પુત્રના લગ્ન પછી પિતાએ વહુને આપ્યું પોતાનું ATM કાર્ડ, દીકરાએ વિરોધ કર્યો પણ એક રાત્રે વહુએ જે કર્યું તે જોઈને…

રમણલાલ આખી જિંદગી સરકારી નોકરી કરીને નિવૃત્ત થયા હતા. પત્નીના અવસાન પછી તેમના જીવનમાં માત્ર એક જ આશાનું કિરણ હતું, તેમનો દીકરો અજય. રમણલાલે પોતાની આખી જિંદગીની કમાણી અને મહેનત અજયને ભણાવવામાં અને મોટો કરવામાં લગાડી દીધી હતી. અજય પણ ભણી-ગણીને એક સારી કંપનીમાં ઊંચા હોદ્દા પર નોકરી કરવા લાગ્યો હતો. રમણલાલને થતું કે હવે તેમની જવાબદારીઓ પૂરી થઈ ગઈ છે અને હવે તેઓ શાંતિથી પોતાનું નિવૃત્ત જીવન જીવી શકશે.

સમય વહેતો ગયો અને રમણલાલે અજયના લગ્ન ખૂબ જ ધામધૂમથી આરતી નામની સંસ્કારી કન્યા સાથે કરાવ્યા. આરતી ઘરમાં આવી ત્યારથી જ આખું ઘર એકદમ જીવંત થઈ ગયું હતું. તે વહેલી સવારે ઊઠીને આખા ઘરની સફાઈ કરતી, રમણલાલ માટે ગરમ ચા અને નાસ્તો તૈયાર રાખતી. સસરાને કઈ વસ્તુ ક્યારે જોઈએ છે, તેનું તે પૂરતું ધ્યાન રાખતી હતી. રમણલાલને લાગ્યું કે તેમના ઘરમાં વહુના રૂપમાં સાક્ષાત અન્નપૂર્ણા પધાર્યા છે.

લગ્નના થોડા મહિના પછી એક દિવસ સવારના સમયે રમણલાલે આરતીને પોતાની પાસે બોલાવી. રમણલાલના હાથમાં તેમનું પેન્શનનું એટીએમ કાર્ડ હતું. તેમણે ખૂબ જ વહાલથી આરતીના હાથમાં એ કાર્ડ મૂક્યું અને કહ્યું કે બેટા, આજથી આ ઘરની લક્ષ્મી તું છે. આ મારું પેન્શનનું કાર્ડ છે, જેમાં દર મહિને મારી નિવૃત્તિના પૈસા જમા થાય છે. આજથી આ ઘરના તમામ ખર્ચની જવાબદારી તારી છે. તારે જ્યારે પણ જરૂર પડે ત્યારે આમાંથી પૈસા ઉપાડીને ઘર ચલાવજે અને તારા પોતાના ખર્ચ માટે પણ વાપરજે.

આરતીએ ખૂબ જ આદરપૂર્વક સસરાના ચરણ સ્પર્શ કર્યા અને કાર્ડ હાથમાં લઈ લીધું. પરંતુ આ બધી દ્રશ્ય સોફા પર બેસીને પેપર વાંચી રહેલો અજય જોઈ રહ્યો હતો. અજયને પિતાનો આ નિર્ણય બિલકુલ પસંદ ન આવ્યો. તેના મનમાં એક તીખી નારાજગી ઊભી થઈ. તેને થયું કે પોતે તેમનો સગો દીકરો છે, કમાય છે અને ઘરની જવાબદારી સમજે છે, છતાં પિતાએ તેના પર ભરોસો કરવાને બદલે હજી હમણાં જ આ ઘરમાં આવેલી વહુના હાથમાં આખું પેન્શન કાર્ડ કેમ સોંપી દીધું.

રાત્રે જ્યારે અજય અને આરતી પોતાના રૂમમાં ગયા ત્યારે અજય પોતાની નારાજગી રોકી શક્યો નહીં. તેણે આરતીને કહ્યું કે પિતાજી હવે ઘરડા થયા છે, તેમનો મગજ કદાચ બરાબર કામ નથી કરતો. તેમણે તને એટીએમ કાર્ડ આપ્યું પણ તારે ના પાડી દેવી જોઈતી હતી. તું હજી આ ઘરમાં નવી છે અને તને ઘરના નાણાકીય વ્યવહારોની એટલી ખબર નહીં પડે. તારે એ કાર્ડ મને સોંપી દેવું જોઈએ. આરતી અજયની વાત સાંભળીને માત્ર હસી અને તેણે શાંતિથી કહ્યું કે પિતાજીએ મને દીકરી માનીને આ કાર્ડ આપ્યું છે, હું તેમનો ભરોસો ક્યારેય નહીં તોડું.

