મિલકતમાંથી બેદખલ કરેલી વહુના ચરણોમાં જ્યારે પચાસ કરોડની માલિક સાસુ રડી પડી...

અહંકારી સાસુ ગંગાબેને કાનૂની બેદખલીના કડક સ્ટેમ્પ પેપર નિર્દોષ વહુ કવિતાના મોં પર ફંગોળ્યા અને તેની જૂની લાકડાની નાની પેટીને જોરથી લાત મારીને હવેલીના મુખ્ય દરવાજા બહાર પટકી દીધી. લાકડાની પેટીનું ઢાંકણું તૂટીને એક તરફ ફેંકાઈ ગયું અને પેટીમાંથી કવિતાની સાદી સુતરાઉ સાડીઓ, અનાથ આશ્રમનું જૂનું પ્રમાણપત્ર અને પૂજાના પવિત્ર પુસ્તકો બહાર રસ્તા પર વેરાઈ ગયા. ગંગાબેને પોતાની બંને આંખો અપાર ક્રોધ અને ઘમંડથી લાલચોળ કરીને આખી હવેલી ગૂંજે તેમ બરાડો પાડીને ગર્જના કરી કે કવિતા, તું એક રસ્તે રઝળતી અનાથ ભિખારણ છે. મારો દીકરો પંકજ દયા ખાઈને તને આ ખાનદાની હવેલીમાં પરણી લાવ્યો હતો, પણ તારી ઔકાત અમારા પચાસ કરોડના રાજવી ખાનદાનની વહુ બનવાની નથી. આજે મેં મારા સગા દીકરા પંકજ અને તને મારી તમામ વારસાઈ મિલકત, હવેલી અને બેંક બેલેન્સમાંથી કાયદેસર રીતે સંપૂર્ણ બેદખલ કરી દીધા છે. ચૂપચાપ નીકળી જા નહિતર પોલીસ બોલાવીને ધક્કા મરાવીશ.

લાચાર વહુ કવિતા પોતાના બંને હાથ જોડીને આરસપહાણના સફેદ ઠંડા ફ્લોર પર ઘૂંટણિયે બેસીને ચોધાર ગરમ આંસુએ રડવા લાગી. કવિતાનું આખું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું. નિર્દોષ વહુ કવિતાએ બંને હાથ જોડીને અત્યંત ગળગળા અવાજે આજીજી કરી કે બા, મને તમારી અબજોની સંપત્તિ કે સોના-ચાંદીનો કોઈ મોહ નથી. હું બાળપણથી ગરીબ અનાથ આશ્રમમાં ઉછરી છું અને મેં આ ઘરમાં આવીને માત્ર એક સગી જનેતા સમાન માનો સ્નેહ અને આશીર્વાદ મેળવવાની પવિત્ર આશા રાખી હતી. મેં રાત-દિવસ તમારી બીમારીમાં સેવા કરી છે, તમારા લકવાગ્રસ્ત પગ દબાવ્યા છે. મારાથી કોઈ અજાણતાં નાની-મોટી ભૂલ થઈ ગઈ હોય તો મને કાન પકડીને સજા કરો પણ મને આ ઘર અને તમારા પવિત્ર આશીર્વાદથી ક્યારેય વંચિત ન કરો.

ત્યાં હાજર ગંગાબેનની અહંકારી સંબંધી કાંતાબેને મોં મચકોડીને ઝેર ઓકતાં કહ્યું કે ગંગા, આ અનાથ છોકરીના નાટકમાં ન ફસાતી. આ છોકરીને તો કોઈ કુળ કે ખાનદાનની ખબર નથી. આપણા પંકજને કોઈ મોટા અમીર ઘરની કરોડપતિ ખાનદાની કન્યા મળત પણ આ રઝળતી અનાથ છોકરીએ મીઠી વાતોની માયાજાળ રચીને તેને પોતાના પ્રેમમાં ફસાવી લીધો છે. આને ગળચી પકડીને બહાર કાઢો. એ જ ક્ષણે પંકજ પોતાની ઓફિસથી ગાડી લઈને હાંફતો હાંફતો દોડતો આવી પહોંચ્યો અને તેણે કવિતાને ટેકો આપીને ઊભી કરી.

પંકજે ગુસ્સા અને દર્દથી કહ્યું કે બા, તમે આ શું અનર્થ કરી રહ્યા છો. કવિતાએ છેલ્લા ત્રણ વર્ષથી પોતાના સુખ-ચેનનો ત્યાગ કરીને તમારી સાચી દીકરી બનીને સેવા કરી છે. જો તમે કવિતાનું અપમાન કરશો તો હું પણ આ હવેલી છોડીને જતો રહીશ. કવિતા રોજ વહેલી સવારે ચાર વાગ્યે પથારીમાંથી ઊઠીને તમારા સ્વાસ્થ્ય માટે ગરમ ઔષધીય ઉકાળો બનાવતી હતી અને મોડી રાત સુધી જાગીને તમારા લકવાગ્રસ્ત પગ દબાવતી હતી. તેણે ક્યારેય એક પણ નવો દાગીનો કે સાડી નથી માંગી.

