પિતાએ અચાનક પોતાની આખી મિલકત એક અજાણી સ્ત્રીના નામે કરી દીધી, વકીલે આવીને અસલી કારણ જણાવ્યું ત્યારે ત્રણેય સંતાનોની આંખમાંથી…

મનસુખભાઈએ વકીલને બોલાવીને પોતાની આખી વસિયત બદલી નાખી હતી. ઘરમાં ચારેય તરફ સન્નાટો છવાઈ ગયો હતો. ત્રણેય સંતાનોના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ હતી.

મોટો દીકરો રાજેશ ગુસ્સામાં લાલચોળ થઈને પિતા સામે ઊભો રહી ગયો. "બાપુજી, તમે આ શું કર્યું? અમારો શું વાંક હતો?" રાજેશે જોરથી પૂછ્યું.

મનસુખભાઈ ખાટલામાં બેઠા બેઠા શાંત નજરે દીકરાને જોઈ રહ્યા. તેમના ચહેરા પર કોઈ પસ્તાવો નહોતો. તેમણે ધીમા અવાજે કહ્યું, "મેં જે કર્યું છે તે બરાબર વિચારીને જ કર્યું છે."

બીજો દીકરો સંજય પણ આગળ આવ્યો. "કોઈ અજાણી વ્યક્તિના નામે આખું ઘર અને બધી જમીન કરી દીધી? તમને કોઈએ ભોળવી દીધા છે બાપુજી!" સંજયનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો.

દીકરી ભાવના રડવા લાગી. "બાપુજી, અમે તમારા સગાં લોહી છીએ. તમે એક ઝાટકે અમારો હક છીનવી લીધો?" ભાવના આંસુ લૂછતાં બોલી.

મનસુખભાઈ કશું બોલ્યા નહીં. તેમણે ખાલી પોતાની નજર ફેરવી લીધી. તે દિવસે ઘરમાં પહેલીવાર એવો ઝઘડો થયો જે ક્યારેય શાંત ન થયો.

તે દિવસ પછી ત્રણેય સંતાનોએ પિતા સાથે બોલવાનું સાવ બંધ કરી દીધું. એક જ ઘરમાં રહેવા છતાં કોઈ મનસુખભાઈના રૂમમાં પગ પણ ન મૂકતું. ત્રણેયને લાગતું હતું કે બાપુજી હવે પોતાના રહ્યા નથી.

સમય વીતતો ગયો અને મનસુખભાઈની તબિયત વધુ બગડતી ગઈ. છેવટે એક દિવસ વહેલી સવારે મનસુખભાઈએ આ દુનિયામાંથી વિદાય લીધી. ઘરમાં સગાંવહાલાં ભેગા થયા અને અંતિમવિધિ પતી ગઈ.

બારમાની વિધિ પત્યા પછીના બીજા દિવસે વકીલ સુરેશભાઈ ઘરે આવ્યા. તેમની સાથે એક સાદા ડ્રેસમાં અંદાજે ચાલીસેક વર્ષની સ્ત્રી પણ હતી. તે સ્ત્રીનું માથું નીચું હતું અને હાથમાં એક નાની થેલી હતી.

રાજેશે વકીલને જોતાં જ કહ્યું, "આવો સુરેશભાઈ. વસિયતનું કામ પતાવવા આવ્યા છો ને?" રાજેશે તે સ્ત્રી સામે અણગમાથી જોયું.

સુરેશભાઈ સોફા પર બેઠા અને બોલ્યા, "હા રાજેશભાઈ, મનસુખકાકાની છેલ્લી ઇચ્છા પૂરી કરવાનો સમય આવી ગયો છે." સુરેશભાઈએ ફાઇલ ટેબલ પર મૂકી.

સંજયે પેલી સ્ત્રી સામે આંગળી ચીંધીને પૂછ્યું, "આ એ જ બાઈ છે ને જેના નામે બાપુજીએ બધું લખી આપ્યું છે? કોણ છે આ અને ક્યાંથી આવી?"

પેલી સ્ત્રી ચૂપચાપ સાંભળી રહી. તેની આંખોમાં આંસુ હતા પણ તે એક પણ શબ્દ બોલી નહીં. તે માત્ર વકીલની પાછળ ઊભી રહી.

