ખેતરના સીમાડા માટે નાના ભાઈએ વર્ષોથી બોલવાનું બંધ કરી દીધું હતું, વાવાઝોડાની રાત્રે ઘર તૂટી પડતા મોટા ભાઈએ એવું કર્યું કે આખું ગામ...

મોટા દીકરાનું નામ રમેશ હતું અને નાના દીકરાનું નામ મહેશ હતું. હરગોવિંદભાઈએ આખી જિંદગી ખેતીકામ કરીને અને ભારે મજૂરી કરીને પોતાના બંને બાળકોનો ખૂબ જ વહાલથી ઉછેર કર્યો હતો. સમય વીતતો ગયો અને બંને દીકરાઓ મોટા થયા. મોટા થતાંની સાથે જ બંનેના લગ્ન પણ થઈ ગયા. રમેશ સ્વભાવે ખૂબ જ શાંત, ઉદાર અને ગંભીર હતો, જ્યારે નાનો ભાઈ મહેશ થોડો આવેશી અને બીજાની વાતોમાં જલ્દી આવી જાય તેવા સ્વભાવનો હતો. પિતાના અવસાન પછી બંને ભાઈઓ વચ્ચે ઘર અને ખેતરનો સંસાર અલગ થઈ ગયો.

બંને ભાઈઓ અલગ થયા ત્યારે પિતાના સમયની ખેતીની જમીનની વહેંચણી કરવામાં આવી હતી. પરંતુ જમીનની વહેંચણી થયા પછી નાના ભાઈ મહેશના મનમાં એક મોટી ગેરસમજ ઘર કરી ગઈ હતી. મહેશને કાયમ એવું લાગ્યા કરતું હતું કે મોટા ભાઈ રમેશે કપટ કરીને અને ચતુરાઈ વાપરીને તેને ઓછી અને નબળી જમીન આપી છે, જ્યારે પોતે ફળદ્રુપ અને મોટી જમીન પચાવી પાડી છે. ગામના કેટલાક નકામા અને પંચાતિયા લોકો પણ મહેશના મનમાં ઝેર ઘોળવાનું કામ કરતા હતા. તેઓ મહેશને અવારનવાર ઉશ્કેરતા કે તારો મોટો ભાઈ તને મૂર્ખ બનાવી ગયો છે અને તારો હક્ક મારી ગયો છે.

આ ગેરસમજના કારણે બંને ભાઈઓ વચ્ચે ખેતરના સીમાડાને લઈને વર્ષોથી ભારે કડવાશ ઊભી થઈ ગઈ હતી. નાના ભાઈ મહેશે મોટા ભાઈ રમેશ સાથે વાતચીત કરવાનું સાવ બંધ કરી દીધું હતું. રસ્તો કે ખેતરનો શેઢો સામસામે આવે તો પણ મહેશ મોં ફેરવી લેતો હતો. ગામના કેટલાય વડીલો અને સમજદાર લોકોએ બંને ભાઈઓ વચ્ચે મધ્યસ્થતા કરીને સમાધાન કરાવવાના ભગીરથ પ્રયાસો કર્યા હતા. વડીલો મહેશને સમજાવતા કે રમેશ તારો સગો મોટો ભાઈ છે અને તે ક્યારેય તારું ખરાબ ન ઈચ્છે, પરંતુ અહંકાર અને શંકાના વહlocalsમાં તણાયેલો મહેશ કોઈનુંય સાંભળવા તૈયાર નહોતો. તે કાયમ પોતાના મોટા ભાઈને દુશ્મન જ માનતો રહ્યો.

મહેશ પોતાની ઓછી જમીનમાંથી જે કંઈ કમાણી થતી તેનાથી પતરાવાળા કાચા ઘરમાં પોતાના પરિવાર સાથે રહેતો હતો. મહેશના પરિવારમાં તેની પત્ની અને બે નાના બાળકો હતા. મહેશે પોતાના અહંકારના કારણે ક્યારેય મોટા ભાઈ પાસે કોઈ मदद ન માગી. બીજી તરફ મોટો ભાઈ રમેશ કાયમ પોતાના નાના ભાઈ અને તેના પરિવારની ચિંતા કરતો હતો. રમેશ જ્યારે પણ પોતાના ખેતરમાં સારા ફળ કે શાકભાજી પાકે ત્યારે છાનામાના નાના ભાઈના બાળકો માટે મોકલાવતો, પણ મહેશ ગુસ્સામાં આવીને તે વસ્તુઓ પણ પાછી મોકલી દેતો હતો. રમેશ પોતાના નાના ભાઈની આ કડવાશ જોઈને મનોમન ખૂબ જ દુઃખી થતો હતો પણ તે યોગ્ય સમયની રાહ જોઈ રહ્યો હતો.