ગંગાબેને અનહદ ક્રોધમાં આવીને નિર્દોષ કવિતાનો જમણો હાથ જોરથી પકડીને ખેંચવાની કોશિશ કરી. આ ખેંચતાણ અને ઝપાઝપીમાં કવિતાના સુતરાઉ બ્લાઉઝની લાંબી બાંય અચાનક એક ઝાટકે ફાટી ગઈ. કવિતાનો આખો જમણો હાથ ખુલ્લો થઈ ગયો. સાસુ ગંગાબેનની તીક્ષ્ણ નજર કવિતાના ખુલ્લા થયેલા કાંડાથી લઈને કોણી સુધીના દાઝેલા ભાગ પર પડી અને તેમના શ્વાસ અચાનક અધ્ધર થઈ ગયા. તેમની આંખો ફાટી ગઈ.

કવિતાના આખા જમણા હાથની ગોરી ચામડી પર ભયાનક અગ્નિની જ્વાળાઓથી દાઝી ગયેલા ઊંડા ખાડા, ઘા અને સર્જરીના ટાંકા તેમજ ચામડી બળી ગયેલા કાળા નિશાન હતા. એટલું જ નહીં, એ દાઝેલી ચામડીની વચ્ચે એક ચાંદીનો રુદ્રાક્ષવાળો નાનો તાવીજ કાયમ માટે જડાઈ ગયેલો દેખાતો હતો.

ગંગાબેનના ધ્રૂજતા હાથમાંથી બેદખલીના તમામ કાગળો છૂટીને નીચે જમીન પર પડી ગયા. ગંગાબેનનું આખું શરીર ભય અને અચરજથી થરથર કાંપવા લાગ્યું. આઠ વર્ષ પહેલાં અંબાજી તીર્થયાત્રા દરમિયાન ધર્મશાળાના રસોડામાં મોટો ગેસ સિલિન્ડર બ્લાસ્ટ થયો હતો. આખી પવિત્ર ધર્મશાળા ભયાનક અગ્નિ અને કાળા ધુમાડાની લપેટમાં આવી ગઈ હતી. તે વખતે ગંગાબેન સળગતા લાકડાના તોતિંગ થાંભલા નીચે દબાઈ ગયા હતા અને તેમનો શ્વાસ રૂંધાતો હતો. દરેક લોકો પોતાનો જીવ બચાવીને ભાગી ગયા હતા.

તે વખતે સોળ વર્ષની એક અજાણી અનાથ સગીરા આગની વિકરાળ જ્વાળાઓ વચ્ચે કૂદી પડી હતી. એ છોકરીએ પોતાના બંને ખુલ્લા હાથોથી સળગતા લાકડાના ભારે થાંભલાને ઊંચકી લીધો હતો, જેના કારણે તેનો આખો જમણો હાથ ગંભીર રીતે બળીને રાખ થઈ ગયો હતો. એ નાની બહાદુર છોકરીએ પોતાના બળતા શરીર કે દર્દની સહેજ પણ પરવા કર્યા વગર અર્ધબેભાન ગંગાબેનને પોતાના ખભા પર ઊંચકીને સળગતી ધર્મશાળાની ઇમારતમાંથી સુરક્ષિત બહાર કાઢીને સિવિલ હોસ્પિટલ પહોંચાડ્યા હતા અને પોતાના ગળામાંથી રુદ્રાક્ષનો તાવીજ કાઢીને ગંગાબેનના હાથમાં બાંધીને બેભાન થઈ ગઈ હતી.

સાસુ ગંગાબેન છેલ્લા આઠ વર્ષથી એ દેવદૂત સમાન અજાણી છોકરીને શોધવા માટે આખા ગુજરાત અને રાજસ્થાનની તમામ મોટી હોસ્પિટલો અને અનાથ આશ્રમોમાં ભટક્યા હતા પણ તેનો કોઈ પત્તો મળ્યો નહોતો. ગંગાબેને છેલ્લા આઠ વર્ષથી દરરોજ સવારે શિવ અને માં અંબાની પૂજામાં કરગરીને પ્રાર્થના કરી હતી કે હે માં અંબા, મને એ દીકરીના દર્શન કરાવી દે જેથી હું તેના ચરણ ધોઈને મારા પાપ ધોઈ શકું. આજે એ જ નિશાન પોતાની વહુના હાથ પર જોઈને ગંગાબેનના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ.

બરાબર એ જ ક્ષણે હવેલીના દરવાજે ફેમિલી ડોક્ટર મહેશભાઈ પોતાના મેડિકલ સાધનો સાથે ગંગાબેનનું રૂટિન ચેકઅપ કરવા પ્રવેશ્યા. ડોક્ટર મહેશભાઈની નજર કવિતાના ખુલ્લા દાઝેલા હાથ અને એ ચાંદીના રુદ્રાક્ષ પર પડી. ડોક્ટર મહેશભાઈ પોતાના હાથમાં રહેલી દવાઓની ફાઈલ સાથે પોતાની જગ્યા પર પથ્થરની જેમ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. તેમણે આશ્ચર્ય અને ગર્વથી બૂમ પાડી કે અરે ગંગાબેન, આ તો એ જ સાક્ષાત દેવદૂત દીકરી કવિતા છે.

