"મને આ ઘરમાં કોઈ રજા કે પગાર નથી મળતો", ગુસ્સામાં પત્નીએ નોકરી કરવાનો નિર્ણય લીધો ત્યારે...

રસોડાના સિન્કમાંથી આવતો પાણીનો અવાજ બંધ થયો અને વાસણનો મોટો ધડાકો થયો. અલ્પાએ હાથમાં રહેલો ભીનો નેપકિન પ્લેટફોર્મ પર પછાડ્યો. તેની આંખો લાલ હતી અને શ્વાસ ઝડપથી ચાલી રહ્યા હતા. સામે ટેબલ પર બેસીને છાપું વાંચી રહેલા રોહિતે ચશ્મા નીચે કરીને તેની સામે જોયું. ઘરમાં એક ક્ષણ માટે ભારે શાંતિ છવાઈ ગઈ. અલ્પાએ રોહિતની સામે આવીને ઊભા રહીને સીધું જ કહ્યું કે હવે મારું આ ઘરમાં કોઈ મન નથી લાગતું, મારે નોકરી કરવા જવું છે.

રોહિતે છાપું એક બાજુ મૂક્યું. તેણે અલ્પાના ચહેરા પરની થાક અને અકળામણ જોઈ. તે શાંતિથી ઊભો થયો અને પાણીનો ગ્લાસ ભરીને અલ્પા તરફ લંબાવ્યો. અલ્પાએ ગ્લાસ લીધો નહીં પણ એકીટશે તેની સામે જોઈ રહી. તેનો અવાજ થોડો કડક હતો પણ તેમાં એક ઊંડો દુખાવો છુપાયેલો હતો. તેણે કહ્યું કે સવારના પાંચ વાગ્યાથી રાતના અગિયાર વાગ્યા સુધી તે આ ઘરમાં મજૂરી કરે છે. છતાં કોઈ તેના કામની કદર કરતું નથી.

અલ્પાએ આગળ બોલવાનું ચાલુ રાખ્યું. તેણે કહ્યું કે ઘરમાં કામ કરવા આવતી કામવાળી બાઈ પણ મહિનામાં બે રજા પાડે છે અને રોબ જમાવે છે. તેને સમયસર પગાર મળે છે અને જો કઈં બોલીએ તો કામ છોડીને જતી રહેવાની ધમકી આપે છે. જ્યારે આ ઘરમાં દિવસ-રાત ઘસાવવા છતાં તેને એક દિવસની રજા નથી મળતી, કોઈ પગાર નથી મળતો અને ઉપરથી બધા એવું સમજે છે કે તે આખો દિવસ ઘરમાં બેસીને આરામ જ કરે છે.

રોહિત ખૂબ જ શાંતિથી અલ્પાની વાત સાંભળતો રહ્યો. તેના ચહેરા પર કોઈ ગુસ્સો નહોતો. તેણે અલ્પાનો હાથ પકડ્યો અને તેને ખુરશી પર બેસાડી. તેણે કહ્યું કે તું પોતાની સરખામણી કામવાળી સાથે ન કર. તું આ ઘરની હાઉસવાઈફ નથી, તું આ આખા ઘરની હાઉસ મેનેજર છે. જો તું એક દિવસ કામ ન કરે કે માંડી પડે, તો આખું ઘર વિખેરાઈ જાય છે. તારા વગર આ ઘર ચાલી જ ન શકે.

અલ્પા હજુ પણ ગુસ્સામાં હતી. તેણે રોહિતનો હાથ છોડાવી દીધો. રોહિતે હસીને વાતાવરણ થાળે પાડવાનો પ્રયત્ન કર્યો. તે પોતે રસોડામાં ગયો અને સિન્ક પાસે ઊભા રહીને વાસણ ધોવાનું ચાલુ કરવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે આજે તું આરામ કર, ઘરનું બધું કામ હું કરી દઈશ. આ જોઈને અલ્પા તરત જ રસોડામાં દોડી ગઈ. તેણે રોહિતના હાથમાંથી વાસણ અને સાબુ ખૂંચવી લીધા.

અલ્પાએ રોહિતને સિંક પાસેથી દૂર ખસેડતા કહ્યું કે તમારે આ બધું કરવાની કોઈ જરૂર નથી. મારે તમને જોરુનો ગુલામ નથી બનાવવો. હું તમને મારા પતિ તરીકે જોવા માંગું છું, ઘરનો નોકર બનાવીને નહીં. રોહિતે આશ્ચર્યથી તેની સામે જોયું. અલ્પાનો આ વિરોધ બતાવતો હતો કે તે પતિ પ્રત્યે કેટલી આદર લાગણી ધરાવે છે, પણ સાથે સાથે પોતાની આંતરિક મૂંઝવણથી પણ ઝૂરી રહી હતી.