આ વાતને લઈને અજય અને રમણલાલ વચ્ચે પણ થોડો મનભેદ થઈ ગયો. અજય પિતા સાથે બહુ ઓછી વાત કરતો હતો. તેને સતત એવું લાગતું કે પિતાએ તેનું અપમાન કર્યું છે. પરંતુ રમણલાલ પોતાના નિર્ણય પર અડગ હતા. તેઓ જાણતા હતા કે આરતી ખૂબ જ સમજદાર અને સંસ્કારી સ્ત્રી છે. દિવસો પસાર થતા ગયા અને આરતી દર મહિને ઘર ખર્ચ માટે જેટલા પૈસાની જરૂર હોય તેટલા જ પૈસા ખૂબ જ ગણતરીપૂર્વક વાપરતી હતી.

એક રાત્રે અચાનક વાતાવરણ બદલાઈ ગયું. રાત્રના લગભગ બે વાગ્યાની આસપાસ રમણલાલના રૂમમાંથી જોરજોરથી ઉધરસ ખાવાનો અને કણસવાનો અવાજ આવવા લાગ્યો. આરતીની ઊંઘ અચાનક ઊડી ગઈ. તે દોડતી સસરાના રૂમમાં ગઈ. તેણે જોયું કે રમણલાલને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ થઈ રહી હતી અને તેઓ જોરજોરથી પોતાની છાતી પકડીને બેઠા હતા. આરતીએ તરત જ અજયને જગાડ્યો. રમણલાલની તબિયત ખૂબ જ ગંભીર જણાતી હતી, જાણે તેમને હાર્ટ એટેક આવ્યો હોય.

અજય અને આરતી તાત્કાલિક રમણલાલને લઈને શહેરની સૌથી મોટી કાર્ડિયાક હોસ્પિટલ તરફ દોડ્યા. હોસ્પિટલ પહોંચતા જ ડોક્ટરોએ રમણલાલને આઈસીયુમાં દાખલ કરી દીધા. તપાસ કર્યા પછી ડોક્ટરે બહાર આવીને અજયને કહ્યું કે પિતાજીની હાલત ખૂબ જ નાજુક છે. તેમની મુખ્ય નસોમાં બ્લોકેજ છે અને તાત્કાલિક ઈમરજન્સી ઓપરેશન કરવું પડશે. ઓપરેશન માટે અને દવાઓ માટે તાત્કાલિક ધોરણે ચારથી પાંચ લાખ રૂપિયા કાઉન્ટર પર જમા કરાવવા પડશે, તો જ ઓપરેશન શરૂ થઈ શકશે.

આ સાંભળીને અજયના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. મધ્યરાત્રિનો સમય હતો અને એટલી મોટી રકમ એકસાથે ક્યાંથી લાવવી તે તેને સમજાતું નહોતું. તેના પોતાના બેંક ખાતામાં એટલી મોટી સિલક નહોતી કારણ કે તેણે તાજેતરમાં જ એક જગ્યાએ મોટું રોકાણ કર્યું હતું. અજય ગભરાઈ ગયો અને આમતેમ દોડાદોડ કરવા લાગ્યો. તે પોતાના મિત્રોને અને સંબંધીઓને ફોન કરવા લાગ્યો કે કોઈ આ સમયે તેને પૈસાની મદદ કરી શકે. પરંતુ રાતના સમયે કોઈનો ફોન લાગતો નહોતો તો કોઈ વ્યવસ્થા થઈ શકતી નહોતી.

અજય નિરાશ થઈને હોસ્પિટલના કોરિડોરમાં માથું પકડીને બેસી ગયો. તેને પિતાની ચિંતા સતાવી રહી હતી. એટલામાં જ આરતી ત્યાં આવી. તેના હાથમાં હોસ્પિટલની રસીદ હતી. તેણે અજયના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને ખૂબ જ શાંતિથી કહ્યું કે અજય, તમે ચિંતા ન કરો. મેં હોસ્પિટલના કાઉન્ટર પર પાંચ લાખ રૂપિયા જમા કરાવી દીધા છે અને ડોક્ટરોએ પિતાજીનું ઓપરેશન પણ શરૂ કરી દીધું છે.