ભાવના ગુસ્સાથી બોલી, "તમે અમારા ભોળા બાપુજીને ફસાવી લીધા ને? તમને શરમ ન આવી એક ઘરડા માણસને છેતરતાં?" ભાવનાનો અવાજ આખા ઘરમાં ગૂંજી ઊઠ્યો.

સુરેશભાઈએ હાથ ઊંચો કરીને બધાને શાંત રહેવા ઈશારો કર્યો. "જરા શાંતિ રાખો અને મારી વાત પૂરી સાંભળો," વકીલે ગંભીર અવાજે કહ્યું.

બધા ચૂપ થયા પણ ત્રણેય ભાઈ-બહેનની આંખોમાં ભારે આક્રોશ હતો. તેમને લાગતું હતું કે આ સ્ત્રીએ જ તેમના પિતાના મનમાં ઝેર ઘોળ્યું હતું.

સુરેશભાઈએ પેલી સ્ત્રી તરફ જોયું. "રાજેશભાઈ, સંજયભાઈ, ભાવનાબેન... તમે આમને ઓળખવાની કોશિશ કરી? જરા ધ્યાનથી જુઓ."

ત્રણેયે તે સ્ત્રીના ચહેરા સામે જોયું. ચહેરો કંઈક જાણીતો લાગતો હતો પણ કોઈને બરાબર યાદ આવતું નહોતું. ઘરમાં થોડી ક્ષણો માટે ભારે શાંતિ છવાઈ ગઈ.

સુરેશભાઈ બોલ્યા, "આ ગીતાબેન છે. છેલ્લા બે વર્ષથી મનસુખકાકા જ્યારે પથારીવશ હતા, ત્યારે આ એમની સેવા કરતાં નર્સ છે."

રાજેશે તરત કહ્યું, "હા, તો એમાં શું થઈ ગયું? અમે એમને પગાર આપતા હતા ને? કામના પૈસા મળતા હતા તો આખી મિલકત કેમ આપી દીધી?"

ગીતાબેને ધીમેથી માથું ઊંચું કર્યું. "મોટાભાઈ, તમે મને પહેલા ત્રણ મહિના જ પગાર આપ્યો હતો," ગીતાબેને ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું.

આ સાંભળીને સંજય અને રાજેશ એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા. ભાવનાની નજર પણ નીચી થઈ ગઈ. કોઈ કશું બોલી શક્યું નહીં.

ગીતાબેને આગળ કહ્યું, "ત્રણ મહિના પછી તમે ત્રણેયે કહ્યું હતું કે કાકાની પેન્શન ઓછી છે એટલે મારો પગાર પોસાય તેમ નથી. તમે મને છૂટી કરી દેવા માંગતા હતા."

ભાવનાએ અચકાતાં અચકાતાં કહ્યું, "તો પછી તું કેમ જતી ન રહી? તું અહીં કેમ રોકાઈ ગઈ?"

ગીતાબેનની આંખમાંથી આંસુ ટપકી પડ્યાં. "કારણ કે કાકા આખો દિવસ એકલા ખાટલામાં પડી રહેતા હતા. એમની આંખોમાં મેં એવી લાચારી જોઈ હતી જે મારાથી સહન ન થઈ."

ગીતાબેને સાડીના છેડાથી આંસુ લૂછ્યાં. "મારી પોતાની કોઈ સંતાન નથી. મને લાગ્યું કે મારા પિતા જીવતા હોત તો હું એમને આમ રઝળતા ન મૂકી દેત."

સુરેશભાઈએ ફાઈલમાંથી એક ડાયરી કાઢી. "કાકા રોજ આ ડાયરીમાં બધું લખતા હતા. એમણે જે લખ્યું છે તે સાંભળો."

સુરેશભાઈએ વાંચવાનું શરૂ કર્યું. "મારા ત્રણ સંતાનો છે પણ કોઈ પાસે મારી પાસે બેસવાની પાંચ મિનિટ નથી. ત્રણેય જ્યારે પણ આવે છે ત્યારે મકાન વેચવાની કે દુકાનના ભાગ પાડવાની જ વાત કરે છે."

રાજેશે નીચું જોઈ લીધું. તેના ગળામાં ડૂમો ભરાઈ ગયો. તેને યાદ આવ્યું કે તે જ્યારે પણ પિતા પાસે જતો ત્યારે માત્ર પૈસાની જ ચર્ચા કરતો હતો.