સાંજનો સમય થયો હતો. વાતાવરણ હજુ થોડું શાંત હતું. રોહિતે વિચાર્યું કે આજે અલ્પાને રસોઈના કામમાંથી મુક્તિ આપવી જોઈએ. તેણે પોતાનો ફોન બહાર કાઢ્યો અને અલ્પા પાસે જઈને કહ્યું કે આજે આપણે રસોડામાં કશું જ બનાવવું નથી. હું બહારથી ગરમાગરમ પીઝા ઓર્ડર કરી દઉં છું. તું શાંતિથી બેસ અને ટીવી જો.

અલ્પાએ તરત જ તેને રોક્યો. તેણે કહ્યું કે બહારનું મોંઘું અને નકામું ખાવાનું મંગાવીને પૈસાનો બગાડ કરવાની કોઈ જરૂર નથી. બહારનું ખાવાથી પેટ બગડશે. ઘરમાં શાકભાજી પડ્યા છે, હું દસ મિનિટમાં ખીચડી અને કઢી બનાવી દઉં છું. તે ઘરનું શુદ્ધ ખાવાનું જ પૌષ્ટિક રહે છે. રોહિત તેની સામે જોઈ રહ્યો કે થોડી વાર પહેલાં જે સ્ત્રી કામથી કંટાળી ગઈ હતી, તે હજુ પણ પરિવારના સ્વાસ્થ્ય અને પૈસાની ચિંતા કરી રહી હતી.

રોહિતે અલ્પાના બંને હાથ પોતાના હાથમાં લીધા. તેણે શાંતિથી પૂછ્યું કે તું નોકરી કરવા માંગે છે પણ તારે બહાર નથી જવું. તું કામથી થાકે છે પણ બહારનું ખાવા નથી દેતી. તું વાસણ નથી ધોવા દેતી અને કામ પણ કરવા દેતી નથી. તો મને સાચે જ જણાવ કે તું મારી પાસે શું ઈચ્છે છે? તારી સાચી અપેક્ષા શું છે?

અલ્પાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેનો કઠણ અવાજ હવે નરમ પડી ગયો હતો. તેણે રોહિતની સામે જોઈને કહ્યું કે મને નોકરી કરવાની કોઈ ઘેલછા નથી. મને પૈસા કે કિંમતી ભેટસોગાદો પણ નથી જોઈતા. હું બસ એટલું જ ઈચ્છું છું કે જ્યારે હું આખો દિવસ કામ કરીને થાકી જાઉં, ત્યારે તમે મને સમજો. જ્યારે હું બીમાર હોઉં કે મારો મગજ થાકેલો હોય અને હું ગુસ્સો કરું, ત્યારે તમે સામે ગુસ્સે થવાને બદલે મારો ગુસ્સો સહન કરી લો.

અલ્પાએ આગળ કહ્યું કે ગૃહિણીને કોઈ પગાર નથી મળતો, પણ જો તેને ઘરમાં થોડું સન્માન અને પ્રેમ મળી જાય તો તે પોતાનો આખો થાક ભૂલી જાય છે. મને બસ એટલી જ આશા છે કે તમે મારી તકલીફને ઓળખો. એક નાની સરખી મીઠી વાત અને તમારો સાથ જ મારા માટે સૌથી મોટો પગાર છે.

અલ્પાના આ શબ્દો સાંભળીને રોહિતનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. તેને અહેસાસ થયો કે ઘરમાં કામ કરતી સ્ત્રીને ભૌતિક વસ્તુઓ કરતાં ભાવનાત્મક સાથની કેટલી જરૂર હોય છે. રોહિત કશું જ બોલ્યો નહીં. તેણે અલ્પાને નજીક ખેંચી અને પ્રેમથી ભેટી પડ્યો. અલ્પાએ પણ રોહિતના ખભા પર પોતાનું માથું મૂકી દીધું.

થોડી ક્ષણોની આ શાંતિમાં બંનેના મનની બધી જ ફરિયાદો ઓગળી ગઈ. અલ્પાના ચહેરા પર એક મીઠું સ્મિત આવી ગયું. બંને એકબીજા સામે જોઈને હસી પડ્યા. ઘરમાં ફરી એકવાર પ્રેમ અને હૂંફનું વાતાવરણ છવાઈ ગયું. ગૃહિણીનું કામ કોઈ પગાર માટે નથી હોતું, પણ તેના કામની કદર અને પ્રેમ જ તેની સાચી મૂડી છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.