગુસ્સા અને દર્દથી જોયું અને કહ્યું કે મામા તમને શરમ ન આવી, જ્યારે મેં ફોન કર્યો ત્યારે તમે હાથ ઊંચા કરી દીધા હતા અને આજે અહીં આવીને વટ મારતા હતા. રમેશભાઈનો ચહેરો ફિક્કો પડી ગયો અને તેઓ કોઈને મોં બતાવ્યા વગર ચૂપચાપ ભીડમાંથી સરકી ગયા.

કાંતાબેન ધ્રૂજતા શરીરે ગીતા પાસે આવ્યા. તેમણે ગીતાના બંને હાથ પોતાના હાથમાં પકડી લીધા. ગીતાના હાથમાં સોનાની બંગડીઓ નહોતી, માત્ર સિલાઈના સોયના નિશાન અને મહેનતના ઉજાગરા દેખાતા હતા. કાંતાબેન રડી પડ્યા અને ગીતાના પગમાં બેસી જવા લાગ્યા.

કાંતાબેને ચોધાર આંસુએ રડતા કહ્યું કે બેટા મને માફ કરી દે, હું આખી જિંદગી તારા ગરીબ ઘરને મહેણાં મારતી રહી અને તને પારકી ગણતી રહી. જે ભાઈઓ પર મને અભિમાન હતું એ લોહીએ મને મરવા માટે છોડી દીધી, અને જેને મેં આખી જિંદગી દુઃખ આપ્યું એ વહુએ પોતાની માની છેલ્લી યાદગીરી વેચીને મારો જીવ બચાવી લીધો.

ગીતાએ તરત સાસુને ઊભા કર્યા અને તેમના આંસુ લૂછ્યા. ગીતાએ ગળગળા અવાજે કહ્યું કે બા તમે આવું ન બોલો, તમે મારા પતિની મા છો એટલે મારી પણ મા જ છો. ઘરેણાં તો ફરી બની જશે પણ જો મા જતી રહે તો આખો સંસાર સૂનો થઈ જાય. મા માટે દીકરી કંઈ ન કરે તો એ સંસ્કાર શા કામના.

કાંતાબેને ગીતાને છાતી સરસી ચાંપી લીધી. હોસ્પિટલની લોબીમાં ઊભેલા ડોક્ટરો, નર્સો અને દર્દીઓ પણ આ દ્રશ્ય જોઈને ભાવુક થઈ ગયા. વર્ષોથી સાસુના મનમાં ભરેલો અહંકાર અને કડવાશ વહુના નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ આગળ સંપૂર્ણપણે ઓગળી ગયા. ઘરમાં હવે સાચી સુખ, શાંતિ અને પારિવારિક એકતાનો નવો સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.