અજય આશ્ચર્યચકિત થઈને આરતી સામે જોવા લાગ્યો. તેને થયું કે આરતી પાસે આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી આવ્યા. તેના મનમાં તરત જ પિતાના પેન્શન કાર્ડનો વિચાર આવ્યો. તેને લાગ્યું કે આરતીએ પિતાના પેન્શનના ખાતામાંથી બધા પૈસા ઉપાડી લીધા હશે. અજયે સહેજ ગુસ્સા અને શંકા સાથે પૂછ્યું કે તેં પિતાજીના એટીએમ કાર્ડમાંથી આટલા બધા પૈસા ઉપાડી લીધા? તે ખાતામાં આટલી મોટી રકમ પડી હતી?

આરતીએ પોતાની બેગમાંથી રમણલાલનું એ પેન્શનનું એટીએમ કાર્ડ બહાર કાઢ્યું અને અજયના હાથમાં મૂકતા કહ્યું કે ના અજય, પિતાજીનું કાર્ડ જેવું હતું તેવું જ અકબંધ છે. મેં તેમાંથી એક પણ રૂપિયો વાપર્યો નથી. પિતાજીએ આ કાર્ડ મને ઘર ચલાવવા આપ્યું હતું, તેમની આખી જિંદગીની બચત આડેધડ વાપરી નાખવા માટે નહીં. આ પૈસા તો મારી પોતાની બચતના છે.

અજય વધુ મૂંઝવણમાં મુકાઈ ગયો. તેણે પૂછ્યું કે તારી પાસે આટલી મોટી રકમ ક્યાંથી આવી? આરતીએ નમ્રતાથી જવાબ આપ્યો કે લગ્ન પછી મારા પિતાજીએ મને કરિયાવરમાં અને ભવિષ્યની સુરક્ષા માટે પાંચ લાખ રૂપિયા રોકડા આપ્યા હતા. મારા પિતાજીએ મને શિખવાડ્યું હતું કે દીકરી, આ પૈસા તારા સાસરામાં ક્યારેય કોઈ મુશ્કેલી આવે ત્યારે જ વાપરજે. મેં એ પૈસા મારી પાસે સાચવી રાખ્યા હતા. આજે જ્યારે પિતાજીની જિંદગી દાવ પર હતી, ત્યારે મારા પિયરની એ બચત કરતાં વધુ મહત્વનું મારા સસરાનું જીવન હતું.

આરતીની વાત સાંભળીને અજય સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહેવા લાગી. તેને પોતાની સંકુચિત વિચારસરણી પર ભારે પસ્તાવો થવા લાગ્યો. જે વહુ પર તે શંકા કરતો હતો, જે વહુને પિતાએ કાર્ડ આપ્યું ત્યારે તે નારાજ થયો હતો, તે જ વહુએ આજે પોતાના પિયરની મૂડી વાપરીને તેના પિતાના શ્વાસ બચાવી લીધા હતા. અજયે આરતીની સામે હાથ જોડ્યા અને પોતાની ભૂલની માફી માંગી.

થોડા કલાકો પછી ઓપરેશન સફળ રહ્યું અને રમણલાલને ભાન આવ્યું. ડોક્ટરે કહ્યું કે હવે તેઓ સંપૂર્ણપણે ખતરાની બહાર છે. રમણલાલને જ્યારે સામાન્ય વોર્ડમાં ખસેડવામાં આવ્યા ત્યારે અજય અને આરતી તેમની પાસે ગયા. અજયે પિતાનો હાથ પકડ્યો અને રડતા રડતા આખી રાતની બનેલી ઘટના કહી સંભળાવી. તેણે પિતાને કહ્યું કે પિતાજી, તમે વહુ પર જે ભરોસો મૂક્યો હતો તે એકદમ સાચો હતો. હું જ મૂર્ખ હતો જે આ લક્ષ્મીની કિંમત સમજી ન શક્યો.

રમણલાલે નબળા અવાજે આરતી સામે જોયું. તેમની આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ હતી. તેમણે આરતીના માથા પર હાથ મૂકીને આશીર્વાદ આપ્યા. આરતીએ હસીને સસરાના ચરણ સ્પર્શ કર્યા અને કહ્યું કે પિતાજી, તમે મને દીકરી માની છે તો દીકરી તરીકે મારી ફરજ પણ બને ને. આ ઘર હવે મારું છે અને તમારી રક્ષા કરવી એ મારો ધર્મ છે. આ આખા પ્રસંગે પરિવારના સંબંધોને એક નવી ઊંચાઈ આપી દીધી હતી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.