ફેમિલી ડોક્ટર મહેશભાઈએ આખા પરિવાર અને સગા-સંબંધીઓ સામે હાથ જોડીને મોટો ખુલાસો કરતાં ગંભીર અવાજે કહ્યું કે ગંગાબેન, આઠ વર્ષ પહેલાં અંબાજી સિવિલ હોસ્પિટલના બર્ન વોર્ડમાં મેં જ આ દીકરીની પ્લાસ્ટિક સર્જરી કરી હતી. આ એ જ સાક્ષાત દેવી છે જેણે અંબાજીની આગમાં સળગીને તમારો જીવ બચાવ્યો હતો. આ દીકરીના હાથે તમારા માટે પોતાનું લોહી અને ચામડી હોમી દીધા હતા. આ દીકરી આટલા વર્ષોથી અનાથ આશ્રમમાં રહીને પણ ક્યારેય કોઈ પાસે ઉપકારનો બદલો નહોતો માંગ્યો.

આ મોટો ખુલાસો સાંભળીને આખી હવેલીમાં સ્મશાન જેવો સોપો અને શાંતિ છવાઈ ગયા. કાંતાબેનનો ચહેરો કાળો પડી ગયો. ગંગાબેનની છાતી પશ્ચાતાપના વજ્રપાતથી ફાટી ગઈ. જે નિર્દોષ વહુને તેઓ અનાથ, ગરીબ, કૂળહીન અને ઘર માટે શ્રાપ સમજીને ધક્કા મારીને ઘરમાંથી કાઢી મૂકતા હતા, એ જ સાક્ષાત દેવી હતી જેણે પોતાનો જીવ જોખમમાં મૂકીને ગંગાબેનને નવજીવન આપ્યું હતું.

પશ્ચાતાપના અગ્નિમાં બળતાં ગંગાબેન ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડતા રડતા દોડી આવ્યા અને નિર્દોષ વહુ કવિતાના બંને પગમાં પોતાનું માથું પટકીને ઢળી પડ્યા. તેમણે કવિતાના ચરણો પોતાના હાથમાં પકડી લીધા. ગંગાબેને નિર્દોષ કવિતાના એ દાઝેલા હાથને પોતાના પશ્ચાતાપના અવિરત આંસુઓથી ભીંજવી દીધો અને પોતાના બંને હાથ જોડીને પોતાના માથા પર મૂકી દીધો. ગંગાબેને ચોધાર આંસુએ વિલાપ કરતાં કહ્યું કે બેટા કવિતા, મને માફ કરી દે. હું અહંકાર અને પૈસાના ઘમંડમાં આંધળી થઈ ગઈ હતી. જેણે મને જિંદગી આપી એને જ મેં આ ઘરમાં નરકની યાતનાઓ આપી. મને મારી નાખ પણ મને માફ કરી દે.

કવિતાએ બંને હાથ જોડીને અત્યંત આદર સાથે સાસુ ગંગાબેનને આરસપહાણની જમીન પરથી પ્રેમપૂર્વક ઊભા કર્યા અને પોતાના સાડીના પાલવથી તેમના ચોધાર આંસુ લૂછ્યા. કવિતાએ ગળગળા અવાજે કહ્યું કે બા, તમે શાંત થાઓ, મા ક્યારેય દીકરીના પગમાં ન પડે. તમે મારા માટે સાક્ષાત ભગવાન છો. સાસુ ગંગાબેને પોતાના બંને હાથે આખા પરિવાર અને સગા-સંબંધીઓની હાજરીમાં બેદખલીના તમામ કાગળો ફાડીને ટુકડા કરી નાખ્યા. ગંગાબેને ઝેર ઓકનારી લાલચુ કાંતાબેનને તરત જ ધક્કો મારીને હવેલીમાંથી કાયમ માટે બહાર કાઢી મૂક્યા અને પોતાના ગળામાંથી પેઢીઓ જૂનો ખાનદાની સોના-હીરાનો નવલખો હાર કાઢીને આદરપૂર્વક કવિતાના ગળામાં પહેરાવીને તેને આખી હવેલી અને પચાસ કરોડના ટ્રસ્ટની સર્વોચ્ચ માલિક જાહેર કરી.

એક અનાથ વહુના નિઃસ્વાર્થ ત્યાગ, પવિત્ર સંસ્કાર અને માતૃભક્તિ આગળ તમામ ખોટો અહંકાર હંમેશ માટે ધૂળમાં મળી ગયો હતો. એ વિશાળ રાજવી હવેલીમાં સાચા નિઃસ્વાર્થ ત્યાગ, પરસ્પર આદર, પવિત્ર ભારતીય સંસ્કાર અને પારિવારિક એકતાનો અમર તેમજ દિવ્ય સૂર્યોદય થયો હતો. એ ઘર સાચે જ પવિત્ર તીર્થધામ બની ગયું હતું. આખો પરિવાર, સગા-સંબંધીઓ અને સેવકો હર્ષ, આદર અને ગૌરવના આંસુમાં ગરકાવ થઈ ગયા હતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.