સુરેશભાઈ આગળ વાંચવા લાગ્યા. "ગીતા છેલ્લા દોઢ વર્ષથી એક પણ રૂપિયો લીધા વગર મારી સેવા કરે છે. મારી દવા, મારું જમવાનું અને મારી ગંદકી સાફ કરવામાં એણે ક્યારેય મોં નથી બગાડ્યું."

સંજયની આંખોમાં પણ હવે પસ્તાવાના આંસુ આવી ગયા હતા. તેને યાદ આવ્યું કે બાપુજી જ્યારે ખાંસતા ત્યારે તે બાજુના રૂમનો દરવાજો બંધ કરી દેતો હતો.

ડાયરીમાં આગળ લખ્યું હતું, "ગીતા ક્યારેય મારી જમીન કે પૈસા વિશે પૂછતી નથી. એ માત્ર એટલું જ પૂછે છે કે કાકા, આજે દુખાવો ઓછો છે ને? એટલે હું મારી બધી મિલકત એને આપું છું."

સુરેશભાઈએ ડાયરી બંધ કરી ટેબલ પર મૂકી. રૂમમાં કોઈનો શ્વાસ પણ સંભળાય એટલી શાંતિ હતી. ત્રણેય ભાઈ-બહેન શરમથી માથું ઊંચું કરી શકતા નહોતા.

ગીતાબેન આગળ આવ્યા અને તેમણે પોતાની થેલીમાંથી એક કાગળ કાઢ્યો. તેમણે તે કાગળ ટેબલ પર મૂકી દીધો.

"આ શું છે?" રાજેશે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું.

ગીતાબેને હાથ જોડીને કહ્યું, "આ મિલકતના દસ્તાવેજ છે. કાકાએ મારા નામે કરી હતી પણ મને આ જમીન-જાયદાદની કોઈ ભૂખ નથી."

બધા આશ્ચર્યથી ગીતાબેન સામે જોઈ રહ્યા. સંજયથી બોલાઈ ગયું, "તું આ બધું પાછું આપી રહી છે?"

ગીતાબેને શાંતિથી જવાબ આપ્યો, "હા ભાઈ. મેં કાકાની સેવા કોઈ લાલચથી નહોતી કરી. મને તો બસ એક બાપનો આશીર્વાદ જોઈતો હતો જે મને મળી ગયો."

ભાવના દોડીને ગીતાબેનને ભેટી પડી અને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડી. "અમને માફ કરી દો ગીતાબેન. અમે સગાં સંતાન થઈને જે ન કરી શક્યા તે તમે પારકા થઈને કરી બતાવ્યું."

રાજેશે પોતાના બંને હાથ જોડી દીધા. "અમે પૈસાના મોહમાં એટલા અંધ થઈ ગયા હતા કે બાપુજીનો સાચો પ્રેમ અને દર્દ જોઈ જ ન શક્યા."

ગીતાબેને ભાવનાના માથે હાથ મૂક્યો. "રડો નહીં બેન. કાકા હંમેશાં ઇચ્છતા હતા કે તમે બધા સાથે હળીમળીને રહો. એમણે આ નિર્ણય તમને કંઈક શીખવવા માટે જ લીધો હતો."

સંજયે આગળ આવીને વસિયતના કાગળો હાથમાં લીધા. તેણે કહ્યું, "આ મિલકતમાં હવે ચાર ભાગ પડશે. ચોથો ભાગ આપણી આ મોટી બહેન ગીતાનો રહેશે."

રાજેશે તરત જ સંજયની વાતને ટેકો આપ્યો. "હા, ગીતાબેન હવેથી અમારા પરિવારનો હિસ્સો છે. આ ઘર એમનું પણ એટલું જ છે."

ગીતાબેનની આંખોમાંથી હર્ષના આંસુ વહી નીકળ્યા. તેમણે જોયું કે મનસુખભાઈની છબી દીવાલ પર લટકતી હતી અને તેમના ચહેરા પર એક મીઠું સ્મિત હતું.

પૈસા અને મિલકતના વિવાદમાં વેરવિખેર થઈ ગયેલો પરિવાર આજે સાચા પ્રેમ અને સમર્પણ આગળ એક થઈ ગયો હતો. ત્રણેય સંતાનોને સમજાઈ ગયું હતું કે સંબંધો લોહીથી નહીં પણ લાગણી અને સેવાથી જીવંત રહે છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.