એક દિવસ ચોમાસાની ઋતુમાં અચાનક વાતાવરણ સાવ બદલાઈ ગયું. આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાઈ આવ્યા અને આખા ગામ પર ભયાનક વાવાઝોડાનું સંકટ તોળાવા લાગ્યું. જોતજોતામાં પૂરપાટ ઝડપે પવન ફૂંકાવા લાગ્યો અને મુસળધાર વરસાદ તૂટી પડ્યો. વાવાઝોડાની ઝડપ એટલી ભયાનક હતી કે ગામના કેટલાય ઝાડવાના મૂળસોતાં ઉખડી ગયા અને કાચા મકાનોના પતરાં હવામાં ઉડવા લાગ્યા. નાના ભાઈ મહેશનું ઘર પણ કાચું અને નબળું હતું. વાવાઝોડાના પ્રચંડ પ્રહાર સામે મહેશના ઘરનું છાપરું અને પતરાં સાવ ઉડી ગયા અને ઘરની કાચી દીવાલો ધડાકાભેર તૂટી પડી.

મહેશનું આખું ઘર તબાહ થઈ ગયું. ઘરની અંદર પાણી ભરાઈ ગયું અને અનાજ તથા કપડાં બધું જ પલળીને બેકાર થઈ ગયું. રાત્રે ગાઢ અંધારામાં, કડકડતી ઠંડી અને ભયાનક વરસાદ વચ્ચે મહેશ પોતાની પત્ની અને બે નાના બાળકો સાથે ખુલ્લા આકાશ નીચે હેરાન પરેશાન થઈ રહ્યો હતો. બાળકો ઠંડીથી ધ્રૂજી રહ્યા હતા અને રડી રહ્યા હતા. મહેશ પાસે પોતાના પરિવારને છત આપવા માટે કોઈ રસ્તો બચ્યો નહોતો. ગામના લોકો પણ પોતપોતાના ઘર બચાવવામાં વ્યસ્ત હતા, તેથી કોઈ મદદ માટે આવી શકે તેમ નહોતું. મહેશ લાચાર બનીને રસ્તા પર ઊભો રહીને આંસુ સારી રહ્યો હતો.

એ જ સમયે, આ ભયાનક રાત્રે કોઈ હાથમાં મોટી ટોર્ચ અને છત્રી લઈને દોડતું દોડતું મહેશના તૂટેલા ઘર તરફ આવ્યું. નજીક આવીને જોયું તો તે બીજું કોઈ નહીં પણ તેનો મોટો ભાઈ રમેશ હતો. રમેશે પોતાના નાના ભાઈ મહેશના પરિવારને આ કપરા સંકટમાં જોયો એટલે તેની આંખો ભીની થઈ ગઈ. જૂના તમામ મનદુઃખ, કડવાશ અને અહંકારને એક બાજુ ભૂલીને રમેશે મહેશના બંને નાના બાળકોને પોતાના ખોળામાં ઊંચકી લીધા. રમેશે મહેશ અને તેની પત્નીને કહ્યું કે, નાના ભાઈ, આ બધું વિચારવાનો સમય નથી. તમે બધા જલ્દી મારી સાથે મારા પક્કા ઘરમાં ચાલો.

મહેશ સંકોચ અને શરમથી નીચું જોઈ રહ્યો હતો. તેને લાગતું હતું કે જે ભાઈ સાથે તેણે વર્ષોથી બોલવાનું બંધ કર્યું હતું, આજે એ જ ભાઈ સામે ઊભો છે. પણ રમેશે મહેશનો હાથ પકડી લીધો અને પ્રેમથી કહ્યું કે, તું મારો સગો નાનો ભાઈ છે, તારા પર સંકટ આવે ત્યારે હું ચૂપચાપ બેસી ન શકું. રમેશ આખા પરિવારને પોતાના આલીશાન અને પક્કા ઘરમાં માનપૂર્વક લઈ આવ્યો. રમેશની પત્નીએ તરત જ મહેશના પરિવાર માટે ગરમ કપડાં અને ખાવા માટે તાજો ગરમ નાસ્તો તથા ચા બનાવી આપી. રમેશે પોતાના હાથથી બાળકોને કપડાં પહેરાવ્યા અને મહેશના પરિવારને સુરક્ષિત રૂમમાં આરામ કરવા માટે જગ્યા આપી.

આખી રાત રમેશે મહેશના પરિવારની ખૂબ જ કાળજીપૂર્વક સેવા કરી. મહેશ આખી રાત પલંગ પર બેસીને પોતાના ભૂતકાળના વ્યવહાર પર પસ્તાવો કરી રહ્યો હતો. તે વિચારતો હતો કે મેં જે ભાઈને આખી જિંદગી કપટી અને દુશ્મન માન્યો, તે ભાઈ આજે મારા અને મારા બાળકોના જીવનદાતા બનીને ખડે પગે ઊભો રહ્યો છે. સવાર પડી અને વાવાઝોડું શાંત થઈ ગયું. સૂર્યના સોનેરી કિરણો આંગણામાં પથરાયા. ચા પાણી પત્યા પછી મોટો ભાઈ રમેશ પોતાના જૂના કબાટમાંથી એક જૂની લાકડાની પેટી બહાર કાઢી લાવ્યો.

