દરરોજ આવતા મોટા શેઠને દસ ગણા પૈસા આપવા છતાં ચા આપવાની ના પાડનાર લારીવાળાએ કારણ પૂછ્યું તો...
સવારના સાત વાગ્યાનો સમય હતો અને બજા
સો કરોડના મોટા કરાર પર સહી થતી રોકીને સાદા પટાવાળાએ ચિઠ્ઠી મૂકી અને અંદર જોયું તો...
સવારના નવ વાગ્યાનો સમય હતો અને શહેરની
બંધ પડેલી જૂની મિલ ખરીદીને રાત્રે તપાસ કરવા ગયેલા નવા માલિકે અંદર જોયું તો...
સાંજનો સમય હતો અને શહેરના છેવાડે આવેલા
ગલ્લામાં પચાસ હજાર ઓછા આવતાં બાર વર્ષ જૂના કેશિયરને ચોર કહેનાર શેઠના દીકરા સામે અંદર જોયું તો...
સાંજના સાડા નવ વાગ્યાનો સમય હતો અને
માલિકના અંગત પત્રને છીનવી લેવા માટે રિસેપ્શનિસ્ટને નોકરીમાંથી કાઢી મૂકનાર મેનેજર સામે અંદર જોયું તો...
બપોરના બાર વાગ્યાનો સમય હતો અને શહે
ચાર વર્ષથી એક રૂપિયો ચૂકવ્યા વગર મફત રાશન લઈ જતાં ગરીબ માજીને ધમકાવનાર દીકરા સામે અંદર જોયું તો...
સવારના આઠ વાગ્યાનો સમય હતો અને મહોલ્
જૂનો ભંગાર કહીને સાદા કર્મચારીના કમ્પ્યુટરની મજાક ઉડાવનાર મેનેજર સામે અંદર જોયું તો...
સવારના નવ વાગ્યાનો સમય હતો અને શહેરની
સાદા ભોજનાલયને કચરો ગણાવીને ૧-સ્ટાર રિવ્યુ આપનાર બ્લોગર સામે હોસ્પિટલના ડોક્ટરે અંદર જોયું તો...
સાંજના સાત વાગ્યાનો સમય હતો અને બજા
દિવાળી પર પંદર લાખનું બોનસ મળ્યા પછી કરારની છેલ્લી શરત વાંચીને યુવાને અંદર જોયું તો...
દિવાળીના તહેવારની આગલી સાંજે શહેરના
પંદર વર્ષથી કારખાનામાં લોહી વહાવતા મજૂરે પગાર પાવતીમાં બીજાનું નામ જોઈને શેઠને કારણ પૂછ્યું તો...
બપોરના બાર વાગ્યાનો સમય હતો અને શહે
પચાસ વર્ષ જૂની કરિયાણાની દુકાનનો લાકડાનો ગલ્લો ખોલીને અંદર જોયું તો...
સાંજના સાત વાગ્યાનો સમય હતો અને બજા
છ મહિનાથી બંધ બંગલામાં દર શનિવારે પાર્સલ મૂકી આવતા ડિલિવરી બોયે વરસાદમાં ફાટેલું બોક્સ જોયું તો...
બપોરના બાર વાગ્યાનો આકરો તડકો રસ્તા