રમેશે તે પેટીમાંથી પિતા હરગોવિંદભાઈના સમયના જૂના દસ્તાવેજો અને સ્ટેમ્પ પેપર બહાર કાઢ્યા. રમેશે તે કાગળો નાના ભાઈ મહેશના હાથમાં મૂક્યા અને કહ્યું કે, મહેશ, તું આખી જિંદગી મનમાં એવું પાપ લઈને જીવ્યો કે મેં તને ઓછી જમીન આપી છે અને તારો ભાગ પચાવી પાડ્યો છે. પણ આજે તું આ પિતાજીના પોતાના હસ્તાક્ષરવાળા કાગળો શાંતિથી વાંચી લે. મહેશે ધ્રૂજતા હાથે તે જૂના દસ્તાવેજો ખોલ્યા અને વાંચવાનું શરૂ કર્યું.

દસ્તાવેજમાં સ્પષ્ટ અક્ષરોમાં લખેલું હતું કે, પિતા હરગોવિંદભાઈના સમયમાં ખેતી પર અને પરિવાર પર લાખો રૂપિયાનું જૂનું દેવું થઈ ગયું હતું. તે દેવું ચૂકવવા માટે અને પરિવારની આબરૂ બચાવવા માટે મોટા દીકરા રમેશે પોતાની માલિકીના ભાગમાંથી આઠ વીઘા જમીન વેચી નાખી હતી અને પિતાનું તમામ દેવું ભરી દીધું હતું. પિતાજીએ દસ્તાવેજમાં લખ્યું હતું કે, રમેશે પોતાના ભાગની જમીન વેચીને દેવું ભર્યું છે તેથી નાના દીકરા મહેશનો આખો ભાગ અકબંધ રાખવામાં આવે છે જેથી નાના ભાઈને કોઈ ભવિષ્યમાં તકલીફ ન પડે.

આ કાગળો વાંચતા જ મહેશના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેનો આખો અહંકાર અને ગેરસમજનો પહાડ એક ક્ષણમાં ધૂળધાણી થઈ ગયો. જે મોટા ભાઈને તે સ્વાર્થી અને ચોર સમજતો હતો, તે મોટા ભાઈએ તો પોતાના નાના ભાઈનો ભાગ બચાવવા માટે પોતાની જમીનની કુરબાની આપી દીધી હતી. મહેશના હૃદયમાં પસ્તાવાનો એવો જ્વાળામુખી ફાટ્યો કે તેના મુખમાંથી શબ્દો નીકળતા બંધ થઈ ગયા. તેની આંખોમાંથી પસ્તાવાના અશ્રુઓની ધાર વહેવા લાગી.

મહેશ દોડીને પોતાના મોટા ભાઈ રમેશના ચરણોમાં પડી ગયો અને રોતાં રોતાં બૂમો પાડવા લાગ્યો કે, મોટા ભાઈ! મને માફ કરી દે! હું કેટલો નીચ અને અંધ બની ગયો હતો! તમે મારા માટે આટલો મોટો ત્યાગ કર્યો અને હું આખી જિંદગી તમારા પર શંકા કરતો રહ્યો! મેં તમને કેટલું ભલુંબૂરું કહ્યું છતાં તમે મને ક્યારેય દગો ન આપ્યો! મોટા ભાઈ રમેશે તુરંત જ નાના ભાઈ મહેશને ઊભો કર્યો અને પોતાની છાતીએ સરસો ચાંપી લીધો. બંને ભાઈઓ એકબીજાને ભેટીને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડ્યા.

આ કરુણ અને પ્રેમભર્યું દ્રશ્ય જોઈને ઘરમાં હાજર રહેલા બધા લોકોની આંખો ભીની થઈ ગઈ. રમેશે કહ્યું કે, નાના ભાઈ, લોહીના સંબંધો ક્યારેય જમીનના ટુકડાથી નાના નથી હોતા. તું મારો ભાઈ છે અને તારી ખુશી જ મારી કમાણી છે. તે જ દિવસે બંને ભાઈઓએ મળીને ખેતરના જૂના શેઢા અને સીમાડા તોડી નાખ્યા અને બંને ખેતરોને એક કરી દીધા. મહેશ પોતાના પરિવાર સાથે મોટા ભાઈના ઘરે જ રહેવા લાગ્યો અને બંને ભાઈઓ સાથે મળીને ખેતી કરવા લાગ્યા. વર્ષોથી ચાલી આવતી કડવાશ હંમેશા માટે પૂરી થઈ ગઈ અને તેમના પરિવારમાં કાયમ માટે સુખ, શાંતિ અને સમૃદ્ધિની ખુશીઓ છવાઈ ગઈ.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.